Şu an ben ne mutluyum ne de mutsuz.
Sadece her şey geçip gidiyor.
Benim şimdiye kadar pandomim sayesinde yaşamayı sürdürdüğüm bu "İnsan" dünyasında gerçek olduğunu düşündüğüm tek şey bu.
Sadece her şey geçip gidiyor.
Mayeux, Prudhomme ve Macaire: Üçü de tiyatro, toplum ve desenin buluşmasından doğmuştur. Taşbaskı çerçevesi düşsel bir tiyatroyu içerir; Molière'e, özellikle de onun Daumier'nin büyük olasılıkla el attığı gülünç tipi Scapin'e yapılan gönderme, dışavurumcu pandomim tekniklerinden ve commedia dell'arte tiplerinden ileri gelen bir tiyatro evreniyle ilişkiyi açığa vurur. Taşbaskı bu teknikleri ve tipleri yeni bir kitle için, bundan böyle orta sınıflar, karikatür dergilerinin okurları ve gülmeyi sevenler için kullanır.
Simgesel kapsam açısından eşit oranda güçlü, üçü de kentsoylu saltanatını temsil eden bu üç trajikomik kahraman aslında birbirinden oldukça farklıdır. Temsil ettikleri toplumsal sınıfın üç düzeyini ya da üç yüzünü yüklenirler: Gülünç cüce Mayeux halka yakın küçük kentsoyluluğu, Prudhomme memurların oluşturduğu orta kentsoylu sınıfını, Macaire de para babası büyük kentsoyluluğu. Her birinde kullanılan gülünç protokol, okurun her kahramana farklı bakmasını sağlar: İnsanlar Mayeux'ye bir üstünlük duygusuyla bakarlar; yaratıcısının içinde yitip gittiği Prudhomme'la özdeşleşip, sanki kendileriyle alay ediyormuş gibi bir ilişki kurarlar; hem büyük bir kentsoylu hem de rezil biri olarak algılanan Macaire'iyse siyasal-toplumsal açıdan kınar, eleştirirler.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ortak dilin gerekliliğiAlıntı
Ama pandomim yaparak birisiyle karmaşık bilimsel konseptler üzerine sohbet edemezsiniz. Ne kadar ilkel olursa olsun, ortak bir dile ihtiyacımız var.
SenecaFelsefe
-Peki, bu göklere çıkarılan, her sanata, her güçe yeğ tutulması gereken felsefe ne sağlayacak? Felsefe şunu sağlayacak kesinlikle: Onun sayesinde halktan çok kendinden hoşlanmayı yeğ tutacaksın; beğenilerin sayısından çok niteliğine değer vereceksin; insanlardan, tanrılardan korkmadan yaşayacaksın; acılarını yenecek ya da onlara bir son vereceksin. Zaten eğer seni halkın ağzında, övgülü sözlerle dolaşır görecek olursam, eğer sen içeri girer girmez alkışlar, bravo sesleri patlarsa -pandomim oyuncularının süsüdür bunlar-, eğer bütün kentte kadını çocuğu seni över durursa, bu beğeniye götüren yolun ne olduğunu bildiğim için neden acımayayım sana?
Sadece her şey geçip gidiyor. Benim şimdiye kadar pandomim sayesinde yaşamayı sürdürdüğüm bu 'İnsan' dünyasında, gerçek olduğunu düşündüğüm tek şey bu. Sadece her şey geçip gidiyor.
