Yazar:
Ryunosuke Akutagava
Çevirmen:
Melek Altun
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
28 Ağustos 2025
İlk Yayın Tarihi:
Kasım 1915
Yayınevi:
Kapra Yayıncılık
Orijinal Adı:
羅生門 [Rashōmon]
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9786256691940
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
11 diğer baskı · Tümünü Göster
Raşomon
1.152 okunmaİthaki Yayınları · Aralık 2022 · 152 s.
Raşōmon
369 okunmaTokyo Manga Yayınevi · Nisan 2023 · 95 s.
Raşomon
268 okunmaFol Kitap · 2021 · 88 s.
Raşōmon ve Diğer Öyküler
210 okunmaBoğaziçi Üniversitesi Yayınevi · Ağustos 2010 · 239 s.
Raşōmon ve Diğer Öyküler
126 okunmaAlfa Yayınları · 17 Kasım 2021 · 276 s.
Raşomon
88 okunmaBilgi Yayınevi · 1966 · 111 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2026 7. kitabı
Japon edebiyatının kısa öykü babası akutagawadan muhteşem 9 kısa öykü. Bu Japonlar kısa öyküde bana göre çığır açmışlar da bizim sonradan haberimiz olmuş.
Her bir öyküsü dönemin kültüründen adetinden ve masallarından kaynak alarak yazılmış. Dili sade ve akıcı olmasının yanında öykülerindeki ince işçilik bence harikulade.
Özellikle keşişlerden yola çıkan birçok öyküsü, o dönemdeki Japonya'nın hem dini hem de sosyolojik bir dengesini önümüze sermektedir.
Rasomon, sinemaya uyarlanmış ama çalılıklar arasında adlı öyküsünden de bir şeyler alarak. Ejderha ve Burun öyküsü bağlantılı bir şekilde devam eden iki ayrı öykü konumunda.
Yazar farklı yazım şekilleri olmasa da farklı anlatım şekillerini yeniden güncellenmiş sanki.
Kısa ve içinde bir çok değerli argümanı barındıran bu güzel öyküler, bence kaynak bakımından zengin olan japon edebiyatını daha da ileriye taşıyan temel taşları niteliğinde.
Öyküler farklı konular içerse de hepsinin temelinde yatan mesaj aslında insanoğlunun çaresizliği kurnazlığı ve psikolojik gelgitleridir.
Büyük merakla aldığım ve okumak istediğim Rashōmon kitabını bitirmiş bulunmaktayım. Bu yüzden hemen gelip yorum yapayım dedim
Öncelikle, Ryunosuke Akutagawa'nın modern Japon edebiyatında ne kadar büyük bir yere sahip olduğunu söylemek isterim. Modern Japon edebiyatının iki temel taşı ve en önemli iki yazarı vardır. Bunlar Ogai Mori ve Natsume Soseki'dir. Akutagawa ise Soseki'nin öğrencisidir ve iz bırakan önemli sanatçılardan biri olmuştur. Öyle ki Japonya'nın en büyük iki edebiyat ödülü Akutagawa Ödülü ve Naoki Ödülü'dür.
Gelelim kitabımıza. "Rashōmon" adı verilen kitabımızda Ryunosuke'nin birbirinden farklı 9 öyküsü yer almaktadır. Öykülerden teker teker bahsetmeyeceğim ama dört tanesini gerçekten çok beğendiğimi söyleyebilirim. Bunlar; Çalılıkların Arasında, Cehennem Tablosu, Sonbahar Dağları, Tütün ve Şeytan.
Kişisel görüşüm, okuyucuya duygu aktarımı oldukça iyiydi. "Çalılıkların Arasında" adlı hikayede insanların birbirine nasıl yalan söylediklerinden tutun; "Tütün ve Şeytan"da Batılılaşmanın, modernleşmenin iyi şeylerin yanında kötülükler de getirdiğine değinilmesine kadar çok farklı konular işlenmişti. Veya "Sonbahar Dağları"nda bir eserin iki farklı versiyonunu "orijinali bu" diyerek insanlara göstermeleri ve insanların gerçekte hangisinin gerçek resim olduğunu bilmemesi çok hoş bir konuydu bence.
En çok beğendiğim hikaye ise kesinlikle Cehennem Tablosu oldu. Öyle ki daha ayrıntılı ve biraz daha uzun yazılsa minik bir roman olabilirdi. Göremediği şeyleri çizemeyen bir ressamın, acı çeken insanları resmetmek için karşısında insanların can çekişmesini izlemesini ve hikaye sonunda bunun bedelini çok kötü ödemesini konu alan bu öykü; favorim olmayı hak etmişti.
Bunlar dışında kısaca değinmek istediğim bir şey daha var. Çevirmenden mi kaynaklı yoksa editörden
Sinema severler Akira Kurosawa'yı tanırlar. Raşomon, Budala (Dosto'nun) Yedi Samuray (Amerikanlar benzer bir film yapmıştır), Dersu Usala, Ran gibi dünyaca ünlü yapıtlar ortaya koymuş dev bir rejisördür. Bu kitabı okumama ve Ryunosuke ile tanışmama sebep olan da çok beğendiğim Raşomon filmidir. Yalnız Rejisör Kurosawa Ryunosuke'nin iki hikayesini birleştirerek ortaya çıkarmıştır Raşomon filmini.
Hikaye olarak Raşemon bir eski tapınak harabelerinde geçmektedir ve oldukça kısadır. Rejisörümüz bu çekici mekanı kendi filminde ambiyans olarak kullanmış ve asıl hikayeye bir çerçeve anlatısı yapmıştır Raşomon hikayesini biraz değiştirerek. Asıl hikaye yine Ryunosuke'nin 'Çalılıklar arasında' hikayesidir ki, kitabı okuma sebebim filmden sonra asıl bu hikayedir. Karısıyla yolculuk eden bir samuray yörede meşhur bir haydut tarafından pusuya düşürülür ve ağaca bağlanır, ardından karısına tecavüz eder haydut kocasının gözü önünde. Sonuç itibariyla samuray çalılıklar arasında ölü bulunur, haydut bir köprü üzerinde yakalanır, bir süre ortalıkta olmayan kadınsa bir tapınakta ağlayıp tövbe ederken bulunur. Olayı aydınlatmak isteyen hakim haydut, kadın ve bir medyum aracılığı ile ölen samurayın ifadelerini alır. Hepsi de cinayeti kendisinin işlediğini belirtmektedir. Neden herkes suçu kendi üstüne almaktadır ve arkasındaki derin psikolojik sebep nedir?
Diğer hikayeler bu hikaye için okuduğum kitapta çerez mahiyetindeydi benim için. Kimisi kısa, kimisi düşündürücü veya kimisi yazarın hayatından olup onun yaşam ve zihin dünyasına ışık tutar bir mahiyetteydi.
Raşomon filmini kesinlikle tavsiye ederim. Filmi izledikten sonra da bu kitabi, benim gibi, okumadan edemeyeceksiniz zaten. Fakat filmi izlerken de, kitabı okurken de, onur ve şerefin Japon kültüründe ne kadar önemli ve vazgeçilmez
Düşüncelerimizi heybemizdekiler şekillendirir.!Ryunosuke Akutagava 
Raşōmon ve Diğer Öyküler kitabında bizleri Hayat verdiği incelikle işlemiş karakterlerinin dünyasına davet ediyor.
İnsanların; zaaflıklarını, hayatlarını, zayıflıklarını ve tutuklarına dair duygularını öykülerin de bizlerle paylaşıyor.
* raşomon. * Cehennem tablosu
* çalılıklar arasında. * sonbahar Dağları
* burun. * ejderha
* ölüm kütüğü. * oyuncak bebekler
* tütün ve şeytan.
Insanoğlunun zaafları üzerine kurulmuş psikolojik kitabımızda 12 yüzyıl japonyasında karısıyla birlikte Ormandan geçen bir samuray'ın haydut'un saldırıına uğraması üzerine ölmesi ve eşinin tecavüze uğraması olaya şahit olanların olayı kendi kesesindeki düşünceler ışığında anlatması sonucu farklı ifadeler ortaya çıkan raşomon öyküsünde olduğu gibi kitapta geçen diğer öyküler de her biri birbirinden güzel öğretici ve düşündürücü.
Herkese hitap edebileceğini düşündüğüm bir kitap.
Hikayeler sizi heyecana sürüklerken yarım kalması aynı zamanda Hayal dünyanızı harekete geçiriyor.
Kitabı okuduktan sonra filminide izlemenizi tavsiye ederim. Maalesef ben filmini önce izlemiş bulunmaktayım. Film den çok kitapları okumayı seviyorum filmde yansıtılamayan duyguları kitapta dolu dolu hissediyorsunuz özellikle görsel olarak yazılanları beyninizde, yüreğinizde canlandırabiliyorsanız kesinlikle kitabı okuyarak başlayın.
Keyifli okumalar dilerim.
Ryunosuke Akutagava Raşōmon ve Diğer Öyküler kitabında bizleri Hayat verdiği incelikle işlemiş karakterlerinin dünyasına davet ediyor.
İnsanların; zaaflıklarını, hayatlarını, zayıflıklarını ve tutuklarına dair duygularını öykülerin de bizlerle paylaşıyor.
* raşomon. * Cehennem tablosu
* çalılıklar arasında. * sonbahar Dağları
* burun. * ejderha
* ölüm kütüğü. * oyuncak bebekler
* tütün ve şeytan.
Insanoğlunun zaafları üzerine kurulmuş psikolojik kitabımızda 12 yüzyıl japonyasında karısıyla birlikte Ormandan geçen bir samuray'ın haydut'un saldırıına uğraması üzerine ölmesi ve eşinin tecavüze uğraması olaya şahit olanların olayı kendi kesesindeki düşünceler ışığında anlatması sonucu farklı ifadeler ortaya çıkan raşomon öyküsünde olduğu gibi kitapta geçen diğer öyküler de her biri birbirinden güzel öğretici ve düşündürücü.
Herkese hitap edebileceğini düşündüğüm bir kitap.
Hikayeler sizi heyecana sürüklerken yarım kalması aynı zamanda Hayal dünyanızı harekete geçiriyor.
Kitabı okuduktan sonra filminide izlemenizi tavsiye ederim. Maalesef ben filmini önce izlemiş bulunmaktayım. Film den çok kitapları okumayı seviyorum filmde yansıtılamayan duyguları kitapta dolu dolu hissediyorsunuz özellikle görsel olarak yazılanları beyninizde, yüreğinizde canlandırabiliyorsanız kesinlikle kitabı okuyarak başlayın.
Keyifli okumalar dilerim.Seni Seçtim Raşomon !!!·152 syf.·Edebiyat
7/10
2025 2. kitabı
Nedendir bilinmez, bu kitabı okumayı bırakın, adını öğrendiğim ilk andan beri "Raşomon"u bir kişi, böyle ne bileyim, bir kahraman adı falan gibi düşünmüştüm. Fakat ilk ve de kitaba da adını veren öyküden de anlaşılacağı üzere, bunların hiçbiri değilmiş. Çıka çıka "şehir ya da kale kapısı" manası çıktı, canına yandığımın kelimesinden... Neyse, konumuzun bunla alakası yok tabii, maksat, girişten bir doz genel kültür zerk etmek ;)
Başlangıçtan ele alacak olursak, "Çevirmenin Önsözü" kısmını beğendim. Modern Japonya, modern Japon edebiyatı ve Akutagava hakkında güzel anekdotlar paylaşılmış. İçeriğe gelecek olursak da, birbirinden farklı ve de ilginç dokuz öykü bizi beklemekte. Bunlardan en bilindik olanı ise, Akira Kurosava'nın beyazperdeye aktardığı "Raşomon". Ben filmi izlemedim. Viki'ye göre film, Akutagava'nın "Raşomon" ve "Korulukta" adlı iki öyküsünden esinlenilerek yapılmış. Kitapta da ikinci öykü olarak "Çalılıkların Arasında" adlı bir öykü bulunmakta. Sanırım bahsedilen ikinci öykü, filme de ilham olan ikinci öykü. İzlemeden bilemeyeceğim, bilenler varsa onayladılar bile :)
Kitabı okumamın üzerinden biraz zaman geçti, o yüzden bir şeyler söylemek adına tekrar kitaba ve aldığım notlara göz atarken, kitaba kaç puan verdiğim kısmına takıldım. 7 vermişim ama şu an bakınca da mesela, bu puanı az buldum. Fakat ilk izlenimime sadık kalarak puanımı değiştirmeyeceğim. Yine de öykülerin her birinden ilginç izlenimler edindiğimi, az veya çok etkilendiğimi ifade edebilirim rahatlıkla. Akutagava cidden değişik kafada bir yazar. Öykülerinde Budizmin yanı sıra, Japon kültürünün etkilerini de görmek mümkün. Tabii kendi hayatından izleri de...
Neticelendirecek olursak, ben bu aralar film falan izleyemiyorum. Hatta adamakıllı okumalar dahi yapamıyorum hakkını vererek. Lakin size
Japon Klasikleri - 21Edebiyat
Genç yaşlarındayken kaleme aldığı ‘’Raşomon’’ öyküsüyle meşhur olan yazarı, bugüne kadar ne bilmişliğim ne de duymuşluğum vardı. Birbirinden ilginç ve tuhaf olan dokuz hikâyesi ile kendini sevdiren Akutagava’yı tabii ki İthaki’nin Japon klasikleri dizisiyle tanıma fırsatı buldum. Daha önceden birkaç yayınevi tarafından bu öyküler basılmış elbette, fakat buluşma şansım olmamıştı ne yazık ki. Şu an için Japon yazarları ve kitaplarını bu dizinin kaderine terk ederek tanıyabiliyorum sadece. Fakat araştırdığım ve merak ettiğim bazı eserler de var; onların da sabırla yayınlanmasını beklemekten başka bir çarem yok. Her yeni çıkan kitapla birlikte bambaşka yolculuklara çıkıyorum: Tuhaf, gotik tarzda, yarım kalan ve hüzünlü hikâyeleri ile hayatına devam etmeyi bırakmış yazarları gibi mesela.
35 yaşında intihar eden, edebiyatta estetiğe önem vermesiyle ses getirdikten sonra da sanat dünyasını kasıp kavuran Ryunosuke Akutagava işte bu yazarlardan biri. Modern Japon edebiyatının iki temel taşından biri Akutagava’nın hocası Natsume Soseki, diğeri ise Yaban Kazı’ndan bildiğimiz Ogai Mori’dir. Tesadüfe bakın ki dizinin de ilk kitabı Ogai Mori’ye ait Yaban Kazı eseridir. Soseki ve Mori’den sonra Akutagava ilk sıralarda yerini alır. Yazarın adına düzenlenen büyük bir edebiyat ödülü bile vardır: Akutagava Ödülü ve 1935’ten beri devam ediyor.
Raşomon öyküsüyle birlikte okuduğum diğer hikâyeler:
-Çalılıkların Arasında
-Burun
-Cehennem Tablosu
-Sonbahar Dağları
-Ejderha
-Ölüm Kütüğü
-Oyuncak Bebekler
-Tütün ve Şeytan
Kitaba adını veren Raşomon, Çalılıkların Arasında, Burun, Cehennem Tablosu ve Ejderha öyküleri okurken keyif aldığım kurgulardı. Herkese hitap edebileceğini düşünmediğim bu hikâyelerin çoğu heyecana sürüklüyor ve yarım bir şekilde son buluyor. Bu duruma da öykülerin hüzünlü
Akutagawa izlediğim animeden ötürü merak uyandıran bir yazardı benim için ancak hikâyelerini okuduktan sonra kendisine daha farklı bir sempati duymaya başladım diyebilirim rahatlıkla~
Elimdeki kitapta dokuz hikâye bulunuyor ve hikâyelerin geneline baktığımda içinde yaşadığı dönemin baskısını hissettim desem yeridir. Öyle ki bir yanda "Tütün ve Şeytan" hikâyesindeki gibi adeta bir şeytan gibi sinsice toplumun içine giren farklı bir kültür var. Bir yanda yıkılan ve değişen gelenekler, "Oyuncak Bebekler" hikâyesinde olduğu gibi elden yitirilen değerler var. Başka bir yanda ise "Raşomon" ve "Çalılıklar Arasında" hikâyelerinde görüldüğü gibi başkasına karşı hissizleşen ve sadece kendini bakış açısıyla bakan, kendisini düşünerek bencilleşen bireyler var. Akutagawa da toplumda gördüklerini yansıtmış bir şekilde ve bunu yaparken bu durumun onda yarattığı çöküntüyü de okuyucuya sunmuş aslında..
Kısaca sonu olmayan ama tam da olması gerektiği olan güzel hikâyelerdi hepsi ve neden bilmiyorum ama hikâyeleri okurlen Stefan Zweig aklıma geldi. Onun yaşadığı döneme dair bıkmışlığını, "iyi günler" için umudunu yitirişini ve en sonunda vazgeçişini hissettim Akutagawa'da.
Stefan Zweig Ryunosuke Akutagava
Stefan Zweig Ryunosuke Akutagava
"... hakikati söylemek, en uç biçimiyle, yaşam ve ölüm “ oyunu” nun bir parçası sayılır."
Bu eser icin inceleme yazmak istemiyorum aslında ama Raskolnikov'un mekanik bir elle olay mekanına çekilmesi gibi dönüp dolaşıp aynı yere geliyorum. Çığlıklar evreni, böyle söylersem sopayla kovalanırım buna eminim :) dün bu kitabı bitirip kafamda okumaya başlamıştım. Bir müddet usul usul işlesin çarklar dedim lakin pek mümkün olmadı. Birkaç gün öncesinde neden bu kadar acımasız, bungun, zalim olduğumuzu düşünüp haklı sebeplerle kendimi bir güzel kandırmıştım."Dünya kirletilmişse,
Üstünüze sıçramış
Bir şey vardır mutlaka.", demişti şair. Benimki veya sizinki diye ayırma gereği duymuyorum üstelik, bu kadar da pişkinim. edersem, neden zalimiz, neden etrafımızı dört bir yandan saran ölümden farkımız yok? Bitik adam' da geçiyordu galiba, yeni tanıştığımız insanlara kötü özelliklerimizi anlatmalıyız diyordu. Yarattıklarımızın yanında yıktıklarımızı da kabul etmediğimiz güne kadar kötücül kalacağız. Kendimize olan nefretimizi başka bağırsaklarda taşındığına inandıkça. Bir yaşam sinekçiği gevezeliğine devam ederken nerdeyse geberip gitmeme sebep olacak bir kaza ürkütmedi beni, hatta manyakça düşüncelerimin doğrulandığına kanıksamış bir ifadeyle yolu izledim. Elbette yalan söylüyordum, kim bilir kaçıncı kez.
"Hayatının tehlikeye atıldığı bir parrhesia oyununu kabul ettiğin zaman, kendi kendinle özgül bir ilişkiye girmiş olursun: Hakikatin söylenmemiş halde kaldığı bir hayatın güvencesi altında kalmaktan-sa, hakikâti söylemek uğruna ölümü göze almış olursun. Tabii ki ölüm tehdidi Öteki’nden gelir; dolayısıyla da Öteki ile belli bir ilişkinin kurulmuş olması gerekir. Ancak parrhesiastes öncelikle kendisiyle özgül bir ilişki kurmayı seçmiştir: Kendisine karşı sahtekârlık yapan bir
"Her ne kadar kabiliyetli ya da becerikli olsa da, birisi insanı insan yapan beş erdeme sahip değilse cehenneme düşmesi kaçınılmazdır."
Japon yazar Ryunosuke Akutagava'nın 9 hikayesinden oluşan Raşomon kitabı. Daha önceden Akira Kurosava'nın Raşomon isimli filmini izlemiştim ve acaba aynı hikaye mi diye merak ediyordum. Okuyunca anladım ki ilk iki hikayeyi birleştirerek aktarmış sinemaya Kurosava.
Kitabın önsözünde Japon edebiyatı ve dönemlerinden, Japonya'daki kültürel değişim ve Batı etkilerinden bahşedilmiş. Yazarın hikayelerindeki başarıyı anlamak için de bu bilgileri okumuş olmak oldukça değerliydi.
Filmini çok sevdiğim için hikayesini de beğenerek okuduğum Raşomon ve Çalılıkların Arasında hikayesinde Orta Çağ dönemine ait ve bu dönemde de açlık, sefalet, deprem, tsunami yaşanan bir dönem, haydutların yaygın olduğu bir dönem. Hikayemizde dikkat çeken temel öge işlenen bir tecavüz ve cinayeti anlatırken tecavüze uğrayan kadın, öldürülen kocası (şaman yardımıyla ifadesi alınıyor), cinayeti işleyen haydut kendi çıkarlarına nasıl gelecekse o şekilde olayı değiştirerek anlatıyorlar. Birebir hayatta da insanlar aynı olayı yaşayıp farklı şekillerde anlatabiliyorlar. Filmi de izlerken beni etkileyen bir ayrıntı olmuştu bu.
Burun adlı hikayesi hemen aklıma Gogol'ü getirdi. Tabi ki burda farklı bir hikaye var ve içinde yazar insanların bir kişinin zor durumundan kurtulmasını hazmedeyip onu alaya almasını içten içe zor durumunun devam etmesini istemesini anlatıyor.
Cehennem Tablosu'nda yine ders vermek isteyen yazar meşhur bir ressamın kibrinin nasıl cezalandırıldığını oldukça etkileyici bir şekilde anlatıyor. Hemen sonrasında yine bir ressam hikayesi geliyor Sonbahar Dağları hikayesi. Fakat önceki hikayeler kadar etkileyici bulmadım ben bunu.
Ölüm Kütüğü ve Oyuncak
Beş hikayeden oluşan bu kitap alışılmışın çok ötesinde. Çok farklı tarzda hikayelerle tanışmak isteyenler için güzel bir fırsat. Kitabın adını aldığı Raşomon hikayesi en tuhaf olanıydı. Raşomon başkent için yapılmış bir kapı, çok büyük olduğu özellikle belirtiliyor. Burada evsizler, tehlikeli insanlar ve cesetler bulunuyor. Bir kişinin burda bir cadı ile karşılaşması ve yarım kalan bir sonla biten hikaye... Her hikayenin sonu yarım ve size en tuhaf gelecek olanda yazarın bu tarzı olacaktır. Ruhsal sıkıntıları olan yazarın iç dünyasındaki karmaşayı hissedeceksiniz.
Yazar Hakkında
Ryunosuke AkutagavaYazar · 12 kitap
Akutagawa Ryūnosuke, takma adı Chōkōdō Shujin veya Gaki, (1 Mart 1892, Tokyo, Japonya - 24 Temmuz 1927, Tokyo), özellikle Japon geçmişindeki olaylara dayanan hikayeleri ve üslup virtüözlüğü ile tanınan üretken Japon yazardır.
Akutagawa çocukken hastalıklı ve aşırı duyarlıydı, ancak okulda başarılıydı ve açgözlü bir okuyucuydu. Edebiyat kariyerine 1913'ten 1916'ya kadar İngiliz edebiyatı okuduğu Tokyo İmparatorluk Üniversitesi'nde (şimdiki Tokyo Üniversitesi) devam ederken başladı.
Kısa öyküsü “Rashōmon”un 1915'te yayımlanması, onun günün seçkin Japon romancısı Natsume Sōseki ile tanışmasına yol açtı. Sōseki'nin teşvikiyle, büyük ölçüde 12. ve 13. yüzyıl Japon masal koleksiyonlarından türetilen, ancak modern psikolojinin ışığında ve oldukça bireysel bir tarzda yeniden anlatılan bir dizi hikaye yazmaya başladı. Öykülerinde, Çin'in, Japonya'nın Nagazaki'deki 16. yüzyıldaki Hıristiyan topluluğu ve 19. yüzyıl Japonya'sıyla Avrupalı temasları gibi birbirinden farklı kaynaklardan ilham aldı. Öykülerinin birçoğu, genellikle ürkütücü temalarına çok uygun olan ateşli bir yoğunluğa sahiptir.
1922'de otobiyografik kurguya yöneldi, ancak Akutagawa'nın modern yaşam hikayeleri, eski hikayelerinin egzotik ve bazen ürkütücü parıltısından yoksundur.
Akutagawa, tüm Japon yazarlar arasında en çok çevrilen yazarlardan biridir ve birçok öyküsü filme alınmıştır.
"Japon kısa hikayeciliğinin Babası" olarak kabul edilir ki Japon Edebiyatı'nın kayda değer ödüllerinden olan Akutagava Ödülleri onun adını taşımaktadır. Tokyo doğumlu olan yazar, 35 yaşındayken yine Tokyo'da yüksek dozda barbital alıp intihar ederek ölmüştür.
