...çünkü düşünmek -öyle görünüyordu ona- nedenleri bilip tanımak demekti,ancak bu yoldan duygular bilgilere dönüşür ve yitip gitmeyerek bir anlam kazanır, içlerindeki özü ışıyarak çevrelerine yansıtırdı.
Kim imanını eylemlerinden, inancın uğraşlarından ayırabilir?Kim saatlerini önüne serip, "Bu tanrı için, bu kendim için mi; bu ruhum için, bu bedenim için mi?" diye sorabilir? Bütün saatlerimiz evrende benlikten benliğe çırpılan kanatlardır.