Normalde bir kitap bitmeden inceleme yazmam, ancak kitabin son 50. sayfasindayim, ofisteyim ve kitabi okuyamiyorum. Ancak o kadar heyecanli bir yerde kaldi ki kitabi dusunmeden de edemiyorum, dolayisiyla isime de odaklanamiyorum. Ben de o arada bari kitapla alakali bir seyler yapayim, en azindan inceleme yazayim dedim.
Supriz bozan icerebilir. Uyarmadi demeyin.
Genelde her King okuyucusunun kabul ettigi bir sey vardir. Karakterleri o kadar guclu ve o kadar iyi anlatilmis ki, okuyucu icin bir kitap kahramanindan fazlasi oluyor, adeta bir arkadas... Dolayisiyla da kitap bitince karakterleri okuyucu ozluyor. Devamini merak ediyor, o karakterlerin daha sonra basina neler gelmis olabilecegini dusunmeden edemiyor.
Sanirim Benzer bir durum King ve kitaplarinda yarattigi karakterler icin de gecerli. Sanirim o yuzden Medyum'dan yillar sonra kucuk Danny'nin yetiskinlik donemini Dr.Uyku kitabinda yazma ihtiyaci hissetti. Ya da yine benzer bir sebepten yazdigi kitaplarda surekli onceki kitaplarindan karakterlerine gondermeler yapmadan edemiyor. Az ya da cok... Mesela 22/11/63 kitabinda azicik , bir kac paragraflik bir kisimda deginmisti, O'daki kaybedenler kulubune.
Sonuc olarak, bu kitap da bu acidan ele alinirsa, en azindan benim icin, Bill Hodge uclemesinin dorduncu kitabi ve yine bir polisiye kitap. Kitap Bill'e cok uzak bir bolgede baslasa da sucun arastirilmasiyla pek cok bolgeye yayilmis bir zincir oldugu farkediliyor ve zincirin halkalarindan biri de sevgili Holly'mize teslim ediliyor, ve boylece dava yine Finders Keepers (Kaybolan Bulanindir) isimli ozel dedektiflik burosunun portfolyosu arasina giriyor. Boylece Bill Hodges'un 3. kitabindan sonra Holly'miz neler yasamis neler gormus, hepsinden haberdar olabiliyoruz.
Bence bu kitap King'in eserlerini cokca okuyanlar