"Bu dünya... güçlünün dostum. Varoluşumuz, güçlünün güçsüzü yutarak güçlenmesine dayalı. Böyle olması da doğal. Bu düzende tavşanların ne olduklarını bilmeleri, kurdu güçlü diye bellemeleri gerek. Savunmanın bir yolu kurnazlık. Kurdun yakınına geldiğini gören tavşan, kurnazlığa sıvanır, korkar, delik açıp içine saklanır. Çeker ve sürdürür yaşamını. Yerini bilir. Kurdu savaşa çağırmaz tabi. Akıllıca bir iş olmaz, çünkü değil mi?"
Sayfa 67 - Turkuaz Yayınları & 2. Baskı & Birinci Bölüm·Kitabı okudu
Toplum düzelene kadar bekleme fikrinden hoşlanmıyorum. Kitap okuyanlar, yani başkalarının acılarını paylaşabilenler çoğalmalı ki dünya daha hızlı güzelleşbilsin.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
dünyanın güçlülere ait olmasına pek şaşmamak lazımdı. köleler kendi esaretlerini saplantı haline getirmişlerdi. Onlara göre iş, önünde diz çöküp taptıkları altın bir puttu.
inadına yamuktu bu dünya.. veya ben yanlış yerdeydim. sanki her şey biraz kaysa alayı yerli yerine oturacakmış gibiydi.. ama inadına kıpırdamazdı bir kere olsun. her yeri gezdim gözüm açık fakat bir doğrusunu göremedim. sonradan öğrendim tek gözle bakmaya dünyayı, her şey yerli yerindeydi o an fakat ben yarımdım. bu yamuk dünyada ancak böyle yaşanırdı, bir şeyleri ancak yarım görerek.