"Ne istemiştiniz?"
"Kendimi asmak için bir ip..."
*ntihar ermeye karar veren insanlar için bir sürü alet edevat satılan bir dükkan: *ntihar dükkanı. Kendini asmak için ip, kesmem için bıçak...
*ntihar dükkanında çalışmak aile boyu süre gelen bir adet gibi. Hikayedeki ailemiz de karı koca, 1 kız ve iki oğluldan oluşuyor. Ailedeki bireyler yaşamlarında herhangi bir anlam bulmuyorlar. Aslında buluyorlar, onların da içten içe yaşamak istediklerini, hayatlarında bir anlam olduğunu kitabı okurken anlıyorsunuz ama kendileri bunları kabul etmek istemiyorlar.
Mesela hikayenin bir kısmında kadının kızı annesine şu soruyu yöneltiyor "biz neden intihar etmiyoruz " annesi de buna karşılık "biz intihar edersek bu dükkana kim bakacak? İntihar etmek isteyen insanlara bu aletleri kim satacak " diyor. Yani aslında ölmek istemiyor, bunu biliyor ama bunu böyle bir şeye dayandırıyor. En küçük oğulları, Alan, ailesinin aksine hayat dolu bir cocuk. Hatta dükkanda sürekli enerjik şarkılar acıyor etraftaki havayı dağıtmak için. Abisi sürekli bu davranışlarına sinirleniyor. Kitabı okursanız demek istediklerimi anlarsınız. Gerçekten çok değişik bir kitap. Bu kadar monoton bu kadar bıkmış gibi görünen bir hayat... O aile içindeki düşünce tarzı çok acayipti.
Alan'a dönecek olursak; hayat enerjisi olan bir çocuk hatta bu nedenle sürekli azar iştiyor. Babası sürekli büyük oğlunu övüp duruyor çünkü o diğer kardeşlerine göre ölümü daha fazla arzuluyor. Bir gün babası Alan'a daha fazla dayanamıyor ve onu asker gibi bir yere gönderiyor, Alan daha 11 yaşında. Bu süreçte onu özlediklerini fark ediyorlar. Onun o neşesini, dükkana her girişinde etrafa enerji saçmasını, evdeki müziği... Her şeyi özlediklerini fark ediyorlar. İçten içe bunu benimsemişler, mutlular ama bunu kabul etmek istemiyorlar. Daha
İntihar DükkânıJean Teule · Sel Yayıncılık · 202417,8bin okunma