Öptüm Seni
Roald Dahl
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
280
Basım Tarihi:
Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
Aralık 1959
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Kiss Kiss
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9789750736605
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Sıra dışının krallığına hoş geldiniz!Edebiyat
Arka kapaktaki tanıtımın ilk cümlesi. Dahl’ın sihirli dünyası için daha iyi bir yakıştırma olamaz sanırım.
Müthiş bir hikaye anlatıcısı bu adam. Ama onu fantastik kurgunun harika birer temsilcisi olan diğer yazarlardan ve biz fanilerden farklı kılan şey, kendini de bu sihire inandırmış olması. Neydi: “sihire inanmayanlar onu asla bulamazlar.” İşte bu yüzden onu okurken, içimde ellerini çırpan bir çocuk var, bu cümleyi söyleyince önünde sihirli bir dünyanın kapısı aralanacak zanneden.
Çocukken elimizden tutup havada uçurarak döndürürlerdi hani, dönerken renkler ve görüntüler birbirine karışırdı, ve bıraktıklarında dengemizi bulamazdık. Dahl okumanın bendeki etkisi tam da bu. Her şeyin yeri değişiyor, her şey birbirine giriyor; sıradışı olan şeyler ne kadar da olağan, gerçekdışı şeyler ne kadar da sıradan..Bu altüst oluşun insana reset atmak gibi bir katkısı var, ki sırf bu yüzden, herkesler Dahl okumalı, bence:)
Bu öykü kitabındaki öykülerin çoğu karı koca ilişkisi etrafında şekillenmiş. Tüm öykülerin çarpıcı ve akıl almaz bir sonla bittiğini fark edince tırnakları yiyerek okumaya başlıyorsunuz. “Acaba ne olacak” cümlesi yanınızda oturuyor, sayfaları çeviriyor, ama doğru durmayıp arada elini uzatarak yüreğinizi sıkıyor.
Mizah başımızın tacı, öykülerin yüzleri şaşırtmaya ve güldürmeye dönük. Ama o başın korkunç bir hızla dönüp diğer tarafa baktığı, insanın karanlık yerlerinden karanlık ayrıntılar çıkarıp önünüze serdiği, rahatsız edici olabildiği de bir gerçek. Ofansif mizah kelimesiyle bu kitap sayesinde tanışmak mümkün. Biz buraya sadece gülmeye gelmiştik, bu karın ağrısı da ne ola ki demek işten değil.
Sihriniz bol olsun.
Güzel kitap okuyup bitirdiğimde ve kendi keşfettiğim bir kitap olduğunda daha da heyecanlanıyorum. Öykü okumayı arttırıyorum bu sene. Öykünün iyileştirici gücüne oldum olası inanmıştım zaten fakat geçen gün televizyonda bir belgesel izledim. Hikaye anlatılıcığının ve hikayelerin insanlar üzerine etkileri ve tarih anlatıcılığına katkısından bahsediyordu. Program Ferman Akgül'ün sunduğu "Bir Varmış Bir Yokmuş Anadolu".
Okuduğum kitap tarih anlatıcılığı yapmıyor,edebi bir kurgu çerçevesinde bir vaat sunmuyor ama yine de gerçekten önemli bir eser. Neden? İnsanı olduğu gibi saf,belki de ayıplanacak düşüncelerle anlatıyor.
Beyninin ölümden sonra deney olarak kullanılmasını isteyen bir adamın hikayesi, zevk düşkünü bir kadının pahalı kürk mantoya sahip olmak için başvurduğu yalanlar, kocası tarafından hor görülen bir annenin yaşadığı içsel sıkıntılar aslında anlatılmak istenmeyen taraftaki hikayelerdi. Karakterlerin hissettikleri çok güzel yansıtılmıştı.
Gerilim ve korku hikayeleri ise E.E.Poe ödülüne adaylık gösterilmiş harika hikayeler. Hayatında hiç domuz yememiş vejeteryan bir oğlanın domuz eti ile korkunç macerasını,genç bir öğrencinin çaresiz otel macerasını,minicik ve klasik müzik sever bir kedinin ansız kayboluşunu anlatan hikayeler ise sizi hem rahatsız edecek hem de aşırı eğlendirecek.
Ben yazarın diğer yetişkin öykü kitabını okumak için sabırsızlanıyorum. Siz de şans vermek isterseniz eminim çok seversiniz. Okumayı düşünüyor musunuz?
Merhaba dostlar. Bugün çoğu insanın çocuk kitaplarıyla tanıdğı Dahl’ın yetişkin içerikli öykü kitabını inceleyeceğim. Bu yazarın sadece çocuk kitaplarıyla tanınması beni çok üzüyor. Ki en çok tanınan kitaplarından biri olan Charlie'nin çikolata fabrikası buna büyük bir etkisi var. Ama Roald Dahl sadece çocuk kitabı yazmıyor. Yetişkinlere yönelik de yazıyor ve yazdıkları uzun süre unutamayacağınız eserlerden.
Öptüm seni 11 öyküden oluşan bir eser. Öykülerini anlatmadan önce Roald Dahl’ın komedi ile korkunun arasında ince bir çizgi olduğunu düşündüğünü söylemeliyim. Dahl’a göre korku ve komedi birbirine çokça benzeyen iki tür. Ki röportajında verdiği örneğe bakarsak da kabul edilebilir bir tez. İşte bu öykülerde Dahl’ın öne sürdüğü bu tezini kanıtlar niteliğinde. Her bir öykü bu ince çizginin üzerinde ilerliyor. Bazen korku tarafı galip geliyor bezen de komedi. Kesin olan bir şey var ki; oda eşsiz öykü tarafı her zaman galip gelmesi.
Roald Dahl’ın hayal gücünün çocuk kitapları sayesinde ne kadar geniş olduğunu biliyordum. Bilmeme rağmen öptüm seni eserinde hayal gücünün sınırının nereye kadar uzanabildiği beni şaşırttı. Muazzam güzel, muazzam komik ve muazzam korkunç öykülerdi. Kesinlikle okumalısınız. Müthiş bir yazar kendisi.
Kitaptaki öykülerin isimlerini saymak isterim. Belki dikkatinizi çeken bir öykü olur ve bu vesileyle eseri okursunuz. Pansiyoncu kadın, William ile Mary, Gökyüzüne çıkan yol, Vaizin zevki, Bayan Bixby ve Albayın Paltosu, Krallık Jölesi, Minik balık Georgy, Yaratılış ve Felaket, Fatih Edward, Domuz, Dünya Şampiyonu.
Okuma sürekliliğini tekrar kazanma sürecinde tesadüfen denk geldiğim ve beni sürekli okumaya teşvik eden bir kitap oldu kendileri. Neredeyse her bir öyküde kendinizi bir tarafta buluyorsunuz yani “iyi oldu ya hak ediyordu” gibi ya da “bu kadarı da fazla sanki” derken bir sonraki sayfadasınız. Sizi genel olarak düşündürdüğü, güldürdüğü, gerdiği ve yok artık diyeceğiniz toplamda 11 öyküden oluşuyor. Neredeyse bir ikisi hariç diğer tüm öyküleri okumaktan çok keyif aldım.
Benim favorilerim, William ile Mary / Gökyüzüne Çıkan Yol / Vaizin Zevki / Domuz
Endişeli Hikayeler
Öç Öyküleri Antolojisi kitabını okurken 
Roald Dahl'a ait "William ile Marry" hikayesinde bir kadının eşinden intikam alma duygusunu oldukça ilginç ele almıştı. Sonra bu hikayenin yazarın hangi kitabında gectiğini araştırırken bu kitapta geçtiğini görüp aldım.
"Sonu ne olacak acaba?" duygusu ile okumayın bu hikayeleri. Ele aldığı duyguyu işleyiş biçimi önemli yazarın. Genel olarak kadın-erkek ilişkileri olsa da insan ve doğaya dair de öyküler var.
İntikam, arzu (şehvet), çocukluk, endişe, açgözlülük, panik, merak... vb konulara ele alan öykülerden oluşuyor.
Yazarın mucit olmasından da kaynaklı hikayelerine gerçekten "araştırma ve deneysel ilerlemenin" serpildiğini görüyoruz.
Domuz adlı öyküsü bana Okja (2017) filmini hatırlatırken; cinsel arzuyu oldukça ilginç bir sonla işleyen "Minik Balık Georgy" adlı öykü de Luis Bunuel'in çok sevdiğim filmlerinden olan Arzunun Şu Karanlık Nesnesi (1977) filmini hatırlattı. Ilginc yanlış hatırlamıyorsam hikayede bir kez bile "balık" kelimesi geçmiyorken sanırsam yazar arzunun o karanlık dalgalardaki belirsizliğini anlatmak istemiş. Fatih Edward hikayesinde ise oldukça sevdigim bestecilerden Wagner'i görünce hikaye sürükleyiş olarak güzel bir tad bıraktı. Ki Krallık Jölesi hikayesinde ise arıcılıkla ilgili tatlı bir öykü bıraktı.
20. yüzyılın önemli siyasi kimliklerden biri hakkında ise "Yaratılış ve Felaket" adlı hikayede ki gerçek bir öykü alt başlığı da taşıyan bu öyküde hepimizin bildiği ve tanıdığı o siyasi kişi hakkında bilmediğim ilginç bir konu işlenmişti öyküde. Kader bazen hakikaten enteresan bir tarih bırakıyor.
Gökyüzüne Çıkan Yol da intikam hastalığının farklı bir hastalığın refleksinde yeşerdiğini okuyoruz.
Yazarın kitabının isminin bu olması da sanırsam hikayelerinde işlediği o insanî boşluğun bu sahte sitayişle kapanmasının ironikEdebiyat
Öç Öyküleri Antolojisi kitabını okurken Roald Dahl'a ait "William ile Marry" hikayesinde bir kadının eşinden intikam alma duygusunu oldukça ilginç ele almıştı. Sonra bu hikayenin yazarın hangi kitabında gectiğini araştırırken bu kitapta geçtiğini görüp aldım.
"Sonu ne olacak acaba?" duygusu ile okumayın bu hikayeleri. Ele aldığı duyguyu işleyiş biçimi önemli yazarın. Genel olarak kadın-erkek ilişkileri olsa da insan ve doğaya dair de öyküler var.
İntikam, arzu (şehvet), çocukluk, endişe, açgözlülük, panik, merak... vb konulara ele alan öykülerden oluşuyor.
Yazarın mucit olmasından da kaynaklı hikayelerine gerçekten "araştırma ve deneysel ilerlemenin" serpildiğini görüyoruz.
Domuz adlı öyküsü bana Okja (2017) filmini hatırlatırken; cinsel arzuyu oldukça ilginç bir sonla işleyen "Minik Balık Georgy" adlı öykü de Luis Bunuel'in çok sevdiğim filmlerinden olan Arzunun Şu Karanlık Nesnesi (1977) filmini hatırlattı. Ilginc yanlış hatırlamıyorsam hikayede bir kez bile "balık" kelimesi geçmiyorken sanırsam yazar arzunun o karanlık dalgalardaki belirsizliğini anlatmak istemiş. Fatih Edward hikayesinde ise oldukça sevdigim bestecilerden Wagner'i görünce hikaye sürükleyiş olarak güzel bir tad bıraktı. Ki Krallık Jölesi hikayesinde ise arıcılıkla ilgili tatlı bir öykü bıraktı.
20. yüzyılın önemli siyasi kimliklerden biri hakkında ise "Yaratılış ve Felaket" adlı hikayede ki gerçek bir öykü alt başlığı da taşıyan bu öyküde hepimizin bildiği ve tanıdığı o siyasi kişi hakkında bilmediğim ilginç bir konu işlenmişti öyküde. Kader bazen hakikaten enteresan bir tarih bırakıyor.
Gökyüzüne Çıkan Yol da intikam hastalığının farklı bir hastalığın refleksinde yeşerdiğini okuyoruz.
Yazarın kitabının isminin bu olması da sanırsam hikayelerinde işlediği o insanî boşluğun bu sahte sitayişle kapanmasının ironik
Sanki koltuğa yayılıp bir arkadaşımın bak şimdi sana çok tuhaf ama çok keyifli bir şey anlatacağım deyişini dinliyormuşum gibi. Öptüm Seni de tam olarak böyle bir kitaptı. İnsan psikolojisinin zayıf noktalarını yakalaması, karakterlerin kusurlarını acımasız ama eğlenceli bir berraklıkla göstermesi kitabın en sevdiğim tarafı oldu. Hafif bir okuma gibi başlayıp insanı fark ettirmeden sarsan hem eğlenceli hem rahatsız edici, hem sıcak hem de dikenli bir deneyimdi.
Öykü kitabı olduğunu bilmeden okumaya başladım. İlk hikayede çarpıldım. Herhalde ikinci bölümde bağlayacak dedim ama baktım arkasından ikinci bölüm değil ikinci hikaye geliyormuş. Normalde sevmem öykü kitabı ama bu hikayeler beni kelimenin tam anlamıyla ele geçirdi! Karanlıklar, şaşırtıcılar ve bazıları tüyleri diken diken yapıyor. Çocuk kitapları yazarak ünlenen bir adamın büyükler için yazdığı hikayeler ancak bu kadar şaşırtıcı olabilirdi. Dahl ile tanışmak büyük zevkti.
Psikedelik mi Çokça.
Bu sene okuduğum en iyi öykü kitabıydı.
Tam da bu dönemde izlediğim Lanthimos'un Kinds of Kindness'la benzerliği hoş bir tesadüf oldu.
Benzer saykoluklar, rahatsız edici bir absürdlük ve grotesk bir atmosfer.
Evet BAYILDIM!
10/10
2021 30. kitabı
içinde bir birinden farklı, oldukça iyi bir şekilde kurgulanmış hikayeleri barındırır bu şahane hikaye kitabı. kitaptaki her hikayenin kendine has tatları vardır ve sizi kendine çeker. örneğin, pansiyoncu kadın hikayesi sıradan bir durumu anlatır gibi gözükür ama dikkatli düşününce oldukça gizemli bir durumu aktarır.( şahsi fikrim kadın bir psikopat katildir.) William ve Mary hikayesinde şu soruyu kendime sordum: öldükten sonra beynim bir sıvının içinde muhafaza edilecek, çalışmaya devam edecek ama konuşmayacağım, hissedemeyecegim sadece bir göz verilecek olsa nasıl hissederdim, bunu kabul eder miydim? Bununla birlikte içinde barındırdığı hikayeler çürümüş topluma ve bireylere yönelik eleştiriyi kara mizahla harmanlayıp bize sunar. Vaizin zevki ve domuz hikayeleri buna güzel birer örnektir. Daha fazla uzatmadan hikaye türünü sevenler için oldukça güzel bir eser.
keyifli okumalar.
Roald Dahl’ın on bir öyküsünden oluşan bu eseri,insanı okurken güldüren güldürürken geren; zekice, tuhaf, ava gidenin avlandığı elimden bırakamadan sabahlayarak bitirdiğim bir öykü şöleni.Yazdığı farklı tarzlardan oluşan yazım yelpazesine bakınca edebiyatın gurularından biri diyebileceğimiz yazar, yer yer fantastikleşen öykülerinin arasından en beğendiğimi seçmek oldukça zor oldu. Yazarın araya serpiştirdiği bilgilerle örülmüş kurguları ve hikâyeleriyle yazarın bilimsel ve kültürel donanımını da görebildiğimiz öyküler içerisinde "Gökyüzüne Çıkan Yol", "Minik Balık Georgy", "Vaizin Zevki" ve özellik “Fatih Edward" benim için bir adım öne çıkabilen öyküler oldu. Bir çırpıda bitecek sürükleyicilikte ve bu denli ustaca yazılmış hikayelerden oluşmuş bu eser herkese gözü kapalı tavsiyemdir
Reklam
Yazar Hakkında
Roald DahlYazar · 43 kitap
1916’da Galler’de Norveçli bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 1932'de İngiltere'nin tanınmış özel okullarından birini bitirdikten sonra, üniversiteye gitmek yerine Kanada'daki Newfoundland'e yapılan bir keşif yolculuğuna katıldı. Afrika'da Shell Petrol Firması için çalıştı. II. Dünya Savaşı'nda savaş sırasında tanıştığı romancı C.S.Forester'ın özendirmesiyle, orduda çalıştığı yıllarda başından geçen olayları yazmaya başladı. Daha sonra RAF savaş uçaklarında pilotluk yaparken, başından aldığı ağır bir darbe sonucu ordudan ayrıldı. Ve bu olay onun ilk kısa öyküsüne konu oldu: "Shot Down Over Libya".
ABD’ye gitti. Burada İngiltere için diplomatlık ve istihbaratçılık yaptı. 1942’de yazdığı ilk öyküsü “A Piece of Cake”te de (Çocuk Oyuncağı), 1943’te Walt Disney için yazdığı ilk çocuk kitabı The Gremlins’de de (Cinler) pilotluk günlerini yazdı.
Çocuk kitaplarının yanı sıra büyükler için yazdığı kitapları ve oyunları vardır. Özellikle Charlie’nin Çikolata Fabrikası ve Matilda gibi çocuk kitaplarıyla tanınan Dahl’ın yetişkinler için iki romanı (Sometime Never: A Fable for Superman [Hiçbir Zamanlar: Süpermen İçin Bir Masal], Oswald Amcam) ve altmıştan fazla öyküsü bulunuyor. Dahl, Senin Gibi Biri adlı öykü kitabı ile “Pansiyoncu Kadın” ve “Deri” adlı öyküleriyle üç defa Edgar Allan Poe Ödülü’ne layık görüldü.
1953 yılında Patricia Neal ile evlendi ve 1983 yılında boşandı. Beş çocukları olmuştur. Dahl 23 Kasım 1990 tarihinde Oxford, Oxfordshire, İngiltere'de 74 yaşında bir kan hastalığı nedeniyle vefat etti.
Kendi yazdığı otobiyografisi Boy, Roald Dahl'ın çocukluğunu anlatmaktadır. Bir başka kitabı Going Solo 'da ise Dahl'ın savaş içindeki anıları ve deneyimleri yazmaktadır.
Ayrıca Great Missenden'de bir Roald Dahl Müzesi ve Öykü Merkezi bulunmaktadır. Bu merkez Dahl'ın çalışmalarını göstermektedir.
