“Büyüyünce kütüphaneci olmak istiyordum. İşleri hem kolay hem de güzeldi. Çünkü kimse kitap okumuyordu; dünyanın tüm okunmamış, kapağı açılmamış, okunmak, dile gelip hayat bulmak için bekleyen kitapları bana kalacaktı.“
Sabahattin Ali'nin 1943 yılında askerde ve kolu kırıkken yazdığı, benim 6 Şubat depreminde başucumda duran ve sonrasında evimden alabildiğim sayılı şeylerden biri bu kitap. O zaman 20 sayfasını
Kasvetli bir Ankara sabahına uyanıyorum. Hava, gerçekten soğuğu sevebilen benim gibi insanlar için huzur verici görünüyor. Bu güzel pazar gününe onlarca aktivite sığdırabilirdim, bir sürü plan