Burası Ev, bir tımarhane aslında.
Misafirler var, hepsi hasta gerçekte.
Bakıcılar , personel var; abi-abla denecek onlara da..
Sırf kibarlık olsun, kendilerini iyi hissetsinler diye maskelenmiş bir kurum.
Esin, normal hissediyor kendini. Buraya neden nasıl geldi bilmiyor. Arayan soran yok. En yakın arkadaşı Canan. Onu dinliyor, onunla konuşuyor.
Rikkat hanım,60’larında. Ev’de hasta bakıcı.30’lu yaşlarında ölen annesinin ruhuyla aynı evde yaşıyor. Abilerinin gölgesinde geçen gençliğine gidip geliyor. Misafirlerle yakından ilgileniyor.
Kerem Bey, doktor. Kurum müdürüyle habire didişiyor, atölyeler kurup misafirlere meşgale bulma fikri ondan çıkmış.
Kesinlikle!1000Kitap
Bu personelin müşterilere hitap tarzını hususi şekilde öğretmemiz lazım. Malum ya, son zamanlarda aldı yürüdü, baba, amca, dayı, usta, patron, yenge, abla gibi kelimeler gırla gidiyor! Bir hısım akrabalıktır gidiyor ki sormayın!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Günaydın bana geri gelen şiir
Bana geri gelen anıt
Bana geri gelen kalbim
Bana geri gelen kalbimin ayışığı
Gözleriyle iyileştiren yaralarımı
Kalbim güneşim efendim
Günaydın yüreğimin kuşluğu
Sürekli kuşluğu
Günaydın alacakaranlık
Ama nasıl alacakaranlık
Bizi yataklardan koparan
Dağlara yaklaştıran
Dağlara doğru fırlatan
Grevlerden grevlere koşturan
Yanardağ
Alacasıyla anne karanlığıyla baba
Loşluğuyla kardeş aydınlığıyla abla
Kırmızı kırmızı bir karasevda
Siyah siyah bir kuş lamba
Hız kazanmış kristal camlarla
Gelen ve giden
İçimizde ve dışımızda
Son durak İstanbul
İlk durak Ankara
Sen hoş geldin kalbim kalbimin kenti
Bir sürü meryem gözü ellerin efendim ellerin
Senin için bütün şenliği bu kentin
Askerler ki yürüyorlar senin için senin için
Hyon’un bedenini saran çok yumuşak, kara duman gibi şeyin ne olduğunu bilmiyordum. Onun yakınına gidip o şeyi Hyon’dan ayıramayacak gibiydim. Kendi kendime içimden geçirdim.
Abla, gitme niyetinde olduğunu biliyorum.
Sayfa 63
Bu erkekler niye böyle abla ya? Benim herif de aynı. Ne ilgisi var ne de sevgisi. Sanki evde bir gölge gibiyim. Bir güzel olmuşsun demez, bir iyi ki varsın demez. Vallahi yemin ederim, iki güzel laf söylese sanki cebinden para çıkacak sanıyor.
Sayfa 223 - Alfa yayınları
Bazen sessizlik en güçlü kalkandır ve bazı acılar da suskundur. Küçük acılar konuşur büyük acılar dilsizdir derler ya aslında Zuhal Abla'nın acısı büyük ve derin ama onu konuşturan daha büyük bir neden var, o da Kıbrıs sevdası...
