İnsanlar akılsız bir ideoloji uğruna, karizmatik liderleri (yetke figürlerini) körü körüne takip edip onların "düşman" olarak etiketledikleri herkesi yıkıma uğratma adına harfiyen emirlerini uygulayarak insanlıklarım tamamen geride bırakabilirler.
Alıntılarla yaşıyoruzŞiir
"insan en çok sabahları arar sevdiği kadını" 1(John Gordon Davies)
diyor birisi, katılıyorum o sabahlara
öğleler kaba yaşanır, kalındır
akşamüstleri ince hüzünlü
çiçekler alınıp verilebilir
sabahtır yalnızlık
nasıl sabah nasıl yalnızlık
ve şiirsel hiçbir yanı yok sanılır
var mıdır, vardır
vardır, ama çiçeklerle değil
kendi başına
zımpara taşı gibi acımasız
ne aklıma gelse bir bakıyorum unutmuşum
tren penceresinden bir tarla
eskiyip atılmış bir gömlek - hiç unutmam
"hiç unutmam hiç unutmam hiç unutmam" 2(Metin Eloğlu)
diyor birisi, yineliyorum
hiç unutmam hiç unutmam hiç unutmam
çünkü hiç unutmam hiç unutmam hiç unutmayın
insan nasıl direnir başka
"hiç unutma"
bir zamanlar Kars'ta bir otel odasında
bir gezgin kokucunun bana verdiği
bir alüminyum şişeyi unutmuyorum
"ölümü geciktirmek sonsuzluğu kısaltmaz" 3(Lucretius)
diyor birisi, evet ama
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Thomas HobbesFelsefe
Herkes, peygamber olduğunu iddia eden bir kimsenin yetki ihtimalini incelemelidir. Peygamberlik, rüyet veya rüya (bu ikisi, doğal oldukları vakit aynıdır) veya insanlarda pek nadiren görülen ve görüldüğü yerde hayran olunan bir başka özel Tanrı vergisi gerektirdiğine göre; ve bu Tanrı vergileri ve olağanüstü rüyalar ve rüyetler, Tanrı'dan sadece doğaüstü ve dolaysız marifetiyle değil, aynı zamanda doğal marifeti ve tali nedenlerin aracılığı ile de çıkabildiklerine göre; doğal ve doğaüstü Tanrı vergileri arasında ve doğal ve doğaüstü rüyetler veya rüyalar arasında ayrım yapabilmek için akıl ve muhakemeye ihtiyaç vardır.
Dolayısıyla insanlar, peygamberlik iddiasında bulunan ve Tanrı adına bize, mutluluk yolu olduğunu söylediği yoldan Tanrı'ya itaat etmemizi söyleyen bir kimsenin sözlerine uyarken çok dikkatli ve uyanık olmalıdır. Çünkü insanlara bu kadar büyük bir saadetin yolunu öğrettiğini iddia eden bir kimse, aynı zamanda onları yönetmek; yani onlar üzerinde saltanat ve hüküm sürmek de istemektedir; bu ise bütün insanların doğal olarak arzuladığı ve dolayısıyla ihtiras ve sahtekarlık bakımından şüphe edilmesi; ve bu nedenle, böyle bir kimseye itaat etmeden önce herkes tarafından incelenmesi ve sınanması gereken bir şeydir; meğer ki peygamberin cismani egemen olması veya cismani egemen tarafından yetkili kılınmış olması durumunda olduğu gibi, bir devletin kurulmasıyla bu kimseye zaten itaat etmiş olalım.
Peygamberlerin ve ruhların bu şekilde incelenmesi hakkı herkese tanınmış olmasaydı, insanların arkalarından gitmeleri gerekenler ile arkalarından gitmemeleri gerekenler arasında ayrım yapabilmeleri için işaretler gönderilmesine gerek olmazdı. Dolayısıyla, bir peygamberi (Tesniye XIII. 1, vd.) ve bir ruhu (Yuhanna'nın Birinci Mektubu IV. 1, vd.) tanıyabilmek için
Sıradan şeylerle mutlu olabilen, hayatın gizemlerini görmezden gelen, gelip geçici mutluluklarını sürdürebilmek adına hayatın gizemlerini öğrenmekten kendisini sakınırdı.
Geç Gelen Mutlu Son
Gabriel onunla tepeyi tırmanırken, Aşağı Weatherbury Çiftliği'ndeki görevinin ayrıntılarını ona açıkladı. Böyle eski arkadaşlar arasında tatlı sevgi cümleleri belli ki gereksiz olduğundan, ikisinin de hissettiği şey hakkında pek az konuştular. Onlarınki, iki kişinin önce birbirinin kötü yanlarını öğrendiği, iyi özelliklerini sonradan gördüğü, aşkın sert ve sıkıcı gerçekliğin çatlaklarının arasından büyüyüp serpilmesiyle ortaya çıkan (eğer çıkarsa) büyük bir sevgiydi. Genellikle ilgi alanlarının benzerliği sayesinde ortaya çıkan bu iyi arkadaşlık-dostluk-ne yazık ki karşı cinsler arasındaki aşka nadiren eklenir, çünkü erkekler ve kadınlar genellikle iş konusunda değil, yalnızca zevk konusunda bir araya gelirler. Bununla beraber, mutluluk verici koşullar bunların gelişmesine izin verdiğinde, ortaklaşılan duygu, ölüm kadar kuvvetli tek aşk türüne dönüşür; böylesi bir aşkı ne sular söndürebilir ne de seller boğabilir ve bu aşkın yanında adına tutku denilen şey bir buhar gibi uçucudur.
