Yazar:
Chuck Palahniuk
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 37 dk.
Sayfa Sayısı:
304
Basım Tarihi:
6 Kasım 2008
İlk Yayın Tarihi:
Nisan 2003
Yayınevi:
Vintage
Orijinal Adı:
Choke
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9780099535256
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gösteri Peygamberi ile kendisini bana sevdiren Palahniuk abimize Ölüm Pornosu ile sabır gösterdim. Bir şans daha verip Tıkanma’ya başladım fakat hiçbir kitap beni bu kadar yormadı. Üzgünüm Palahniuk abicim. Üzgünüm... belki yıllar sonra neden olmasın:(
Chuck Palahniuk okumaya ba yı lı yo rum!!
Tıkanma'yı okumadan önce yazarı tanımak adına, Dövüş Kulübü, Gösteri Peygamberi yada Görünmez Canavarlar ile giriş yapmanızı önermeden edemeyeceğim, zira yazar şöyle güzel bir girizgah yapıyor kitaba ;
"Eğer bu kitabı okumaya niyetliyseniz vazgeçin, kendinizi kurtarın, televizyonda mutlaka daha iyi bir şeyler vardır. Burada anlattığım şeyler önce sizi kızdıracak. sonra her şey daha da kötü olacak."
Epey iddialı bir giriş kabul edin. Fakat bunu iddialı bir yazar olmak istediği için yazdığı düşünmüyorum. Çünkü yazar da aynı bizler gibi, modern toplum çıkmazına saplanıp kalmış bir insan nihayetinde. Ve anladığım kadarıyla kitaplarında bu bataklığı parlatarak bizim bunu daha iyi algılamamızı sağlamaya çalışıyor. Bunu Tıkanma'da daha fazla hissettim. Kitapta ki Ida Mancini'nin ;
''Kölelerden oluşan bir jenerasyon yetiştiriyoruz.'' diye bağırdığı sahne söylediklerimin özeti olabilir.
Kitapta beni en çok etkileyen karakter şüphesiz Victor'un annesi Ida Mancini (Annecik), yaptığı her eylem,söylediği her söylem insanların yasalarla,adeta kurma bebeklere döndüğü bu çağda otoritelerin tamamını çökertip anarşinin fitilini ateşleme fikri bana çok cazip geliyor ve Annecik devam ediyor;
''İnsanlar dünyanın güvenli ve düzenli bir yer olması için yıllarca çalışırlardı. Ama hiç kimse bunun ne kadar sıkıcı olabileceğinin farkında değildi. Bütün dünyanın parsellendiğini, hız limitleri konduğunu, bölümlere ayrıldığını, vergilendirildiğini ve düzenlendiğini; bütün insanların sınavlardan geçirildiğini, fişlendiğini, nerede oturduğunun, ne yaptığının kaydının tutulduğunu düşünün. Hiç kimseye macera yaşayacak bir alan kalmazdı, satın alınabilenler hariç. Lunaparka gitmek gibi. Film izlemek gibi. Ama bunlar yine de sahte heyecanlardı. Dinozorların
#1001kitap~~~İnsan ve Toplum
~~~Eğer bunu okumaya niyetliyseniz vazgeçin. 1kaç sayfa okuduktan sonra, burada olmak istemeyeceksiniz. Bu yüzden unutun gitsin. Gidin buradan. Hâlâ tek parçayken hemen kaçın.
Kendinizi kurtarın.
Televizyonda mutlaka daha iyi 1şeyler vardır. Ya da madem bu kadar boş vaktiniz var, gidin 1akşam kursuna falan katılın. Doktor olun. Kendinizi adam edersiniz belki. Kendinize 1akşam yemeği ziyafeti çekin.~~~ diyerek kitabın giriş cümleleri tüm kitapta bahsedeceklerinin habercisi niteliginde olup 1bağımlının hikâyesidir, Tıkanma...
Yeraltı Edebiyatında ilk okuduğum kitap ~Tıkanma~ dikkat çekici girişi ve etkileyici sonuyla aralarda okurken bazen bunalsamda iyiki okudum dediklerim arasında yerini aldı, tüm tıkanmış hallerde ve gösteri toplumunun tutarsız, anlamsız, çarpıcı ve gerçek dışı gibi gözüken ama hayatın içinden olabilecek tüm durumlarıyla...
Kitlelerin yeni afyonu olduğunu düşündüğü anne babaların rehinesi durumundaki çocuklarla, insanların bizden beklediği gibi yaşadıklarımızla ve özellikle televiyon kısmındaki her cümlesine katılarak okuduğum ve inanılmaz doğru tespindeki uyuşturulmuş halimizin anlatılması kadar gerçek 1durum yok sanırım TV nin yanından bile geçerken tiksindigim için ekstra benim için etkileyici bölümlerdi...
Tıp Fakültesi'nden atılan Victor Mancini para kazanmak için lokantalarda boğazına takılan yiyecekle boğulma numarası yapmakta, kurtaran kişinin kendisinden sorumlu olmasını sağlamaktadır. Böylece, kurtaran kahramanlaşmakta, sıkıcı hayatının 1anlamı, arkadaşlarına gurur duyarak anlatacağı 1hikâyesi olmakta, hayatını kurtardığı kişiden daha sonra da kendini sorumlu hissederek, ona sık sık yardım etmektedir. 1tür ~sürekli kahramanlık~ halidir. Boğulma numaralarından da fırsat buldukça seks bağımlısı olarak, yine seçtiği ilginç karakterlerle
8/10
2016 3. kitabı
Palahniuk'un okuduğum ilk kitabı. Kitabı okumanın akabinde 2008 yılı yapımı filmini de izledim. Özellikle sistemi bu kadar şiddetli ve alaycı bir şekilde eleştirel tarzı beni kendine hayran bıraktı. Kitap, yeraltı edebiyatı diye adlandırılan türden bir üslupla yazılmış olmakla, dinsel sorgulayışlara da sıkça yer vermektedir. Yazar ülkemizde 'şüpheli yazarlar' listesine dahil edilmiş ve bunun üzerine kendisi ile yapılan röportajdan bir kesit şöyledir ;
“geçenlerde türkiye tarafından philip roth ve marquis de sade’la birlikte ‘şüpheli yazarlar’ listesine dâhil edildiniz. biliyor muydunuz?” sorusuna ise “bilmiyordum, ama teşekkür ederim. ilk tepkim... pekâla, lanet olsun. yakın bir zamanda türkiye’ye gitmeyeceğim,” cevabini verdi.
yazar, cehenneme gerçekten inanıp inanmadığı sorusunu ise, “birşeylere inanıyorum. ama kendi yarattıklarını sonsuz bir cezaya mahkum edecek kadar kin tutan bir şeye değil. kimse bu kadar uzun süre kin tutamaz, tanrı bile. Ama belki türkler tutabilir,” diyerek yanıtladı.
sabitfikir.com/haber/palahniuk...
En sevdiğim Palahniuk kitabı. Ilk onunla tanışma kitabım olduğu için midir bilinmez benim için ayrı bir yeri var. Ne zaman bir alışkanlığımdan yakınsam aklıma taş toplayan bağımlı gelir ya da bazen bir kişinin diğerine yardımı dokunsa aklıma boğulma numarası ile para kazanan kişi gelir. Palahniuk'un o güzel ve eğlenceli üslubuyla tadından yenemeyen bir eser benim için :)
Tıkanma yazarın okuduğum ilk kitabı . ( ayrıca bakınız : dövüş klübü ) O yüzden başka bir kitabiyla kıyaslama yapamam ama yazarın kendine münhasır anlatım tarzına bayıldığımı söylemeliyim. Bölüm bölüm ilerleyen hızlı akan bir kitap. Eminim kitabın konusunu, yeraltı edebiyatını vs. sevmeseniz dahi yazarın tarzı sizi de etkileyecektir. ( Ayrıca bakınız : yeraltı edebiyatına dair ayrıntılı bilgi #16950358 )
Victor Mancini isimli karakterin etrafında dönüyor olaylar. Victor ve annesi aslında pek de sağlıklı bireyler sayılmazlar. O yüzden bazı düşünceleri saçma sapan gelebilir. Ama özellikle Victor' un çocukluk anılarında aktarılan bir çok konudaki eleştirisel yaklaşımlar harika.
Okurken hem eğlenmek, hem enteresan bilgiler öğrenmek, hemde yeraltı edebiyatının büyülü dünyasıyla iç içe olup ne kadar degisik bir kitap diye düşünmek istiyorsanız kesinlikle tavsiye ediyorum. Son olarak kitabı tek bir cümleyle özetlemek istiyorum. Kitap, muhteşem olmayabilir ama ilk akla geleni. :)) ( Kitapta çok sık geçen kalıplardan biri bu ne şimdi demeyin :D ) Iyi okumalar :)
Chuck Palahniuk'i Dövüş Kulübü ile tanıyanlardanım ben de. Hep okumak istiyordum, olmuyordu. Bu sitenin de en büyük faydası benim gibi tembel ama istekli olanları zorlaması bir nevi. Tıkanmadan, sıkılmadan bitirdim kitabı. Bir ders çıkardım mı, hayatım değişti mi? Hayır. Mutlu muyum? Çok. Okumaya değer mi, kesinlikle. Kimler okumalı? Din, Sex, Erkek/Kadın ilişkileri, Pornografi, Bağımlılıklar, Argo ve bunun gibi her konuda hassasiyeti olanlar hariç herkes. Evet, 150 karakteri de böyle doldurduktan sonra gereksiz kafa ütülemelerine geçebilirim sanırım. Başta kitabın isminden korkuyorsunuz ve Jean-Paul Sartre'ın bulantısı gibi bir şeyler okuyacağınızı sanıyorsunuz. Ama okumaya başlayınca, bunun gereksiz olduğunu anlıyorsunuz, su gibi akıyor kitap. Sanki Chuck yanınızda oturuyor; anlattıkça anlatıyor. Arada duraklıyor nefes almak için, siz bağırıyorsunuz devam etsin diye. Çoğunlukla gülüyorsunuz kahkahalarla. Bazen düşünüyorsunuz, sonra düşünmenin saçma bir şey olduğunu anlayıp tekrar gülüyorsunuz ve kitap bitiyor. Yaklaşık 300 sayfalık bir hikaye dinliyorsunuz. Ama ne hikaye, her şeye laf sokuyor adam. Yaşam, ölüm, tıp öğrencisi olmanın kötü yanları, çok şey bilmenin kötülükleri (kitapta sürekli bir şeyler öğreniyorsunuz), akıl hastalıkları, aşk, seks, kadın erkek ilişkileri, hayatın anlamı, anlamsızlığı (olmazsa olmazdı zaten), din, pornografi, uyuşturucu, bağımlılık, anarşi, psikoloji, her şey. Japon turistler bile var. Ve gerçekten sıkılmıyorsunuz bu 300 sayfa boyunca. Kahramanımız Victor Mancini'yle bir çocukluğuna dönüp, bir şimdiyi yaşıyorsunuz. Şimdi (yoktur ya gerçi) diğer incelemelere bakmayıp sadece burayı okuyanlar, "Ee, seks, küfür, laf sokma, başla bir şey yok mu? Recep İvedik gibi bir şey okumamın ne gereği var ki şimdi?" diyebilir doğal olarak. Değil,
Puan vermedi·288 syf.··
Beğendi
·2018 23. kitabı
·31 saatte okudu
·Okunma: 27 Nisan 2018 15:25
Yazarın okuduğum kitabı değil ama ilk aklıma geleni. :) Chuck Palahniuk yüzde bir gülümseme bırakacak yazarlardan değil ama ben gülümsüyorum. Daha önce Ölüm Pornosu'nu okumuş ve çok beğenmiş biri olmama rağmen okurken zorlanmıştım. Yeraltı edebiyatının mükemmel örneklerinden biri olsa dahi Tıkanma kadar sürükleyici, akıcı bulmamıştım. İnsan Tıkanma'da kendinden daha fazla şey buluyor. Ölüm Pornosu kadar vurucu olmasa da çok daha fazla beğendiğimi, okurken neredeyse tadını alabildiğimi söyleyebilirim.
expectokitabum.blogspot.com.tr/2018/04/tkanma-...
10/10
2020 143. kitabı
Chuck Palahniuk okuyucuyu, hayranlık uyandıran doğal bir açıklıkla, tabulaştırdığımız bir konu ile karşı karşıya getiriyor. Victor Mancini'nin hayatta sadece iki arzusu vardır: para ve seks. Ve her ikisinden de olabildiğince fazlasını elde etmek için son derece sıra dışı yöntemler geliştirmiştir. Aşırı pahalı restoranlarda boğuluyormuş gibi yaparak hayatını kurtaran kişinin, kendini onun hayatından sorumlu ve bir kahraman gibi hissetmesini sağlıyor. Tüm bunları iyi yürekli bir insan olduğu için yapmıyor, kendine özel günlerde onu hatırlayacak bir "aile" yaratıyor ama nihai hedefi para. Çünkü annesinin bakımevi giderlerini karşılamak için çok paraya ihtiyacı var. Annesi, İda Mancini yer yer düşündüren ve tebessüm ettiren, çılgın ve kendine has bir kadın.
Victor, bir seks bağımlısı olarak tedavi görüyor, toplumda iyi bir yer edinmek gibi bir derdi yok aksine "ben kötü biriyim" diye kendine telkin ediyor gibi bir durum söz konusu. Kendine zarar veren, hafif melankolik ve depresif bir yapıya sahip.
Palahniuk, başka türlü sadece rahat bir atmosferde konuşulan konuları çok sembolik bir şekilde yazıyor.
Kitabın konusu seks ve pornografik detaylarla dolup taşsa da, özlü ve anlamlı. Bir yazarın edebiyat sahnesine böylesine samimi bir açıklıkla girdiğini nadiren gördüm, kesinlikle okunmaya değer bir eser.
Bir Roman Düşünün Ki Beni Okuma Der Mi?
"Eğer bu kitabı okumaya niyetliyseniz vazgeçin. Kendinizi kurtarın. Televizyonda mutlaka daha iyi bir şeyler vardır. Burada anlattığım şeyler önce sizi kızdıracak. Sonra her şey daha da kötü olacak"
Bir kitap var ki, beni okumayın diye başlıyor. Meşrukılınan düzeni doya doya eleştiren, buram buram psikanaliz kokan, olağandışı bir kitap. Ailenize, topluma, kurallara sıkı sıkıya bağlıysanız okurken kitap sizi çok rahatsız edebilir. Fakat bu rahatsızlık "yaşanamayan ihtimallere" hasretle bakar. Aileyi kitlelerin yeni afyonu olarak tanımlayan yazar, iyi aile yoktur, vurgusuna yıllar önce baş koymuştur. Alt metni derin, isteyenler için onlarca sembolik ve bilinçdışı anlamlar çıkarabileceğiniz bir roman. Psikanaliz, psikodrama ve grup terapi teorilerinden pratik esinlenmeler... Roman muhteşem bir hayalgücünü yansıtsa da, katıldığınız görüşler arttıkça soru işaretleriniz de çoğalıyor. Acaba toplumu meşru kılmayan herkes deli mi? Ben deli miyim? İşte, yeraltı edebiyatı bu!
Kitapta Victor Mancini, boğulma numarası yaparak insanların onu kurtarmasına izin verir. Bu yol hem onun evinin geçim kaynağı hem de onu kurtaran insanların asıl kurtarıcı olarak ruhunun geçim kaynağıdır. Annesinin çocuğu değil, rehinesi gibi hisseden Victor, anneleri yaratan sıfatıyla yeni tanrı olarak görürken, erkeklerin ancak doğum yapabildikleri zaman eşitlik kavramından söz edilebileceğine dikkat çekiyor. Size sunulan dünyayı kabul etmeyin, kendi gerçekliğinizi kendiniz yaratın diye haykırıyor. Durum böyle olunca neyin gerçek neyin hayal olduğu, kimin hasta kimin sağlıklı olduğu sorunsalı daha da karmaşık hale geliyor. Ve Victor Mancini ye hak vermek isterken tekrar soruyorsunuz kendinize "Ben deli miyim?".
Not: Delilikten korkuyorsanız hatta sadece çekiniyorsanız dahi, okumayın.
Yazar Hakkında
Chuck PalahniukYazar · 34 kitap
Chuck Palahniuk 21 Şubat 1962'de Washington'da doğdu. Asıl adı Charles Michael Palahniuk'tur. Palahniuk Washington eyaletinin doğusundaki bir çiftlikte büyüdü. Bir süre Eyalet Üniversitesi'ne devam ettikten sonra Oregon Üniversitesi'ne geçti ve öğrenimini orada tamamladı. Otuzlu yaşlarına kadar herhangi bir edebi metin yazmayan, sanıldığını tam aksine, ilk romanı olan Invisible Monsters (Görünmez Canavarlar) dır. Bu romanı yayıncılar tarafından içeriği nedeniyle kabul görmemiştir ancak Palahniuk yayıncılara olan bu öfkesi nedeniyle içeriği çok daha "yok edici" olan Dövüş Kulübü'nü yazmıştır ve bu romanı yayıncılar tarafından zevkle kitaplaştırılmıştır.
Palahniuk, üniversite yıllarından sonra üç yıl boyunca Freightliner adlı bir şirkette montaj hattında, ardından tamirci olarak çalıştı. İlk yazdığı metinler taşıt modifikasyon prosedürleri ve kamyonların onarımı üzerinedir.
Dövüş Kulübü'nün ortaya çıkmasında büyük etkisi bulunan bir olayıda bu yıllarda yaşar. Arkadaşlarıyla birlikte tatildedir. Bitişikteki kamp yerinde müzik rahatsız edici derecede açılır ve bu nedenle başlayan tartışma yerini kavgaya bırakır. Bu olayda yaralanan Chuck tatil'den döndüğünde iş yerinde kimse tarafından ilgi görmez çünkü kimse korkunç derecedeki yüzü hakkında bir şey sormaya, yorum yapmaya cesaret edemez. Bunun üzerine Chuck, eğer insanın yeterince kötü görünürse dilediği gibi hareket edebileceğini keşfeder. Bu olayın ardından devam ettiği bir edebiyat grubu bünyesinde yaptıkları çeşitli gösteri ve eylemler "Kargaşa Projesi"ni esinler. Kısa bir süre sonra aynı isimle bir kısa öykü yayımlar ve bu öykü,üç ay içinde Fight Club (Dövüş Kulübü) romanına dönüşür.
Romanlarındaki tavır isyan gibi görünse de, aslında varoluşumuza özlem duymamıza neden olur. Yarattığımız değer yargıları, para, şöhret, saygınlık, güzellik gibi tüm önemli şeylerin anlamsız yalanlar olduğunu söyler.
