“Yaşamı sürdürmek tamamen olanaksızmışcasına umutsuzluk veren bir duygu. Bir fırtına sonrasında gökyüzünde koşuşan beyaz bulutlar gibi acı veren dalgalar yüreğime çarpıyor. Müthiş bir heyecan -korku mu desem?- yüreğimi burkuyor ve soluğumu kesene kadar gitmiyor. Zaman zaman gözlerimin önündeki tüm görüntüler kararıyor, puslanıyor ve bedenimdeki tüm gücün, parmaklarımın ucundan çıkıp gittiğini hissediyorum.”