Hüznün tatlı hiçbir tarafı yok. Çok uzun süre kalırsa, üzüntü insanı tüketebilir. Kök salıp kendini insanın ruhuna gömer, ta ki her düşünce çok ağır, çok acı verici gelene kadar. Sanki mutlu olmayı bilen hâllerimizi kaybetmiştik.
Sabır güzel şeydir. Beklerken güçlü olmayı öğretir. Koruğu üzüme çevirebiliyorsa elbet hüznü de mutluluğa dönüştürebilir.
"Sabır," gelecek güzel günler için alınan bir bilet... Sadece yol biraz uzun ama Allah büyük, elbet yol da bitecek.
Karşımızdakini geçiştirmeden O'nu anlamaya çalışmak, gerçek anlamda duymak, neyin neden olduğunu sormak ya da konuşmak... O zaman ben bütün sorunları halledebileceğimize inanıyorum. Ama maalesef ne konuşuyoruz ne de anlamaya çalışıyoruz.
Hayata tutunmak için ellerin,
Yarına koşmak için ayakların,
Umutla bakmak için gözlerin,
Güzelliğin betimlemesi saçların,
Düşünüp, karar verebilmek için kullandığın beynindir mutluluk dediğin. Mutlu olmanı gerektirecek sebepler de bunlardır. Gerisi hava cıva. Ve yemin ederim beyninin sağlıklı bir şekilde işlemesi "olmazsa olmaz" dediğin birçok kişiden çok daha güzel ve önemli.