Hayatta aşktan üstün gelecek hiçbir şey bulmuyordu.İnsani duyguların en yücesi,en üstünü oydu, diğer bütün duyguların onun karşısında yalnızca susması ve bunu kabul etmesi gerekirdi.Dünyada büyük, sözü geçen, doğal ancak o vardı,onu yanında her şey sahte,temelsiz, varsayımsal kalıyordu.Bunlar sadece imkânsız değil; vahşi,yapay, doğanın zorlaması olarak kalıyordu.Ne kadar dayanılmaz bir ateş olursa olsun, verdiği acılar lezzet ve mutluluğu o kadar artırıyor,bizzat işkencesi bir mutluluk oluyordu.
Sayfa 347 - Koridor Yayıncılık