“Seven insan söyler aşkını” diye haykırmış La Fontaine. Bu isimler büyülü gibidirler, tılsım denen şeyi bana hatırlatırlar, unutulmaya başlamış yüzlerin derhal canlanarak benimle konuşmasını sağlarlar; beni o mutlu vadiye götürürler; başımın üstüne bir gökyüzü, bakışlarımın önüne manzaralar koyarlar; ama hayaller hep manevi dünyada meydana gelen bir şey değil midir?
...ağlamamak için kendini zor tuttuğunu söyleyebilirdi. "Onu kaybetmeye hazır olduğumu sanıyordum."
"Kimse hiçbir zaman sevdiğini kaybetmeye hazır değildir."