Beyaz Geceler
Fyodor DostoyevskiYazar:
Fyodor Dostoyevski
Çevirmen:
Aygök Bağ
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
72
Basım Tarihi:
5 Şubat 2021
İlk Yayın Tarihi:
1848
Yayınevi:
Kapra Yayıncılık
Orijinal Adı:
Rusça: Бе́лые но́чи [Belye Nochi]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786257300728
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
112 diğer baskı · Tümünü Göster
Beyaz Geceler
72,4bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ağustos 2024 · 208 s.
Beyaz Geceler
4.640 okunmaPanama Yayıncılık · Mayıs 2018 · 96 s.
Beyaz Geceler
4.234 okunmaCan Yayınları · Mayıs 2018 · 96 s.
Beyaz Geceler
2.891 okunmaCan Yayınları · Aralık 2019 · 96 s.
Beyaz Geceler
1.575 okunmaÖteki Yayınevi · 2017 · 120 s.
Beyaz Geceler
1.180 okunmaİletişim Yayınları · Haziran 2020 · 118 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
7/10
2023 26. kitabı
Dört günlük sevdaya vedaydı. En güzel veda..
Bu hayata bazen insanların bize yaptığı herhangi bir ters davranışında.. bütün iyiliklerini yok sayıp sadece yaptığı yalnışı konuşuyoruz. Fakat bu kitabın vedası yaşatığı onca hayal kırıklığına rağmen yaşadığı 4 beyaz gecenin mutluluğuyla bitti...
Bence sevmek en çok bu kitapla hissedildi...
Şu satırlarla son buluyor:
" 𝘎ö𝘬𝘺ü𝘻ü 𝘴𝘦𝘯𝘪𝘯 𝘪ç𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘳 𝘻𝘢𝘮𝘢𝘯 𝘢çı𝘬, 𝘵𝘢𝘵𝘭ı 𝘨ü𝘭ü𝘮𝘴𝘦𝘮𝘦𝘯 𝘱𝘢𝘳𝘭𝘢𝘬 𝘷𝘦 𝘬𝘦𝘴𝘪𝘯𝘵𝘪𝘴𝘪𝘻 𝘰𝘭𝘴𝘶𝘯, 𝘮𝘶𝘵𝘭𝘶𝘭𝘶ğ𝘶𝘯𝘶 𝘩𝘪ç 𝘺𝘪𝘵𝘪𝘳𝘮𝘦𝘴𝘪𝘯. 𝘠𝘢𝘱𝘢𝘺𝘢𝘭𝘯ı𝘻 𝘺𝘢ş𝘢𝘺𝘢𝘯, 𝘴𝘢𝘯𝘢 𝘬𝘢𝘳şı 𝘮𝘪𝘯𝘯𝘦𝘵𝘭𝘦 𝘥𝘰𝘭𝘶 𝘣𝘪𝘳 𝘺ü𝘳𝘦ğ𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘥𝘪ğ𝘪𝘯 𝘮𝘶𝘵𝘭𝘶𝘭𝘶𝘬𝘵𝘢𝘯 ö𝘵ü𝘳ü 𝘴𝘦𝘯𝘪 𝘩𝘦𝘱 𝘪𝘺𝘪 𝘩𝘢𝘵ı𝘳𝘭𝘢𝘺𝘢𝘤𝘢ğı𝘮. 𝘛𝘢𝘯𝘳ı𝘮 𝘵𝘢𝘮 𝘣𝘪𝘳 𝘮𝘶𝘵𝘭𝘶𝘭𝘶𝘬 𝘢𝘯ı 𝘉ö𝘺𝘭𝘦 𝘣𝘪𝘳 𝘢𝘯 𝘪𝘯𝘴𝘢𝘯𝘢 ö𝘮ü𝘳 𝘣𝘰𝘺𝘶 𝘺𝘦𝘵𝘮𝘦𝘻 𝘮𝘪? " sonu beni o kadar etkiledi ki Nastenka'nın yaptığı yalnıştan çok hayalperest baş karaterimizin son sözleri ile aklımda yaşayacak olan bir eser oldu...
Okumak isteyen herkese tavsiye ederim.
Sizde bu tek taraflı gerçek sevgiye şahit olun...
Şimdilik benden bu kadar
Bir sonraki
incelemeye dek
Okur Kalın
Hoş çakalın
Sevgilerle
Eloloşş
Eloloşş
#k:274072Dostoyevski'nin kaleminden dökülen en zarif melankoli: Beyaz Geceler. Dört gece boyunca süren masalsı bir dostluk, paylaşılan en derin sırlar ve her an yıkılmaya hazır hayaller... Nastenka ve kahramanımızın bu dokunaklı hikayesi, size mutluluğun süresini değil, derinliğini sorgulatacak.
Gözlerimi dolduran bir öykü oldu beyaz geceler
Hayal dünyamda canlanan bazı sahneler uzun süre aklımdan çıkmayacak gibi duruyor. Dostoyevski tarzında aşka bakış ve aşkın içsel incelemesi gibi bir kitap. Herkes birisini sever sevdiğinin sevdiği için kendinden fedakârlık yapabilecek kadar sevmek ise başka bir seviyedir.
Okuduğum için memnunum.
Fyodor bir gece gezerken köprüde ağlayan bir kız görür, ve onun için endişelenir. Kız Fyodor'dan rahatsız olur ve evin yolunu tutar. Yürürken yalpalayan bir adam, kızı takip etmeye başlar. Telaşla hızlanan kızı adam yakalar. Bunun fırsat gören Fyodor, kızı kurtarır ve evine kadar eşlik eder. Fyodor ile kız yakınlaşır ve her gece aynı yerde buluşmaya başlarlar. İkisi de birbirine hayat hikayesini anlatır. Kızın bir sevdiği vardır ama bir yıldır görüşmemişlerdir. Kız hıçkıra hıçkıra ağlar ve Fyodor buna dayanamayıp kıza teselli verir.
Fyodor kıza aşık olur, kız da bunu farkeder ama umursamaz. Her gece buluşup Fyodor'un kendisini sevdiğini bile bile sevdiği adamı anlatır. Fyodor'la sevdiği adama mektup yazarlar ama mektuplara cevap gelmez. Kız yine teselliyi Fyodor'da bulur, artık duygularını bastırmayan Fyodor kıza duygularını itiraf eder ama kızdan soğuk bir tepki alır.
Kız Fyodor'u zorla dost kalıbına sokar ama yine de hiçbir şey olmamış gibi gece buluşup mektuplarına cevap beklerler. Artık cevap gelmeyeceğini anlarlar. Kız Fyodora yaklaşır ve dost olduklarına mutlu olduğunu söyleyerek Fyodor'un duygularını hiçe sayarak Fyodor'u baskılar. Buna dayanamayan Fyodor bir veda konuşması yapar ama kız Fyodor'u durdurur.
Sevdiği adamı kötüler ve Fyodor'u yüceltir. Aslında Fyodor'u sevdiğini söyler, buna çok mutlu olan Fyodor kızla gezer ve gelecek hayalleri kurarlar, yaşayacakları evlerine bakarlar, el ele dolaşırken karşılarına kızın sevdiği adam çıkar. Kız hiçbir şey olmamış gibi Fyodor'un elini bırakır ve adamın koynuna atlar.
Geri dönüp Fyodora bir öpücük konduran kız, adamla oradan uzaklaşır. Daha olayın şokunda olan Fyodor eve gider, sabah bir mektup gelir. Fyodor her şeye rağmen heyecanla mektubu açar. Mektup genç kızdandır, kız Fyodordan özür diler, sonsuza dek
(Spoiler içerir) Sonu beklediğimden çok farklı bitti, kalbinde başka bir adamın sevgisi bulunan kadının kendisine ilgi duyan başka bir adama vermiş olduğu ümit, bu ümitle hayaller kuran geçici mutluluk duyan bir adam, sonunda kalbine hükmedemeyerek asıl sevdiğine dönen kadın, doğrusu da buydu, kalbinde başkası varken başka hayat sürmek mümkündür ama, namümkündür. 
Beyaz Geceler Fyodor Dostoyevski
Beyaz Geceler Fyodor Dostoyevski
Kitabın anlatım dili çok sade ve betimlemeler fazla. Bu ayrı bir zevk veriyor. 26 yaşındaki erkek karakterimiz utangaç, çekingen ve kadınlarla fazla iletişimi olmayan fakat genel olarak insanlarla iyi anlaşabilen birisi.
Karakterimiz kendisini hayalci olarak tanımlıyor ve gerçekten öyle. Bir kadın ile tanışıp ona aşık oluyor. Fakat kadın, kiracısına aşık. Kadın dediğime bakmayın 17 yaşında bir genç aslında.
Şahsen kitabı normal mutlu şekilde okurken sonlarına geldiğimde lanet okuyarak ilerledim. Böyle olsun istemezdim. Yine de gerçekten güzel bir kitaptı.
Kitapta 4 bölüm var. Şimdi onlardan bahsedeceğim. Spoiler olacak kitabı okuduktan sonra incelememi okumanız daha iyi olabilir.
Birinci Gece : 26 yaşındaki erkek karakterimiz kendisini evindeyken, kendisi gibi hissetmiyor. Dışarıda ise herkesin ne yaptığını merak ediyor.
Biraz öfkeli çünkü herkes yazlığına gidiyor.
Bunu düşünürken, yürüyerek şehir girişinden çıkıyor ve orada ağlayan bir kadına yardım ediyor. Onu kurtardıktan sonra onunla tanışıyor. Diğer gece için randevu alıyor.
İkinci Gece : Karakterimiz ve kadın tekrardan buluşuyor. Kadın, çocuğu tamamen tanımadığını söylüyor ve karakterimiz yaşam hikayesini bir kitaptan okurmuşçasına ona anlatıyor. Kadının adının Nastenka olduğunu ikinci gece öğreniyor. Kadın, onun anlattıklarından etkileniyor ve onunla son buluşması olmayacağını söylüyor.
Nastenka'nın Öyküsü : Bu bölümde adından da anlaşılacağı üzere Nastenka kendi hayat hikayesini anlatıyor.
Nastenka ninesiyle yaşayan 17 yaşında bir genç kız. Bir daireyi kiraya veriyorlar ve kiracıları bir adam oluyor. Ninesinden habersiz bir şey yapamayan bu genç kız, kiracıdan hoşlanmaya başlıyor.
Kiracının oradan 1 yıllığına ayrılması gerekiyor. Birbirlerine söz veriyorlar ve kiracı ayrılıyor.
Nastenka, artık onun
uzun zaman sonra kitap okuma alışkanlığımı geri kazanayım dedim de, baya paslanmışım. kitabın baş karakteri daydreaming mağduru bir adam ve Nastenka kesinlikle ne istediğini bilmeyen bencil bir kız. gerçi on yedi yaşındaki her genç kız çalkantılı duygu durumunu zor kontrol eder. kitaptan hoşlanmadım ama elbette ki zaman kaybı diye adlandıramam.
Dostoyevski bir gün Petersburg’dan sıkılır ve Petersburg’un kırsalına yol alır. Biraz tarla, çayır, çiçek, böcek seyrettikten sonra yeniden gerisin geri Petersburg’a döner. Keyfi yerinde şarkı, türkü söylerken dönüş yolunda bir nehir kenarında, nehri seyredip içli içli göz yaşı döken bir kız görür ve kızın güzelliğine tutulur. Devamında kızın ne için ağladığını merak etmeye başlar bu arada kıza yanaşıp tanışmak arzusu içerisinde yanıp tutuşurken bir fırsatını bulur ve kızla iletişime geçer ve olay burada başlar.
Fırsatlar kaçıran, hayellerinde yaşayan, insanların hayatlarına girememekten şikayet eden Dostoyevski bu sayede, o kızın hayatına girmenin yollarını aramaktadır.
Hayatın hayalleri kıyısında yaşayan adam ve yolda karşılaşıp dost olduğu, birebirlerine hayat hikayelerini anlattıkları ve en sonunda Nastenka’ya aşık olması ile hüznün aynı anda gelmesinin anlatıldığı kısa bir Rus edebiyatı ürünü.
ilk defa aşk olmak ve bu kısacık zamanda o geceler beyaza döner .
ilk defa yolda görüp aşık olduğu Nastenka'yı kalp kırıklığını hem gidermek hem de onu ondan daha fazla sevdiğini haykırırken, karakterimiz bir andan öylece ortada kalır. tabi bir mektupla bağışlanmasını dileyerek.
seven sevdiği için fedakarlıkta bulunur içi bunu kaldırmasa da...son veda ise gerçek sevene yakışan bir şekilde sözcüklere dönüşür...
" 𝘎ö𝘬𝘺ü𝘻ü 𝘴𝘦𝘯𝘪𝘯 𝘪ç𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘳 𝘻𝘢𝘮𝘢𝘯 𝘢çı𝘬, 𝘵𝘢𝘵𝘭ı 𝘨ü𝘭ü𝘮𝘴𝘦𝘮𝘦𝘯 𝘱𝘢𝘳𝘭𝘢𝘬 𝘷𝘦 𝘬𝘦𝘴𝘪𝘯𝘵𝘪𝘴𝘪𝘻 𝘰𝘭𝘴𝘶𝘯, 𝘮𝘶𝘵𝘭𝘶𝘭𝘶ğ𝘶𝘯𝘶 𝘩𝘪ç 𝘺𝘪𝘵𝘪𝘳𝘮𝘦𝘴𝘪𝘯. 𝘠𝘢𝘱𝘢𝘺𝘢𝘭𝘯ı𝘻 𝘺𝘢ş𝘢𝘺𝘢𝘯, 𝘴𝘢𝘯𝘢 𝘬𝘢𝘳şı 𝘮𝘪𝘯𝘯𝘦𝘵𝘭𝘦 𝘥𝘰𝘭𝘶 𝘣𝘪𝘳 𝘺ü𝘳𝘦ğ𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘥𝘪ğ𝘪𝘯 𝘮𝘶𝘵𝘭𝘶𝘭𝘶𝘬𝘵𝘢𝘯 ö𝘵ü𝘳ü 𝘴𝘦𝘯𝘪 𝘩𝘦𝘱 𝘪𝘺𝘪 𝘩𝘢𝘵ı𝘳𝘭𝘢𝘺𝘢𝘤𝘢ğı𝘮. 𝘛𝘢𝘯𝘳ı𝘮 𝘵𝘢𝘮 𝘣𝘪𝘳 𝘮𝘶𝘵𝘭𝘶𝘭𝘶𝘬 𝘢𝘯ı 𝘉ö𝘺𝘭𝘦 𝘣𝘪𝘳 𝘢𝘯 𝘪𝘯𝘴𝘢𝘯𝘢 ö𝘮ü𝘳 𝘣𝘰𝘺𝘶 𝘺𝘦𝘵𝘮𝘦𝘻 𝘮𝘪? diye...
kısa ama bir ömür hatırlanan, beyaz gecelere dönüşen bir aşk hikayesiydi...
Yazar Hakkında
Fyodor DostoyevskiYazar · 137 kitap
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski (Rusça: Фёдор Миха́йлович Достое́вский) (d: 11 Kasım 1821, Moskova - ö: 9 Şubat 1881, Sankt Petersburg), Rus roman yazarı.
Dostoyevski, Mikhail ve Maria Dostoyevski'nin oğlu olarak 11 Kasım 1821 tarihinde Moskova'da doğdu. Altı çocuklu ailenin ikinci çocuğuydu. Babası Mikhail, askeri cerrahlıktan emekli olduktan sonra Mariinsky Hastanesi'nde yoksullara hizmet etmeye başladı. Hastane, Moskova'nın en kötü yerlerinden birinde bulunuyordu. Dostoyevski de bu hastane de doğdu. Mikhail, alkole bağımlıydı ve evini sıkı disiplin ile yönetiyordu. Çok kolay sinirlenebiliyordu. Dostoyevski'nin annesi Maria ise bir tüccar kızıydı.
Dostoyevski, çocukluğunu çoğu zaman sarhoş bir baba ve hasta bir anne arasında geçirdi. Babasının çalıştığı hastaneden bulunan hastalar ile vakit geçirmeyi ve onların hikâyelerini dinlemeyi çok seven Dostoyevski, ilköğrenimini Moskova'da yaptı. Annesi tüberküloz hastalığı yüzünden öldüğü zaman, sert disipliniyle tanınan Petersburg Mühendis Okulu'na gönderildi. Arkadaşlarının, sinirli ve aşırı duyarlı bir yapıya sahip olduğu için "Ateş Fedya" lakabını verdikleri Dostoyevski, Petersburg'ta zamanını kitap okuyarak, düşüncelere dalarak ya da kardeşi Mihail ile söyleşerek geçirdi. Babasının 1839'daki ani ölümünü burada öğrendi.
Okulu başarıyla bitirdikten sonra İstihkâm Müdürlüğü'ne girdi. Bir yıl sonra istifa ederek buradan ayrıldı. Ordudan ayrıldıktan sonra edebiyata yönelen Dostoyevski'nin ilk kitabı İnsancıklar, 1846 yılında yayımlandı. Bu eserinin ardından yazdığı kitaplarla beklediği başarıya ulaşamayan Dostoyevski'nin umudu kırıldı ve politikayla ilgilenmeye başladı.
1849 yılında devlet aleyhindeki bir komploya karıştığı iddiası ile tutuklandı. On ay hapishanede kalan Dostoyevski, kurşuna dizilmek üzereyken diğer sekiz tutuklu arkadaşı ile affedildi. Cezası dört yıl kürek, dört yıl da adî hapse dönüştürüldü. Cezasını çekmesi için Sibirya'da bulunan Omsk Cezaevi'ne gönderildi. Burada geçirdiği dört yılın ardından er rütbesi ile hizmete verildi. Subaylığa kadar yükseldi. 1857 yılında Maria Dmitrievna Isayeva ile evlendi. Beş yıl boyunca görev yapan Dostoyevski, 1859 yılında özgür bırakıldı ve Petersburg'a yerleşti.
Petersburg'a döndükten sonra Ezilenler (1861) ve Ölüler Evinden Anılar (1862) adlı eserleri yazdı. Kardeşiyle birlikte iki dergi çıkardı. 1862'de arzuladığı Avrupa seyahatini gerçekleştirdi. Sara nöbetleri ve kumar bağımlılığı yüzünden maddi açıdan darlığa düştü. Bu dönemde Yeraltından Notlar (1864), Suç ve Ceza (1866), Kumarbaz (1866), Budala (1868), Ebedi Koca (1870) ve Ecinniler (1872) gibi eserleri yazdı. Eşinin ölümünden sonra sekreteriyle evlendi. Yeniden borçlandı ve kumarhanelerde gezmeye başladı. Kızının ölümünün ardından büyük bir sarsıntı geçirdi. Delikanlı (1875), Bir Yazarın Günlüğü (1876) ve Karamazov Kardeşler (1879) adlı eserlerinde yazarlık hayatı boyunca konu edindiği temaları yeniden ele aldı. Karamazov Kardeşler adlı yapıtını üç yılda bitiren Dostoyevski, bir ciğer kanamasıyla yatağa düştü ve 9 Şubat 1881 tarihinde öldü. Dünya edebiyatını en çok etkileyen ve en çok okunan yazarlardan biri olan Dostoyevski'nin eserleri birçok 20. yüzyıl düşünürünün fikirlerini derinden etkiledi.
İlk yazarlık dönemi
Ordudan ayrıldıktan sonra kurgusal roman yazmaya başladı. Dostoyevski'nin ilk kitabı olan İnsancıklar (Bednye Lyudi) ilk olarak 1846 yılında yayımlandı. Dostoyevski, toplumunu acımasız kurallarında yaşlı bir adamın öksüz bir kıza duyduğu sevdayı iç dünyasındaki derin çatışmalarla işledi. Halkın sıcak ilgisiyle karşılanan bu kitap, eleştirmenlerden de övgüler aldı. Ünlü eleştirmen Belinski, romanı okuduktan sonra Dostoyevski'ye gelecekte büyük bir yazar olacağına dair övgü dolu sözler söyledi. Şair Nikolay Neksarov, Dostoyevski hakkında "Yeni bir Gogol doğdu" diye konuştu. Yazarlıkta ün sağladıktan sonra 1846 yılında Gogol esintileri bulunan kitabı Öteki (Dvoynik) yayımlandı. Yazar bu romanda, kendini ortadan kaldırmaya çalışan benzeriyle sürekli çatışma halinde bulunan bir memurun hikâyesini anlattı. Bu romanda ele aldığı çift kişilik temasını daha sonra bazı romanlarında kullansa da roman, Belinsky dahil hiçbir eleştirmence beğenilmedi. Eleştirmenler romanı sıkıcı buldu ve alay etti.
1847 yılında ise Ev Sahibesi (Hozyayka) isimli romanı yayımlandı. Dostoyevski bu eseri ile de beklediği övgülerin aksine olumsuz eleştiriler aldı. Dostoyevski, ruhsal çöküntüye düştü ve üzüntüden hasta oldu. Ancak yazarlığı bırakmayan Dostoyevski, 1848 senesinde Beyaz Geceler (Belıye Noçi) ve Bir Yufka Yürekli (Slaboye Serdtse) adlı kitapları yayımlattı. Bir Yufka Yürekli, yazara itibarını yeniden kazandırsa da beklediği başarıyı elde edemeyen Dostoyevski'nin umudunu kırdı. Yazarlıkta umudunu kırılan Dostoyevski, politikayla ilgilenmeye başladı ve genç liberallerin (Tetrashevski) grubuna girdi.
İkinci yazarlık dönemi
1859'da ordudan terhis edilerek Moskova dışında küçük bir yerde kalmaya zorlanan Dostoyevski, özgürlüğüne kavuştuktan sonra Petersburg'a döndü. Kardeşi Mihail ve arkadaşı N.N. Strahov ile birlikte Vremya (Zaman) ve sonra da Epoha (Dönem) adlı dergileri hazırladı. Bu dergilerde Slavcı düşünceyi savunduğunu belirten yazılar yazdı. Ezilenler (Unijenniye i Oskorblyonniye) ve Ölü Evinden Anılar (Zapiski iz Mertvogo Doma) ile kendinden söz ettirdi. 1863 yılında arzuladığı Avrupa seyahatini gerçekleştirdi. Sara nöbetleri ve kumar borçları yüzünden sıkıntıya düşen ve yayımcılardan yazmadığı romanların avanslarını alarak yaşayan Dostoyevski, Yeraltından Notlar adlı yapıtı 1864 yılında yayımlandı. Romanda bir zihnin derinliklerine indi. Suç ve Ceza (Prestuplenie i Nakazanie) ve Kumarbaz(İgrok) adlı yapıtları 1866 yılında yayımlandı. Dostoyevski, Suç ve Ceza'yı 1858 yılında Semipalatinsk'te bulunduğu zaman Roussky Slovo dergisi için uzun bir hikâye olarak tasarlamıştı. Bunun nedeni, Sibirya'dan ayrılana dek roman yazmama kararı almasıydı. Dostoyevski, kardeşi Mihail'e gönderdiği bir mektupta kitap hakkında:
“ ...Konusu gerçekten çok güzel. Kahramana gelince, bugüne kadar hiç denenmemiş bir kişi. Ama bugünün Rusyasına bakacak olursak, böyle bir kişi karşımıza sık sık çıkmaktadır. Bu sonuca halkın kafasını yeni fikirleri anlayarak vardım. Öyle hissediyorum ki, yeni fikirler ve görüşlerle döndüğüm zaman, romanımı genişletmekte başarılı olacağım. Kişi aceleye gelmemelidir dostum. Ve insan iyi olanın dışında hiçbir şey yapmamalıdır... ”
diye yazdı.
Dostoyevski, bu eserinde bir Rus aydını olan Raskolnikov'un kendi doğrusu adına işlediği cinayetleri ve vicdanıyla hesaplaşmasını konu edindi. Yazar, küçük bir otel odasında ve kötü bir ekonomik durumla yazdığı Suç ve Ceza'yı 1866 yılında tamamlamıştı. Dostoyevski'nin yazdığı Budala (Idiot) eseri 1866, Ebedi Koca (Veçnıy Muj) 1870, Ecinniler (Besı) 1872 yılında yayımlandı. Bütün bu başyapıtlar birbirinin izledi. Karısı öldükten sonra sekreteri Anna Grigoriyevna Snitkina ile evlendi. Yeniden borçlanan ve kumaranelerde dolaşmaya başlayan Dostoyevski, bir kız çocuk sahibi oldu. Ancak kızı fazla yaşayamadı ve doğduktan kısa süre sonra öldü. Dostoyevski de bu yüzden büyük bir sarsıntı geçirdi. 1875'te Delikanlı (Podrostok), 1876'da Bir Yazarın Günlüğü (Dnevnik Pisatelya)[ ve 1879'da Karamazov Kardeşler (Bratya Karamazovi) adlı romanları yayımlandı. Hayatı boyunca eserlerinde işlediği temaları yeniden ele aldığı, insan duygularının derinliğine inen eserler yazan Dostoyevski, Karamazov Kardeşler'de Ivan ve Alyosha Karamazov adlı karakterler için filozof Vladimir Sergeyevich Solovyov'dan ilham aldı. Zosima ve Alyosha'nın öne çıkacağı Bir Büyük Günahkarın Yaşamı adlı eseri tamamlayamadı. 1881 yılının Ocak ayında bir ciğer kanaması geçirerek yatağa düştü ve 9 Şubat 1881 tarihinde öldü. Dostoyevski için yapılan cenaze töreninde yaklaşık otuz bin kişi tabutunun arkasında yürüdü.
Dostoyevski, beğeniyle karşılanan ilk romanı İnsancıklar'dan sonra yazdığı Öteki ve Ev Sahibesi ile olumsuz yorumlar aldı ve depresyona girdi. Ancak yazar, kendisini ruhsal çöküntüye götüren düşüncelerden uzaklaşmayı bildi. Dış dünyadan kopan zihninin parçalanışını kendi çözen yazarın eserlerindeki ruhbilimsel açıdan en zengin tema da çift kişilik temasıdır. Kendini ortadan kaldırmaya çalışan benzeriyle sürekli çatışma hali içerisinde bulunan bir memuru anlattığı Öteki adlı yapıtında daha sonra da işleyeceği bir tema olan çift kişilik temasını işlemişti.
Ellili yaşlarında içine bazen bir karamsarlık ve ağırlık çöken Dostoyevski, bu durumu ikinci eşi Anna Grigoriyevna Snitkina’ya "Sanki bir suç işlemişim gibi bir çeşit sebepsiz hüzün ve keder içindeyim" diye açıklamıştı. Ecinniler'de Stavrogin'i bir çocuğa tecavüz ettirmiş olması yüzünden de kendini hep suçlamıştı.
Dostoyevski kendi çocukluğunda, annesine acı çektirmesinden, sürekli sarhoş olmasından ve hizmetkârlara kötü davranmasından dolayı babasından nefret ediyordu. Eserlerinde kullandığı, kaderine boyun eğen ve uysal kadın örneğini kendi evinde; annesinde gördü. Kadının alttan alması, erkeği daha da kızdırmaktan başka bir işe yaramayacağını görmüştü. Çok duyarlı biri olan Dostoyevski, bu yüzden babasına kin besliyordu. Babasının ölümünü haber aldığında, "Babamın ölümünde benim hiçbir suçum yok, ama bu öldürmenin kefaretini ödemeye hazırım, çünkü içimden onu öldürmek geçiyordu" diyerek Karamazov Kardeşler adlı romanında yer alan Dimitri Karamazov'un tepkisinin benzerini gösterdi. Dostoyevski, babasının ölümünü istediğini düşünerek depresyona girdi. Bazı yazarlara göre de ilk sara nöbetlerine de bu düşünce sebep oldu. Sigmund Freud ve birçok psikanalizci, babaya duyulan bu nefrete ve bunu izleyen suçluluk düşüncesine dayanarak Dostoyevski'nin hastalığının sinirsel kökenli olduğunun ortaya çıkardı.
Andre Gide, Ezilenler adlı romanın, aşağılanışın insanı cehennemlik ettiği, alçakgönüllüğünse kutsallaştırdığı fikriyle dolu olduğunu söylemişti. George Steiner ise Charles Dickensvari bir havanın olduğunu söylediği Ezilenler'de bulunan temanın Ebedî Koca'da, Ecinniler'de ve Karamozov Kardeşler'da da yer aldığını söyledi. Nicholas Berdyaev, Dostoyevski'nin bütün yaratıcı gücünü insana ve insanın kaderi temasına adadığını, bunun da onu ölümsüz kılmaya yettiğini belirtti.
Devlet aleyhinde bir komploya katıldığı iddiası ile tutuklandıktan sonra sekiz ay hapisanede kalan Dostoyevski, suç ve ceza kavramlarıyla en yoğun şekilde burada karşılaştı. İdam edilmek üzereyken affedildi. Cezası dört yıl kürek ve altı yıl adî hapse dönüştürüldü. Dört yılın sonunda er rütbesi ile kışlaya verildi ve 1859 yılında terhis edildi. Suç ve Ceza adlı eserini 1858 yılında oluşturmaya başladı. Bu eserinde ahlak kavramını ve siyaseti harmanladı. Dostoyevski, bu romanda sadece Rus halkını değil, tüm insanlığı tehdit eden bir kısır döngüden kurtulmanın gerçekleşebileceğini vurguladı. Yazar, John Stuart Mill'in ekonomik refah için bireysel bencilleşmeyi öneren kuramını Semyon Zaharoviç Marmeladov'un ağzından eleştirdi.
Dostoyevski, düşünce ve sanat deneyimini sürekli olarak arttırdı. Tanrı'dan, ateizmden, kötülükten, özgürlükten söz eden roman karakterleri, gerçekte aynı bilincin farklı anları gibidir. Bu karakterler aracılığıyla Dostoyevski, cinleri ruhundan uzaklaştırır. Bakış açısı değişmekle beraber eserleri, gerçeğin hep aynı çoşkulu ve acı veren arayışı içerisindedir.
