Pet Sematary
Stephen KingYazar:
Stephen King
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 36 dk.
Sayfa Sayısı:
480
Basım Tarihi:
2011
İlk Yayın Tarihi:
1984
Yayınevi:
Hodder and Stoughton
Orijinal Adı:
Pet Cemetery
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9781444708134
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
Hayvan Mezarlığı
13,6bin okunmaAltın Kitaplar · 2019 · 375 s.
Hayvan Mezarlığı
460 okunmaAltın Kitaplar · 1997 · 339 s.
Hayvan Mezarlığı
410 okunmaAltın Kitaplar · 1984 · 382 s.
Gecenin Pençesi
11 okunmaAltın Kitaplar · Haziran 1984 · 383 s.
Pet Sematary
21 okunmaSignet Books (Penguin Random House) · 1 Kasım 1984 · 410 s.
Pet Sematary
10 okunmaHodder and Stoughton · 2011 · 480 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hayvan Mezarlığı Stephen King'le tanıştığım ilk kitabı oldu. Yazar kitabın en heyecanlı yerlerini sona saklamış görünüyor. Fantastik türden kitaplar okumayı pek sevmem ama bu kitabın konusunu ve yazım tarzını çok beğendim. Polisiye, korku ve gerilim kitaplarında en çok sevdiğim şey heyecan vermesi ve korku hissini gerçekten yaşatabilmesi. Kitabı okurken çok korktum mu peki? -Hayır, zaman zaman ürkütücü oldu ama fazla korktuğumu da söyleyemem. Bunun insandan insana değişen bir durum olduğunu düşünüyorum. Birini fazla etkileyen bir kitap başka birini fazla etkilemeyebilirde. Bu da bazen kitaba değil insana bağlı olan birşey.
Kısa ve spoiler vermeden kitabın içeriğinden bahsetmeye çalışacağım; Her şey Creed ailesinin yeni eve taşınmasıyla başlıyor. Kediyi konu aldığını düşündüğümüz kitap aslında kedinin çok fazla rolü olmadığını da göstermiş oluyor. Çünkü kedi, Kabusların başlanğıcı için bir giriş olmuş aslında. Başlarda, okurken kedinin olay çıkracağını daha heyecan verici, ürkütücü birşeyler olmasını beklerken kedi olduğu gibi devam ediyor. Kitabın asıl konusu aslında Creed ailesi, Kedi değil.
Kitap bize şu mesajı vermeye çalışıyor; Ölülerle ölünmez, bunu kabullenmek oluruna bırakmak gerekiyor. Eğer olması gerekeni değiştirmeye çalışırsan bu hiçbir zaman iyi sonuçlar vermez.
Lousin kızı Eileen, kedinisini o kadar çok seviyor ki onun ölümsüz olmasını istiyor. Evet bu gerçek oluyor ama gerçeklik gerçeklikten o kadar uzak ve o kadar kötü ki, bu isteğin getirdiği belaya tanık oluyoruz. Ve kitabın sonu sizi çok şaşırtacak.
İnceleme yazımı burada tanamlıyorum, çünkü spoiler olmasını istemiyorum :)
Bu kitaptan 1 puan kıracağım çünkü; Olaylar geç geliştiği için bazen sıkılmama neden oldu.
Kitabın yazım tarzını ve konusunu çok sevdiğim için
Pet Sematary(Spoiler)
Hayvan Mezarlığı, orjinal adı Pet Semartary. Usta yazarımız Stephen King bu kitabı 1983 yılında yazmıştır. Kitap, World Fantasy Award ödülüne 1984 yılı için aday olmuştur.
Kitabın konusundan kısaca söz edecek olursak; Chicago da doktorluk yapan Louis Creed ailesi ile birlikte Maine Üniversitesine atanır, Ludlow kasabasında bulunan büyük bir eve taşınırlar. Aslında bu taşınmanın devamında olaylar yavaş yavaş istedikleri gibi gitmemeye başlar. Birini arı sokar, birinin ayağı incilir. Yan komşuları olan yaşlı adam Judd Crandall onlara sürekli yardımcı olur. Tonton sevimli yaşlı amcamız modunda ortalıklarda takılır. Hatta bir gün şu karşıdaki yoldan kamyonlar çok hızlı geçiyor, aman yarın öbür gün çocuğunuz yola zıplar, kamyonun altında kalır, ölür sonra zaten Stephen de korku kitabı yazıyor şu sıralar, maazallah olaylar molaylar gelişir, bize de iyi malzeme çıkar, dikkat edin diye de uyarıyor. Yine aynı yaşlı amcamız ilerleyen sayfalarda evlerinin arka kısmında bulunan hayvanların gömüldüğü bir mezarlığa götürüyor. tonton amcamız kısaca ekşın kovalıyor. Evlerinde takılan bir kedi var ve bu kedi bir şekilde ölür. Bunu evin arkasında bulunan hayvan mezarlığına gömerler. Sonra anaaa bi bakarlar ki kedi ortalıkta geziniyor sürekli. Allah Allah! Yukarıda belirttiğim gibi ailenin iki yaşındaki oğulları hızlı bir kamyon çarpması sonucunda ölür. Eee yaşlı amcamız ''Biliydim böle olacağını.'' diye ortalıkta gezinirken, Louis hmm kedi diriliyorsa bizim bebe de dirilir diyerek gider hayvan mezarlığına 2 yaşındaki oğlunu gömmeye karar verir ve olaylar gelişir.
Kitabın tahmin ediyorum ki filmini 16 yaşında falan izlemişimdir. Kitabını da 18 19 yaşlarında okumuşumdur. Çünkü o dönem sağlam bir Stephen King hayranıydım. Bir 15 kitabını falan okumuşumdur King in. Kitaplığımda ne yazık ki sadece 7Edebiyat
Hayvan Mezarlığı, orjinal adı Pet Semartary. Usta yazarımız Stephen King bu kitabı 1983 yılında yazmıştır. Kitap, World Fantasy Award ödülüne 1984 yılı için aday olmuştur.
Kitabın konusundan kısaca söz edecek olursak; Chicago da doktorluk yapan Louis Creed ailesi ile birlikte Maine Üniversitesine atanır, Ludlow kasabasında bulunan büyük bir eve taşınırlar. Aslında bu taşınmanın devamında olaylar yavaş yavaş istedikleri gibi gitmemeye başlar. Birini arı sokar, birinin ayağı incilir. Yan komşuları olan yaşlı adam Judd Crandall onlara sürekli yardımcı olur. Tonton sevimli yaşlı amcamız modunda ortalıklarda takılır. Hatta bir gün şu karşıdaki yoldan kamyonlar çok hızlı geçiyor, aman yarın öbür gün çocuğunuz yola zıplar, kamyonun altında kalır, ölür sonra zaten Stephen de korku kitabı yazıyor şu sıralar, maazallah olaylar molaylar gelişir, bize de iyi malzeme çıkar, dikkat edin diye de uyarıyor. Yine aynı yaşlı amcamız ilerleyen sayfalarda evlerinin arka kısmında bulunan hayvanların gömüldüğü bir mezarlığa götürüyor. tonton amcamız kısaca ekşın kovalıyor. Evlerinde takılan bir kedi var ve bu kedi bir şekilde ölür. Bunu evin arkasında bulunan hayvan mezarlığına gömerler. Sonra anaaa bi bakarlar ki kedi ortalıkta geziniyor sürekli. Allah Allah! Yukarıda belirttiğim gibi ailenin iki yaşındaki oğulları hızlı bir kamyon çarpması sonucunda ölür. Eee yaşlı amcamız ''Biliydim böle olacağını.'' diye ortalıkta gezinirken, Louis hmm kedi diriliyorsa bizim bebe de dirilir diyerek gider hayvan mezarlığına 2 yaşındaki oğlunu gömmeye karar verir ve olaylar gelişir.
Kitabın tahmin ediyorum ki filmini 16 yaşında falan izlemişimdir. Kitabını da 18 19 yaşlarında okumuşumdur. Çünkü o dönem sağlam bir Stephen King hayranıydım. Bir 15 kitabını falan okumuşumdur King in. Kitaplığımda ne yazık ki sadece 7Allah seni ıslah etsin King·375 syf.·1000Kitap
8/10
2025 29. kitabı
Bu kitabı bitirdiğimde içimde korkudan çok hüzün kaldı. Evet, ürpertici bölümler var; mezarlık, geri dönenler, karanlık atmosfer… Ama asıl dehşet, bir insanın sevdiğini kaybettikten sonra neler yapabileceğini görmekte. Stephen King yine akıl almaz hayal gücüyle “korku”yu sadece bir dekor olarak kullanıyor, asıl merkezde ise yas, çaresizlik ve kabullenememe var.
Louis’e acımamak mümkün değil. Bir baba olarak oğlunu kaybettikten sonra yaşadığı çıkmaz, her satırda içime işledi. Onu anlamakla birlikte, yaptıklarının yanlış olduğunu bilmek beni çok zorladı. King öyle yazmış ki, okur olarak sürekli “sakın yapma!” diye içinizden geçiriyorsunuz ama yine de Louis’in kalbine yaklaşıyorsunuz. Çünkü yas öyle bir şey; akıl susuyor, kalp bağırıyor.
Rachel ise hikâyenin sessiz kahramanıydı bence. İyi bir anneydi, sezgileri kuvvetliydi, mezarlığın uğursuzluğunu hissetmişti. Ama o da kırılgandı, bir annenin korkuları ve sevgisi arasında sıkışıp kaldı. Rachel’a da kıyamadım; onun inceliğiyle Louis’in çaresizliği arasında kalmak çok yıpratıcıydı.
Ve Churchill… O zavallı kedi aslında her şeyin işaretiydi. O öldükten sonra keşke o ev terk edilseydi. Ama işte, Stephen King’in ustalığı tam da burada: “keşke” dedirtmekte. Okur olarak biliyorsunuz ki olacak olan belli, ama yine de umut ediyorsunuz.
King’e de gerçekten “Allah akıl fikir versin” demekten kendimi alamadım. Bu kadar karanlık ama bir o kadar da gerçekçi bir hikâye kurgulamak kolay iş değil. Korkutmanın ötesinde, yasın ve kaybın ne kadar ağır bir duygu olduğunu yüzümüze çarpıyor. Bir kediyle başlayan yolculuğu koca bir aile trajedisine dönüştürüyor.
Son sayfayı kapattığımda geriye şu kaldı: “Korku”dan çok “kayıp”la ilgili bir roman okudum. Stephen King, korkuyu baharat gibi serpti ama asıl yemeği yas, çaresizlik ve insan
Hayvan Mezarlığı - S. KING / Ölüme hiç bu pencereden bakmadınız!Korku-Gerilim
Belki de ölüm sahip olduklarımız içerisinde en kıymetlisi...
Creed ailesi...
Onlar için her şey öyle güzel başlar ki... Maine kırsalında yeni bir ev, yeni bir iş, yeni ve güzel bir hayat beklentisi; anne, baba, birbirinden şirin iki çocuk ve ailesinin şirin mi şirin kedisi... Tam bir mutlu aile tablosu! Her şeyin güzel gitmemesi için hiçbir sebep yok... Ve evlerinin yakınında sır dolu bir orman! Bir orman bir ailenin hayatında neleri değiştirebilir?
Sizde de olur mu, hiçbir problem yokken, her şey güzel giderken, kesin bir şey olacak ve hayat alt üst olacak hissi? Genellikle de öyle olmaz mı zaten, bütün felaketler insanın en beklemediği anda ve savunmasız bulunduğu zamanda gelir, art arda... Ancak o zaman anlarsın hayatının aslında ne kadar kıymetli olduğunu... Ancak kaçınılmazdır bu, 
Elias Canetti 
Ölüm Üzerine isimli eserinde der ki: "İnsanların en çok ortak oldukları şey, felaket mi?" Ve 
Bertrand Russell ılımlı yaklaşır olaya, "Büyük üzüntüler bile unutulabilir; mutluluğa yaşam boyunca son verecek gibi görünen felaketler bile zamanla kabuk bağlar ve acıları hemen hemen duyulmayacak derecede azalır." Azalır mı sahiden? Peki ya bu felaketin sonucunu değiştirebilmek mümkün olsaydı? İnsanların kaderiyle oynamak?
Hiç ölmüş bir insanın yeniden dirilmesini istediğiniz oldu mu? Ya da bu mümkün deselerdi bunun için çaba gösterir miydiniz? Her şey eskisi gibi olur muydu bir ölümün önüne geçtiğinizde? 
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş diye bir eser okumuştum yıllar önce. Ölüm dünyayı terk ediyordu ve kimse ölmemeye başlıyordu. Bir zaman sonra fark ediyordu ki insanlar, ölümsüz yaşanmıyordu. Yine aynı eserde altını çizdiğim bir cümle vardı: "Hayat böyleydi işte, kaşıkla verir verir sonra bir gün kepçeyle verdiklerinin tümünü geri alırdı." Tıpkı Creed ailesinin başına gelen gibi, adım adım mutluluğa doğru giderken gelen
Elias Canetti Ölüm Üzerine isimli eserinde der ki: "İnsanların en çok ortak oldukları şey, felaket mi?" Ve Bertrand Russell ılımlı yaklaşır olaya, "Büyük üzüntüler bile unutulabilir; mutluluğa yaşam boyunca son verecek gibi görünen felaketler bile zamanla kabuk bağlar ve acıları hemen hemen duyulmayacak derecede azalır." Azalır mı sahiden? Peki ya bu felaketin sonucunu değiştirebilmek mümkün olsaydı? İnsanların kaderiyle oynamak?
Hiç ölmüş bir insanın yeniden dirilmesini istediğiniz oldu mu? Ya da bu mümkün deselerdi bunun için çaba gösterir miydiniz? Her şey eskisi gibi olur muydu bir ölümün önüne geçtiğinizde? Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş diye bir eser okumuştum yıllar önce. Ölüm dünyayı terk ediyordu ve kimse ölmemeye başlıyordu. Bir zaman sonra fark ediyordu ki insanlar, ölümsüz yaşanmıyordu. Yine aynı eserde altını çizdiğim bir cümle vardı: "Hayat böyleydi işte, kaşıkla verir verir sonra bir gün kepçeyle verdiklerinin tümünü geri alırdı." Tıpkı Creed ailesinin başına gelen gibi, adım adım mutluluğa doğru giderken gelenSınırlarınızı öğrenmeye davetlisiniz.Edebiyat
Dürüst olacağım,eski kız arkadaşım benden bir korku kitabı önermemi istediğinde bu kitabı önermiştim ve ben bu kitabı okumamıştım.
Kutsal kelimesinin anlamı nedir ? “Bozulmaması, dokunulmaması, karşı çıkılmaması gereken, üstüne titrenilen” demektir.Ancak Micmac adlı kızıldereli kabilesinin kutsal mezarı bu tanımın tam zıttıydı.Orada uyandırılmaması gereken bir kötülük ve size verdiğini fazlasıyla geri almayı bilen bir gerçeklik vardı.
Creed ailesinin yeni taşındıkları evin arkasında böyle bir mekanın bulunduğundan haberi yoktu ve daha sonra başlarına gelecek onca kötülükten de haberleri olmayacaktı.
Kitabın konusunu fazla fazla anlatmak istemiyorum çünkü King kitaplarının bir konudan daha fazlasını içerdiğini ve buraya konu hakkında ne yazarsam yazayım yetersiz geleceğini düşünüyorum.
Kitabın bize anlatmak istediğine gelecek olursam kesinlikle kitap bize diyordu ki ; “Sen insanoğlusun sınırlarını bil,yerini bil,haddini bil.”
Doğanın belirli ve keskin sınırları vardır ; bu sınırlar ihlal edilir ve doğanın yapısı bozulursa ne olur ? Öğrenmek istiyorsanız Creed ailesi ile tanışmanız gerekecek.
Kitap hakkındaki düşüncelerime gelecek olursak,kitabın dili oldukça akıcıydı.King bu kitapta farklı bir yazım sanatı kullanmıştı.Bu kitapta önceden okuduğum “Göz” kitabındaki gibi Tanrısal bir bakış açısı ile yazmamıştı.Yazmıştı aslında ama o kadar Tanrısal değildi.
Kitaptaki karakterlerin doğallıklarını ve sıradan oluşlarını sevdim.Karakterler o kadar doğaldı ki kendiniz onların yerini rahatlıkla alabiliyorsunuz ve bu hiç sırıtmıyor.
Özellikle sevdiğimse tabiki duyguların ve düşüncelerin bize aktarılmasındaki inanılmaz başarı.Louise’in çaresizliğini iliklerinize kadar hissedebiliyorsunuz,Rachael’ın geçmişte yaptıklarından duyduğu pişmanlıksa damarlarınıza zerk ettiriliyor
Puan vermedi
Psikologlar sevilen bir insanın acısının ölümden üç gün sonra başlayıp dörtle altı hafta sürdüğünü söylerlerdi. Ama zaman geçerdi, insanın bir duygusu bir başka duyguyla yer değiştirirdi. Güçlü bir acı daha yumuşak bir acıya dönüşür, bu
daha yumuşak acı yerini yasa bırakır, yas da sonunda bir hatırlama olurdu
Olay yerinden bildiriyorum; çok sevdiğiniz insanı kaybetme acısı daha kaybetmeden başlar
Yokluğunun boşluğu ise bir ömür
Tabi siz benim gibi yapmayın
Yumuşak geçişler yaşayın
Dünya genelinde kurguladığı tüm kitaplarla kaleminin gücünü kanıtlayan #stephenking #hayvanmezarlığı kitabında, yine müthiş bir anlatımla ölümün dehşet yüzünün portresini çizmiş. Yayımladığı yıldan sonra birçok kez sinemaya uyarlanmış kitapta bir ailenin başına gelebilecek en kötü şey, ölümle sınavı anlatılıyor.
Eşi ve bir kızı bir oğlu olan Louis, taşıdıkları kasaba ve yeni evlerine alışmaya çalışırken, komşuları Jud ile kısa bir gezintiye çıktıklarında, evlerine az mesafede bir mezarlık keşfederler. Komuşuları Jud burasının, tırlarında geçiş güzergahı olduğu anayolda dikkatiz şoförlerin çarptığı evcil hayvanların gömüldüğü bir mezarlık olduğunu anlatır.
Louis, eşi ve çocuklar şehir dışına çıktıkları bir gün, Jud arayıp Luis'e kedilerini ölü bulduğunu söylüyor. ( Tır ezmiş) kızının kediye bağlılığını anlatır. Bunun üzerine Jud, eski bir Kızılderili mezarlığına gömülen ölülerin dirildiği efsanevi inanışı anlatır. Luis korkunç bir atmosferde kediyi oraya gömüyor ve ertesi sabah kedi canlı bir şekilde evdedir.
Louis’in oğluna da tır çarpar ve çocuk ölür; eşini, ölümün bazen daha iyi olduğuna ikna etmeye çalışır ama başarılı olamaz. Louis ailesini tatile gönderir ve çocuğunun mezarından çıkarıp Kızılderili mezarlığa gömer.
Kedinin gelişi gibi oğlu da geri gelir. Ama maalesef ki oğlu katliam yapar. En sonunda da yeniden dirilenleri öldürme yönetimini uygular ve oğlunu yakar. Bu kez karısını Kızılderili mezarlığına gömer. Kabus bir türlü bitmez. 'Bazen ölüm yaşamaktan daha iyidir.' Diyen kurgu, korku-gerilim üstü dehşetle okuyacağınız kitap türü severlere tavsiyemdir.
Benim Stephen King ile tanışma kitabım oldu. Bu zamana kadar okumaktan korkuyordum açıkçası ama dilini çok beğendim. Korku severlere tavsiye ederim şans verebilirler.
Hayvan Mezarlığı yalnızca bir korku hikayesi değil; aynı zamanda yas, kayıp ve insanın çaresizliği üzerine derin bir anlatı. King’in kendisinin de yazarken rahatsız olduğunu ve uzun süre yayımlamayı düşünmediğini söylediği bu eserde bende yer yer “ya ben olsaydım ?” sorusunu sordum.
Stephen King ile tanışma kitabım oldu. Bu zamana kadar okumaktan korkuyordum açıkçası ama dilini çok beğendim. Korku severlere tavsiye ederim şans verebilirler.
Hayvan Mezarlığı yalnızca bir korku hikayesi değil; aynı zamanda yas, kayıp ve insanın çaresizliği üzerine derin bir anlatı. King’in kendisinin de yazarken rahatsız olduğunu ve uzun süre yayımlamayı düşünmediğini söylediği bu eserde bende yer yer “ya ben olsaydım ?” sorusunu sordum.
Yazarın okuduğum ilk kitabı. İncelemelerin çoğunda kitabın dilinin çok iyi olduğundan, sürükleyici olduğundan bahsedilmiş. anladığım kadarıyla genel kanı okunmaya kesinlikle değer bir kitap olduğu. Şahsi fikrim abartıldığı kadar sürükleyici olmadığı. Kitabın adı "Hayvan Mezarlığı" ancak son iki bölüme kadar -Church'ün ölüp dirilmesi haricinde- olayı çok uzatmış yazar. Komşunun karısının ölümünü okuduk, adamın karısının ölen kız kardeşini okuduk, adamın kayınpederiyle olan problemlerini okuduk... Okuduk Allah okuduk. Ama dirilen kedimizin orada burada fare öldürdüğü dışında pek bir şey okuyamadık... Bence kitabın şahane bir öyküsü var. İnanca göre ölüleri diriltebiliyoruz, tabi diriltirken size verdiğinin 10 kat fazlasını alıyor o ayrı... Ancak bu Kızılderili inanışı nerede başlıyor? Nerede bitiyor? Amaç ne? Oradaki yaratık ne? Kitabın sonunda adam kafayı mı yiyor? Tamam bir konuda sonuca varılıyor ancak sonra? Kıza ne oldu? Kadın ? Bu Kızılderililerin inanışı nasıl bu zamana kadar geldi? Yok etmenin bir yolu yok muymuş? Düz mantık bakarsak orada ölüleri dirilten -ama kötü dirilten- bir mezarlık var uzakta. Meraklıysan gidip bakarsın -ki bir gün biri elbette bakar- değilsen? Neyse sonuçta bu ölü dirilten mezarlığımıza ne olduğu hakkında en ufak bir fikrim yok. Ben insanların abarttığı kadar çok beğenmedim. Kitap bence çok yavan son bir kaç bölümü adrenalini yükseltiyor ancak son sayfaya geldiğinizde kesinlikle hayal kırıklığı oluyor.
Soluksuz okunan bir kitap oldu benim için biraz korku, biraz endişe yaşatan kitabı ben çok beğendim okumanızı isterim.En sonda eşi için yaptıkları çabası inanılmazdı…
Yazar Hakkında
Stephen KingYazar · 124 kitap
Stephen Edwin King (d. 21 Eylül 1947, Portland, Maine), korku, doğaüstü kurgu, gerilim, suç, bilimkurgu ve fantazya türlerinde eserler üreten Amerikalı yazar ve senarist. Kitapları toplam 350 milyon kopyadan fazla sattı ve çoğunun film, televizyon dizisi, mini dizi ve çizgi roman uyarlamaları yapıldı. Yedi tanesi Richard Bachman müstear ismiyle olmak üzere, 62 roman ve 5 kurgu dışı eser yayınladı. Ayrıca çoğu, kitap koleksiyonlarında yayınlanan 200 kadar öykü yazmıştır.
İlki 1987 yılında Sadist (Misery) romanı başta olmak üzere toplam 15 kez Bram Stoker Ödülü'ne layık görüldü. 2003 yılında Ulusal Kitap Vakfı (National Book Foundation) tarafından "Amerikan Edebiyatına Üstün Katkı Ulusal Madalyası" ile onurlandırıldı. 2004 yılında Dünya Fantazya Konvansiyonu (World Fantasy Convention) tarafından "Yaşam Boyu Başarı" ödülüne layık görüldü. 2007 yılında Amerikan Gizem Yazarları Organizasyonu (Mystery Writers of America) tarafından "Grand Master" ödülüne layık görüldü. Amerikan edebiyatına yaptığı katkılar nedeniyle, 2015 yılında Ulusal Sanat Vakfı (National Endowment for the Arts) tarafından "Ulusal Sanat Madalyası" ile onurlandırıldı.
İlk romanı Göz (Carrie) 1974 yılında yayımlanmıştır. Özellikle 1982 yılında başlayıp 2005 yılında sona erdirmiş olduğu Kara Kule (The Dark Tower) serisi ile ünlüdür. Yeşil Yol (The Green Mile), Esaretin Bedeli (the Man Who Loved Rita Hayworth aka the Shawshank Redemption) gibi pek çok kitabı senaryolaştırılıp beyaz perdeye aktarılmıştır. İlk profesyonel kısa öykü satışını The Glass Floor adlı öyküsüyle Starling Mystery Stories'e yapmıştır (1967). Kitaplarının çoğu memleketi Maine'de geçer.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Stephen_King
