Yazar:
Ahmet Ümit
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
368
Basım Tarihi:
Eylül 2025
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Orijinal Adı:
Patasana
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789750866616
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Patasana
22,5bin okunmaEverest Yayınları · Kasım 2012 · 400 s.
Patasana
4.690 okunmaYapı Kredi Yayınları · Ekim 2019 · 432 s.
Patasana
1.028 okunmaDoğan Kitap · 1 Mayıs 2010 · 402 s.
Patasana (Midi Boy)
486 okunmaEverest Yayınları · 13 Mart 2019 · 536 s.
Patasana (Cep Boy)
132 okunmaEverest Yayınları · 2017 · 520 s.
Patasana
70 okunmaOM Yayınevi · 2000 · 477 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
ben zalimler çağında yaşayan bir alçaktımAlıntı
Ahmet Ümit’i genelde polisiye ve cinayet romanlarıyla tanıyoruz ama aslında edebiyat külliyatı oldukça geniş bir yazar. Şiir kitabı, romanları ve polisiye eserleriyle farklı türlerde üretim yapabilen ender yazarlardan biri. Özellikle *İstanbul Hatırası* gibi eserleriyle geniş bir okur kitlesine ulaşmış bir isim. Benim için Ahmet Ümit’i özel kılan şeylerden biri de, kendisiyle birebir yüz yüze gelip sohbet etme fırsatı bulmuş olmam. Mütevazı kişiliğini ve edebi üslubunu koruyan bir yazar olduğunu düşünüyorum; bu da eserlerine karşı duyduğum sempatiyi artırıyor.
Şunu da eklemeden geçemeyeceğim: *Zalimler Çağında Yaşayan Bir Alçaktım* kitabın girişindeki o çarpıcı ve sarsıcı başlangıç beni daha ilk sayfadan yakaladı. “Bu nasıl bir giriş?” dedirten, insanı doğrudan hikâyenin ortasına fırlatan bir başlangıcı var. Ahmet Ümit’in okuru daha en başta yakalama konusundaki ustalığını bu kitapta da net bir şekilde görmek mümkün.
Bugün bitirdiğim *Patasana – 25. Yıl Özel Baskısı* ise benim için oldukça etkileyici bir deneyim oldu. Roman, bir yandan Hititler döneminde yaşayan bir yazman olan Patasana’nın tanrılarla ilişkisini ve iç dünyasını anlatırken, diğer yandan günümüzde işlenen bir cinayeti konu alıyor. Tarihsel anlatıyla polisiye kurgunun iç içe geçmesi, Ahmet Ümit’in romanlarını farklı ve özgün kılan yönlerden biri. Bu romanda da geçmişle günümüz arasında kurulan bağ, hikâyeye ayrı bir derinlik katıyor.
Son dönemde okuduğum *Yırtıcı Kuşlar Zamanı* romanında katili nispeten erken tahmin edebilmiştim. Ancak *Patasana*’da durum tamamen farklıydı. Roman boyunca neredeyse herkesten şüpheleniyorsunuz ve son ana kadar kesin bir kanaate varamıyorsunuz. Finalde ise insanı gerçekten ters köşeye yatıran, beklenmedik bir çözümle karşılaşıyorsunuz.
Şunu da söylemeliyim ki
Kazı alanının tozu daha ilk sayfalarda kendini hissettirmeye başladı. 
Patasana , geçmişten bugüne bırakılmış parçalı bir itiraf dosyası. Ahmet Ümit , bu kitapta bizi bir hikayeye davet etmiyor, bizi, zamanın iki ucuna yerleştirilmiş tanıklıkların arasına bırakıyor. Hititli yazman Patasana’nın tabletleriyle günümüz kazısında yaşananlar yan yana geldikçe binlerce yılın insanı nasıl aynı gölgede buluşturduğunu görüyorsunuz. Patasana’nın iç hesaplaşmalarıyla bugünün karakterleri arasındaki benzerlik, beni rahatsız eden bir süreklilik duygusu yarattı. Burada yazmak yalnızca anlatmak anlamına gelmiyor, saklamak, yönlendirmek ve yük taşımak anlamına geliyor.
Ahmet Ümit’in arkeolojiyi kullanma biçimi özellikle dikkat çekici. Kazı alanı bir arka plan olarak durmuyor aslında. İnsanın kendi karanlığına inme çabasının simgesine dönüşüyor. Toprak altından çıkan her parça, karakterlerin iç dünyasında açılan bir boşluğa karşılık geliyor.
Tabletler kırılır, insanlar susar ama suç her çağda aynı dili konuşur.
Patasana , geçmişten bugüne bırakılmış parçalı bir itiraf dosyası. Ahmet Ümit , bu kitapta bizi bir hikayeye davet etmiyor, bizi, zamanın iki ucuna yerleştirilmiş tanıklıkların arasına bırakıyor. Hititli yazman Patasana’nın tabletleriyle günümüz kazısında yaşananlar yan yana geldikçe binlerce yılın insanı nasıl aynı gölgede buluşturduğunu görüyorsunuz. Patasana’nın iç hesaplaşmalarıyla bugünün karakterleri arasındaki benzerlik, beni rahatsız eden bir süreklilik duygusu yarattı. Burada yazmak yalnızca anlatmak anlamına gelmiyor, saklamak, yönlendirmek ve yük taşımak anlamına geliyor.
Ahmet Ümit’in arkeolojiyi kullanma biçimi özellikle dikkat çekici. Kazı alanı bir arka plan olarak durmuyor aslında. İnsanın kendi karanlığına inme çabasının simgesine dönüşüyor. Toprak altından çıkan her parça, karakterlerin iç dünyasında açılan bir boşluğa karşılık geliyor.
Tabletler kırılır, insanlar susar ama suç her çağda aynı dili konuşur.
Sevgili Ahmet Ümit’ten yine muhteşem bir eser. Kitapta her şey var; tarihi öğreniyorsunuz, akıl yürütüp beyin jimnastiği yapıyorsunuz,vs. Çok akıcı bir dille yazılmış; başladıktan sonra kitap hemen bitiyor.
Yönetici arkeolog Esra’nın gözetiminde yapılan Hitit kazısından çıkan Patasana tabletleriyle paralel oluşan olaylar silsilesi, harika bir cinayet romanına dönüşmüş.
Zalimler Çağında Yaşayan Bir Alçak
Kayıp Tanrılar Ülkesi kitabı incelemesinde yazardan bahsettiğim için bunda bahsetmeden incelemeye direk geçeceğim.
Kitap bizi bu seferde MÖ 700 lü yıllara yani bundan 2700 yıl önceye götürüyor. Kitabın adı da olan 
Patasana aslında Hititler döneminin başyazmanı. Dönem Kral Pisiris dönemi yani Geç Hititler Dönemi. Normalde bilindiği üzere Krallar tabletlere gelecek nesillerin faydalanması için tablet yazarken kitabın kurgu olan kısmına göre Patasana isimli başyazmanımız tablete kendi hayal kırıklılıkları ile dolu hayatının bir özetini yazmış. Kitapta da yukarıda belirttiğim gibi bu kurgu olan tabletin bulunması ile başlıyor. Şunu söylemem şart Ahmet Ümit harika bir kurgu tablet yazmış. Kalemine sağlık. Sanki Patasana gerçekten vardı ve bunu o yazmış gibi. Helal olsun valla.
Kitap, Esra isimli arkeolog ve çevresindeki kazı ekibindeki arkadaşlarının, Gaziantep teki kazı aşamasına geçip yukarıda belirttiğim Patasana tabletini bulmaları ile devam ediyor. Tabi bu esnada hooop bi cinayet patlak veriyor.
Kitap, bir Patasana tableti, bir Esra ve cinayet bölümleri olmak üzere devam ediyor.
Bir bölümde Lord Carnarvon ve Tutankhamun hikayesi anlatılıyor. Kısaca Tutankhamun un mezarını bulanların birer birer ölmesi ile alakalı bir hikaye. Şuraya linkini bırakayım.Kesinlikle okuyun. Kitap sayesinde öğrendim. Gizemli bi hikaye. google.com/amp/s/amp.onedi...
Mitoloji severlerin de bayılacağı bir kitap bu arada. Hitit mitolojik unsurları kitapta bol bol geçiyor. Mitoloji tanrısı Teşup, Hepat, Sarruma ve Kupaba.
Kitabın baş konularından bir tanesi ülkemizin baş ağrılarından birisi de olan Ermeni Kırımı Muhabbeti ne yazık ki. Bilindiği üzere Dünya ve Özellikle Avrupa kamuoyunun sürekli bize karşıEdebiyat
Kayıp Tanrılar Ülkesi kitabı incelemesinde yazardan bahsettiğim için bunda bahsetmeden incelemeye direk geçeceğim.
Kitap bizi bu seferde MÖ 700 lü yıllara yani bundan 2700 yıl önceye götürüyor. Kitabın adı da olan Patasana aslında Hititler döneminin başyazmanı. Dönem Kral Pisiris dönemi yani Geç Hititler Dönemi. Normalde bilindiği üzere Krallar tabletlere gelecek nesillerin faydalanması için tablet yazarken kitabın kurgu olan kısmına göre Patasana isimli başyazmanımız tablete kendi hayal kırıklılıkları ile dolu hayatının bir özetini yazmış. Kitapta da yukarıda belirttiğim gibi bu kurgu olan tabletin bulunması ile başlıyor. Şunu söylemem şart Ahmet Ümit harika bir kurgu tablet yazmış. Kalemine sağlık. Sanki Patasana gerçekten vardı ve bunu o yazmış gibi. Helal olsun valla.
Kitap, Esra isimli arkeolog ve çevresindeki kazı ekibindeki arkadaşlarının, Gaziantep teki kazı aşamasına geçip yukarıda belirttiğim Patasana tabletini bulmaları ile devam ediyor. Tabi bu esnada hooop bi cinayet patlak veriyor.
Kitap, bir Patasana tableti, bir Esra ve cinayet bölümleri olmak üzere devam ediyor.
Bir bölümde Lord Carnarvon ve Tutankhamun hikayesi anlatılıyor. Kısaca Tutankhamun un mezarını bulanların birer birer ölmesi ile alakalı bir hikaye. Şuraya linkini bırakayım.Kesinlikle okuyun. Kitap sayesinde öğrendim. Gizemli bi hikaye. google.com/amp/s/amp.onedi...
Mitoloji severlerin de bayılacağı bir kitap bu arada. Hitit mitolojik unsurları kitapta bol bol geçiyor. Mitoloji tanrısı Teşup, Hepat, Sarruma ve Kupaba.
Kitabın baş konularından bir tanesi ülkemizin baş ağrılarından birisi de olan Ermeni Kırımı Muhabbeti ne yazık ki. Bilindiği üzere Dünya ve Özellikle Avrupa kamuoyunun sürekli bize karşı
Ahmet Ümit, romanı "Patasana"da çok ince detaylar örüyor cidden... Ve bu ince detaylar arkeoloji, Hitit dönemi ve cinayetlerle iç içe geçiyor. Yazarımızın kurgusunda, son derece zengin ve iyi düşünülmüş bir metin oluşturulmuş. Kurgu biraz ağır ilerliyor; lakin Ahmet Ümit pek çok alanda zekasını sergiliyor. Kurgunun yazılması için son derece zor ve bilgi gereken bir coğrafyayı, üstüne polisiye tohumları serperek kanatları altına alıyor yazarımız... Bu minvalde Patasana'yı "Ahmet Ümit'in yükselme döneminin başladığı" bir eser olarak değerlendiriyorum. Romana adını da veren Patasana, Hitit Uygarlığı'nda yaşamış bir yazman olarak dikkat çekiyor. Bunun yanında Ahmet Ümit yalnızca romanını oluşturmakla kalmıyor ve kurgusunun içinde yemek kültürü, arkeoloji, güneydoğudaki savaşın altında yatan gerginlik, arkeoloji gibi konularda okuru bilgilendiriyor. Yalın bir üslup kullanıyor; ancak dilin kurguya bütünlük sağlayamadığı gibi, pek sürükleyicilik de yakalayamadım. Teknik özelliklerden puan kırsam da Ahmet Ümit'in yükseliş adımlarını duymak açısından tatlı bir okuma oldu benim için...
Ana kahramanımız Esra'nın başkanlığını yaptığı arkeolog grubu, Fırat ve çevresinde kazı yapmaktadır. Bu kazılar sırasında, zamanında Hitit Uygarlığı'nda yazman olarak çalışmış Patasana'nın tabletlerine ulaşılır. Kazıda tabletler dikkatli bir şekilde çıkarılırken, Patasana' nın onları özel bir odada muhafaza ettiği anlaşılır, tablerler Akadca'dır. Bu tabletler dünyanın en eski kaynaklarıdır, yazman Patasana bu tabletlerde kendi yaşamını anlatır. Kazı çalışmasının yapıldığı yer, bölge köylülerini rahatsız etmektedir. Esra ve ekibi bu insanlarla psikolojik bir savaşa girmek zorunda kalır. Yakın zamanlarda işlenen iki cinayet, ekibi şaşkınlığa uğratır. Esra, duygusal bir yakınlık yaşamaya başladığı
Geçmişin Sesi, Bugünün Çığlığı...Ahmet Ümit ’in 
Patasana romanı , bir yandan Güneydoğu Anadolu’da yapılan bir kazıyı, diğer yandan binlerce yıl önce yaşamış bir yazman olan Patasana’nın tabletlerine sakladığı itirafları anlatıyor. Kazı ekibinin başına gelen esrarengiz cinayetler, günümüzle geçmişi birbirine bağlıyor. Bir tarafta arkeolojinin tozlu sayfalarından yükselen tarih, diğer tarafta modern dünyanın şiddetle örülü gerçekliği var. Roman, insanlığın değişmeyen acılarını, savaşların ve hırsların sürekliliğini gözler önüne seriyor.
Ahmet Ümit , Patasana ’da polisiye merakını ve tarihi bir zemine taşıyor. Gerilimli cinayet örgüsü ile Hitit uygarlığından kalma dramatik bir anlatıyı ustaca örüyor. Kullandığı dil yalın ama derin; bir yandan okuru sürüklerken, bir yandan da düşündürüyor. Patasana’nın tabletlerinden yükselen sesi, romanı sıradan bir polisiye olmaktan çıkarıp, tarihsel bir ağıt hâline getiriyor.
İlk bakışta bir cinayet romanı gibi dursa da, aslında Patasana insanlığın hiç değişmeyen yüzüyle bizi yüzleştiriyor. Okurken, savaşların yalnızca geçmişe ait olmadığını; bugünün kalbine de kazınmış olduğunu fark ediyorsunuz. Bazı bölümlerde ağır ilerlese de, alıntılara dönüp bakınca romanın derinliğini daha iyi hissediyor insan.
En çok beni etkileyen, Patasana’nın tabletlerinden yükselen o itirafların samimiyeti oldu: geçmişin bir yazmanı bile geriye dönüp pişmanlık duyabiliyorsa, biz bugün hâlâ aynı hataları niçin tekrar ediyoruz?
Patasana , sadece bir polisiye değil; tarihle bugünü, bireyle toplumu, vicdanla suçu aynı potada eriten güçlü bir yüzleşme romanı. Okuru hem sürüklüyor hem de kendi iç yolculuğuna davet ediyor.
Keyifli okumalar dilerim.
Ahmet Ümit ’in Patasana romanı , bir yandan Güneydoğu Anadolu’da yapılan bir kazıyı, diğer yandan binlerce yıl önce yaşamış bir yazman olan Patasana’nın tabletlerine sakladığı itirafları anlatıyor. Kazı ekibinin başına gelen esrarengiz cinayetler, günümüzle geçmişi birbirine bağlıyor. Bir tarafta arkeolojinin tozlu sayfalarından yükselen tarih, diğer tarafta modern dünyanın şiddetle örülü gerçekliği var. Roman, insanlığın değişmeyen acılarını, savaşların ve hırsların sürekliliğini gözler önüne seriyor.
Ahmet Ümit , Patasana ’da polisiye merakını ve tarihi bir zemine taşıyor. Gerilimli cinayet örgüsü ile Hitit uygarlığından kalma dramatik bir anlatıyı ustaca örüyor. Kullandığı dil yalın ama derin; bir yandan okuru sürüklerken, bir yandan da düşündürüyor. Patasana’nın tabletlerinden yükselen sesi, romanı sıradan bir polisiye olmaktan çıkarıp, tarihsel bir ağıt hâline getiriyor.
İlk bakışta bir cinayet romanı gibi dursa da, aslında Patasana insanlığın hiç değişmeyen yüzüyle bizi yüzleştiriyor. Okurken, savaşların yalnızca geçmişe ait olmadığını; bugünün kalbine de kazınmış olduğunu fark ediyorsunuz. Bazı bölümlerde ağır ilerlese de, alıntılara dönüp bakınca romanın derinliğini daha iyi hissediyor insan.
En çok beni etkileyen, Patasana’nın tabletlerinden yükselen o itirafların samimiyeti oldu: geçmişin bir yazmanı bile geriye dönüp pişmanlık duyabiliyorsa, biz bugün hâlâ aynı hataları niçin tekrar ediyoruz?
Patasana , sadece bir polisiye değil; tarihle bugünü, bireyle toplumu, vicdanla suçu aynı potada eriten güçlü bir yüzleşme romanı. Okuru hem sürüklüyor hem de kendi iç yolculuğuna davet ediyor.
Keyifli okumalar dilerim.Patasana
İlk defa polisiye bir roman okudum, sıkılırım diye düşündüm ama okurken hiç sıkılmadan okudum . Roman gayet güzel ve akıcı bir dille yazılmış. Ahmet Ümit'in kalemine sağlık. Hatta öyleki kitabı elime aldığım zaman, elimden bırakmak istemedim. Her okuduğum satır bende merak uyandırdı. Sonunu merak ettiğim için, kitabı biran önce bitirmek istedim.
Kitaba gelecek olursak kitap, Hititler dönemi yaşayan, Saray Başyazmanı Patasanayı anlatıyor. Aslında Saray Başyazmanı'nın görevi kralın yazmasını istediği konuları yazmasıdır. Yazman Patasana kendi duygularını yazmaktan çekinmeden aşkını, tutkusunu, üzüntülerini, kederlerini, kaygılarını, anılarını yazmıştır tabletlere. Kazı için Antep'e gelen Esra'nın başkanlığını yaptığı yedi kişilik arkeoloji ekibinin, kazı yaparken iki bin yedi yüz yıl öncesine ait olan bu tabletlerin bulunmasıyla gelişen olayları, konu alıyor.
Kitap, ayrıca kazı ekibinin bulmuş oldukları tabletlerin sonucunda işlenen gizemli üç önemli cinayetten bahsediyor, bitanesi, köyün bilge yaşlılarından olan Hacı Settar'ın öldürülmesi, ikinci olarak köy korucusu aşiret reisi olarak da bilinen Reşat Ağa'nın öldürülmesi, üçüncü işlenen cinayetse bakırcı oğlunun öldürülmesi, kimin işlediği belli olmayan cinayetler, tabiki bende bu arada kafamda kuruyorum acaba cinayetleri kim işledi, omu veya bumu diye, polisiye filmleri izlerken de hep bòyle olur ya merak ederiz cinayetleri kimin işlediğini, her zaman tahmin etmediğimiz insan çıkar. Kitaptada aynısı oldu hiç tahmin etmediğim kişi çıktı. Cinayetleri işleyen arkeoloji ekibinden olan Timothy'nin çıkması. Hiç tahmin etmediğim ve beklemediğim kişi. Kitapta bahsi geçen diğer bir başka konuda tarihi kaçakçılık. Maalesef ki bizim ülkemizde de tarihi kaçakçılığı oldukça fazla, hiç olmaması temennisiyle. Ayrıca ara ara
Tavsiye ederim, herhangi bir Ahmet Ümit kitabı. Henüz bitirmedim ama sonunda da muhtemelen beklenmedik ve alakasız biri suçlu çıkacak böylece "şaşırtmacalı" bir son göreceğiz
Aşağılık insanoğlu!Edebiyat
Herkese selamlar kitap dostlarım!
Bu akşam Ahmet Ümit ‘ten kendi tarzında okuduğum ilk kitap olan Patasana ‘yı inceleyeceğim. Hazırsanız başlayalım…
Yazardan daha önce tesadüfen elime geçen 
Bir Aşk Masalı kitabını okumuş ve hayal kırıklığı yaşamıştım. Sonradan öğrendim ki bu kendi tarzı dışında yazdığı bir kitapmış. O yüzden Patasana’yı ilk Ahmet Ümit kitabım olarak görüp, olumsuz önyargılarımı kenara koyup okudum ve öyle değerlendireceğim. Ve baştan söyleyeyim; kitabı ve yazarı beğenmek ile beraber abartıldığı kadar mükemmel bulmadım. Tabii bunda polisiye türünün benim favori kategorilerimden biri olmamasının ve yazar yerlere göklere sığdırılmadığı için beklentimin büyük olmasının etkisi de olabilir, bilemiyorum…
Kitap, çift katmanlı mükemmel bir zaman kurgusu ile yazılmış. Bir bölümde günümüzde Gaziantep dolaylarında bir arkeolojik kazı çalışması yapan ve Geç Hitit Dönemi’ne ait tabletlere ulaşmaya çalışan bir Arkeolog ekibi ve aniden bölgede patlak veren cinayetler var.
Diğer taraftan bulunan tabletlerde yazılanlar üzerinden, Hitit saray başyazmanı Patasana’nın hayatını kendi ağzından okuyoruz. Bir günümüz, bir Patasana’nın tabletlerinin oluşturduğu bölümler şeklinde gidiyor kitap ve bu da ciddi bir merak uyandırıyor. Çok akıcı dille de yazıldığı için de kapılıp gidiyorsunuz kitaba. Ahmet Ümit’i çok başarılı buldum kurgu konusunda, yazarı tebrik ediyorum.
Kitapta Hitit dönemine ait çok fazla bilgi var. Patasana’nın tabletleri üzerinden dönemin yapısı, kültürü, inançları hakkında bilgi sahibi oluyoruz. Günümüzde geçen kısımlarda da bölgedeki terör sorunları, Ermeni olayları ve bunun biz Türkler ve yabancıların gözünden yorumlanışı, bölge halkının görüşü ve bölgeye dışardan gelmiş insanların bakış açıları gibi birçok şey var. Bölgedeki yemekler ve bunların tarihi, bazı
Ahmet Ümit ‘ten kendi tarzında okuduğum ilk kitap olan Patasana ‘yı inceleyeceğim. Hazırsanız başlayalım…
Yazardan daha önce tesadüfen elime geçen Bir Aşk Masalı kitabını okumuş ve hayal kırıklığı yaşamıştım. Sonradan öğrendim ki bu kendi tarzı dışında yazdığı bir kitapmış. O yüzden Patasana’yı ilk Ahmet Ümit kitabım olarak görüp, olumsuz önyargılarımı kenara koyup okudum ve öyle değerlendireceğim. Ve baştan söyleyeyim; kitabı ve yazarı beğenmek ile beraber abartıldığı kadar mükemmel bulmadım. Tabii bunda polisiye türünün benim favori kategorilerimden biri olmamasının ve yazar yerlere göklere sığdırılmadığı için beklentimin büyük olmasının etkisi de olabilir, bilemiyorum…
Kitap, çift katmanlı mükemmel bir zaman kurgusu ile yazılmış. Bir bölümde günümüzde Gaziantep dolaylarında bir arkeolojik kazı çalışması yapan ve Geç Hitit Dönemi’ne ait tabletlere ulaşmaya çalışan bir Arkeolog ekibi ve aniden bölgede patlak veren cinayetler var.
Diğer taraftan bulunan tabletlerde yazılanlar üzerinden, Hitit saray başyazmanı Patasana’nın hayatını kendi ağzından okuyoruz. Bir günümüz, bir Patasana’nın tabletlerinin oluşturduğu bölümler şeklinde gidiyor kitap ve bu da ciddi bir merak uyandırıyor. Çok akıcı dille de yazıldığı için de kapılıp gidiyorsunuz kitaba. Ahmet Ümit’i çok başarılı buldum kurgu konusunda, yazarı tebrik ediyorum.
Kitapta Hitit dönemine ait çok fazla bilgi var. Patasana’nın tabletleri üzerinden dönemin yapısı, kültürü, inançları hakkında bilgi sahibi oluyoruz. Günümüzde geçen kısımlarda da bölgedeki terör sorunları, Ermeni olayları ve bunun biz Türkler ve yabancıların gözünden yorumlanışı, bölge halkının görüşü ve bölgeye dışardan gelmiş insanların bakış açıları gibi birçok şey var. Bölgedeki yemekler ve bunların tarihi, bazı
"Ben zalimler çağında yaşayan bir alçağım."
Patasana, iki ayrı kurgu üzerinden ilerliyordu: Arkeolog Esra’nın hikâyesi ve Hititler döneminde görevli bir yazıcı olan Patasana’nın anlatısı. Bölümler sürekli biri bugünde, biri geçmişte olacak şekilde ilerliyordu.
Kitabı sevmedim diyemem ama en zorlandığım taraf da tam olarak buydu. Esra’nın ortaya çıkan her tablette yaşadığı heyecanı daha derin okumak isterdim. Fakat işin içine Ahmet Ümit’in polisiye dili girince mesele bambaşka bir yere taşınıyor. Yine de iki nehir arasında yaşanan tarihten; Hititler, Asurlular, Frigyalılar ve Urartular’dan bahsedilen kısımlar beni daha çok içine çekti. O dönemlerin atmosferinde daha fazla dolaşmak, orada daha uzun süre kalmak isterdim.
Patasana’nın hayatı tabletlerden çıkanlarla sınırlıydı elbette ama yazarın o dünyayı bizim için biraz daha ayrıntılı işlemesini bekledim. Bu yüzden Patasana bölümlerini büyük bir merakla okurken, Esra’nın bölümlerinde aynı heyecanı hissetmedim.
Buna rağmen Esra ile Yüzbaşı Eşref’in hikâyesini ayrıca okumak isterdim. Neden bilmiyorum ama yarım kalmış hissi uyandırdılar bende. Onlar için ne iyi ne de kötü bir son vardı; yazar ilişkiyi bilinçli şekilde ucu açık bırakmıştı. Bir aşk yaşandı sanki ama adı hiç konmadı. Biraz günümüz ilişkileri gibi…
Patasana’nın Aşmikul’a olan aşkını da dönemin şartlarıyla değerlendirmek gerekiyor sanırım. Çünkü aşkın yanında gurur, iktidar ve intikam duygusu da vardı.
Didem Madak’ın bir sözü gelir aklıma:
“Neden her aşk bir kadının cenazesini kaldırmak zorunda?”
Belki de bu sorunun cevabı yüzyıllardır değişmiyor: Çünkü kadın. Gurur kadına yükleniyor, erkeğe ise çekip gitmek ya da “bir gün intikamımı alacağım” diyerek beklemek düşüyor.
Ama sonunda gerçekten kazanan oluyor mu? Kaybeden yalnızca Kral Pisiris miydi, yoksa
Yazar Hakkında
Ahmet ÜmitYazar · 39 kitap
Ahmet Ümit, 1960’ta Gaziantep’te doğdu. 1983’te Marmara Üniversitesi Kamu Yönetimi Bölümü’nü bitirdi. 1985-1986 yıllarında, Moskova’da, Sosyal Bilimler Akademisi’nde siyaset eğitimi gördü. Şiirleri, 1989 yılında Sokağın Zulası adıyla yayımlandı. 1992’de ilk öykü kitabı Çıplak Ayaklıydı Gece yayımlandı. Bunu Bir Ses Böler Geceyi, Agatha’nın Anahtarı, Şeytan Ayrıntıda Gizlidir adlı polisiye öykü kitapları izledi. Hem çocuklara hem büyüklere yönelik Masal Masal İçinde ve Olmayan Ülke kitapları ile farklı bir tarz denedi. 1996’da yazdığı ilk romanı Sis ve Gece, polisiye edebiyatta bir başyapıt olarak değerlendirildi. Bu romanın ardından Kar Kokusu, Patasana ve Kukla yayımlandı. Bu kitapları Ninatta’nın Bileziği, İnsan Ruhunun Haritası, Aşk Köpekliktir, Beyoğlu Rapsodisi, Kavim, Bab-ı Esrar, İstanbul Hatırası, Sultanı Öldürmek,Beyoğlu’nun En Güzel Abisi ve Elveda Güzel Vatanım adlı kitapları izledi. Ahmet Ümit’in, İsmail Gülgeç’le birlikte hazırladığı Başkomser Nevzat-Çiçekçinin Ölümü ve Başkomser Nevzat-Tapınak Fahişeleri, Aptülika (Abdülkadir Elçioğlu) ile birlikte hazırladığı Başkomser Nevzat-Davulcu Davut’u Kim Öldürdü? ve Bartu Bölükbaşı ile birlikte hazırladığı Elveda Güzel Vatanım-İttihatçıların Yükselişi adlı çizgi romanları da bulunmaktadır. Eserleri yirminin üzerinde yabancı dile çevrilmiştir. Yazarın tüm yapıtları Everest Yayınları tarafından yayımlanmaktadır.
