Melih
@MelihAli
85 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Kitabın arka kapağını, tanıtım metnini ve incelemeyi kitabı okuduktan sonra okuyun çünkü hepsinde bolca spoiler var!!!
Stephen King'in okuduğum ikinci kitabı olan bu kitap 4 farklı birbirinden bağımsız hikayeden oluşuyor.
İlk hikayemiz olan Umacılar birbirlerini tanımayan insanların içinde bulunduğu bir uçağın bir anda bildiğimiz dünyadan ayrılarak zaman yırtılması içinden geçerek kaybolmasını ve kurtulmak için gösterdikleri çabayı anlatıyor. Benim bu hikayede en çok beğendiğim şey ve nedenini bilmediğim şekilde aramızda bir bağ oluştuğunu hissettiğim karakterlerdir. Belki sürekli hayatınızda her an karşılaşabileceğiniz kimseler değillerdi ama hikaye bittiğinde onlarla olan yolculuğum bittiği için içimde bir burukluk hissettim. Görme engeli bulunan Dinah en sevdiğim belki içimde bir yerlerde ona biraz merhamet duyduğum için en net şekilde bana bir şeyler hissettiren karakter oldu. Yaşına rağmen karakterindeki olgunluk ve acı karşısındaki metaneti bence üzerine biraz da olsa düşünebileceğimiz bir noktaydı. Tommy'nin ise neden çekilmez, asabi bir insan olduğunu çocukluğundaki travmaları , annesi babası yüzünden olduğunu öğrendiğimde ise ona derin bir acıma duygusu hissettim. İnsanların oldukları kişi haline gelirken ailelerinin ve geçirdikleri çocukluğun önemini görmek bir kez daha ebeveyn olmanın ne kadar hassas bir konu olduğunu bana hatırlattı. Bu hikayede değinmek istediklerim bu kadar , olay akışı hakkında pek fazla diyecek bir şeyim yok çünkü 230 sayfayı neredeyse tek seferde okudum sürekli bir gerilim ve merak halinde okuyacağınıza eminim.
İkinci hikaye ise bir yazarın ve onu kendi eserini çalmakla suçlayan bir adamın haklılıklarını kanıtlamak için gösterdiği çabayı anlatıyor. Eğer "Fight Club" filmini izlemişseniz kitabı okurken sonu
İntihar Dükkanı: Bir Karikatüristin İntihar hakkındaki RomanıEdebiyat
Jean Teulê, 1953 doğumlu Fransız karikatürist ve yazar. 1978’de dergilerde çizmeye başladığı karikatürleri yoğun ilgi gören Teulê, aynı zamanda televizyon için de çalıştı. Çeşitli dergilerde yayınladığı karikatürleri ve çizgi romanları, ondan fazla kitapta derlendi. 1991 yılında ilk edebi eseri-1996’da sinemaya aktarılan- Rainbow pour Rimbaud yayınlandı ve yazdığı on üç kitapla çağdaş Fransız edebiyatının önemli bir temsilcisi oldu. İntihar Dükkânı, Fransız yönetmen Patrice Leconte tarafından uzun metrajlı animasyon olarak sinemaya aktarıldı.
Kitabın geçtiği yere gelecek olursak kitap herkesin mutsuz olduğu , insanların yaşamaktan bıkmış olduğu, kimsenin eğlenmediği, kasvetli çok karamsar bir ülkede belki de bir sehirde geçmektedir. Çoğunlukla olayların gerçekti yer ise bir intihar dükkanı; bu dükkanın görevi ise insanların intihar etmelerini kolaylaştırmak ,garanti altına almak. Örneğin dükkanda İntihar etmek isteyenler için özel karışımlar hazırlanmakta, yağlı urganlar, keskin jiletler, özel tasarım silahlar veya ihtiyaca göre yeni tasarımlar yapılmaktadır. Okurken belki kendinizi çok rahatsız hissetmiyorsunuz fakat intihar etmek için yardım isteyen bu insanlar için zaman zaman üzülüyor ve endişeleniyorsunuz.
Kitapta dükkanı işleten ailemiz hikayenin asıl önemli ve dikkat edilmesi gereke unsurlarıdır. Ailemiz beş kişiden oluşmaktadır. Mishima(baba),Lucrece(anne), Vincent (büyük oğul), Marilyn (kız kardeş),Alan(küçük oğul). İsimlerin ise şöyle bir önemi vardır; anne baba çocuklarına bu isimleri intihar eden tarihi kişiliklerden esinlenerek vermişlerdir. Vincent Van Gogh, Marilyn Monroe,Alan Turing. Alan Turing'in hayatını okumanızı ve "Enigma"adlı filmi de izlemenizi tavsiye ederim. Evin küçük çocuğu Alan'ın doğmasıyla işler dükkan ve ailemiz için biraz
Oblomov (Kitabı okuduktan sonra okursanız daha iyi olur )Roman
Oblomov hakkında hatta daha doğrusu Oblomovluk hakkında bu zamana kadar bir çok şey yazılıp çizilmiştir herhalde ama bir kaç bir şey de ben eklemek isterim
Aslında kitabı okumak hep aklımda vardı ama uzun zamandır okumayı erteliyordum (gerçek bir Oblomov) bir gün en yakın arkadaşımın youtube kanalına eylemsizlik ve Oblomov ile alakalı bir video hazırlamak istemesi ile ona yardımcı olabilmek amacıyla okumaya başladım. Okurken sıkılır mıyım diye düşünürken 3 ya da 4 gün içerisinde kitabı bitirdim. Okurken sıkılmamış , Oblomov'a dönüşmemiştim çok şükür. Akıcı ve sürükleneceğiniz ve muhtemelen kendinizden bolca bir şeyler bulacağınız bir kitap.
Kitap, Oblomov'un yaşantısını , günlerini nasıl geçirdiğini, ruh halini, düşünce yapısını ve en önemlisi tembelliğini( ki bunu kendisi kabul etmiyor) anlatarak başlıyor. Oblomov sürekli uyuyan , yataktan neredeyse hiç kalkmadan yaşayan , ölmeyen ama pek de yaşamayan, işlerini ertelemekten asla yapmayan bir adam ama kendisine sorarsanız sürekli düşündüğü için de asla tembel olmayan bir adam. Kitabın başlarında evini ziyaret eden arkadaşlarını ve yaşam biçimlerini kendince haklı sebepleri olarak bolca eleştiriyor. Bir arkadaşını işinde çok fazla vakit geçirmediği , iyi para kazandığı ama bolca boşa vakit geçirdiği için eleştriyor ; öbür arkadaşını ise sürekli koşuşturduğu kendisine vakit ayıramadığı , hayatı üzerine edebiyat veya sanat üzerine hiçbir zaman düşünmediği, ömrünü boşa geçirdiğini asla bir amaca ulaşamayacağını düşündüğü için eleştiriyor , bir diğer arkadaşını ise ki bu arkadaşı yazar sürekli yazdığı ve makineleştiği için eleştiriyor . Kısacası kendisi hariç kimsenin yaşantısını yaşanmaya değer bulmuyor takdir okurken sizlere kalmış durumda, peki ya siz kendi hayatınızda hangisini seçeceksiniz ?
Biraz