Kübra DEMİRGÜÇ
@K_un_d
Yazılım Mühendisi
Lisans
117 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Kucağımda soğuk bedenine döksünler diye zemzem suyuyla gittim onu görmeye. Tekrardan öyle görmeye. Sessiz, başka biri olarak. Dedemle büyüdüm ben farkında olmayarak onu arka planda yaşatarak birazda... Ama evde canım yandığında annemi şikayete, çarşıdan alıp getirdiği şeker çikolataları almaya, her bayram hiç öptürmediği ellerini öpmeye, birlikte acı kahveler(çaydan çok sever hep çay ikram ederler ama utanır söylemez) içmeye, anneannemi çekiştirmeye, siyaset konuşmaya, haber izlemeye, susarak oturmaya hep ona gittim. Babamdı,dedemden öte. Lisedeyim okuldan almaya gelmiş kimsenin dedesi gelmezdi gelmesi tuhaf zaten o kadar mutluydum ki fotoğraf çektik. Çok tekrarı olur sandım o karelerin. Ölüm gördüm. Biliyorum ama bu kadar sevince ölüm olmuyor başka bir şey bunun adı. Beklemek belki belki de daha çok özlemle sınıyor Allah. İnanmak için kalbine dokundum sıcacık bedeni ama atmıyor kalbi. Tek fark bu olabilir mi. Çok acıdı canı. İçim acıdı ama acısı dünyaya çok fazlaydı. Artık canı acımıyor biliyorum bu teselli ediyor biraz ama bir yanım... Eski toprağın illegal çınarıdır benim dedem. Sert konuşur sert söyler. Helal hakkı hakkım yok ama istedi o da helal konuştuk hepsini. Çok güzel anılarımız var kıymetini çok mu geç bildim diyorum ama hala çocuğuyum onun affeder biliyorum. İçim çok rahat dünya iyisidir ama acıyor hala içim inanamıyorum. Kaç gün oldu aramadı kahve falan da istemedi. Öyle işte alışamıyorum.