Yazar:
Georges Bataille
Çevirmen:
Didem Eryar
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 17 dk.
Sayfa Sayısı:
151
Basım Tarihi:
Mart 2017
İlk Yayın Tarihi:
1998
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
Orijinal Adı:
I’Abbé C.
ISBN:
9789755708546
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·151 syf.·
2019 45. kitabı
Savaşlar her zaman bir yıkım bırakır arkalarında. Bu yıkım bir maddi hasardan daima çok daha fazlasını insan ruhunda yaratır. Tabii sosyal hayatın ta içinde de yaratır. Savaşa nasıl baktığınız çok önemli bir ayrıntıdır. Bir savaş bir sürü ahlaksızlıktır mesela. Ahlaksızlığın geniş tanımı içinde en kötüsü yaşanır savaşta bile bile ahlaksızlık.
“Ne güzel ne pis şey bilmek! Her şeye rağmen bunu istedim, ne pahasına olursa olsun bilmek istedim! İçimde öylesine büyük bir ahlaksızlık var ki, en korkunç kelimeleri kussam bile yetmez! Kussam bile kustuğum için mutlu olacağım. Kimse benden daha ahlaksız değil. Bildiğim için ahlaksızlık fışkırıyor her yerimden, bildiğim için mutluyum.”
Bilmek bir tarafa savaş bir sürü bilerek yaşanan ahlaksızlıklar içinde bir mücadele. Kendinle mücadele, şartlarla mücadele, hayatta kalma arzusu ile birlikte bir mücadele. Oysa basit anlamda insanın insanla mücadelesi. Başlangıç ise kendinin kendi ile ve etrafı ile savaşı. Savaşın başlangıcı bir insanla mücadele ise bir tarafı suç bir tarafı da kurbana denk gelir.
“İnsanlığın kendinden duyduğu korkuyu seviyorum! Sadece iki yol varmış gibi geliyor ona: Suç ya da kölelik. Aslında haksızda sayılmaz; ama suçlu da sadece suça göre köleliği görmekte üstüne yoktur. Genel olarak suçu ona bir kader, kaçınılmaz alın yazısı gibi gelir. Ya kurban? Kuşkusuz; ama kurban lanetli değildir, çünkü o tesadüfen kurban durumuna düşer: Alın yazısı sadece suçluya isabet eder. Öyle ki hükümran varlık bunaltıcı bir tutsaklığa yükümlüdür, özgür insanların durumu gönüllü uşaklıktır. Gülüyorum. Doğal olarak! Yüce insanlık, alçak görünmekten başka elinden gelmeyen suçlunun isteğine cevap veriyor! Köleler bile bu lanetli alanı suçluyua ayırıyorlar; dışında kalsa kendine hizmet ettirmeyi Öğrenir. Ama lanet göründüğü gibi
🗯Spoiler içerir Rahip C.
Ismini gördüğüm andaki düşüncelerimle okuduktan sonra oluşan düşüncelerim birbiriyle o kadar tutarsız ki.
Açık konuşmak gerekirse anlatılanlar nedeniyle okumak isteyeceğim bir kitap değildi. Fakat o kadar farklı kaleme alınmış ki, yoğun tensel anlatımın içinde kaybolmadan sona varabiliyorsunuz.
Cinselliğin ve sapkınlığın bu kadar göz önünde sergilendiği bir kitaptan güzel öğretiler çıkarılabileceğini hiç düşünmezdim.
Charles ve Robertin ikiz olmaları yaşanan çoğu şeyde ikileme düşmeme sebep oluyor. Charles'in kötü görünümün altındaki saflığı, Robert'in kendini kurtarmak adına yarattığı ikiyüzlülüğü birbirlerini nasıl da tamamladıklarını çağrıştırdı bana.
Éponine'in bu şekilde bir yasam tarzının olması beni kahretse de içindeki çocuğu görebildim ben ve keşke Robertin çıkmazlarından kurtulduğu Éponine'in masumiyetini yaşadığı bir son görebilseydim dedim .
Demem o ki kitabı konusu itibariyle iğrenerek okumuş olsamda benim içimde gerçekten yer edinen bir kitap oldu .
Rahip Robert ve onu içinde hep yaşayan Rahip C. Uyumsuzluğun uyumunu görmek gerçekten güzeldi.
Puan vermedi·151 syf.·
2023 172. kitabı
bu dünyanın dışında kalmıştım.''
(S:9)Başlarken
Georges Bataille’ın önemli eserlerinden Rahip C., İkinci Dünya Savaşı’nın altüst olmuş karanlığında din, ahlak ve etik değerler üzerinden dönemin bütün paradoksunu gözler önüne seriyor.
İki,Dünya Savaşı dönemine politik, felsefik, mistik ve erotik açıdan kısa bir ziyaretti. İyi ile kötü, ahlaksızlık ve erdem gibi birbirine zıt kavramlar tek bir kişi üzerinden ele alınmış. Kendini dine adamış bir rahibin içinden çıkamadığı ahlaksız fikirlerinin gün yüzüne çıkması anlatılmış
Bir ikiz kardeş çiftin öyküsünü anlatıyor. Kardeşlerden biri papaz. Diğeri serseriye yakın bir kişi ama elbette kültürlü, bilgili ve asıl kimlik özelliği tam bir cinsellik delisi oluşu. Küçük kasabalarında çocukluktan tanıdıkları Eponine fahişe olmuştur. Çapkın kardeş elbette ilişki içindedir. Ama kızcağız asıl papaz kardeşin peşindedir. Neticede olanlar olur. Papaz işinden ayrılır. Eponine'in peşinden gider.
Aslında... çevremizdeki herkesi aldatıyoruz; dışarıdan bakıldığında yaşam doluyuz, iyi niyetliyiz ve hatta biraz tuhafız ama aslında hepimizin yüreği kaygı dolu.”
(S:29).. Kıtaptan
Dili konusu okuması farklı bir kitabı okuduk sizde bu farklılığı farketmk için ne diyoruz #Buyurun
Puan vermedi·151 syf.·
2020 95. kitabı
...
✍DİPÇE:
Rahip C, ikiz erkek kardeşin ( Robert ve Charles) ve çocukluk arkadaşları Eponine'nin arasında geçen olayların anlatıldığı bir kitap.Robert, içsel arayışları sonucu rahip olmayı seçer; Charles ise kardeşinin yaşam tarzı dışında bohem bir hayat sürdürür. Eponine gelince, o, kasabanın fahişesi, Charles'in metresidir fakat Robert'e (rahip olana) aşıktır ve tüm arzusu onu elde etmektir.Bunun dışında kasap(kötücül güç) ve Eponine'nin annesi (!) karakter olarak karşımıza çıkar.Az sayıda karakterden oluşan akıcı anlatımlı bir roman olsa da söz konusu Bataille olunca iç içe geçmiş olgular, derin bir felsefe ve son kertede olayların asıl bağlanmak istendiği fon bambaşkadır.Bataille' de hiçbir karakter yazardan bağımsız hareket edemez hepsi yazarın irdelediği kavramlara hizmet eder bu nedenle onun kitaplarını anlamlandırmada yazarı bilmek, felsefesini az da olsa kavramak gerekir desem de bu kavrama da başlı başına zahmetlidir. Rahip C' de, Bataille, kötülük kavramını ele alır.İnsanın hatta kardeşlerin ve birbirini seven insanların dahi sınırları aşımında kötülük etme derecelerini gözden geçirir ve birey üzerinden topluma tuttuğu projektörde, okuru; insanın insana kötülüğüne dahası Gestapo gerçeğindeki kötülüğe vardırır.Kötülük kavramını irdelerken, insanın bilincinden sıyrıldığı anlar olarak nitelediği, cinsellik ve ölüm kıyılarında gezdirir.Bataille gerçekten bu kavramları uçlarda ele alır çünkü onun standartla işi yoktur,gerçekliği belki dürüstlüğü hudut aşımlarında arar. Elbette vazgeçilmez konularından biri de inanç kavramıdır. İnanç potasında da ahlak ve ahlak dışı olanı iç içe geçirir, harmanlar, sahteliğini değerlendirir, velhasıl Rahip C kolay okunan zor anlamlandırılan yapıtlardan biri.Gözün Hikayesi'ndeki gibi erotizim sereserpeliğinden uzak ama bu
Puan vermedi·151 syf.·
2018 208. kitabı
"Bir ikiz kardeş çiftin öyküsünü anlatıyor. Kardeşlerden biri papaz. Diğeri serseriye yakın bir kişi ama elbette kültürlü, bilgili ve asıl kimlik özelliği tam bir cinsellik delisi oluşu. Küçük kasabalarında çocukluktan tanıdıkları Eponine fahişe olmuştur. Çapkın kardeş elbette ilişki içindedir. Ama kızcağız asıl papaz kardeşin peşindedir. Neticede olanlar olur. Papaz işinden ayrılır. Eponine'in peşinden gider. O arada Gestapo'nun eline düşer ve işkencede can verir. Geride bir metin bırakmıştır. O arada diğer kardeş bir metin yazmıştır. Bir yayıncı bunları şimdi yayınlamaktadır.
METNİN ARKASINDA 20. YÜZYIL VAR
Rahip C. çok irdelenmiş, çok tartışılmış bir romandır. Burada anlattıklarım romanın dış kabuğu bile sayılmaz ki, özellikle birçok noktayı, bu kısa özette bile atlıyorum.
Özü itibariyle bu da kutsal, cinsellik, günah, boyun eğme (romandaki kasapla Eponine arasındaki ilişki), özgürlük, kötülük hakkında bir anlatı. Kötülük olunca ahlak da devreye giriyor. Nitekim Rahip, "alçaklığa olan susamışlığımı hiçbir alçaklık dindiremez" diyecektir. Yapacağı alçaklığı ise metin şöyle açıklayacaktır: "Sevdiklerini ihbar etmeyi SEÇMEMİŞTİ (metinde böyle-hbk): belli ki böylesine karanlık bir ihanet düşüncesi başını döndürüyor, ona boşluk kadar çekici geliyordu."
Gene de son kertede inançla ilgili bir metin bu. "Dinin getirdiği yasaklara ve umuda karşı koyduğu için yok olup gidiyordu" denen adam/lar var bu romanda. "Arzunun ve korkunun onu kötülüğün yanına çektiğini hissediyordum" denen insanlar bunlar. Rahip C. biçim yönünden de gene çok ele alınmış bir anlatı. Postmodern romanın 'kayıp metin' olgusunu ilk ele alan novellalardan. Zekice, ustalıkla, ters taklalar atarak işlenmiş.
Bu metnin arkasında 20. yüzyıl var. Eğer 20. yüzyılın bizzat kendisi Sadegil tragedyalar yasamasaydı,
Öyle derin, anlamlı cümleler ki bazen kaçırmamak ve iyice sindirmek için ikişer kere okudum.
Hani bazı kitaplar bittiğinde tok hissedersiniz. Bu da bende o etkiyi yaptı. Kısacık bir kitap tıka basa doyurdu.
2. Dünya Savaşı dönemine politik, felsefik, mistik ve erotik açıdan kısa bir ziyaretti. İyi ile kötü, ahlaksızlık ve erdem gibi birbirine zıt kavramlar tek bir kişi üzerinden ele alınmış. Kendini dine adamış bir rahibin içinden çıkamadığı ahlaksız fikirlerinin gün yüzüne çıkması anlatılmış. Kimileri için çok kolay bir okuma olmayabilir, yalnız biraz emek verilirse de okuduğunuza pişman olmazsınız.
Kitapta tinin tenle mücadelesi, dindarlık, sapkınlık, sefihlik ve suç gibi temaları işleyen yazar, Direniş Hareketi'ne ve ihanete dek uzayan izleklerin peşinde koşuyor. Yazarın siyasal görüşlerinin çerçevesinde şiddetli tartışmaların sürdüğü bir dönemde yazılan bu eser, hem erotik ve mistik, hem de siyasal bir roman olarak değerlendirilmiştir. Sayısız yoruma yol açan kitap, yazarın #sade 'la derinden kurduğu bağa, #nietzsche 'ye ve Zerdüştün kahkahasına, #puşkin öykülerine, #kafka ve #rimbaud 'ya göndermelerle örülü, ürkütücü bir anlatı.(Arka kapaktan)
Bataille merakımdan ve kısa oluşundan okumaya başladığım, hemen bitirdiğim bir eser oldu. Düz anlatımla; ikiz kardeşler Robert (rahip) ve Charles (direnişçi) özelinde kurgulanan aşk (Eponine), dindarlık, Tanrı sorgusu, sadist eğilimler, ihanet ve saplantı yumağı. Metni çekici kılan ise, süre giden hikayeden çok (Robert'ın çocukluk aşkı hayat kadını Eponine ve rahipligi arasında bocalaması, kardeşi dahil onunla birlikte olanlara kızgınlığı, sonunda Gestapo'nun elinde işkencede onları ifşa edip ölmesi) aralara serpiştirilen yaşama dair yazarın tümceleri.
Söylendiği gibi, siyasal tarafını çözememekle beraber, karakterler üzerinden verilen özellikle Kafka ve Puşkin dokunuşları güzeldi doğrusu. Yazarın başyapıtları #göğünmavisi ile #gözünhikayesi 'ne geçeceğim. #foucault 'un 'çağın en önemli yazarlarından biri' kabul ettiği Bataille'ı okumak, belli bir altyapı gerektiriyor.
Altıncı kitap. Kabusvari bir kitap daha, aklıma her ne kadar bressonu getirse de ve acı çeken din adamı hikayelerini sevsem de çok hoşlandığım bir eser olmadı.
Okuduğum tarz değil. Farklı birşey okumak için okudum ama beni sarmadı. Belki Çağdaş Fransız Düşüncesi hakkında araştırma yapıp, bu tarz okudukça belki açılabilirim ama şimdilik bu kadar yeter.
(Yukarıdaki yazıyı "Ölüm Hükmü #30332544" kitabı için yazmıştım ve bu kitap için de aynen geçerli)
Klasik anlatı dışında olduğu için belki beni sarmadı. Kitap, okudukça insanı kendine çekmesi gerekir ki, okurla kitap arasında bir bağ kurulabilsin. Bu olmayınca "yavan" okuma
ve bitse de kurtulsam diyorsunuz ya da bana öyle geliyor. O yüzden çok olumlu baktığım bir kitap değil. Ama bu tarz anlatımdan hoşlanan kişiler ve/veya kurguyu kendine göre yorumlayıp beğenenler çıkabilir.
Bir rahip, rahibin ikiz kardeşi ama iki kişinin karakterlerinin zıtlıklar içermesi. Robert yani rahip. Charles yani diğer kardeş arasındaki sosyal, ahlaki, dini farklılıkların ve düşüncelerin anlatımının çatışmasını okuyoruz. Araya giren Charles'in metresi olan Eponine'nin Charles'le ilişkisi ama Robert'le de yaşamak istediği ilişkinin anlatımın yapıldığı bir hikaye.
Robert rahip ama içinde Charles'in metresi olan Eponine'ye duyduğu bir aşk ve birlikte olma arzusu var.
Kadının da Charles dışında rahible de beraber zaman geçirme arzusunun işlendiği bir hikayede birbirine geçmiş bir takım duygu, düşünce, arzu ve kavramların tezatlığını da okuyoruz. Robert rahip ve dinginken, Charles fütursuz bir hayatın içinde.
Tutulan el yazılarının yazara verilmesi bu kitabın başlangıcını da oluşturuyor. Yazar, Robert ve Charles ile anlatımını sürdürürken, bitmeyen yazılara kendi notlarını ekliyor.
İki erkek, bir kadın ve arada sahneye giren az da olsa diğer yardımcı karakterlerle örülü bir hikayede "dar alanda kısa paslaşmalar" misali belli bir kısırdöngü içinde psikoloji, ahlak, din,
Okumazsanız,hic bir anlamda hiç bir sey kaybetmezsiniz
Cok uzun zamandır,okudugum en berbat kitap olarak hafızamda yerini aldı.Birinciligi ,tam emin olmamakla birlikte Yoko Tavada nın yazdigi Bir Kutup Ayısının Anılarından devralarak,kitaplığımdaki en uzak köşeye gitmeye hak kazandı.Arka kapak yazılarının ne kadar da alakasız şişirme ve reklam kokan pohpohlamalardan ibaret olduguna malesef bir kez daha üzülerek şahit oldum.Hasbelkader eline bu kitab geçen,veya okuma fikri olan arkadasları,(zevkler ve renklerin tartısalmazligi esasina bu defalik en azindan şerh koyarak)baska bi 150 sayfalik kitaba yönelmeleri hususunda ikaz etmeyi ,acizane vasati bir okur olarak tavsiye ederek ,keyfimizin yerine gelmesi için bilinen bir kitapla yola devam etmeyi göz ve ruh sağlığımız icin elzem bulup,herkese keyifli okumalar dilerim,eyvallah
Yazar Hakkında
Georges BatailleYazar · 19 kitap
Bataille 1897'de Billom'da doğdu. 1900'de ailesiyle birlikte Reims'e taşındı. 1917'den itibaren Paris'te "Ecole des Chartes"de okudu ve ardından meslek eğitimini yaparken Bibliothèque Nationale de France'de kütüphaneci olarak çalıştı. 1942'ye kadar burada çalışan Bataille, bu tarihten sonra yakalandığı tüberküloz nedeniyle kütüphanecilik görevini bıraktı. 1949'da yeniden Carpentras'da kütüphaneci olarak göreve başladı. Daha sonra aynı göreve Orléans'ta devam etti.Documents (1928), Acéphale (1937), Critique (1936) gibi etkili dergiler çıkardı. "Collége de sociologie"nin çalışmalarını yönetti. Kimi zaman siyasal kimliğiyle öne çıktı, aydınlarla çeşitli gruplar oluşturdu, etkinliklerde bulundu. Andre Breton veSartre ile sert polemikleri oldu. 1962'de Paris'te öldü. Kitaplarının tüm basımı 1972'de Foucault'nun desteğiyle gerçekleşti.
