Dilara

"Evren onu ezse de insan kendisini katledenden daha asildir."
Serin bir meltem esiyordu ve gökyüzü masmaviydi. (...) Her şey, bana karşı düzenlenmiş bir komplo görünümüne bürünmüştü. Ve ben kendi odamda, kendi kitaplarımın yakınında, kendi sandalyeme oturmuş, kendi arazime bakıyor, kendi kuşlarımın şakımalarını dinliyor, kendi güneşimin ışıklarıyla aydınlanıyorken benim olmayan diğer sandalyeye duyduğum özlem ne kadar istesem de bitmiyordu.
Bazı şeyler en iyi, sözler olmaksızın söylenir.
"Her şey devam ediyorsa bundan neden rahatsız olasın ki? Hayatın tadını çıkarmaya, zevkine varmaya çalış; en kötü hayat felsefesinin, nehrin kenarında uzanıp su sürekli aktığı için ağlayıp sızlanan sulu gözlerinki olduğunu anlamaya çalış. Nehrin işi akmaktır; bu tabiat kanununa ayak uydur ve bundan yararlanmaya çalış."
Sayfa 216·Kitabı okudu
(...) insan hem vasıta, hem arabacı, hem de yolcudur.
Sayfa 196·Kitabı okudu