Yazar:
Virginia Woolf
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
372
Basım Tarihi:
1 Şubat 2012
Yayınevi:
Martino Fine Books Publishing
Orijinal Adı:
A Writer's Diary
ISBN:
9781614272434
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
Bir Yazarın Günlüğü
457 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2014 · 464 s.
Bir Yazarın Güncesi
89 okunmaİletişim Yayınları · 2008 · 424 s.
Bir Yazarın Günlüğü
44 okunmaKırmızı Kedi Yayınları · 10 Mart 2022 · 432 s.
Bir Yazarın Günlüğü
26 okunmaEverest Yayınları · 22 Ağustos 2014 · 480 s.
Bir Yazarın Güncesi
4 okunmaOğlak Yayıncılık · 1996 · 424 s.
A Writer's Diary
2 okunmaMartino Fine Books Publishing · 1 Şubat 2012 · 372 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir Yazarın GüncesiEdebiyat
Virginia Woolf, bir yazar olarak deneyimlemiş olduklarını günlüğünde ayrıntılı bir şekilde açıklıyor. Günlük olmasına rağmen özel yaşantısına dair yazdıkları çıkarılmıştır. Sadece yazarlık üzerine yaşadıkları ve yazma sürecinde etkilendiği olaylardan bahsediliyor.
1918' den 1941' e kadar bu günlüğü tutmuştur. Eşi Leonard Woolf yazdıklarını bir araya getirerek kitap olarak basma kararını almıştır. Virginia'nın hayatta olduğu zamanlar okuyucu sayısı az olduğundan ismi bilindik değildi. Özellikle bir kadın yazar olarak o yıllarda nadir isimler tanınıyordu. Virginia da elbette bu konuda kaygı taşıyordu.
Yazma sürecinde yaşadıkları zorluklar onu her ne kadar engellese de yazmayı hep sürdürdü. Kendisinin de itiraf ettiği gibi yazmak onun için rahatlama ve aynı zamanda var oluş anlamındaydı. Zorlu süreçlerin sonucunda beklentisi doğal olarak okunmak ve beğenilmekti.
Eşi Leonard Woolf her zaman ona destek olarak yazdıklarını okur ve kitap olarak basardı. Virginia eşinin desteğiyle de diğer kitaplarını yazmayı sürdürdü. Eğer o yıllarda yazar bir kadın dışarıdan destek bulamazsa yazma süreci daha sancılı olurdu.
Günlüğünde yalın bir dil kullanmayan Virginia, bir çok betimlemeyle kendi hikayesinin romanını yazmış denilebilir. Aynı zamanda yazmış olduğu kitapları ve karakterleri konu edinmiş ve onlarla yakın birer bağ kurduğu gözlemlenmektedir.
Zihinsel olarak yorgunluk yaşasa da bir yazar olarak düşünce yapısı ve yaratıcılığı hayatının her tarafını etkilemiştir.
Okumak için seçerken kesinlikle bir yazarın günlüğünü okumayı bekliyordum. -𝙰𝚗𝚗𝚎 𝙵𝚛𝚊𝚗𝚔'ı𝚗 𝚑𝚊𝚝ı𝚛𝚊 𝚍𝚎𝚏𝚝𝚎𝚛𝚒- gibi bir beklentim vardı, gerçekten hakîki bir yazar günlüğüymüş, içinde sadece yazarın okuduğu kitaplar ve eleştirdiği ya da övdüğü diğer yazarlar hakkında bilgi var. Ansiklopedi tadında bişey. Normal de yarım bırakmayı sevmem ama buna cidden devam edemedim...
Puan vermedi
Virginia Woolf 1915 yılından itibaren düzenli olarak günlük yazmış.Günlüğüne son kez, 1941 yılında ölümünden dört gün önce yazar.Neler yaptığı, kimlerle bir araya geldiği, yazmak üzere olduğu ya da yazdığı kitaplar üzerine, okuduğu, eleştirdiği kitaplar üzerine pek çok kayıt yer alır bu günlüklerde.
Öldüğünde 26 defter bırakır geride Virginia Woolf.
Bir Yazarın Güncesi, bu defterlerden seçilmiş parçalardan oluşuyor.Bu parçaları seçen kişi eşi Leonard Woolf’tur.
Virginia Woolf’un yazar olarak amacını, yaratma sürecini anlattığı bu seçme günce parçalarını, Virginia Woolf kitaplarıyla birlikte eş zamanlı okudum.Kitapları anlamamda Mina Urgan incelemesi kadar etkili oldu bu kitap.İlk kez 1998 yılında okuduğum Bir Yazarın Güncesi’nden, ne anlamışım o yıllarda acaba?
Yazmak hiç de kolay bir sanat değilmiş!Edebiyat
Virginia Woolf, 20. yüzyılın en önemli kadın yazarlarından biri. Woolf, başta kadın yazını olmak üzere deneme, eleştiri, roman ve günlük gibi edebiyatın birçok alanında eserler veriyor. Woolf, aynı zamanda günlük tutan sayılı yazarlar arasında yer alıyor. Düzenli olarak 1915 yılından 1941 yılına kadar aralıksız günlük tutan Woolf, öldüğünde ardında el yazısıyla kaleme aldığı 26 defter bırakıyor.
• • •
Woolf’un “Bir Yazarın Güncesi” kitabı, 26 defterden oluşan günlükleri taranarak oluşturulmuş bir eser. Eşi tarafından hazırlanan bu eser, Woolf’un yazarlık serüvenine dair her şeyi içeriyor aslında. Yazarlığını geliştirmede günlüğünü nasıl kullandığından, eserlerini yazarken çektiği sancılara, buhranlara, acılara, oradan da okuduğu kitaplardan erkekler dünyasında bir yazar olarak yer edinmek için verdiği mücadelelere, bir eseri yayınlandığında yaşadığı sevinçlere ve içine düştüğü bunalımlara kadar her şey var Woolf’un günlüğünün satır aralarında.
• • •
Doğrusu Woolf’un günlüğünü okurken, insanın “kendine ait odası”nı dostlarına bile olsa açmasının hiç de kolay olmadığını düşündüm. Tıpkı evlerimizin arka odalarını herkese açmadığımız gibi. Ama o, hiçbir kaygı taşımadan kendine ait dünyasının kapılarını bizlere açıyor. Özellikle kitaplarını kaleme alırken yaşadığı gerginlikleri, zaman baskısını, yazdıklarının beğenilip beğenilmeyeceğine dair kaygılarını, erkek yazarlardan gelecek eleştirileri, yazma sırasında yaşadığı tıkanma anlarını, melankolik ve depresif ruh haletini o kadar açık yüreklilikle ortaya koymuş ki, insan yazarlığın hiç de kolay bir sanat olmadığını anlıyor.
• • •
Woolf’un günlüğünü okurken, her yazarın aslında yazdığı eserinde kendine ait birçok ipucunu bazen bir kelimenin, bazen de bir cümlenin içerisine gizlediğini, günlüklerde olduğu kadar kendini çok
Günlük Değil Virginia'nın Kendisi..İnceleme
" Bir Yazarın Günlüğü Virginia Woolf'un kendisidir...Zira kitap bütününde tutkulu bir ilişkinin iniş çıkışlarıyla titreşiyor...o ve sanatı arasındaki yoğun diyalogla gelen gerilimler, çeşitlemeler, panikler, gezintiler, telaşlar ve kendinden geçmeler... " demiş Elizabeth Bowen...
Woolf'un, 1918'den 1941'e, ölümünden üç hafta öncesine kadar tuttuğu günlüklerin bütününden oluşur kitap. İnişler, çıkışlar, sevinçler, hüzünler, bir kitabın doğuşu o doğuşla beraber gelen sancılar, sonrasında gelen yorumlar ve Virginia'nın diğer dönem sanatçılarına bakışı, eleştirileri hepsi ile ilgili en berrak bilgiler bu kitaptadır.
Yıllar, Dalgalar, Mrs. Dalloway, Üç Gine ve diğer kitaplarına ilişkin pek çok bilgi vardır.
" Mrs. D. de, korkarım, kusurlu bir mücevher... Clarissa'yı aşırı süslü bulduğum için kitaptan vazgeçmeye karar verdiğim Rodmell'deki geceyi hatırlıyorum "
"Deniz Feneri'ni kurguluyorum - kitabın başından sonuna her yerde denizin sesi duyulmalı.
Bu geçiş (kitabı üç bölüm olarak tasarlıyorum. 1.oturma odası penceresinde; 2.yedi yıl geçmiş; 3.deniz yolculuğu) benim çok ilgimi çekiyor. Bunun gibi yeni bir sorun, insanın kafasında taze ufuklar açıyor, alışılmış tekdüzelikleri önlüyor."
"Şimdi şu kitaba gelelim, Pervaneler'e. Nasıl başlamalıyım? Ve o ne olmalı? Hiç büyük bir dürtü hissetmiyorum; hiç ateş yok; yalnızca zorluğun büyük baskısı var."
Bu ve bunun gibi pek çok düşüncelerini okuyoruz günlüğünde Virginia'nın. Ne kadar zorlu, meşakketli süreçlerden geçerek ortaya çıktıklarını şimdiki klasiklerin. Yazarken çoğunluğun hoşuna giden onu el üstünde tutacak yazılar değil de içinden geldiği gibi kendini iyi hissetmek ortaya satılsa da satılmasa da kendi gerçeklerini yazdığını görüyoruz. Her kitabını yazdıktan sonra eşine okutuyor ve Leonard Woolf da hepsini çok
Bir yazarı yakından tanımak için günlüklerini okumaktan daha doğru bir yöntem olduğunu sanmıyorum. Virgina Woolf'un rahatsız edici bir dürüstlükle yazdığı binlerce sayfalık günlükleri yazarı tanırken beni hem şaşırttı, hem üzdü, hem düşündürdü hem de psikolojik olarak yordu.
Neler yok ki eserde; dönemin yazarlarının eserlerine ilişkin ekeştriler ki bu eleştrilerin çoğu olumsuz yönde. Virginia Woolf Conrad, James Joyce, Eliot gibi yazarların eserlerini eleştirirken oldukça acımasız.
Yazarın kendi eserlerini yazarken yaşadığı zorluklar, kaç adet sattığı gibi detaylar da verilmiş. Yazarın eserlerinden bir dert bir baş belası olarak bahsetmesi beni biraz şaşırtsa da o muhteşem eserlerin hangi haleti ruhiye ile yazıldığını okumak benim için güzel bir deneyimdi. Bu aşamada şöyle bir tavsiye vermeliyim ki; bence günlükleri, onun tüm eserlerini tecrübe ettikten sonra okunmalı...
Yine lirik Prenses Woolf'un günlüklerinde ilgimi çeken şey onun inişli çıkışlı duygu durumları, bazen kendine aşırı güvenen, güçlü bir kadın olarak karşımıza çıkarken, bazen ve hatta çoğunlukla ruhsal sancılar çeken, kendine güvensiz, hiç bir eserinden emin olamayan ve etrafındaki insanlara onları onaylatma ihtiyacı duyan bir yazar olarak karşımıza çıkıyor. Bu karmaşık ruh hali okurken beni o kadar çok yordu ki, yaşarken onu kim bilir ne kadar zorlamıştır. Kendini nehrin sularına bırakırken takındığı o hâl şüphesiz ruhsal gel gitlerinin olduğu andı. Yazmayı çok önemsemiş, üretebildiği kadar üretmiş, edebiyat dünyası için çok önemli bir kadın Virgina Woolf, kısacık hayatının son dönemlerine denk gelen ikinci dünya savaşı hakkında da çarpıcı detaylar veriyor. Benim hissettiğim şu; yazar bu savaş döneminden hem yazınsal hem de psikolojik anlamda çok etkilenmiş, hatta bence intiharında savaşın çok büyük
Virginia Wolf'un bu en özel anlarını kaleme aldığı eserde yazarın öncelikle iyi bir okur ve sanatına değer veren, bunun için neler yapması gerektiğini anlatan, gözlemlerini yaşanmışlıklarını eserlerinde nasıl bir araya getirdiğini ve kırılgan kişiliğini okurken sanki onun ile sohbet ediyormuşum gibi cevaplarımı aldım...
Kendisine yapılan eleştirileri ve yorumlar karşısındaki ruh halini o kadar içten ve yalın yazmış ki onunla birlikte üzülüp, sevindim. Yaşadığı dönemi, komşularını, sanat camiasını kendi yazdıkları ve yazacakları hakkında günlüğüne aldığı notların ne derece önemli olduğunu sıklıkla tekrarlamış...
Yazar 1918-1941 yılları arasında kaleme aldığı günlüklerinden oluşan bu eser; kendi hayatında neler yaptığını, kitaplarını nasıl ortaya çıkardığını, yazacakları hakkında ki öngörülerini, çevresinde gelişen olaylar, sanatçılar, aydınlar hakkında neler düşündüğünü, nasıl daha iyi ve verimli olabileceğini, kendini ne derece de acımasızca eleştirdiğini de yazdıklarına eklemeyi ihmal etmemiş...
Değişken ruh hali ise yıllar arasında fark göstermekle birlikte 2. Dünya Savaşı'nın başlaması ile daha sık şikayet konusu oluyor. Ruhsal çelişkileri sık sık göze çarpıyor. Bir yazısında kendini ve okuduklarını, yaşadığı çevreyi yeterli görürken, bir sonrakinde bayağılıktan, özellikle kendini sıradan ve acınası olarak tasvirliyor...
Hayatın içinde kendini arayan yazar bunu başaramayacağının ip uçlarını sık sık yazarak dile getiriyor. Kendini iyi hissettiğinde yazdıklarından dolayı memnuniyetini, başarısını dile getirirken bir sonraki yazısında kendisini ne kadar kötü hissettiğini ve baş ağrılarının etkisini sıklıkla vurguluyor...
Yazar yaşadığı hayatı sorgularken, hayatını eserlerine yansıtmaktan çekinmemiş ve bu eserinin de tuttuğu günlüklerinden ortaya çıkmasını sebep
Puan vermedi·424 syf.··
Beğendi
·2020 253. kitabı
·120 günde okudu
·Okunma: 24 Aralık 2020 13:14
Virginia Woolf 1915 yılından itibaren düzenli olarak günlük yazmış.Günlüğüne son kez, 1941 yılında ölümünden dört gün önce yazar.Neler yaptığı, kimlerle bir araya geldiği, yazmak üzere olduğu ya da yazdığı kitaplar üzerine, okuduğu, eleştirdiği kitaplar üzerine pek çok kayıt yer alır bu günlüklerde.
Öldüğünde 26 defter bırakır geride Virginia Woolf.
Bir Yazarın Güncesi, bu defterlerden seçilmiş parçalardan oluşuyor.Bu parçaları seçen kişi eşi Leonard Woolf’tur.
Virginia Woolf’un yazar olarak amacını, yaratma sürecini anlattığı bu seçme günce parçalarını, Virginia Woolf kitaplarıyla birlikte eş zamanlı okudum.Kitapları anlamamda Mina Urgan incelemesi kadar etkili oldu bu kitap.
Bir Yazarın Günlüğü - Virginia Woolf
"İnsan zafer kazandıklarında değil de devasa bir bahtsızlığın kuşatması altında hırpalandıklarında daha çok hoşlanıyor başkalarından."
İnsanın hangi yönü bu?
Ne tarafımız?
Mutsuzluğumuz ve acziyetimiz başkalarında belirli bir tatmin duygusu oluştururken neşemiz, sevincimiz onları rahatsız etmeye başlıyor.
Kim bu onlar?
vay be ne yazılabilir bilmiyorum. bir yazarın ünlü bir yazarın iç dünyasına girmek, üzüntülerine,sevinçlerine şahit olmak kitapların yazım aşamalarını kendisinden dinlemek. her bir kitabı için gösterdiği özen insanı imrendiriyor. beni en çok etkileyen ise 1941 yani son yılının yarım kalması. kitapla birlikte yazarın da hayatının bitmesi...iyi okumalar
Yazar Hakkında
Virginia WoolfYazar · 55 kitap
Virginia Woolf, İngiliz feminist, yazar, romancı ve eleştirmendir.
1882'de Londra'da dünyaya gelen Virginia Woolf, Victoria devri'nin tanınmış yazarlarından Sir Leslie Stephen'ın kızıydı. Annesi ve babası daha önce başkalarıyla evlenmişler, dul kaldıktan sonra ise bir araya gelmişlerdi. Her ikisinin de ilk eşlerinden çocukları vardı. Sir Leslie Stephen'ın ilk eşi, ünlü romancı William Makepeace Thackeray'nın kızıydı. Thackeray'nın eşi akıl hastası olduğundan, Leslie Stephen'ın bu kadından olan kızı Laura, anneannesine çekmiş, yirmi yaşında bir akıl hastahanesine kapatılmıştı. Virginia'nın annesi Julia Duckworth ile Leslie Stephen'ın beş çocukları oldu. Yaş sırasıyla Vanessa, Julian, Thoby, Virginia ve Adrian. Virginia on üç yaşındayken annesi ansızın ölmüştür. Woolf, o yıllarda kadınların ikinci planda kalması nedeni ile okula gönderilememiş fakat babası yardımı ile kendini geliştirmiştir.
Kızkardeşi Vanessa Bell daha küçük bir yaşta iken bir ressam olmaya, Virginia Woolf ise bir yazar olmaya karar verir. Kendisini babasının kütüphanesinde geliştiren Virginia Woolf, 1895'de bir gazetede kısa hikâyelerini yayınlatır.
Özellikle, Viktorya tarzı yaşamaya karşı olan Virginia Woolf, yazılarında da bundan bahseder.
Bloomsbury Grubu
1904'te babasının ölümünden sonra kardeşleriyle Bloomsbury'ye taşınması ise hayatında ciddi bir dönüm noktası olmuştur. Bloomsbury grubu içinde birçok ünlü edebiyatçıyı barındıran ve cinsel konulardaki özgürlükçü tavırlarıyla tanınan bir grup entelektüelden oluşuyordu. Grupta bulunan birçok kişi eşcinsel ya da biseksüeldi. İnsanlar onları etik bir grup olarak görüyorlardı. Grupta John Maynard Keynes, E. M. Forster, Roger Fry, Duncan Grant ve Lytton Strachey gibi ünlü kişiler vardı. Woolf, 1909'da bir süreliğine Lytton Strachey ile nişanlanmıştır.
Evliliği
Virginia Woolf 1912 yılında Leonard Woolf ile evlenmiştir. Evlilikleri cinsel açıdan yeterli olmasa da, Virginia Woolf için çok önemli olmuştur. Leonard Woolf eşi için bir basımevi kurmuştu ve bu da Virginia Woolf'un yazdığı kitapları yayımlatması için bir fırsat olmuştu.
Ölümü
Perde Arası romanını yazdığı sıralarda artık kendini yeterince yetenekli hissetmiyor, yeteneğini kaybettiğini düşünüyordu. Her gün savaş korkusu ve yeteneğini kaybetmenin vermiş olduğu stres, dehşet ve korku sonucu ruhsal bunalıma girmiş, 28 Mart 1941'de içinde bulunduğu duruma daha fazla dayanamayıp evlerinin yakınlarında bulunan Ouse nehrine ceplerine taşlar doldurarak atlayıp intihar etmiştir. Virginia Woolf, geride iki intihar mektubu bırakmıştır. Birisi kardeşi Vanessa Bell'e diğeri ise kocası Leonard Woolf'a.
"Sevgilim, yine çıldırmak üzere olduğumu hissediyorum. O korkunç yeniden yaşayamayacağımı hissediyorum. Ve ben bu kez iyileşemeyeceğim. Sesler duymaya başladım. Odaklanamıyorum. Bu yüzden yapılacak en iyi şey olarak gördüğüm şeyi yapıyorum. Sen bana olabilecek en büyük mutluluğu verdin. Benim için her şey oldun. Bu korkunç hastalık beni bulmadan önce birlikte bizim kadar mutlu olabilecek iki insan daha düşünemezdim. Artık savaşacak gücüm kalmadı. Hayatını mahvettiğimin farkındayım ve ben olmazsam, rahatça çalışabileceğini de biliyorum. Bunu sen de göreceksin. Görüyorsun ya, bunu düzgün yazmayı bile beceremiyorum. Söylemek istediğim şey şu ki, yaşadığım tüm mutluluğu sana borçluyum. Bana karşı daima sabırlı ve çok iyiydin. Demek istediğim, bunları herkes biliyor. Eğer biri beni kurtarabilseydi, o kişi sen olurdun. Artık benim için her şey bitti. Sadece sana bir iyilik yapabilirim. Hayatını daha fazla mahvedemem. Bizim kadar mutlu olabilecek iki insan daha düşünemiyorum."
