Yazar:
Victor Hugo
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 41 dk.
Sayfa Sayısı:
518
Basım Tarihi:
1999
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
Timaş Yayınları
Orijinal Adı:
Les Miserables
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
206 diğer baskı · Tümünü Göster
Sefiller (2 Cilt Takım)
55,7bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2025 · 1724 s.
Sefiller
4.397 okunmaMavi Yelken Yayınları · 2010 · 461 s.
Sefiller
3.715 okunmaBordo Siyah Yayınları · 2003 · 2282 s.
Sefiller
2.671 okunmaKitap Zamanı Yayınları · 2011 · 582 s.
Sefiller
2.516 okunmaDorlion Yayınevi · 2018 · 304 s.
Sefiller (Kutulu 2 Cilt Takım)
2.381 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 6 Şubat 2019 · 1724 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·518 syf.·
2021 30. kitabı
Öncelikle herkese merhaba;
Bu benzersiz eserin üstümde bıraktığı tesiri kelimelere dökebilirsem eğer bitirir bitirmez inceleme yazmak istedim.
Eser o kadar çok sorgulatıyor ki insanı, bölüm bölüm yerlerde okumayi bırakıyorsunuz ve düşünüyorsunuz; nasil bu kadar kör olabiliyoruz, bu kadar acımasız, bu kadar düşüncesiz olabiliyoruz diye...
Kitabın konusuna gelecek olursam yetim bir adamın sonradan yetim kalan yegenlerine, ve ablasina bakmak için çalışması ile başlıyor her sey. Işsiz ve parasız kaldığı anda bir ekmek çalıyor ve 5 yıl mahkuk ediliyor. Zülüm, işkence görüyor ve artık insanlığa ait bir parça bulamiyor kendisinde... Cezasını, doğrusu bizim insan olmayi başaramamızın cezasını çekip hapisten çıktıktan sonra daha beter bir zulüm görüyor. Tam umudunu yitirdiği insanlardan nefret ettiğini düşündüğü anda sihirli bir el onun karşısına Mösyö Miryel'i çıkarıyor ve duygulari yeniden canlanıyor.
Onun gibi bir adam olmak icin çabalıyor ama kader işte iyi insanları hep sınar tarifsiz acilarla... Onu da sınıyor belki bir çoğumuz onun yerinde olsak pes ederdik ama o etmiyor... Halkın zulmüne boyun eğmem, Hakk'ın rızası yeter diyor acılarını bir bir içine atıyor.
Asıl iyiliğin kimsenin görmediği, yalnız Allah'ın gördüğü iyilik olduğunu o kadar güzel göstermiş ki Victor Hugo kendime baya kızdım bu eseri neden bu kadar geç okuduğum için... Baştan beri kahramanın adını söylemedim çünkü o isimsiz aslında, o iyiliğin, insanın değişebileceğinin, hatasız kul olunmayacağının timsali... Bir çok isim kullandı ama bence en cok Madlen babaydı o. Bu kahramanı ömrümce unutmayacağım. Inceleme biraz uzun oldu aslinda yazılacak cook sey var ama ne kalemim şu an hissettiklerimi söyleyecek kadar güçlü ne de kelimeler bunlari söylemeye yeter...Okuduğunuz için teşekkür ederim. Kitap
İncelemeye ne yazsam eksik kalacak gibi aslında. Hugo öyle bir kitap kurgulamış ki her sayfasında yeni bir olayla karşılaşırken şaşırıyorsunuz, üzülüyorsunuz bazen seviniyorsunuz... Duyguların hepsini kitaptaki kahramanlarla beraber hissederken, sanki sizde onların yanındasınız. En çok dikkatimi çeken iyiliğin karşılıksız kalmaması oldu. Şu an yaşadığınız dünyada iyilik diye bir şey kalmış mı bilmezken, kitapta iyiliği tekrar hissediyorsunuz her hücrenize kadar.
Ayrıca Hugo iyiliği bu kadar harika anlattığı gibi sefaleti, yaşanılan zorlukları sanki siz yaşıyormuşçasına derinden etkilenmenizi sağlıyor.
Sanki kitabı anlatmaya kelimelerim yetmiyorum gibi. Ama bu dünya klasiğini okumakta geç bile kalmışım. Okuyun, okutturun!
Sefiller.. Cidden üzerimde tır geçmiş gibi hissediyorum. Yoğun duygu karmaşasında bırakıyor bu kitap. Konusuna gelince bir parça ekmek çaldığı için kürek cezasına mahkum edilen Jan Valjan'ın 19.yy yaşadığı hayatı anlatıyor Victor Hugo. Hoşuma giden bir ayrıntıda Fransa da geçen dönem tarihini anlatması.Jan Valjan'nın girdiği karaterlerle romanın akışına bayıldım. Bazı sayfaları heyecandan öyle hızlı çevirdim ki, bir sonraki sayfayı ne olcak diye heyecanla kovaladım. Yer yer nefesimi tuttum, okuduğum satırlar akıp gitti önümden. Sevginin, merhametin, yaşama tutunmanın ne kadar kıymetli ve zor olduğunu gördüm Jan Valjan gözünden. Kendi kanından olmayan bir çocukla baba- kız ilişkisi kurması, hayatını iyiliğe adaması, adil olmaya çalışması beni çok etkiledi. Sefiller sadece yoksul olan insanları anlatmıyor. Sevgisi kalmak, zenginken aç olmak, yalnız olmak, yetim olmak da sefillik. En önemlisi de o dönemde yaşanan adaletsizlik bana şu soruyu sordurdu hep? Ya şimdi adalet gerçekten varmı? Mutlaka okuyun derim eşsiz bir eser. 10/10
Not:Daha önceleri okumaya çalışıp yarım bırakmıştım. Bunun sebebi de okuduğum kitabın çevirisinden kaynaklı olduğunu sonradan anladım ve bir şans daha verdim. Ayrıca filminin olduğunu bilmiyordum yeni öğrendim onuda en kısa sürede izleyeceğim.
Anlatılmaz, okunur.
Jan Valjan
Javer
Miryel
Fantine
Kozete
Maryüs
Eponine
Gavroş
Jilnorman
Maböf
ve adını sayamadığım birçok kahraman... Bu eşsiz dünyaya nasıl girdim nasıl çıktım bilemiyorum. Başlarken büründüğüm duygular, bitirdiğimde bambaşka hislere dönüştü. Kâh tebessümle kâh gözyaşıyla ilerlediğim dört günlük bir süreçti. Keşke hiç bitmeseydi lafını sonuna kadar hak eden bir kitap. Keşke hiç bitemeseydin #k:147748. Keşke kitabın sonuna o noktayı koymasaydın Victor Hugo .
İçeriği ile ilgili bir şey yazmak istemiyorum. Çünkü anlatılmaz, okunur.
Victor Hugo .
İçeriği ile ilgili bir şey yazmak istemiyorum. Çünkü anlatılmaz, okunur.
Kitabı okumaya başladığımdan beri niye daha önce okumadım diye kendime kızıyorum, böyle bir romanın okullarda zorunlu okutulması gerektiğine düşünüyorum. Okullarda verilen din derslerinden bin kat daha yararlı olacağına eminim (isimleri değistirilerek verilen bilmem kaç dersten birinin yerini alabilir). Dünyanın ne kadar küçük olduğunu bu romanda çok açık bir şekilde görebiliriz.
Sefillikle başlayan hayatın azizlikle son buluşu.
Kitapta insanların yaptığı kötülüğe karşı iyilikle yaklaşmanın insanın içinde ne denli fırtınalar kopardığını, ne vicdanlar yaptığını çarpıcı yönleriyle anlatmış Victor Hugo. 19 yıl boyunca kürek mahkumu olarak kalan Jean Valjean'ın bir piskoposla karşılaşması sonucu çok acılar çektikten sonra azizliğe dönüşünü anlatıyor bu mükemmel ötesi kitap. Gerçekten yazacak çok şey var ama o kadar kelime yok, çok beğendim. Aslında asıl sefilin kim olduğunu tokat gibi vuruyor yüzümüze. Kesinlikle her evde olması gereken bi şaheser :)
Ah Cosette... ve Madeleine Baba.
Utanarak yazıyorum.. Çok geç okuduğum bir kitap oldu.. Ve hayatımda izi hiçbir zaman silinmeyecek, Jan Valjan her zaman örnek aldığım bir karakter olarak kalacak, az önce kitaplığımın en başına yerleştirdim.. Daha ne diyebilirim ki..
10/10
2023 11. kitabı
Şu ana kadar ağlayarak sonlandırdığım 2. kitap. Her bölümde ayrı bir heyecan ve üzüntü var.En güzel kitap kategorisi benim için olumlu biten kitaplardır .Bu kitap o kategorinin içinde değil ama kitap için söylemem gereken şeyler var ve bunu vazife bilirim.Bu kitabı okumanızı tavsiye eder hatta şiddetle tavsiye ederim.Okuyup zaman ayırdığınız için şimdiden teşekkür ederim.
‘İnsanlar seni çözemedikleri zaman önyargılarını kullanırlar.’ Dostoyevski’nin bu çok sevdiğim sözü 15 yıl aradan sonra Sefiller’in sayfalarını her çevirişimde tekrar hatırlattı bana kendini.
Hayatın hep çift yönlü bir girdap olduğunu kabul edince karşımıza tercih ettiğimiz ve tercih etmediğimiz seçeneklerin sonuçları çıkıyor. Bu sonuçlar doğrultusunda geldiğiniz noktada da insanların size karşı önyargıları başlıyor.
Gönlün vicdanından uzak, aynayı önce kendimize tutamadan yaptığımız yargılamalar ne kadar elim.
Bir iftiraya, bir dedikoduya, bir çift kötü söze; görmeden, duymadan, bilmeden, tanımadan sarılmak ne kolay dilin kemiği için.
Sefiller’in kahramanları da dilin bu kemiğinden sefalet içinde çoğunlukla.
Hayatın getirdiği sefaletten öte insanın insana önyargısı daha büyük sefillik.
Sefaletin her boyutuyla dolu Sefiller.
Klasikse tam bir klasik.
Hugo’nun kurgusu ise okumaya tekrar tekrar değer.
Puan vermedi·518 syf.·
2023 13. kitabı
Sefillikle başlayan bir hayatın azizlikle son bulması... Kitabı lise yıllarında okumuştum ilk defa. Tekrar okuyunca çok daha farklı bir etki bıraktığını itiraf edebilirim. Herkesin okuması gereken, sona yaklaştıkça bitmesin diyeceğiniz bir eser olacağından eminim.
Yazar Hakkında
Victor HugoYazar · 87 kitap
Victor Hugo 26 Şubat 1802'de Fransa'da doğdu. Liseyi bitirdikten sonra kendini tümüyle edebiyata adadı. 1824 yılında Fransız coşumcularının (romantikler) yayın organı olan La Muse Française dergisini kurdu. Cenacle adını taşıyan coşumcu sanatçılar çevresinin üyesi ve onun odak noktası oldu. 1830-1843 arasında en verimli dönemlerinden birini yaşadı. Romanları, tiyatro yapıtları ve şiirleriyle başarıdan başarıya koştu. 1831'de Notre Dame de Paris (Paris'in Notredame Kilisesi) adlı büyük romanını yayımladı. 1841 yılında Fransız Akademisi'ne üye seçildi. Çok sevdiği kızı Leopoldine'nin 1843'de kazayla boğularak ölmesi üzerine 1852'ye dek yeni yapıt vermedi. 1848 Devrimleri'nden sonra parlemento üyeliğine seçildi. 3. Napoleon'un hükümet darbesini engellemeye çalıştı, başaramayınca 1851 yılında Belçika'ya kaçmak zorunda kaldı.
Ateşli bir demokrasi ve cumhuriyet yanlısı olarak imparatorluk rejimini eleştiren yapıtlar yazdı. 1855-1870 arasını küçük bir İngiliz adası olan Guernsey'de geçirdi. O dönem yazarlığının en üretken yılları olmuştur. 1862 yılında başyapıtı olan Les Misérables (Sefiller) adlı romanını yayımladı. Bunu 1866'da Les Travailleurs de la Mer (Deniz İşçileri) ve aynı yıl L'Homme qui Rit (Gülen Adam) gibi önemli romanları izledi.
Fransa'da Cumhuriyet yeniden kurulunca Paris'e döndü. Ulusal Meclise seçildi. Artık Fransa'nın en gözde kişilerinden biriydi. Paris Komünü'nün ezilmesinden sonra komüncülerin bağışlanması için çok uğraştıysa da sonuç alamadı. Giderek siyasal ve toplumsal yaşamdan elini eteğini çekti.
1885 yılında ölüm döşeğinde iken; "Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir." diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur.
