Ezgi
@bl4ckplanet
love art in every form
32 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Tek Kelimeyle Muhteşem!Edebiyat
YouTube kitap kanalımda Victor Hugo'nun Bir İdam Mahkûmunun Son Günü ve diğer kitaplarını nasıl daha bilinçli okuyabileceğinizi anlattım: ytbe.one/nYN27KVPeFY
Yine bir Victor Hugo kitabı ve yine 10 üzerinden 10 değil de, henüz icat edilmemiş bir sayı sistemiyle birlikte sonsuz puan vermek istediğim bir kitap daha...
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. O yüzden kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Bazı yazarlar vardır ve siz o yazarların hiçbir kötü kitabı olmadığını bilirsiniz. Zamanla gelişen okurluğumuzun içgüdüsüyle birlikte böyle güzel yeteneklere de sahip olabiliyoruz. İşte bu yazarlardan biri kendi adıma net olarak 
Victor Hugo’dur.
Victor Hugo kitaplarını okurken onun hakkında çok önemli bir gerçek fark ettim… Mesela kendisi bu kitabı o dönemdeki idam cezasını kaldırma konusunda etkili olabilmek için yazıyor; 
Notre Dame'ın Kamburu kitabını Fransa’nın kültürel mirasını korumak ve Notre Dame katedralini yıkımdan kurtarmak için yazıyor; 
Sefiller’i ise Waterloo Savaşı zamanlarındaki Fransa’nın toplum panoramasını dünyaya yansıtmak için yazıyor. Yani kendisi tam bir Fransa ve insan hakları savunucusu diyebilirim.
Bu kitabın detaylarına geçmeden önce size biraz 
Fyodor Dostoyevski’den bahsetmek istiyorum. Neden mi? Çünkü Dostoyevski bir idam mahkumuyken o zamanki Çar olan I. Nikolay tarafından affedilmeseydi, dünya 
Suç ve Ceza, 
Budala ve 
Karamazov Kardeşler gibi başyapıtların hiçbirini okuyamayacaktı.
Üstelik Dostoyevski, Victor Hugo’nun bu kitabını okuduktan sonra bizzat “Hugo'nun yazdığı her şey arasında kesinlikle en gerçek ve doğru olan kitabı” diye yazmıştır. Bu kitabın ne kadar önemli ve hayatın içinden bir kitap olduğunu bence şimdi daha iyi anlıyorsunuzdur.
Hazır Dostoyevski’den bahsetmişken size Budala kitabındaki
Victor Hugo’dur.
Victor Hugo kitaplarını okurken onun hakkında çok önemli bir gerçek fark ettim… Mesela kendisi bu kitabı o dönemdeki idam cezasını kaldırma konusunda etkili olabilmek için yazıyor; Notre Dame'ın Kamburu kitabını Fransa’nın kültürel mirasını korumak ve Notre Dame katedralini yıkımdan kurtarmak için yazıyor; Sefiller’i ise Waterloo Savaşı zamanlarındaki Fransa’nın toplum panoramasını dünyaya yansıtmak için yazıyor. Yani kendisi tam bir Fransa ve insan hakları savunucusu diyebilirim.
Bu kitabın detaylarına geçmeden önce size biraz Fyodor Dostoyevski’den bahsetmek istiyorum. Neden mi? Çünkü Dostoyevski bir idam mahkumuyken o zamanki Çar olan I. Nikolay tarafından affedilmeseydi, dünya Suç ve Ceza, Budala ve Karamazov Kardeşler gibi başyapıtların hiçbirini okuyamayacaktı.
Üstelik Dostoyevski, Victor Hugo’nun bu kitabını okuduktan sonra bizzat “Hugo'nun yazdığı her şey arasında kesinlikle en gerçek ve doğru olan kitabı” diye yazmıştır. Bu kitabın ne kadar önemli ve hayatın içinden bir kitap olduğunu bence şimdi daha iyi anlıyorsunuzdur.
Hazır Dostoyevski’den bahsetmişken size Budala kitabındakiEzgi isimli okura yanıt verildi
Ezgi
Teşekkürler, incelemeniz güzel olmuş bu arada
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tek Kelimeyle Muhteşem!Edebiyat
YouTube kitap kanalımda Victor Hugo'nun Bir İdam Mahkûmunun Son Günü ve diğer kitaplarını nasıl daha bilinçli okuyabileceğinizi anlattım: ytbe.one/nYN27KVPeFY
Yine bir Victor Hugo kitabı ve yine 10 üzerinden 10 değil de, henüz icat edilmemiş bir sayı sistemiyle birlikte sonsuz puan vermek istediğim bir kitap daha...
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. O yüzden kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Bazı yazarlar vardır ve siz o yazarların hiçbir kötü kitabı olmadığını bilirsiniz. Zamanla gelişen okurluğumuzun içgüdüsüyle birlikte böyle güzel yeteneklere de sahip olabiliyoruz. İşte bu yazarlardan biri kendi adıma net olarak Victor Hugo’dur.
Victor Hugo kitaplarını okurken onun hakkında çok önemli bir gerçek fark ettim… Mesela kendisi bu kitabı o dönemdeki idam cezasını kaldırma konusunda etkili olabilmek için yazıyor; Notre Dame'ın Kamburu kitabını Fransa’nın kültürel mirasını korumak ve Notre Dame katedralini yıkımdan kurtarmak için yazıyor; Sefiller’i ise Waterloo Savaşı zamanlarındaki Fransa’nın toplum panoramasını dünyaya yansıtmak için yazıyor. Yani kendisi tam bir Fransa ve insan hakları savunucusu diyebilirim.
Bu kitabın detaylarına geçmeden önce size biraz Fyodor Dostoyevski’den bahsetmek istiyorum. Neden mi? Çünkü Dostoyevski bir idam mahkumuyken o zamanki Çar olan I. Nikolay tarafından affedilmeseydi, dünya Suç ve Ceza, Budala ve Karamazov Kardeşler gibi başyapıtların hiçbirini okuyamayacaktı.
Üstelik Dostoyevski, Victor Hugo’nun bu kitabını okuduktan sonra bizzat “Hugo'nun yazdığı her şey arasında kesinlikle en gerçek ve doğru olan kitabı” diye yazmıştır. Bu kitabın ne kadar önemli ve hayatın içinden bir kitap olduğunu bence şimdi daha iyi anlıyorsunuzdur.
Hazır Dostoyevski’den bahsetmişken size Budala kitabındaki
Victor Hugo’dur.
Victor Hugo kitaplarını okurken onun hakkında çok önemli bir gerçek fark ettim… Mesela kendisi bu kitabı o dönemdeki idam cezasını kaldırma konusunda etkili olabilmek için yazıyor; Notre Dame'ın Kamburu kitabını Fransa’nın kültürel mirasını korumak ve Notre Dame katedralini yıkımdan kurtarmak için yazıyor; Sefiller’i ise Waterloo Savaşı zamanlarındaki Fransa’nın toplum panoramasını dünyaya yansıtmak için yazıyor. Yani kendisi tam bir Fransa ve insan hakları savunucusu diyebilirim.
Bu kitabın detaylarına geçmeden önce size biraz Fyodor Dostoyevski’den bahsetmek istiyorum. Neden mi? Çünkü Dostoyevski bir idam mahkumuyken o zamanki Çar olan I. Nikolay tarafından affedilmeseydi, dünya Suç ve Ceza, Budala ve Karamazov Kardeşler gibi başyapıtların hiçbirini okuyamayacaktı.
Üstelik Dostoyevski, Victor Hugo’nun bu kitabını okuduktan sonra bizzat “Hugo'nun yazdığı her şey arasında kesinlikle en gerçek ve doğru olan kitabı” diye yazmıştır. Bu kitabın ne kadar önemli ve hayatın içinden bir kitap olduğunu bence şimdi daha iyi anlıyorsunuzdur.
Hazır Dostoyevski’den bahsetmişken size Budala kitabındakiEzgi
Kitap önerisi için geldim
Tekrar Tekrar Okunmayı Hak Eden Kitap!Edebiyat
Oğuz Aktürk Teşekkür ederimm
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CrgXw0utE9i
Nasıl yani? Artık herkesin okuduğu Stefan Zweig'ı ve Satranç kitabını hayatımda ilk kez mi okudum?!
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. Kitap önerisi alabilmek için yorumlar kısmına bakabilirsiniz.
Stefan Zweig kitapları ve özellikle de 
Satranç, bundan birkaç yıl önce İş Bankası Kültür Yayınları'nın iyi tasarlanmış kapaklarla, şeker niyetine sattığı ince kitaplar serisinin bir parçasıydı. Bana da okuma alışkanlığımı kazandıran yazardır kendisi. Açıkçası böyle kaliteli yazarların popülerleştirilmesinde hiçbir sakınca görmediğimi belirterek başlamak istiyorum.
Geçen yıl başlattığım 1000kitap Nostalji Kuşağı'na devam ediyorum ve yıllar önce okuduğum kitapları şu an bulunduğum yaşın düşünceleriyle yorumlamak için tekrar okuyorum. Bazı kitaplar farklı yaşlarda tekrar okunmak için yazılır bence. İşte Satranç tam olarak bu kitaplardan biri...
Peki gerçekten de Satranç kitabını hayatımda ilk kez mi okudum? Elbette hayır... Bugüne kadar onlarca Stefan Zweig kitabı okuyup değerlendirdim. Hatta bu da yetmeyince Viyana'da Zweig'ın yürüdüğü sokaklara, Ring Caddesi'ne ve Prater'e bizzat gittim. Bütün bunların sonucunda neyi fark ettim dersiniz?
Bazı yazarları ne kadar okursanız okuyun, sanki her seferinde o yazarın kitabını elinize ilk kez alıyormuşcasına bir etki oluşuyor. Satranç kitabındaki her detayı, başını, sonunu ve karakterlerin isimlerini biliyor olmama rağmen Zweig'ın insan dünyasının derinliklerini anlatma becerisi beni her defasında şaşırtıyor.
Eminim ki bu kitabı okuyan pek çok okur, Dr. B'nin Siyah Ben ve Beyaz Ben olarak ruhunu ikiye bölmesi gibi hissediyordur. Hatta biz de Dr.
Stefan Zweig kitapları ve özellikle de Satranç, bundan birkaç yıl önce İş Bankası Kültür Yayınları'nın iyi tasarlanmış kapaklarla, şeker niyetine sattığı ince kitaplar serisinin bir parçasıydı. Bana da okuma alışkanlığımı kazandıran yazardır kendisi. Açıkçası böyle kaliteli yazarların popülerleştirilmesinde hiçbir sakınca görmediğimi belirterek başlamak istiyorum.
Geçen yıl başlattığım 1000kitap Nostalji Kuşağı'na devam ediyorum ve yıllar önce okuduğum kitapları şu an bulunduğum yaşın düşünceleriyle yorumlamak için tekrar okuyorum. Bazı kitaplar farklı yaşlarda tekrar okunmak için yazılır bence. İşte Satranç tam olarak bu kitaplardan biri...
Peki gerçekten de Satranç kitabını hayatımda ilk kez mi okudum? Elbette hayır... Bugüne kadar onlarca Stefan Zweig kitabı okuyup değerlendirdim. Hatta bu da yetmeyince Viyana'da Zweig'ın yürüdüğü sokaklara, Ring Caddesi'ne ve Prater'e bizzat gittim. Bütün bunların sonucunda neyi fark ettim dersiniz?
Bazı yazarları ne kadar okursanız okuyun, sanki her seferinde o yazarın kitabını elinize ilk kez alıyormuşcasına bir etki oluşuyor. Satranç kitabındaki her detayı, başını, sonunu ve karakterlerin isimlerini biliyor olmama rağmen Zweig'ın insan dünyasının derinliklerini anlatma becerisi beni her defasında şaşırtıyor.
Eminim ki bu kitabı okuyan pek çok okur, Dr. B'nin Siyah Ben ve Beyaz Ben olarak ruhunu ikiye bölmesi gibi hissediyordur. Hatta biz de Dr.Ezgi isimli okura yanıt verildi
Ezgi
Oğuz Aktürk Teşekkür ederimmTekrar Tekrar Okunmayı Hak Eden Kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CrgXw0utE9i
Nasıl yani? Artık herkesin okuduğu Stefan Zweig'ı ve Satranç kitabını hayatımda ilk kez mi okudum?!
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. Kitap önerisi alabilmek için yorumlar kısmına bakabilirsiniz.
Stefan Zweig kitapları ve özellikle de Satranç, bundan birkaç yıl önce İş Bankası Kültür Yayınları'nın iyi tasarlanmış kapaklarla, şeker niyetine sattığı ince kitaplar serisinin bir parçasıydı. Bana da okuma alışkanlığımı kazandıran yazardır kendisi. Açıkçası böyle kaliteli yazarların popülerleştirilmesinde hiçbir sakınca görmediğimi belirterek başlamak istiyorum.
Geçen yıl başlattığım 1000kitap Nostalji Kuşağı'na devam ediyorum ve yıllar önce okuduğum kitapları şu an bulunduğum yaşın düşünceleriyle yorumlamak için tekrar okuyorum. Bazı kitaplar farklı yaşlarda tekrar okunmak için yazılır bence. İşte Satranç tam olarak bu kitaplardan biri...
Peki gerçekten de Satranç kitabını hayatımda ilk kez mi okudum? Elbette hayır... Bugüne kadar onlarca Stefan Zweig kitabı okuyup değerlendirdim. Hatta bu da yetmeyince Viyana'da Zweig'ın yürüdüğü sokaklara, Ring Caddesi'ne ve Prater'e bizzat gittim. Bütün bunların sonucunda neyi fark ettim dersiniz?
Bazı yazarları ne kadar okursanız okuyun, sanki her seferinde o yazarın kitabını elinize ilk kez alıyormuşcasına bir etki oluşuyor. Satranç kitabındaki her detayı, başını, sonunu ve karakterlerin isimlerini biliyor olmama rağmen Zweig'ın insan dünyasının derinliklerini anlatma becerisi beni her defasında şaşırtıyor.
Eminim ki bu kitabı okuyan pek çok okur, Dr. B'nin Siyah Ben ve Beyaz Ben olarak ruhunu ikiye bölmesi gibi hissediyordur. Hatta biz de Dr.
Stefan Zweig kitapları ve özellikle de Satranç, bundan birkaç yıl önce İş Bankası Kültür Yayınları'nın iyi tasarlanmış kapaklarla, şeker niyetine sattığı ince kitaplar serisinin bir parçasıydı. Bana da okuma alışkanlığımı kazandıran yazardır kendisi. Açıkçası böyle kaliteli yazarların popülerleştirilmesinde hiçbir sakınca görmediğimi belirterek başlamak istiyorum.
Geçen yıl başlattığım 1000kitap Nostalji Kuşağı'na devam ediyorum ve yıllar önce okuduğum kitapları şu an bulunduğum yaşın düşünceleriyle yorumlamak için tekrar okuyorum. Bazı kitaplar farklı yaşlarda tekrar okunmak için yazılır bence. İşte Satranç tam olarak bu kitaplardan biri...
Peki gerçekten de Satranç kitabını hayatımda ilk kez mi okudum? Elbette hayır... Bugüne kadar onlarca Stefan Zweig kitabı okuyup değerlendirdim. Hatta bu da yetmeyince Viyana'da Zweig'ın yürüdüğü sokaklara, Ring Caddesi'ne ve Prater'e bizzat gittim. Bütün bunların sonucunda neyi fark ettim dersiniz?
Bazı yazarları ne kadar okursanız okuyun, sanki her seferinde o yazarın kitabını elinize ilk kez alıyormuşcasına bir etki oluşuyor. Satranç kitabındaki her detayı, başını, sonunu ve karakterlerin isimlerini biliyor olmama rağmen Zweig'ın insan dünyasının derinliklerini anlatma becerisi beni her defasında şaşırtıyor.
Eminim ki bu kitabı okuyan pek çok okur, Dr. B'nin Siyah Ben ve Beyaz Ben olarak ruhunu ikiye bölmesi gibi hissediyordur. Hatta biz de Dr.Ezgi
Benim de çok sevdiğim ve birden fazla kez okuduğum bir kitap, çok güzel yazmışsınız. Bence Satranç Zweig'ın en iyi eserlerinden. Bir de öneri alabilir miyim?
Herkesin Okurken Ağladığı O Kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CrOf6VKt09F
Neredeyse herkesin bildiği ve her insanın okurken ağladığı bu kitabı sonunda ben de okudum... Peki, ben nasıl buldum?
Bu incelemenin altına yazılacak her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. Kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Çocukluk ile ilgili olan kitaplar bugüne kadar hep dikkatimi çekmiştir. Tolstoy'un 
Çocukluk, Gorki'nin 
Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün 
Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan 
Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların da
Çocukluk, Gorki'nin Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların daEzgi
Ben o kitabı daha okumadım ama ilk fırsatta okuyacağım, kitap önerisi olarak mitolojiye hangi kitap ile başlamayı önerirsiniz?