Şeyler güzelliklerini, güzel kokulu esaslarını ancak derin düşünen bir bulunma, çileci bir sakınganlık karşısında açığa çıkarır. Güzellik, ışıldayan zamansal çözeltilerden müteşekkildir.
“Neden hiç zamanımız yok? Ne açıdan zaman kaybetmek istemiyoruz? Çünkü zamana ihtiyacımız var ve onu kullanmak istiyoruz. Ne için? Epeydir kölesi olduğumuz gündelik meşguliyetlerimiz için…”
Aslında birbirleri için o yanıp tutuşmalar, deli divane olmalar, daha önceki yalnızlıklarının derecesini gösteren bir kanıtken, sevgilerinin şiddetinin ölçüsüymüş gibi kabul ederler.