Tahmini Okuma Süresi:
17 sa. 27 dk.
Sayfa Sayısı:
616
Basım Tarihi:
Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
1826
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
The Last Man
ISBN:
9789750748950
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Peki ya son insan Sen olsaydın ?Duygu ve Düşünce
Puan vermedi·616 syf.··
Beğendi
·2025 71. kitabı
·19 günde okudu
·Okunma: 24 Ekim 2025 13:23
"Dünya terk edilmiş bir sahneydi; ümit etmek delilikti; yaşam ölümle evliydi, ikisi aynı şeydi."
Ümit ve ölüm iki zıt gerçek. Ölüm gerçeği bizi daha doyumsuz ve bencil yaparken yaşamda , ümit duygusu yaşamak için nedenler sıralayan, maddeler dizen taraf olur hayatımızda.
En umulmadık anda çıkmaz mı karşımıza ?
En hassas olduğumuzu düşündüğümüz anlarda gelip ,sarmaz mı yüreğimizi kılcal damarlarımız gibi...
Düşünüyorum da insan birşeylere bel bağlayan, hep kendine hedef olarak umudu misyon edinen bir varlıktı. Kazansakta , kaybetsekte "Ümit etmek" güzel şey...
Peki ya yeryüzünde "Son İnsan " olarak kalsaydın, ümit yine de yanında olur muydu ?
Şimdi bu kitabı spoiler vermeden nasıl anlatabilirim inanın hiç biliyorum... Başlıyorum hazır mıyız
Bilim-kurgunun alt türü olan apokaliptik (ekolojik felaketler, salgın hastalıklar, afetler ) romanın ilk modern örneğiyle yazar karşımızda. Anı- günlük tarzı kaleme alınmış, anlatılar uzun uzadıya betimleme ile dolu. Duvar, masa tasvirinden ziyade ani ruh değişimleri ve karakterin sık sık empati kurmamız için bize sorular sormaktan çekinmeğini yazmadan geçemeyeceğim. İnsanlığın yok oluşunu ele alan ilk buyuk roman sıfatını da taşır bilginiz olsun
Kitap üç bölümden oluşuyor;
İlk bölüm karakter tanıtımı, kral vekilliği (rant savaşları)
ikinci bölüm veba hastalığının İngiltere'ye karabasan gibi çökmesi ile ölümlerin baş göstermesi. Yüksek mertebedeki insanların halkla eşit düzeye erişmesini (ölüm karşısında zorunlu eşitlik)
Üçüncü ve son bölüm ise ; hastalıktan kaçmak için çabalama uğraşlarına tanıklık ettiriyor bize. Tüm dünyayı saran bir tehtitle insanlık yaşamak için nasıl çabalıyor veeeeeee...
Devamını merak ettiyseniz kendiniz okuyunuz efenim. Şimdilik benden bu kadar. Bu arada Ekim ayının üçüncü kitabıdır kendisi hacmi
Mart ayının ilk kitabını bitirdim ve üzerine birkaç şey söylemek istediğim, çok farklı, ayrıca tartışmaya her yönden açık bir eser kesinlikle. Shelley’den okuduğum ikinci kitap bu arada. Frankenstein en sevdiğim ve unutulmaz bulduğum klasikler arasında. Kadın Klasikler serisinden okuduğum bu ilk kitap, hem gotik edebiyat ürünü, hem de bir bilimkurgu. 21.yy’da geçen bu eser salgını ve dehşeti anlatan apokaliptik bir kurguya sahip. London’un okuduğum Kızıl Veba kitabıyla çok fazla benzerlikleri olduğunu söyleyebilirim, o kitap da bir postapokaliptik eserdi.
Apokaliptik kurguya sahip kitaplar bilimkurgunun alt bir ürünü olup insanlığın sonunun gelmesini ve dehşetli felaketleri konu edinir. Son İnsan da bu kurguya sahip eserlerden biri ve ilk modern örneği temsil ediyor.
Olaylar ve karakterlerin hayatındaki değişimler çok hızlı ilerlemesine rağmen oldukça derin bir kitap. Karakterlerin ruh hali, hedefleri ve istekleri içinize işliyor adeta. Üç bölümden oluşuyor; birinci bölümde bizleri İngiltere’de karşılıyor ve siyasi değişimlere uğrayan bir yönetim biçimi anlatıyor. İkinci bölümde “Veba” ile tanışıyoruz ama ondan önce yazarın üzerinde durduğu bir konudan bahsetmek istiyorum; Türkler ve Yunanlılar. Müslümanların barbar olduğunu dile getiriyor kendisi. Bu iki millet arasında sürekli yaşanan gerilimden ve savaşlardan da sayfalar dolusu bahsetmiş. Bunlar dışında harika bir kitaptı. Üçüncü bölüm ise insanlığın salgınla savaşını ve yaşanan acı dehşeti anlatıyor.
Son İnsan, Yunan mitleriyle, Shakespeare’la ve Lord Byron şiirleriyle beslenmiş resmen. Bir drama havası vermiş bunlar kitaba. Okuması daha da zevkli oldu bu nedenle. Uzun zamandır böyle değişik ve ilginç bir kitap okumamıştım. Farklı
Son İnsan / Mary Shelly
Dünyayı kasıp kavuran bir salgının ortasında kalan son insan olsaydınız ne hissederdiniz? Ne düşünürsünüz,ne yapardınız? Şanslı olduğunuzu mu düşündünüz yoksa bunca acıyı gördükten sonra ilk gidenler arasında olmayı tercih ederdiniz?
Pandemi günlerinde okusaydık bu romanı son insan acaba hangimiz olacak diye ciddi ciddi sorgularken bulabilirdik kendimizi?
Mary Shelly 2090’lı yılları öngörerek yazdığı bu romanında bulaşıcı bir hastalığın dünyayı nasıl esir aldığını anlatıyor. Vebanın yıkımı karşısında insanoğlunun çaresizliğini görüyoruz. Oysa bir yandan da salgınlar çeşit çeşit diye düşünüyoruz ilerleyen bölümlerde. Hastalıklardan daha korkuncu belki de onları fiziksel değil de kitlesel bir sona sürükleyen cehalet! Özellikle panik anlarında insanların zayıf yönlerini kullanarak onları istedikleri amaçlar doğrultusunda yönetmeye çalışan her türlü erke karşı savunmasız olan insanın ancak bilgiyle savunabileceği görüyoruz kendini. Eğitim ve kültürden daha büyük bir kalkan mı var?
Frankenstein romanıyla daha çok tanınan Mary Shelly, bu romanında oluşturduğu distopk evrenine otobiyografik öğeleri de eklemiş. Özellikle eşinin şiirleri ve ölümüyle ilgili dipnotlar yazarı, bir kadın ve eş olarak tanıma imkanı sunuyor okura.
Merak ettiğim bir klasikti. Üstelik gotik edebiyata özgü bilimkurgunun alt türü olan apokaliptik romanın da ilk örneği. Çok uzatılmış hissetmem dışında sevdim kitabı. Çok da rahat okunuyor. Birkaç kurgu hatası da vardı ama onları görmezden geldim: 2090’larda atla yolculuk mesela:) Genel hava da 1800’leri çağrıştırdı bana.
#1nobel1klasik grubumuzla yıla veda kitabımızdı. İyi ki okuduk
#alıntılarım
“.. dünya terk edilmiş bir sahneydi; ümit etmek delilikti; yaşam ölümle evliydi; ikisi aynı şeydi..”
“Hayatı en görkemli şekilde
Bu kitap benim için çok duygu yüklü.Son İnsan,insanlığın yok oluşunu ele alan ilk büyük romandır. Shelley, bir salgının Batı dünyasındaki etkilerini salgın hastalık, nükleer savaş, sibernetik ayaklanma, doğaüstü olaylar, ekolojik felaketler ya da başka afetler yüzünden uygarlığın sonunun gelmesini dünyasındaki etkilerini Romantik dönemin akıcı üslubuyla dramatize eder ve gerçek kişilerin yansıması olan zıt karakterler eksenindeki bir kurguyla aktarır. Romandaki başlıca karakterler kısmen ya da tamamen Shelley’nin çevresindeki kişilerden esinlenmiştir.
Gotik edebiyat alanı ve apokaliptik kurgu türünün ilk modern örneği olarak sayılan bu eserde, 2090 yılında baş gösteren veba salgını ile gelen yıkım, 2100 yılına kadar devam eder, ta ki yeryüzünde son insan kalıncaya dek. Dünyadaki son insanın sevdiklerini tek tek kaybedişi, hayatta kalma içgüdüsü, isteği ve bu isteğin karakterin ruhunda açtığı yaralar, eşsiz psikolojik tahliller ile işlenir. Salgının Batı dünyası ve seçkinler üzerindeki etkileri, yok oluşun tüm acımasızlığıyla aktarılır. Kişinin çevresini kaybetmekten duyduğu acı ve korku, dünya nimetlerinin anlamsızlığı tüm yönleriyle dile getirilmektedir.
Okunurluluğunu daha çok Frankestein eseriyle sağlamış olan Mary Shelley kaleme aldığı kurmaca metinler ile edebiyat dünyasının tür olarak çeşitlenmesinde büyük rol oynar. Bugün kıyamet temalı dediğimiz apokaliptik türünün ilk örneği olarak Son İnsan otobiyografik unsurların yoğun olarak hissedildiği bir eserdir. Yazarın ön sözünde belirttiği kadim bir kehanetten yola çıkarak yazdığı bu kıyamet kurgusu kimi eleştirmenler tarafından ilk distopik roman olarak da değerlendiilir. Eser ilk bölümlerinde okuyucu kıyamet kurgusunun atmosferinde hissettirmez . Roman başlangıçta sınıfsal farklılıkların , iktidar meselelerin çerçevesinde şekillenen bir aşkı konu edinmiş gibi görünür fakat ilerleyen bölümlerde karakterler üzerinden bazı düşüncelerini birtakım rejimlere getirdiği eleştirilerle okuyucuya aktarır.
Kitap bu yönüyle dönemin sosyolojik yapısını yansıtmada başarılı olmuştur. Romanda temas edilen ilk konu yönetim biçimidir monarşik rejimin karşında yer alan cumhuriyet rejimi karakterler arası çatıştırılarak okuyucuyu sorgulamaya ve taraf tutmaya iter. Devletin varlığı ve amacı bu bölümde sık sık felsefi temeller ile sorgulanır. Bu bağlamda anlatıcı üzerinde durulan bu konunun paralelinde savaş ve feth etme arzusuna da değinmekten kaçınmaz. Savaşın gerekliliğinin ve amacının altını oyarken onun ne için olduğunun sonucun neyi değiştirdiğinin cevaplarını arar. Nitekim İstabul bahsinin geçtiği kısımlar savaşın asırlar boyu süren etkisini kanıtlar niteliktedir. Olayların 2092 yılını kapsamasına karşın hâlâ büyük bir kinin resmedilişini görmek mümkündür. Kitabın ön sözünde bahsedilen "eski yazının yeni söylemi " karşılığını tam olarak burada bulur. yazarın bu konuya ne denli mesafeli olduğu tartışmalı bir konudur. Zaman zaman anlatıcı konumuna geçip olaylara müdahil olan
Bir salgın sonrası hayatta kalan son insanın 2070’de başlayıp 2100’de sonlanan öyküsüne, kendisine bir yoldaş arayışına, yaşamı sorgulayışına tanıklık ediyoruz.2070'den sonra olan veba ve kraliyet sonrası gelişen siyasi olayları anlatmaktadır. Çok fazla betimleme var buna rağmen hiç sıkmadan okunuluyor. Fakat en sevdiğim kısımlarsa Shakespeare, Keat's gibi yazarlardan alıntı yapması. Kitapta Yunan ve Roma esintisini görüyoruz. Sanırım en sevdiğim apokaliptik, romantizm kitaplarından biri olacak. Bu eserin bu kadar az okunması şaşırtıcı. Herkesin okunması gereken eserlerden biri.
Son İnsanDüşünce
Uzun soluklu ama akıcı, güzel betimlemeler içeren, bir salgın anlatı kitabı. Evet, konu dünyayı 2070-2100 yılları arasında kasıp kavuran bir veba salgını. Fakat kitabın yaklaşık yarısına kadar başka bir konu okuyorsunuz; salgın öncesi dönemi. Aşk, taht kavgaları, insani duygular ve mücadeleler, hayata dair felsefik düşünceler içeren bir dönem. Kitabın bir bölümünde İstanbul yoğun bir şekilde karşımıza çıkıyor. O bölümleri daha dikkatli ve önyargılı olmadan okumaya çalıştım. Ardından salgın, SON İNSAN kalana kadar acımasızca ilerler. Tüm hayatlara, hikayelere dokunarak… Kitabın son kısımları gerçekten kasvetliydi benim için. Bu kitap ile hiç gitmemiş olsanız bile kendi hayal dünyanızda İngiltere’nin, Avrupa ülkelerinin, Balkanlar’ın doğasını canlandırabilirsiniz. Keyifli okumalar dilerim.
Gerçek ölüm ümit bizi terk ettiğinde gelir.Edebiyat
Dünyada bütün sevdikleriniz gözleriniz önünde can vermiş olsa , hata ve hatta dünyada ki bütün insanlar yaşamını yitirmiş ; insan türünün son temsilcisi olsanız yaşamaktan vazgeçer miydiniz?
Mary shelly ' in Son İnsan romanı apokaliptik roman türünün ilk modern örneklerindendir. Kitabın konusu veba salgını bütün dünyayı etkisi altına alması dünyada yaşayan Lionel Verney hariç bütün insanların veba salgını yüzünden ölmesini konu alıyor. Mary Shelly 'in yazarken ara ara okuyucu seslenme üslubunu sevdim ,karakterin direkt sizinle konuşuyormuş hissi okurken beğendim hatta o kısımları daha şevkle okudum . Shelly ,kitap' ta sık sık Shakespeare, Eski ahit, yunan mitolojisinden alıntılar yapıyor , aralarda şairlerin ufak ufak dörtlüklerine yer vermiş. Cümleleri yavan değildi okurken olayları ve duygu yoğunluğunu gayet güzel geçirmiş okuyucuya ayrıca Türkçeye de iyi çevrilmiş olduğunu düşünüyorum.
Kitap 3 bölümden oluşuyor ; 1. bölümde İngiltere'nin ve kahramanlarımızın vebadan önceki yaşantısını konu alıyor . Bu bölümde yazar , ana ve yardımcı karakterlerimizi ayrıntılı bir şekilde elle almış karakterlerimiz ;
Lionel (İdris'in eşi, Perdita'nın ağabey'i)
Lord Raymond (Perdita'nın eşi )
Adrian(İdris'in ağabeyi)
İdris(Lionel'in eşi , Adrian'ın kız kardeşi )
Perdita ( Lionel'in kız kardeşi ,Lord Raymond'un eşi ).
1. bölümde karakterleri iyice tanıyıp onlar bağ kuruyorsunuz , bütün herkesin duygularını o kadar detaylı ve edebi olarak doyurucu yazmış ki okurken acılarını yüreğinizde hissedebilirsiniz. Lord Raymond'la Perdita'nın aşkları , Adrian'ın naifliği ve zekası , Lionel'in kendini bulmasını ve İdris'e olan bağlılığı , aşkı ; bunların hepsini okuyucuyu hikayeye bağlıyor.
2. bölüm Lord Raymond'u bulmak için Perdita ve Lionel'in Atine yolculuğu ile başlıyor bu kısım da
Apokaliptik eser nedir hiç duydunuz mu ? Dün hikayemde tanımını yapmıştım. Nükleer ya da biyolojik bir savaş ile dünyanın sonunun gelmesi ve dünyada kalan son insanların yaşamlarını ele alan eserlerdir. Şu an okuduğumuz bu kitap Gotik edebiyatın güzel örneklerinden ve aslında edebiyatta da ilk apokaliptik eser olarak kabul ediliyormuş. Yazarımızın 1826’da kaleme aldığı Son Insan’ı okurken yakın zamanda okuduğum Kızıl Veba’yı anımsadım . İlkler güzeldir ve önemsenmelidir . Son İnsan bu türün ilk örneği ise neden az kişi okumuş acaba diye düşünmedim değil. Hele ki bu veba ile bizler de mücadele ediyorsak muhakkak okuyunuz. Betimlemelerin ağır bastığı bölümlerde sıkıldım elbet ama konu Türk-Yunan anlaşmazlıklarına dayanınca şaşırarak da okudum elbet. Ee bir kısım da İstanbul’da var. Yazarımız ayrıca Shakespera ‘a Yunan mitolejisine zaman zaman yer vermiş. O da ayrı bir tat katmıştı. Sankiiii çok uzattım iyi okumalaaaarrrr
Reklam
Yazar Hakkında
Mary ShelleyYazar · 14 kitap
1797 yılında Londra'da doğdu. Babası William Godwin, radikal siyasal görüşleriyle tanınan bir yazar, annesi Mary Wollstonecraft ise dönemin etkili bir kadın hakları savunucusuydu. Annesi doğumu sırasında ölünce, babası tarafından büyütüldü ve doğal olarak ondan ve arkadaş çevresinden oldukça etkilendi. Bu şartlar altında edebiyat ve felsefe'nin başlıca ilgi alanları olması kaçınılmazdı. Çocukluğunun büyük bölümünü kitap okuyarak, hikayeler yazarak geçiren Mary 1814'de, dönemin en gözde romantik şairlerinden Percy Bysshe Shelley'e aşık oldu. Percy Shelley'in evli olması nedeniyle İsviçre'ye kaçmak zorunda kaldıklarında Mary henüz 17 yaşındaydı. Babası William Godwin bu ilişkiye karşı çıktı. İki sevgili, Percy'nin eşinin 1816'da ölümünden sonra Londra'ya dönüp evlenebildiler. Ardından İtalya'ya yerleştiler.
Frankenstein'in düşüncesi; Mary'de, 1816 yazında yarı uyanık olarak gördüğü bir kabus sebebiyle oluştu ve hikayeyi geliştirmesi için eşi tarafından desteklendi. Frankenstein ya da Modern Prometheus 1818 başlarında yayımlandı. Romanın doğuşunda, İngiltere'deki sanayi devriminin, Locke ve Hobbes gibi düşünürlerin etkisini de görmek mümkündür. 1822 yılında eşini bir tekne kazasında kaybeden Mary, Londra'ya döndü ve 1851 yılında ölünceye kadar profesyonel yazarlık yaptı. Frankenstein; kuşaktan kuşağa bir korku klasiği olarak aktarılsa da, öyküde doğrudan korkuya yapılan bir gönderme yoktur aslında. Katil, canavar denilen yaratık ve yaratıcısı Dr. Frankenstein kurbandır aslında. Modern çağa ve rasyonel aklın egemenliğine karşı romantik başkaldırının metaforudur onlar. Yani toplum dışına itilen, kendi savaşını veren ve bu savaşta yenilen farklı insanların acıklı öyküsüdür.
Daha çok Frankenstein ile anılan Mary Shelley ayrıca, Lodore, Falkner (1837), Perkin Warbeck ve insanlığın yavaş yavaş yok oluşunu inceleyen ve 1826'da yayımlanan apokaliptik bir roman olan The Last Man'in de yazarıdır.
