Mete kemal

Mete kemal
@metekemal
“İnsanlar okunmamış birer kitaptır. En basitleri hakkındaki hükmü bile tamamının okunmasına bırakmalı. Biraz derince olanların ise, iyice okunduktan sonra üzerinde az veya çok düşünmek lazım.”

Mete kemal

, bir kitap okudu
Puan vermedi·132 syf.·
2020 46. kitabı
Hüseyin Nihâl Atsız
8.5/10 · 8,8bin okunma
Kuşlar ne istediğini bilmeyen zavallı, akılsız mahluklar. Kafesten kaçıncaya kadar türlü türlü üzüntüler içinde çırpınıyorlar. Fakat, sanır mısınız ki, dışarıda daha bahtiyar olacaklar? Hayır, buna imkan yok. Ben öyle sanıyorum ki bu biçareler her şeye rağmen kafeslerine alışıyorlar, açık havaya kavuştukları zaman bir dal üstünde, başlarını kanatları içine gizleyerek geçirdikleri gecelerde sabahlara kadar bu kafesi düşünüyorlar, küçük gözlerini pencerelerin aydınlığına dikerek hasret çekiyorlar. Kuşları zorla kafeslere koymalı Müdire Hanım, zorla, zorla.
Edebiyat
İnsan birini sevmek felaketine uğradı mı esir gibi bir şey oluyor.
Edebiyat
Çalıkuşu, bu dağlardan yine gurbet kokusu almaya başlıyordu. Gurbet kokusu! Bu kokuyu bütün ruhuyla koklamayanlar için ne manasız bir söz! Hayalimde yollar, gittikçe incelip mahsunlaşan, bitip tükenmez gurbet yolları uzanıyor, kulağımda yoldan geçen arabaların o ince yanık sesli çıngırakları ağlıyordu. Ne vakte kadar yarabbi, ne vakte kadar? Niçin? Hangi emele yetişmek için?