Zannediyorum ki, tasavvurun bile baş döndüren bir süratle hiç durmadan koşup giden bu hayat ve bir avuç toprağının bile doğru dürüst esrarına varamadığımız bb karmakarışık dünya beni bir buğday tanesi, bir karınca gibi ezip geçiverecek..
Sayfa 89
Zimanê kurdî bi hilberandina helbestê ve ji zimanê peyvînê derketibû bûbû zimanê nivîsê, bîrkirin, raman û derxistina hestên mirov û selmandina taybetmendiyên kulturî û xwe-cihêkirina ji yên dîtir. Mirovê kurd bi rêya şi'rê ve tenê cihana xwemalî, hest û tirs û bîra xwe beramber bi jiyan, bûn, li xwe de dernebirî, di heman demê de taybetmendiyên xwe, wek bûneka kulturî ya ciyawaz jî yê dîtir derxistiye.
Çemên ku di dilê min de diherikîn tev miçiqîbûn. Dilê min bûbû çolistaneke rêpêneketî, çolistaneke ku çivîkan lê nedigotin wîq. Gulên dilê min çilmisîbûn tev. Çi evîn, çi evîndar, çi mal, çi zarok mabû ji bo min, ji bo rebenê xwedê. Mina bilbilekî sêwî ji nişka ve tenê mabûm di vê jiyana kambax de.
Mirov digot qey
hemî êş, daxwaz û hêviyên mirovan di wî rûyî de civiyabûn
û rûyê wî di nav xewneke avsînî de wenda bûbû
Sayfa 33
ben agliyorum bbAlıntı
"O zaman anlaştık, bu akşam Öfke, bize bir hikâye anlatıyor," diye ellerini çırptı, Lunu. Kızın çilli yüzünde, ılık bir sabah güneşi açmıştı.
