Hristiyan sanatında melek lepiska saçları topuklarına kadar uzanan, büyük güvercin kanatlı, malıcup bir genç kız suretinde temsil edilir ve daima elinde surl cinsinden uzun bir müzik
aleti olduğu halde, gökte beyaz bulut yığınlarının kenarından tebessüm ettirilir.
"Ne yazık ki bugün bile hâlâ dinlenecek bir yer bulamadı güvercin, insanlık da barışı bulamadı hâlâ; fakat güvercin aradığını bulamadan evine dönemez, bulamayınca da sonsuza kadar dinlenemez. "
Reklam
Ben sonsuz mavilerde uçan gök güvercin
Sen de kanadın kanadımda uçan eşimsin
Daha büyük mutluluk yoktur dünyada
Sevdiğiyle yan yana, hep yan yana uçmaktan.
Bâkî Dîvânı'nda lisanî hususiyetlerDivan Şiiri
Koyu kırmızıya o zamanlarda güvercin kanı dendiğini
Ayâg elde dolu hûn-ı kebûter
mısraından anlıyoruz; ki bu teşbih şimdi hemen hemen kullanılmamaya başlamıştır.
Ol lebler ile aş erer belki kanıma
mısraı bize hâlâ kullandığımız aş ermek kelimesinin eskiliğini,
Firkatinde tan mı şeftâlû dilerse cân u dil
mısraı da öpücüğe o zamanlarda da şeftali dendiğini anlatmaktadır.
Sayfa 14 - Kapı Yayınları, 1. Basım, Mart 2014.
Vazgeçemem mahşerinde!
Birinci boylamdan taa en uzağa,
Her miliminde enlem aralarının,
Silkinip uyacak da arınmış pişman,
Ve çiyan ve güvercin
Ta kimsede tek sızı kalmayıncaya,
Değse de ellerimiz o yitik düşe,
Vazgeçemem mahşerinde
Kar - beyaz oyumdan asla,
Kıyamet sabahı et- cana...
Reklam
Reklam