Yazar:
Cuniçiro Tanizaki
Çevirmen:
Hüseyin Can Erkin
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Kasım 2020
İlk Yayın Tarihi:
1968
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Kagi
ISBN:
9789750740695
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi
Okuduğum ilk japon yazar Tanizaki.
japon kültür ve inanışlarını konu alan hatta dramatik bir hikaye beklerken, beni şaşırtan ilginç kurgusuyla, dilinin sadeliği ve son sayfaya kadar sıkmadan üstelik ilginçleşmeye devam ederek biten, çok keyifli bir hikayeyle karşılaştım. .
Evli çiftlerin birbirlerini çok iyi tanıdığına dair düşünceleri yerle bir eden hikayenin kahramanları; yirmi yıl evli kalmalarına rağmen isteklerini, arzularını, tutkularını, çekişmelerini, birbirlerine söyleyememektedirler. İkuko; geleneklerine bağlı, güzel alımlı, evlendiği ilk günden beri kocasının gözlüksüz haline bakamayan hemen içi kalkan, ancak kocasının tutkulu aşkından ötürü kendini ona sadakatle bağlayan, hatta yıllar içinde sevmeyi de başaran, ama bu hislerinden kocasına bahsetmeyen zeki, biraz da sinsi bir kadın. .
Kyoto; elli altı yaşında üniversitede öğretim üyesi, yıllardır da günlük tutma alışkanlığı var ancak genelde bilimsel konulardan bahseder. Ancak bir gün karısıyla ilgili günlük tutmaya başlar. Gizli arzularını kaleme alıp, günlüğü olmadık yerlere saklarken, bir yandan karısının günlüğü okumasını arzu eder.
.
Olaylar; birbirlerinin günlük tuttuklarını bilmelerine rağmen kendilerine ya da karşıdakine saygılarından okumadıkları ya da okumadıklarını düşünmesini istemeleri nedeniyle karmaşıklaşır. Böylece evliliklerine gizemli bir hareket katmış olurlar
.
En çok güldüğüm yer, kocası günlüğüne göz kapaklarından öpülmesinden çok hoşlandığını yazarken, kadının değil öpmek bakarken bile içinin kalktığı bu yüzden hep karanlığı tercih ettiğini yazdığı bölümdü
.
Edebi açıdan çok yalın olduğu için beni etkileyen bir betimleme bulamadım ve japon edebiyatı adına bana pek fikir vermese de keyifli bir okuma sunduğunu söyleyebilirim.
ANAHTARIN DOĞRU KİLİTİ AÇMASI ?
Geleneksel olarak, Japonya'daki evlilikler görücü usulü veya ayarlanmış evlilik olarak tanımlanabilen “omiai” 「お見合い」ve karı kocanın tanışıp kendi başlarına evlenmeye karar vermeleri veya aşk evliliği denilen “ren'ai” 「恋愛」, olmak üzere iki kategoriye ayrılmıştır. Yani Japon eserlerini okumadan önce kesinlikle Japon yaşantısını bilmeniz gerekmektedir.
Bu bilgiyi yazma sebebim Görücü usulü evlenen bir çiftin evlilikleri, mahremiyeti ve güven sorunları anlatılmaktadır.
Roman ilk olarak “1 Ocak... Bu tarihten itibaren, eskiden günlüğüme aktarmakta tereddüt ettiğim bir konuyu çekinmeden yazmaya karar verdim. Kendi cinsel yaşamım, karımla olan ilişkimle ilgili ayrıntılara girmekten kaçınırdım. Elbette, karım bu günlüğü gizlice okuyuverir, öfkelenir, diye korkardım.” Bu sözlerle başlar…
Romandaki karakterlerimiz 56 yaşında bir profesör. Eser boyunca adamın adı geçmemektedir. 45 yaşında eşi vardır. Eşinin adı İkuko’dur.
İkisi kendilerine günlük tutmaktadır. Kadın kocasının onun yazdığı günlüğü okuduğunu bilmektedir. Kocasının okuduğunu bildiği için sitemlerini ve şikayetlerini rahatça yazmaktadır. Kocası da eşinin onun günlüğünü okuduğunu düşünüp yazmaktadır lakin karısı onun günlüğünü okumamaktadır.
Çiftimizin kızları vardır 19 yaşında Toşiko adında.Toşiko’yu seven Kimura vardır. Roman bu dört kişi etrafında şekillenmektedir. Esere dair çok çok detaylı bilgi vermek istemiyorum çünkü okumak isteyenler olabilir.
Eserde profesör ölür ve geriye kalan üçü beraber yaşamaktadır. Ben şahsen kızlarına çok üzüldüm. Okurken anlamadığım yerlerde çokça oldu.
Eser bir yaşlı profesörün günlüğü ve eşinin günlüğü üzerine sırasıyla okumakla geçmektedir. Eşi vefat ettikten sonra günlükleri eşi tek taraflı olarak okurlara sunmaktadır. Ben beğendim okumaya değer … Okumak isteyenlere iyi
9/10
2021 82. kitabı
Öncelikle kitabı çok beğendiğimi söylemek istiyorum. İnsanoğlu olarak sır kendi sırrımız olunca kimsenin bilmesini kimsenin burnunu sokmasını istemeyiz ama sır başkasının olunca burnumuzu sokmaya ve deşmeye bayılırız. Hele ki bu birine ait mektup, telefon msjı ya da günlükse nasıl da zevk verir onu okuma isteği. İşte bu sebepler eşliğinde bir sokraki gün ne oldu acaba diye diye bir de baktım kitap bitivermiş. Kitabın konusuna çok girmeyeceğim çünkü spoiler verme ihtimalim var kısaca şunu söyleyeyim. Evlilik hayatı bitme noktasına gelmiş bir çiftin akıl almaz fantezi cari işleri diyeyim o kadar.
Anahtar1000Kitap
İlk kez bu yazardan bir kitap okudum. Karı kocanın günlüğü şeklinde ilerleyen bir roman. Orta yaş krizine giren ve eşine aşık olan bir adamın eşiyle cinsel yaşamını değiştirmek için uyguladığı bir dizi saçma yöntem. Açıkçası adamın amacı da amacına yönelik yaptığı şeyler de rahatsız ediciydi. Evet kolay okunan bir kitap ama bir yerden sonra okuma isteğini kaybettiriyor. Okunmasa da olur diyecegim bir kitap.
Biri orta yaş kadın, diğeri 50'lerinin sonunda bir erkek arasındaki evliliğin sır yönlerini günlükler halinde anlatıyor kitap. Hem kadın hem de erkek ayrı ayrı yazıyor günlüklerini ve gizli gizli okuyorlar birbirinin yazdıklarını. Çok bi edebiyat yok kitapta. Beklentileri çok yükseltmeden yoklukta gider.
Bir çiftin günlüklerini okuyoruz tüm kitap boyunca. Günleri gördükçe günlüğün bittiğini anlıyoruz ve sonraki günlük kısmını kimin yazdığını yazılanlardan öğreniyoruz. Kötü olarak gördüğüm şeyler şunlar, adam 56 yaşında ve profesör fakat ne profesörü, ne eğitimi veriyor nerede veriyor bunlar hiç yok. Tamamen seks odaklı bir günlüğü var gerçekten ve bu beni çok rahatsız etti. Tamam olgunluk dönemi eseri kısmından bunu anlamamız lazım ama biraz fazla geldi bana bu kısım. Kadın bazı yerlerde her ne kadar bu fantezilerin kendisinin izni olduğunu söylese de hiç öyle hissettirmedi gerçekten. Günlüklerdeki tekrarlar biraz fazla. Önceki kişinin sonu, diğer günlüğün zaten yarısını kapsıyor. Bu biraz diğer kişinin fark etmesini, bildiğini de anlatıyor ama biraz uzatılmış. Kitap bir süre sonra döngüye girdi. Bir 10 yaprak böyle geçti. Bir de şunu da demek istiyorum, kitapta kadın, mutlu olduğu zamanlarda her gün bir cümle de olsa bir şeyler yazıyor. Bu benim çok dikkatimi çekti.
90/100
Japon edebiyatının dev ismi Jun’ichiro Tanizaki’den okuduğum ikinci eser. Bir diğer Japon kült yazar olan çok sevdiğim Yukio Mişima’nın eserlerinde bu isim çokça geçiyordu. Tanizaki’den ve onun şiirsel dilinden etkilendiğini sıkça belirtiyordu ve sonra Tanizaki , Kabawata gibi yazarları okumaya başladım.
Dili gerçekten inanılmaz sade ve akıcı. Sonu yine değişik bitti. Her okuduğum Japon eser gibi yine baş karakter öldü tabiki. Japon eserlerinde bunu farkettim baş karakterler ya intihar ediyor ya da ölüyor. Sanırım sebebi ölümden sonra reenkarnasyona inanmaları. Ölüm onlar için bir kurtuluş olarak görülüyor. Ve dünya üzerinde hala en çok intihar eden halk.
Kitabın genel konusuna değinirsem eğer;
Karısının vücuduna takıntılı sapkın şekilde bağlı bir profesör ve onun geleneksel Japon adetleriyle büyümüş eşinin ekseninde geçiyor. Eşi İkuko ve profesör birbirlerinden gizlice günlük tutarlar ve aslında ikisi de birbirinin günlüğünü okuduğunu biliyor. İkuko’yu bir başka erkek olan Kimura ‘ ya iten eş içten içe bir depresyona ve kıskançlık eşiğine düşmeye başlıyor. İkuko ve Kimura ise birbirlerine aşık oluyor. Kitap böyle ilerleyip gidiyor. Aynı olayı yaşayan iki kişi ne kadar farklı bakış açılarından bakabiliyormuş bu günlüklerde onu görüyoruz. Güzel bir eser tavsiye ederim.
Kendisinden yaşça küçük karısının doruk noktasındaki ihtiraslı taleplerini karşılamaya çalışırken yetersizlik hissederek, bu konuda kendince çözümler bulan bir koca ve ailesinin hikayesi anlatılıyor Anahtar’da.
Hikayeyi bir bölüm adını hiç öğrenemediğimiz kocanın ağzından, bir bölüm de karısı İkuko’nun ağzından okuyoruz. Birbiriyle hem fiziken hem de mentalite olarak uymayan bir çift İkuko ve kocası. Bir de kızları Tosiko ve kızlarının talibi Kimura var. Kitabın ana karakterleri bu dört kişi.
Başlangıcından itibaren, gerek yavaş temposu, gerekse kocanın yaptıkları nedeniyle sinirlene sinirlene okudum. Kitap ilerledikçe olaylar benim anlayışıma göre daha kabul edilebilir şekilde devam eder diye bekleyerek okumaya devam ettim. Ama nerde? Olaylar öyle bir yere doğru gitti ki “bu nasıl kitap? Nasıl bir aile?” diye düşünüp daha çok sinirlendim. Bolca şehvet, sinsilik, entrika, kıskançlık içeren, insanın bencilliğinin hangi noktaya varabileceğini anlatan bir kitaptı. Japon aile yapısının bizim geleneksel aile yapımıza benzediği izlenimini edinmiştim şimdiye dek okuduklarım ve izlediklerimden. Ama bu kitaptaki aile bu kalıplara göre oldukça farklı davranışlar gösteriyordu. En beğendiğim kısmı kitabın son sayfaları oldu. İnsanı şaşırtan bir sonu vardı. Dili sade ve akıcıydı. Çok fazla olay anlatılmasına rağmen, monoton bir atmosferi vardı kitabın. Orta düzeyde beğendiğim bir kitap oldu. Konu itibarıyla cinsellik içeren bölümleri çok olduğu için, 18 yaş ve üzeri okuyabilir diye düşünüyorum. Bol okumalı günler diliyorum.
Kitaplarla kalın.
Puan vermedi
Japon edebiyatının önemli isimlerinden Tanizaki’nin olgunluk dönemi eserlerinden olan bu ilginç roman, görücü usulü evlenen bir karı-kocanın cinsel yaşamları hakkında tuttukları günlükler şeklinde kurgulanmış. Birbirlerinin günlüklerini okuyup okumadıkları konusu romanın sonuna kadar şüphe uyandıracak biçimde işlenmiş. “ben kendi ruh halimi insanların bilmesinden hoşlanmadığım gibi, başkalarının yüreklerinin derinliklerine dalmayı da sevmem.” diyen eşin yaptıklarına şaşırmamak elde değil. İnsan psikolojisinin ve dürtülerinin farklı boyutlarını görmemizi sağlayan son derece ilginç bir eser. Beni en çok şaşırtan karı-kocadan ziyade kızları Toşiko oldu, okursanız ne demek istediğimi anlarsınız sanıyorum.
Roman evli bir çiftin günlüklerinden oluşuyor. Çift, bu günlükleri birbirlerinin okumasını ümit ederek gizli gizli yazarlar. Kocanın yirmi yıl sonra evliliğinde cinsel hayatlarını irdelemesiyle başlar hikaye. Kadın, katı ahlaki kurallar içinde gelenekçi bir ailede yetişmiş olup cinsel hayatında kendini sınırlar. Sırlarını gunlukleri aracılığıyla birbirlerine açarlar. Evlilik ilişkisini sert bir bakış açısıyla sorgulayan bir kitap. Çift arasindaki entrikaları hayretler içerisinde okudum. Kurdukları mantık kabul edilebilir değil. Tavsiye ederim...
Yazar Hakkında
Cuniçiro TanizakiYazar · 13 kitap
Jun'ichirō Tanizaki, 1886’da Tokyo’da doğdu. İlk öykülerinde Edgar Allan Poe ve Fransız Dekadanlarından etkilendi. Tokyo’dan daha tutucu bir bölge olan Osaka’ya yerleştikten sonra geleneksel Japon güzellik ideallerini araştırmaya yöneldi. En iyi romanlarından Bazıları Isırgan Sever (1929). Kendi değerlerindeki değişimi yansıtıyor, geleneklere bağlı Osakalı bir ailenin öyküsünü anlatıyordu. 1932’de, klasik Japon edebiyatının başyapıtlarından Genci’nin Öyküsü’nü çağdaş Japonca’ya çevirmeye başladı. Bu yapıtın Tanizaki’nin üslubu üstünde büyük etkisi oldu. 1940’larda yayınlanan Hafif Kar Yağışı adlı romanında, çağdaş dünyanın geleneksel topluma yönelik saldırılarını klasik Japon edebiyatına özgü bir üslupla anlattı. 1956’da Anahtar, 1961’de Çılgın Bir İhtiyarın Güncesi adlı romanları yayınlandı. Yedi Japon Masalı adlı bir öykü kitabı ve Kaptan Şigemoto’nun Annesi adlı bir uzun öyküsü de bulunan Tanizaki, 1965’te Yugavara kentinde öldü.
