H. Berke Öztürk

Henüz Değil
Senin kitaplarımı şu ünlü karşılama biçiminden kibrim nasibini alıyordu gerçi: "Komodinin üstüne bırak!", ama bunlar olurken özünde kendimi iyi hissederdim, sırf isyan eden hainliğimden, sırf ilişkimizle ilgili algımın yeni bir kanıtına duyduğum sevinçten değil, o sözler kulağıma kendiliğinden, "Artık özgürsün!" gibi geldiği için böyleydi. Bu yanlış bir algıydı kuşkusuz, özgür değildim ya da en iyi koşullarda henüz özgür değildim.
Sayfa 38·Kitabı okudu
Aradaki Buz Dağları
Yazdıklarımın konusu sendin, öyle ya, senin göğsüne yaslanıp yakınamayacaklarımdan yakınıyordum orada yalnızca.
Sayfa 38·Kitabı okudu
Kader Ressamı
Sanki kader ressamı her zaman birbirine musallat olagelen ve birinin ötekinin pençesinden hiçbir zaman kurtulamadığı vefa, ihanet ve intikam karakterlerini dikkat çekici bir tablo üzerinde bir araya getirmişti. Vefayı, her türlü hüznü, her türlü talihsizliğiyle Dilaşub'da, ihaneti her türlü iğrençliği, her türlü ağır sonucuyla Mehpeyker'de, intikamı her türlü şiddeti, her türlü dehşetiyle Ali Bey'de cisimleştirmişti.
Sayfa 135·Kitabı okudu
Alıntı
İyilik Karşılık Bulur
İyi işler ödülsüz kalmaz, iyilik yapanlar hep Tanrı’nın adaletinin tacını takar, er ya da geç.
Sayfa 170·Kitabı okudu
Alıntı
Hayat
Neden, bazıları için kader, yavrusu daha annesinin karnındayken mutluluk müjdesi verir; ama bir başkası yetimhaneden çıkıp doğruca sokaklara düşer?
Sayfa 140·Kitabı okudu
Alıntı