“Açık söz yerin dibine batsın! Ne belalı şeymiş doğruyu söylemek! Vazgeçtim, bir daha zor söylerim doğruyu.”
Friedrich NietzscheFelsefe
Dünyayı yok edenler. — Bu bir şeyi başaramaz; sonunda öfkeyle şöyle bağırır: “Batsın bu dünya!” Bu iğrenç duygu, kıskançlığın doruğa ulaşmasıdır, ve şu anlama gelir: Ben bir şeye sahip olamadığım için, dünya da hiçbir şeye sahip olmasın! Tüm dünya bir hiç olsun.
"Mutluluğu batsın," dedim öfkeyle. "Böyle insanın gözüne sokarcasına mutlu olmak ve duygularını arsızca sağa sola saçmak utanmazlık.
Açık söz yerin dibine batsın! Ne belalı şeymiş doğruyu söylemek! Vazgeçtim, bir daha zor söylerim doğruyu. 
Sevdiğin kadından nefret edecek hale gelince, çoraplar, gömlekler, kravatlar, danteller birer kurşun ağırlığa dönüşüp adamı dibe çekiyormuş. Bana da öyle oldu , üstüme bir ağırlık çöktü. O kadar eşyayla hukukum devam ederse, içimdeki sıkıntının hiç sona ermeyeceğini hissettim. Evi de eşyası da yerin dibine batsın ulan dedim , ve "Değil çorabımı, nüfus cüzdanımı bile unutsam dönüp gelmem bu eve!" diye bağırdım.
