Dokunmadan, ilk bakışta bir ilişki hikayesi gibi görünse de aslında insanın kendisiyle kurduğu bağ, geçmişiyle hesaplaşması ve başkalarının hayatındaki görünmez etkisi üzerine düşündüren bir roman.
Puan vermedi·168 syf.··
Beğendi
·2026 12. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 07 Haziran 2026 18:54
İnsan, hayatın o amansız gürültüsüne ve kendi tekdüzeliğine kapıldığında en çok görmeyi unutup sadece bakmaya başlıyor. Nefes alıyoruz, koşturuyoruz, tüketiyoruz ama ne kadar az durup düşünüyoruz... Oysa zihni ve kalbi o otomatik akıştan çekip çıkarmak, her şeyi yeni baştan anlamlandırmaya çalışmak, yani tefekkür edebilmek ne büyük, ne zahmetli bir nimet.
Evet, zahmetli. Çünkü tefekkür, insanın kendi kendine kalmasını, zihnini o hazır sunulan kalıplardan kurtarmak için kendini zorlamasını gerektirir. İradeyi zorlamadan, o zihni konfor alanından çıkmadan hiçbir hakikate ulaşılamıyor. Büyük İslam alimi İmam Gazali’nin satırlarında kaybolurken insan daha net görüyor bu hakikati: Dünyayı ve nefsi kendi haline bırakırsan, gafletin o koyu gölgesinde kaybolup gidiyorsun. Kendini zorlayıp o tefekkür kapısını araladığında ise bakış açın kökten değişiyor.
Bu bir çağrıdır; hem kendime hem bu satırlara misafir olan her yüreğe... Fark etmeden, derinleşmeden, alelade yaşayıp geçmek bu hayata haksızlık değil mi? Okuduğumuz bir cümlenin, baktığımız bir gökyüzünün, aldığımız bir nefesin ardındaki o derin manayı aramak zorundayız. Kendimizi düşünmeye, hayatı hakiki manasıyla anlamlandırmaya zorlayalım. Çünkü tefekkür, ruhun uyanışıdır ve bu uyanış, zahmetine değecek en asil gayrettir.
Reklam
Kitabı çok beğendim. Arkadaşlığın değerinden , dostluğun öneminden bahsetmesini çok sevdim. Aslında çocukken yaşadığımız duygular, oynadığımız oyunlar ve o arkadaşlık gözümde canlandı. Sonra duman adamların girmesiyle hikayeye zamanlar kısaldı, kimse işini doğru yapmamaya sadece daha hızlı yapmaya başladı ve insanlar hep mutsuz hissetti. Aslında bu şu anki zamandan başka bir zaman değil . Çünkü teknolojinin gelişmesiyle tüketim çılgınlığı arttı ve artık zamanımız bize yetmez oldu. Bu yüzden kime sorarsanız sorun hep zaman şu anki zamanla aynı değil der. Bu kitapta anlatılan da tam olarak buydu. Benim daha da net görmemi sağladı okuyunca.
Okurken kendimi oldukça karanlık ama bir o kadar da gerçekçi bir dünyanın içinde buldum. Kitap, büyük bir şirketin her şeyi kontrol ettiği bir sistemi anlatıyor ve bu durum bana günümüz dünyasını fazlasıyla düşündürdü. Özellikle tüketim kültürü ve insanların farkında olmadan nasıl bir düzenin parçası hâline geldiği çok çarpıcıydı.
Ana karakterlerin yaşadığı iç çatışmalar hikâyeye derinlik katıyor. Sadece bir distopya okumadım; aynı zamanda insan psikolojisine dair güçlü gözlemler de gördüm. Bazı bölümler gerilim açısından oldukça sürükleyiciydi ve merak duygusu sürekli canlı kaldı.
Yazarın dili akıcı ve sade. Olaylar hızlı ilerliyor ama arka plandaki mesaj da net bir şekilde veriliyor. Kitabı bitirdiğimde “Acaba biz de böyle bir sistemin içinde miyiz?” diye düşünmeden edemedim.
Genel olarak Depo, hem aksiyon hem de düşündürücü yönü olan bir roman. Distopya sevenler için etkileyici ve biraz da rahatsız edici bir okuma deneyimi sunuyor.
Herkese selamlar
Kore edebiyatı yazarlarından 
Kim Young-Ha 'nın kaleminden; " 
Bir Katilin Güncesi "
Yazardan okuduğum ilk eser, kısa ama keyifli ilerleyen bir hikaye, Yetmişine basmış Byiongsu Gim eski bir seri katildir.
En son kırklı yaşlarında cinayet işleyen ve hayatına sıradan bir vatandaş olarak devam eden Byiongsu, yaşadığı kentte bir katil birbiri ardına kadınları öldürmeye başlayınca, bu katilin kurbanlarından biri olmasından korktuğu kızı Inhi’yi korumak için fiziksel olarak hazırlanmaya başlar.
Ancak hayat ona kızını koruma yolunda kötü bir sürprizle karşılık verir. Byiongşu, Alzheimer’a yakalanmıştır ve hafızasını her geçen gün kaybetmektedir. Üstelik şüphelendiği adam, kızının evlenmeyi planladığı Cute’dir.
Peki herşey göründüğü gibi midir? Yoksa bir hayal ürünü mü?
Kim Young-ha’nın dili sade ama oldukça etkili. Kısa cümlelerle yoğun bir gerilim kuruyor. Roman aksiyondan çok zihinsel baskıyla ilerliyor; karakterin hafızası dağıldıkça hikâye de parçalanıyor.
Bu yüzden kitap sadece “katil kim?” sorusuna değil, “İnsan geçmişini unutunca geriye ne kalır?” sorusuna odaklanıyor.
En etkileyici yanı ise okuru rahatsız edecek kadar güçlü bir empati yaratması. Geçmişte korkunç suçlar işlemiş bir karaktere bile acıma hissi duyabiliyorsun. Finali de net cevaplar vermek yerine belirsizlik bıraktığı için kitabın etkisi bittikten sonra da devam ediyor.
Tavsiye ederim, kitapla kalın...
Kötü asla değil, ama yine de iyi değil gibi....sonu bir yere bağlanmamış, kurgu yarım kalmış gibi... Bir mesajı var ama net değilmiş gibi...gibi... 6.5' tan 7.
Reklam
Reklam