Yazar:
J. M. Barrie
Tahmini Okuma Süresi:
17 dk.
Sayfa Sayısı:
10
Basım Tarihi:
2016
İlk Yayın Tarihi:
1911
Yayınevi:
Çiçek Yayıncılık
Orijinal Adı:
Peter Pan, or the Boy Who Wouldn't Grow Up Pan
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
ISBN:
9786053341529
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
117 diğer baskı · Tümünü Göster
Peter Pan
6bin okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · 3 Eylül 2019 · 192 s.
Peter Pan
1.007 okunmaYabancı Yayınları · Aralık 2017 · 272 s.
Peter Pan
294 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2017 · 104 s.
Peter Pan
203 okunmaÇiçek Yayıncılık · 2016 · 10 s.
Peter Pan
100 okunmaKarbon Kitaplar · Eylül 2018 · 178 s.
Peter Pan
72 okunmaArkadaş Yayınları · 2019 · 96 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Çocukluğumun kitabı. Yazarın abisi vefat etmiştir. Ona istinaden yazılmıştır bu eser. Peter yazarın kaybettiği abisidirç Peter 'in hiç büyümeme sebebide budur. Abisinin öldüğü yaşta ele almıştır yazar peteri. Bu kitabın yumuşatılmamış versiyonu biraz gerilim tadındadır, her ne kadar bu versiyonu çocuklar için olsada ilk baskılarında yumuşatılmamış versiyonlarında. Peter büyüyen çocukları boğarak öldürüyordu. Hiç bir çocuğun büyümesine izin vermiyordu. O baskıları ingilizce bulmanız zor çünkü; onlar antika fiyatlarıda dudak uçuklatıcı fakat o anlatımıda bir kez okumanızı öneririm...
Yap-boz kitaplar gerçekten çok hoşlar. Hem okurken çocuğu oyalıyor hem ilgisini çekiyor hemde kısalar. Almanızı gerçekten tavsiye ederim. Fiyatları biraz yüksek fakat değer.
Bu kitabı ben bir öneri üzerine okudum. Aslında hiç beklemediğim bir zaman diliminde gerçekleşti her şey. O sıralar hayattan sıkılmaya başladığım ve her günün birbiriyle tamamen aynı olduğu dönemlerdi. Bahsettiğim o anlamsız günlerde, bir adam Peter Pan kitabının önerisiyle çıktı karşıma. İşte dönüm noktalarımdan birisi bu adam oldu. Bu yüzden Peter Pan benim için çok kıymetlidir.
Şimdi gelelim kitabın içerdiklerine. Kitap, “Bütün çocuklar büyür, biri hariç.” cümlesiyle başlıyor.
Peter Pan asla büyümek niyetinde olmayan, hep çocuk kalmak isteyen bir karakter. Yazar neden böyle bir karakter yaratmak istemiş olabilir? Yazarımız James Matthew Barrie’nin 6 yaşındayken abisi ölüyor ve ölen abisinden sonra annesi bunalımdan çıkamayıp onu 13 yaşında ölen abisinin yerine koyuyor. Yazarımız da annesi üzülmesin diye abisinin yerine geçip yıllarca onun gibi davranıyor ve bu davranış sonucunda yazarda gelişimsel sorunlar ortaya çıkıyor.
Aslında bir çocuk kitabı olarak karşımıza çıkıyor. Fakat kitabı okuyup yazarın hayatı hakkında bilgi edindikten sonra anladım ki içerik çok daha derin bir anlama sahip. Mesela kitabın adı bir hastalığa konu oluyor: Peter Pan Sendromu.* İlk sendrom 1983’te Dan Kiley isimli bir psikanalist tarafından bulunmuştur. Hastalık ismini bu romandan almaktadır.
Kitabı okuduktan sonra filmini de izledim ve kitap ile film birbirine paralel şekilde ele alınmış. Filmi izlemeye başlamadan önce mantığımızı bir kenara bırakıp zihnimizin hayalperest yanını açmamız gerekiyor bunu yapabildiğimiz takdirde sonuna kadar keyif alabiliyoruz.
Son olarak kitap ve filmden ne gibi çıkarımlarım oldu bunu özetleyeceğim. Evet, çocuk olma fikri elbette kötü değil hatta bazen çocukluğumuza tekrar dönmek isteriz çünkü çocukken büyük sorumluluklarımız olmuyor ve istediğimiz kadar
“Ben Gençliğim, Ben Neşeyim.”·192 syf.·Duygu ve Düşünce
9/10
2026 59. kitabı
Okumaya başladığım an beni kendi içine çeken bir kitaplayız bugün. Yargılayacağım ne kitabı ne de yazarı. Yargılayacağım sadece okuyucuları.
Çünkü insanlar yıllardır hakkında aynı hatayı yapıyor. Kitabı ellerine alıp kapağa bakıyorlar ve sonra büyük bir özgüvenle “çocuk kitabı” damgasını yapıştırıyorlar. Sonra da dönüp “Bu ne biçim çocuk kitabı?” diye eleştiriyorlar. Fakat asıl problem kitabın kendisi değil. Problem, insanların ne okuduklarını bilmeden okumaları. Aslında durum tam tersi.
Yazar bu hikâyeyi hiçbir zaman yalnızca çocuklar için yazılmış basit bir masal olarak görmedi. Peter Pan karakteri ilk kez 1902’de yayımlanan yetişkin romanı içinde ortaya çıktı. J. M. Barrie ’nin hayatındaki trajediler de hikâyenin temelini oluşturuyordu. Özellikle 13 yaşında hayatını kaybeden kardeşi David’in annesi tarafından “hiç büyümeyecek çocuk” olarak hatırlanması onu epey etkilemiş. Düşünsenize, bir çocuk ölüyor ve zaman onun üzerinde duruyor. O çocuk artık asla büyümeyecek. Peter Pan’ın bütün ruhu zaten burada yatıyor.
Bu yüzden Peter Pan aslında; büyümenin trajedisi, zamanın acımasızlığı, unutmanın korkusu, çocuk kalmanın yalnızlığı hakkında yazılmış bir hikâye.Ve kitabı okurken bunu iliklerine kadar hissediyorsun. Mesela Peter’ın
“Ben doğduğum gün evden kaçtım. Çünkü annemle babamı büyüyünce ne olacağımı konuşurken duydum.” demesi… Bu küçücük cümle bile tek başına ürkütücü aslında. Çünkü Peter yalnızca büyümek istemiyor değil; zamanın içine girmek istemiyor. Bir kimliğe dönüşmek istemiyor. Bir mesleği, bir sorumluluğu, bir yetişkinliği olsun istemiyor. O yüzden Neverland’e kaçıyor. Ama Neverland düşündüğümüz gibi rengârenk bir çocuk cenneti değil bence. Neverland, çocuk zihninin içi gibi bir yer. Rüya gibi, dağınık ve mantıksız ama duygusal olarak mantıklı.
İçinde;
J. M. Barrie ’nin hayatındaki trajediler de hikâyenin temelini oluşturuyordu. Özellikle 13 yaşında hayatını kaybeden kardeşi David’in annesi tarafından “hiç büyümeyecek çocuk” olarak hatırlanması onu epey etkilemiş. Düşünsenize, bir çocuk ölüyor ve zaman onun üzerinde duruyor. O çocuk artık asla büyümeyecek. Peter Pan’ın bütün ruhu zaten burada yatıyor.
Bu yüzden Peter Pan aslında; büyümenin trajedisi, zamanın acımasızlığı, unutmanın korkusu, çocuk kalmanın yalnızlığı hakkında yazılmış bir hikâye.Ve kitabı okurken bunu iliklerine kadar hissediyorsun. Mesela Peter’ın
“Ben doğduğum gün evden kaçtım. Çünkü annemle babamı büyüyünce ne olacağımı konuşurken duydum.” demesi… Bu küçücük cümle bile tek başına ürkütücü aslında. Çünkü Peter yalnızca büyümek istemiyor değil; zamanın içine girmek istemiyor. Bir kimliğe dönüşmek istemiyor. Bir mesleği, bir sorumluluğu, bir yetişkinliği olsun istemiyor. O yüzden Neverland’e kaçıyor. Ama Neverland düşündüğümüz gibi rengârenk bir çocuk cenneti değil bence. Neverland, çocuk zihninin içi gibi bir yer. Rüya gibi, dağınık ve mantıksız ama duygusal olarak mantıklı.
İçinde;
Puan vermedi·192 syf.··
Beğendi
·2020 16. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 13 Aralık 2020 01:47
Keşke James Matthew Barrie'nin "Bütün çocuklar büyür, biri hariç." dediği o çocuk ben olsaydım... Kitap bitince tam olarak bu his uyandı içimde. Şimdi bu kış vakti penceremi açık bırakıp Peter'i beklemek geliyor içimden.
Sevgili Peter, sevgili James Matthew Barrie... Böyle diyorum çünkü bizim yıllarca çocuk kitabı diye okuduğumuz bu kitap bizzat yazarın, sevgili James'in kendi hikayesi. Yazarımızın adını kasıtlı olarak üstüne basa basa tekrarlıyorum çünkü o, 6 yaşından itibaren asla "James" olamadı. Annesinin en sevdiği çocuğu, ağabeyi David, ölünce; annesi üzülmesin diye onun yerine geçti. Onun gibi giyinip onun gibi davranmaya başladı. Artık o James değil, David'ti. Ve ne yazık ki bu davranış bir süre sonra onda cücelik hastalığının oluşmasına sebep oldu.
İşte bu yüzden Peter Pan büyümüyor, büyümek istemiyor. Bu yüzden yetişkinlerden, annelerden, babalardan hoşlanmıyor. Fakat yine de Peter, Wendy gibi bir annesi olsun istiyor. Çünkü James'in annesi hiçbir zaman "gerçekten" James'in annesi olamadı, o hep ağabeyinin annesiydi...
Sevgili James Matthew Barrie, iyi ki bu hikayeyi yazdın, ders alınacak ne çok şey var... Neyse arkadaşlar, öyle işte. Kitabı okuduktan sonra yazarın hayat hikayesini de öğrenmek beni gerçekten üzdü. İnceleme, inceleme olmaktan çıkmadan gideyim en iyisi. Gidip pencere kenarında Peter'in gelip beni "Neverland" e götürmesini bekleyeyim. Ah sahi, gitmeden önce küçük bir film önerisi de vermek istiyorum: Finding Neverland. Yazarın hayat hikayesini anlatıyor ve Johnny Depp, Kate Winslet gibi oyuncular oynuyor. Filmi keşfettiğimden beri en sevdiğim filmlerden biri oldu. Sizin de izlemenizi şiddetle tavsiye ederim. Herkese iyi okumalar dilerim...
Peter Pan çocukluğumdan hayal meyal hatırladığım bir masal kahramanıydı. Modern klasiklerden tekrar okuyarak nostalji yapmak istedim. Yetişkin gözüyle okuduğumda hikaye baya karanlık geldi.
Yazarın hayat hikayesini okuduğumda çok etkilendim. James Barrie’nin abisi ailenin en sevilen çocuğu olan David öldüğünde James’in annesi bir türlü toparlanamaz. Annesinin moralini düzeltmek için James bir gün abisinin kıyafetlerini giyerek onun gibi davranmaya başlar. Bu durum annesinin çok hoşuna gider ve bu oyun yıllarca devam eder. Geçen yıllar James’i psikolojik olarak çok etkiler. 20 yaşına geldiğinde hala büyümek istemeyen bir çocuk durumundadır. Hatta bu olay nedeniyle psikolojik cücelik denilen bir rahatsızlığa yakalanır yetişkin halinde dahi boyu 142 cm’dir. Yazar Peter Pan’ın tüm telif hakkını Great Ormond Street Hospital’a devretmiş bütün gelir hasta çocuklara gitmiştir.
Biraz araştırdığımda Peter Pan’n orijinal hikayesinin çok daha karanlık olduğunu öğrendim. Bu okuduğumuz yumuşatılmış haliymiş. Peter Pan annesi tarafından unutulan ve bu yüzden büyümek istemeyen bir çocuktur. Olmayan ülkede çetesiyle birlikte yaşar. Bazen Kızılderililerle bazen korsanlarla savaşır. Baş düşmanı Kaptan Kanca’dır. Peter annesini sevmediğini söylese de hep kendine bir anne arar. Büyümeye ve büyüyen çocuklara tahammül edemez. Bu öyküde Wendy ile yaşadığı maceraları okuyoruz.
Çocukluğumdan aklımda kalan saat yutmuş timsah ve ondan çok korkan Kaptan Kanca’yı tekrar okumak güzeldi. Nostalji yapmak isteyenlere öneririm.
"Bir annenin sevgisi ne büyüktür, bir bilseniz..."Edebiyat
Küçüklüğümüzde ebeveynlerimizin bizlere anlattığı onca masallar var ve bunlardan biri Peter Pan. Küçüklüğüme ait bir masalı yetişkin bir bireyken okumak çok heyecan vericiydi. Bu hikayenin aslında yazarımızın hayatından uyarlama olması, bunu çocuk kitabına dönüştürmesi ise şok edici ve üzücüydü.. Bildiğimiz tatlı mı tatlı, sevecenlikle dolu, işi gücü eğlence arayışında olan Peter Pan’ı ve Tinker Belli bu kitapta biraz zıt karakterler içerisinde okudum. Eğlencesinden asla ödün vermeyen Peter’in kalpsizliği, zalimliği ve kendini beğenme arzusu, Tinker Bell’in de iyi biri olarak bilirken burada kötü bir karakter olması, hikayemizin asıl orijinal versiyonunda bir tık karanlık anlatımı vardı.
Kitabımızın konusuna hemen hemen hepimiz hakimizdir diye düşünüyorum o yüzden anlatmaya pek gerek duymuyorum.
Bu kitabı okumanızı tavsiye eder miyim diye sorarsanız şayet okuyun derim ama çocukların okuması için biraz erken olabilir bir çok yerde şiddeti konu alan yerler vardı o yüzden onlar şuanlık masal kitaplarından devam etseler daha güzel olur...
Peter ne kadar zalim biri olsada aslında o ailesi tarafından sevilmeyip terkedilen, onlar tarafından hayal kırıklığına uğramış ve büyümek istemeyen bir çocuk. Peter Pan ile birlikte maceralarını okurken ders çıkarılacak bir çok nokta vardı. Umarım sizde okurken bunu fark edersiniz..
Çocukluğuma değinmek için bu ve başka masal diyarlarında gezmeye devam edeceğim, ayriyeten içimdeki çocuğun hevesine yenilip Peter Pan'ı tekrar izlemek istiyorum.
Lütfen çocuksu bir istek bu demeyin olur mu?
Unutmayın bizler her nekadar yetişkin olsakta içimizde hala büyümeyen bir çocuğun ruhu var..
..Aynı Peter Pan gibi...
Hiçbiryer'den Selamlar1000Kitap
Bugün yine sizlere çocukluğumdan beri âşık olduğum bir hikâyeyle geldim: Evet, yani 
Peter Pan ’la.
Benim, hiç büyümeyen bu oğlan ve çocukların yalnızca rüyalarında ziyaret edebildiği Neverland (Hiçbiryer) ile tanışmam her zamanki gibi babamın CD’leri sayesinde oldu. Sanırım o ve onun filmlerine belki de bu yüzden hep minnettar kalacağım; küçüklüğümü eğlenceli kıldılar, hayal gücümü her daim geniş tuttular ve beni bugün olduğum insan hâline getirdiler.
Bu arada hangi filmden bahsettiğimi de söyleyeyim çünkü piyasada gerçekten fazlasıyla Peter Pan filmi var. Benim izlediğim, yönetmeni P. J. Hogan olan, 2003 yılında ABD-Avustralya ortak yapımı fantastik bir macera filmidir. Müzikleri James Newton Howard’a ait ve hem filmin kendisi hem de müzikleri tam bir efsanedir. Kesinlikle öneriyorum. Hatta ben de kitabını okuduktan sonra gidip size bahsettiğim filmi yeniden izledim. Benim için müthiş bir nostalji anı oldu gerçekten.
Peter Pan, hep küçük kalmak istediği için daha bir bebekken uçarak evden kaçmış, önce Kensington Bahçeleri’ne, ardından da efsanevi diyar Hiçbiryer’e gitmiş olan büyülü bir çocuktur. Masallara bayılır ama bir annesi olmadığı için ne yazık ki ona masal anlatacak kimsesi yoktur. Kayıp çocukların hiçbiri masal bilmez çünkü.
O yüzden de Peter, çocukların pencerelerine konarak onlara anlatılan masalları dinler. Bir gün de Cinderella’nın hikâyesinin devamını duymak için yine bir eve gider. İşte ne olduysa o zaman olur. Önce evdeki dadı köpek yüzünden gölgesinden ayrılır, onu geri almaya çalışırken de odadaki en büyük çocuğu uykusundan uyandırır; işte o çocuk Wendy’dir. Wendy, Peter’in gölgesini ayağına dikerek ona yardım eder, sonra da oğlana duymak istediği hikâyenin sonunu anlatır. Bunun üzerine Peter sevinçle pencerenin önüne gider ve diğer çocuklarla
Peter Pan ’la.
Benim, hiç büyümeyen bu oğlan ve çocukların yalnızca rüyalarında ziyaret edebildiği Neverland (Hiçbiryer) ile tanışmam her zamanki gibi babamın CD’leri sayesinde oldu. Sanırım o ve onun filmlerine belki de bu yüzden hep minnettar kalacağım; küçüklüğümü eğlenceli kıldılar, hayal gücümü her daim geniş tuttular ve beni bugün olduğum insan hâline getirdiler.
Bu arada hangi filmden bahsettiğimi de söyleyeyim çünkü piyasada gerçekten fazlasıyla Peter Pan filmi var. Benim izlediğim, yönetmeni P. J. Hogan olan, 2003 yılında ABD-Avustralya ortak yapımı fantastik bir macera filmidir. Müzikleri James Newton Howard’a ait ve hem filmin kendisi hem de müzikleri tam bir efsanedir. Kesinlikle öneriyorum. Hatta ben de kitabını okuduktan sonra gidip size bahsettiğim filmi yeniden izledim. Benim için müthiş bir nostalji anı oldu gerçekten.
Peter Pan, hep küçük kalmak istediği için daha bir bebekken uçarak evden kaçmış, önce Kensington Bahçeleri’ne, ardından da efsanevi diyar Hiçbiryer’e gitmiş olan büyülü bir çocuktur. Masallara bayılır ama bir annesi olmadığı için ne yazık ki ona masal anlatacak kimsesi yoktur. Kayıp çocukların hiçbiri masal bilmez çünkü.
O yüzden de Peter, çocukların pencerelerine konarak onlara anlatılan masalları dinler. Bir gün de Cinderella’nın hikâyesinin devamını duymak için yine bir eve gider. İşte ne olduysa o zaman olur. Önce evdeki dadı köpek yüzünden gölgesinden ayrılır, onu geri almaya çalışırken de odadaki en büyük çocuğu uykusundan uyandırır; işte o çocuk Wendy’dir. Wendy, Peter’in gölgesini ayağına dikerek ona yardım eder, sonra da oğlana duymak istediği hikâyenin sonunu anlatır. Bunun üzerine Peter sevinçle pencerenin önüne gider ve diğer çocuklarlaPeter Pan: Masumiyetin Ardındaki Karanlık Zekâ
J. M. Barrie’nin ölümsüz karakteri Peter Pan, çoğu kez “hiç büyümek istemeyen masum çocuk” olarak anılır. Oysa hikâyenin satır aralarına dikkatle bakıldığında, Peter’ın tavırlarında yalnızca masumiyet değil, ürpertici bir zekâ ve soğukkanlılık da görülür.
Tinker Bell ona körü körüne sadıktır; kıskançlığı bile sevgisinin kanıtıdır. Fakat Peter, Tink’i unutacak kadar duygusal bağlardan uzaktır. Sadakat onun için hiçbir şey ifade etmez. Kaptan Hook’a gelince, Peter onu alt edip öldürdüğünü bile hatırlamaz: “Öldürdüklerimi hatırlamıyorum.” Düşmanlığın, intikamın anlamı yoktur; çünkü Peter’ın dünyasında geçmiş diye bir şey yoktur. Wendy, ona aileyi, sorumluluğu ve büyümeyi hatırlatır. Peter bir an ona bağlanır, ama kalıcı bir ilişkiyi reddeder. Çünkü bağlılık, büyümenin en güçlü adımıdır. Kayıp Çocuklar ise onun oyun ordusudur; liderliği sorgulanmaz, ama varlıkları da Peter’ın hafızasında kalıcı değildir. Öteki Diyar’da çocuklar kurallara aykırı şekilde büyümeye başladıklarında Peter onların “sayılarını azaltırdı.”
Bütün bu ilişkilerde ortak bir çizgi vardır: Peter hiçbir bağa tutunmaz. Ne dostluğu, ne aşkı, ne düşmanlığı, ne de sadakati kalıcı görür. Onun tek sadakati kendi varoluşuna, yani “hiç büyümemeye”dir. Bunun için hafızasını, vicdanını ve duygularını silip atar. İşte bu yüzden Peter Pan yalnızca hayallerin değil, aynı zamanda soğukkanlılığın ve kusursuz stratejinin de sembolüdür.
Barrie’nin yarattığı bu figür, okura büyüleyici bir ikilem sunar: Peter Pan hem saf bir çocuk hem de mükemmel bir katildir. “Öldürdüklerimi hatırlamıyorum” ve “kurallara aykırı şekilde büyümeye başladıklarında Peter sayılarını azaltırdı” gibi satırlar, onun masumiyetinin ardındaki karanlık zekâyı ve acımasız stratejiyi gözler önüne serer. Masumiyetin ardında gizlenen bu soğukkanlılık,
Büyüyememenin Trajedisi.Edebiyat
Çocuklar için yazılmamış çocuk kitaplarıyla ilgili bir liste hazırlansa, başı Peter Pan çekerdi herhalde. Sonsuz çocukluğun masalsı bir anlatımı gibi gözükse de ömür boyu atlatılamayan bir travmanın dışavurumudur o.
Çok hüzünlü: James Barrie, kalabalık bir ailenin en küçük evladı. Öne çıkan pek bir özelliği yok, ağabeyi David'in gölgesinde yaşıyor. David başarılı, karizmatik ve gelecek vadeden bir çocuk iken on dördüncü yaş gününde geçirdiği bir kaza sonucunda hayatını kaybediyor. Bu kayıptan en çok anne Margeret etkilenmiş gibi gözüküyor çünkü aylarca yatağından çıkamıyor, hayattan yarı kopuk hale geliyor. Bu noktadan sonra işler hastalıklı bir hal alıyor çünkü minik James, annesini teselli edebilmek için ağabeyi David'in takım elbiselerini giyiyor. Hayatı boyunca göremediği ilgiyi bu şekilde alabildiğini fark edince bu oyunu derinleştiriyor -onun kıyafetlerini giyiyor, onun gibi konuşuyor, ıslığını bile taklit ediyor. James, adım adım David'e dönüşürken henüz gelişmekte olan kişiliğini de tıpkı bir palto gibi çıkartıp portmantoya asıyor. Elbette bu çarpık oyun sonsuza dek devam edemez. O paltoyu yeniden, ancak yirmi yaşına geldiğinde giyiyor... Ama artık, her şey için çok geç. Başarılı ve bolca alkış alan bir tiyatro yazarı olmuş ama bu onun yetişkinlerin dünyasına adapte olabildiğini mi gösterir? Hayatı boyunca yaşadığı stres ve baskıdan dolayı psikolojik cücelikten muzdarip, boyu 1.42, uzayamamış. Ağabeyinin kıyafetlerini giydiğinde onun sonsuz çocukluğunu da giyinmiş ve daha sonrasında istese de çıkaramamış. Diğer taraftan o portmantoya astığı kendi kişiliği gelişim gösterememiş. Büyümek nasıl bir yolculuktur? Barrie bunu asla bilemedi. Fakat çocukluğun nasıl bir yolculuk olduğunu herkesten iyi biliyordu çünkü sonsuza dek hapsolduğu bir eşikti çocukluk. Çocukluğa
Yazar Hakkında
J. M. BarrieYazar · 16 kitap
J. M. Barrie 9 Mayıs 1860’da Kirriemuir, Scotland’da doğdu. Margaret Oglivy -taparcasına sevdiği annesi- onu diğer 10 çocuğu arasında yetiştirdi. Barrie 6 yaşındayken, ağabeyi David (annesinin gözbebeği) öldü ve Barrie çocukluğunun geri kalanını, yas tutan annesi avunsun diye, ölen ağabeyinin yerini doldurmaya çalışmakla geçirdi. Bu, “hep genç kalan” David’in yerine geçme çabası, Barrie’nin yetişkin çağlarına ve yazın hayatına yansıyan bir etki yarattı.
Edinburg Üniversitesi’ni bitirdikten sonra Nottingham Journal’da yazmaya başlayan Barrie, kendisini tiyatronun büyüsüne çok önceleri kaptırmıştı. Pek çok kısa öykü yazdıktan, pek çok başarılı kitabı basıldıktan sonra Barrie ilk oyununu yazdı, Ibsens’s Ghost-1891. Bunu Walker izledi ve bu oyunu yazdığı günlerde, gelecekteki eşi, aktris Mary Ansell ile tanıştı. Evliliği başarılı sayılmazdı ama bu süreçte en başarılı oyunlarını (The Little Minister, The Admirable Crichton ve Peter Pan gibi) yazdı. Peter Pan fantastikti ama bildik peri masallarından çok farklıydı.
Barrie, Peter Pan’i, aynı yıl kaybettiği arkadaşları Sylvia ve Arthur Llewely Davies’in oğulları için yazdı. Anne babalarını kaybeden bu çocuklarla, her biri bir karakter seçip Peter Pan’i oynarlardı.
Peter Pan, Barrie’nin en mükemmel çalışması oldu. 1912’de bu çalışmasını “Peter ve Wendy” adını verdiği bir romana dönüştürdü. Peter Pan’den sonra da oyun yazmayı sürdüren Barrie uzun bir hayat sürdükten sonra 1937’de öldü.
