Yazar:
Ömer Seyfettin
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
88
Basım Tarihi:
20 Temmuz 2016
Yayınevi:
Timaş Çocuk Yayınları
ISBN:
9789753628655
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
36 diğer baskı · Tümünü Göster
Efruz Bey
1.123 okunmaÖtüken Neşriyat · Şubat 2018 · 292 s.
Efruz Bey
194 okunmaAnadolu Üniversitesi Yayınları · 2018 · 58 s.
Efruz Bey
102 okunmaKarbon Kitaplar · · 192 s.
Bütün Eserleri 1
81 okunmaBilgi Yayınevi · 2017 · 224 s.
Efruz Bey
69 okunmaTimaş Çocuk Yayınları · 20 Temmuz 2016 · 88 s.
Efruz Bey
61 okunmaKırmızı Kedi Yayınevi · Haziran 2021 · 200 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
puanım:10/61000Kitap
Okuduğum kitap ayrıntılı değildi o yüzden özet halini okunmuş bulundum ;güzeldi, ben baya çok güldüm ve bunların hala var olması ise ne denmeli bilemedim. :) Kitabın anafikri; sorgulamalıyız ve her şeyi hemen inanmamalıyız. konusu;Ahmet beyin milleti kandırması ,adını efruz koyuyor kendine jöntürk diyor, halk buna inanıyor ve çok komik sonunda ise tabi hapis. :) en çok güldüğüm ise;Ben 20 yıldır burayı kazıyorum diyip insanları kandırıyor ama kendisi 23 yaşında hahah okuyun kesinlikle şimdiden görüşmek üzere :))
Efruz BeyEdebiyat
II. Meşrutiyet dönemini konu almış bir eser. Ömer Seyfettin'in o dönem ve o dönem kullanılan özellikle hürriyet kelimesi ile inceden dalga geçmesi, aslında bunun cahilane bir şekilde desteklediğini gösteriyor. Aslında toplumda bir şeyin değişmediği, halkın ne istediğini bile bilmediği anlaşılıyor. 3 5 tane kelime etrafında anlamsız bir fırtına koparılduğı net. Bu milletin tarihinde anlamsız meşrutiyet hareketlerinden hiç kimseye fayda gelmedi net bir şekilde ortaya konulmuş durumda. Belki de kitabın özeti ve meşrutiyetin anlamış şu olaydı; at arabasında ki atların çözülüp at arabasını insanların çekmesi, sosyolojik olarak özgürlük dedikleri şeyin onları içten içe aslen hayvan statüsüne koyması...
Ömer Seyfettin, 
Efruz Bey
Ömer Seyfettin, Efruz BeyKitap Hakkında Önbilgi İçerir!!!Edebiyat
Ahmet Bey nam-ı diğer Efruz bey; Hürriyet Kahramanı...
Kitabımız tanzimat döneminde geçiyor, kahramanımız bir devlet dairesinde çalışan genç ve yakışıklı bir memur. Bir gün yüksek mevkideki bir bürokrata ziyarete gittiğinde gizli bir habere kulak misafiri oluyor, Kanun-i Esasi’nin yayınlandığı haberine yani Hürriyete!
Bunu duyar duymaz da sokakta, bahçede, işte ve evde tüm çevresine yayıyor, bu yayılma öyle bir hız kazanıyor ki kendine tapınan bir grup oluşuyor. Henüz kimsenin haberi olmadığı için de Hürriyet Kahramanı sanılıyor... İşyerindeki mesai arkadaşları içeri girip “Yaşasın Hürriyet!” diye bağırıncaya kadar onu hep İttihat ve Terakki üyesi sanarken patronları ise Saray adına gizli polis olduğunu düşünüyorlardı. Bu kükreme sırasında ise hepsi sadece susmayı tercih etti.
Bu tiyatro devam ederken tüm bu olaylar İttihat ve Terakki Genel Merkezi’nin kulağına gider ve olanlar olur. Tahkikat başlatılır ve Efruz Bey’in düzenbaz olduğu anlaşılır. Hapishaneye düşse de çok kalmadan geri çıkar ve o arkasında duran binlerce insandan eser kalmadığını görür. Yaşadıklarının da rüya mı yoksa gerçek mi olduğunu düşünmeye başlar.
İyi okumalar...
Hürriyet Kahramanı Efruz (!)
Asıl ismi Ahmet olan Efruz Bey, Hürriyet adına hiçbir şey bilmemesine rağmen kendisini halka Hürriyet kahramanı(!) olarak tanıtır. Elbette onun anlattığı "Hürriyet" kavramı, yine onun kafasındaki kurallar ile oluşmuş şekildedir. Hürriyete, halkın sorgulamasını engelleyen fakat yine de düşünerek hareket ettiren(!), tek başına yeterli bir kanun olan ve bu gerekçe ile ceza vermek için polise ihtiyaç duymayan, evlilik ve bunun gibi sosyal kurumların lüzumsuz oldugunu savunan ve milliyet kavramının olmadığı gibi birçok sınır çizmiştir.
Halk ise daha önceden var olan ve sorgulamadan kabul ettikleri sistem gibi yeni duydukları Hürriyet kavramını da öylece tek kişinin anlatımı ile benimsemiş ve kendini bu sistemin başı olarak tanıtan Efruz Beyi omuzlarında taşıyacak kadar kabullenmişlerdir. Kitapta da geçtiği üzere, "Bireylerin inanmayacağı pek çok kaba yalana topluluk hemen inanırdı." Ömer Seyfettin özellikle burada halkın sorgulamadan kabullenişinin üzerine durarak halkın cahilliğine vurgu yapmıştır.
Bir başka üzerine durulacak konu ise Efruz Bey. Asıl ismi Ahmet olan Efruz Bey, isim seçeceği sıra öncelikle Avrupa krallarının isimlerinden seçmeye önem vermiştir. İsimleri burdan seçmek istemesi ve Hürriyeti yanlış anlayıp insanlara yanlış anlatıp komik duruma düşmesi Araba Sevdası romanındaki Bihruz Bey'in anlatımı ile benzerlik gösterir. Gelişmenin, Hürriyetin, modernliğin özellikle Avrupanın adlarını almak gibi olduğunu düşünen alafranga tiplerin komik durumlarını gözler önüne sermiştir yazar.
6/10
2022 188. kitabı
Efruz Bey Ömer Seyfettin
Ömer Seyfettin'in bir kısa hikayesi ve kitaba adını veren minik bir roman büyüklüğünde ki uzun hikayesi olan Efruz Bey adlı hikâyeden oluşuyor. Kitabın içerisinde bulunan hikayenin ortak özelliği 1908: II. Meşrutiyet dönemini ve Meşrutiyet döneminde ki iki insan tipini ve toplumu anlatıyor. Diğer hikayelere göre fazla beğenmesem de genel olarak güzel bir eserdi. Özellikle Efruz Bey adlı hikayede karakterin bir yalan uydurması sonra o yalanın ardından bir kitleyi sürükleyip ve akabinde de o yalana kendinin de inanması çok etkileyici bir şekilde anlatılmıştı. Ömer Seyfettin 'in eserleri cidden çok güzeller...
Hüseyin Rahmi Gürpınar ve 
İhsan Oktay Anar severleri için “işte aradığınız eser” diyebileceğimiz ve bu usulün merkez efendisi sayılabilecek bir baş yapıtı tanıtacağız bu tetkikimizle sizlere.
Pertev Naili Boratav'ın, Ömer Seyfettin'in Don Kişot'u dediği bu eserde Üstat, hicvi öyle merkeze alarak öylesine mübalağaya dayalı anlatım tarzı geliştirmiş ki resmen mizahı usulüne katık edip vuslatına tenkiti oturtmuş. Üstelik bu öyle heybetli bir oturuş ki Sultan Süleyman dirilip tahtına otursa, bu oturuş yanında kamburuna esir düşmüş sanılır.
Üstadın cömertliği; halktan hükümete, fikir adamlarından fikir telakkilerine, kurum ve kuruluşlardan mefkure sahibi ocaklara kadar herkese bir şekilde malum olmuş ve dahi bizleri “bu tenkitten nasiplenmeyen neredeyse bir Allah kulu yoktur” diyebilmek şerefine eriştirmiştir.
Pek tabii tenkitlerden en büyük ve en yetkin lokma ise bizatihi biz okuyucuların payına düştü. Zira okuyucusu olarak Efruz Beyi dışarda değil, benliğimizde (içimizde) arama temayülü göstermek mecburiyetinde kaldık.
Bu eserden ziyadesiyle tenkit ikmal etmemiz, nefsimizle mücadele halinde olduğumuzu bir kez daha hatırlamamıza neden oldu. Bu da eserin temel başarı ölçütünü -okuyucusunu sarsması ilkesi- ziyadesiyle karşıladığına delalet ediyor.
Biz, eserin, bütün kitap severler tarafından, en az bir defa, baş kahramanla özdeşleşerek, okunması gerektiğini düşünüyoruz. Zira bu fikrimiz, mefkure olma yolunda da emin ve selim adımlarla yol almaktadır.
Dimağınıza şifa olacak bu eseri muhakkak okuyunuz efenim...
| Efruz Bey (Değerlendirme yazarı)
Ömer Seyfettin’in Don Kişotu :) Mutlaka okumalısınız. 1918'den I. DünyaSavaşı'nın ortalarına kadar uzanan devrin romanıdır. Eserde Türkiye'de dönemin bilim, Türkçülük, köycülük, eğitim, felsefe vb. akımları ele alınmış ve bu akımların temsilcisi olan kişiler, adları değiştirilerek Efruz Bey'in kişiliğinde birleşmiştir.
Puan vermedi·292 syf.·
2019 115. kitabı
Kitap; Hürriyete Layık Bir Kahraman, Asiller Kulübü, Tam Bir Görüş, Bilgi Bucağında, Açık Hava Mektebi olmak üzere toplam beş bölümden oluşuyor. Ana kahramanımız Efruz bey. Hiçbir konuda bilgi donanımı olmayan, ancak kendini pazarlamasını çok iyi bilen ve kısa ve kolay yoldan, hiç çaba sarf etmeden, insanların saygı, sevgi ve güvenini kazanıp, şöhret elde etmeye çalışan bir kahramanımız var. Her bölüm onun yeni planlarını uygulamaya koymasını ve sonuçlarını okuyoruz. Günümüze çok yabancı değil aslında. Sürekli ortalıkta olup, cahil bir kesime hitap edip, hiçbir şey bilmemesine ve hiçbir emek harcamamasına rağmen, kendisine körü körüne inanan insanlar tarafından, neredeyse ilah ilan edilen ve her düştüğünde, ekstra bir planla tekrar yükselen bir adam. Özellikle birinci bölüm yani Hürriyete Layık Bir Kahraman bölümünde bu durum çok daha net bir şekilde okura aktarılmış. Yükselmek, ünlenmek, adını duyurmak ve kendisine itaat ettirmek için her yolu deneyen, özellikle ortaya zekice yalanlar atıp, o yalanlara ilk önce kendini inandıran zavallı bir kahramanımız var. Anlatım ve kurgusuna diyecek sözüm olamaz zaten haddim değil, tek kelime ile muhteşem. Sürükleyici ve ibretlik bir kitap. Özellikle tavsiye ederim. Kitabın sonu ise sürpriz bir şekilde, benim açımdan istediğim şekilde bitiyor.
"Fantezi Roman"Edebiyat
Her hikayede farklı bir alanı idealize edip onu delicesine savunan, yaşayan, kitleleri peşinden koşturup sonunda hezimete uğrayan asıl adıyla Ahmet Bey, bu yolda kendine seçtiği adıyla Efruz Bey (aydınlatıcı), dönemin aydınlarına eleştiri mahiyetinde bir karakter olarak okuyucuya merhaba diyor. Ancak sadece onları eleştirmek olmaz diyerek onları besleyen kitleleri tanıma ve tanımlama amacı da güdüyor. Zira kitlelerin aydınlık ölçütlerini daha doğrusu toplumunun aydınlık ölçütlerini, aşka gelme hızını ve duygularla beslenme özelliğini; çabuk yanan çabuk sönen, yanar döner insanlar karşısında sorgulamadan aynı hızla farklı düşüncelere adapte olma özelliklerini bilen Efruz Bey, yeri geldiğinde bu özelliklere göre aydınlığının yönüne karar verip geri çekilme ya da devam etme kararı alabiliyor.
Herhalde bunun
için yazar, yarattığı karaktere "hepimiz değilsin ama hepimizden bir parçasın" diyor.
Efruz Bey, başka bir deyişle Ömer Seyfettin'in Don Kişot'u:))
Bu kitap da dönem konularımdan biri olduğu için okumak zorunda kaldığım kitaplardandı. Tıpkı diğerleri gibi oldukça sıkıcı bulduğum fakat asla faydasız olduğunu söyleyemeyeceğim bir kitaptı. Osmanlı'nın II. Meşrutiyet' ten I. Dünya Savaşı'nın ortalarına kadar olan durumunu gözler önüne sermesi açısından tarihi bir nitelik de taşıyan kitap, bir şeyler alınabilecek türdendi.
Kitapta asıl göze çarpan olay ise kesinlikle hepimizin az/çok tanıdığı yalancı aydınlardı.. Yazar Efruz Bey'e çeşitli emeller uğruna öyle şeyler yaptırıyor ki, okurun Efruz Bey'in durumuna bakıp da kendi etrafındaki yalancı aydınları görmemesi neredeyse imkansızlaşıyor:)
Ağzı iyi laf yapan Efruz Bey, çeşitli konularda yaptığı laf ebelikleri ile kendindeki ilmi, büyüklüğü halka göstermek ve üne kavuşmak sevdasına kapılmış biridir. Öyle ki bu sevdasından asla vazgeçemez. İlk bölümde anlattığı yalan yanlış şeylerle(ismi de bu yalanlardan biridir. Asıl ismi Ahmet olan bu adam şöhret sevdasına düşer düşmez ismini de değiştirerek Efruz yapar!) büyük bir hürriyetperver, halk kahramanı mertebesine erişir lâkin çok uzun sürmez bu. Tek bir yalanıyla galeyana gelen, kendisini başlarında taşıyan halk üç günde unutuverir varlığını. Bunun üzerine diğer bölümlerde de başka başka alanlarda büyüklüğünü kanıtlamaya çalışan Efruz Bey'i kâh bir âlim, kâh bir eğitimci olarak yükselmeye çalışırken buluyoruz. Yenilen pehlivan güreşe doymaz misali, Efruz Bey de şan ve şerefe erişmek için savaşmaktan hiç geri durmayan bir tiptir.
Tabiii bir de halkın komik (daha çok trajikomik!) durumu var . Kitabı okurken çok sıkılmakla birlikte , Efruz Bey'in hallerine, halkın Efruz Bey ve onun gibilerin şarlatanlıklarına alkış tutuşlarına, bağırış/çağırışlarına
Yazar Hakkında
Ömer SeyfettinYazar · 178 kitap
Ömer Seyfettin (d. 11 Mart 1884 Gönen Balıkesir, – ö. 6 Mart 1920 İstanbul), Türk edebiyatının önde gelen hikâye yazarlarındandır. Asker, şair ve güçlü bir edebi yeteneği olan bir öğretmendir. Türk kısa hikâyeciliğinin kurucu ismidir. Ayrıca edebiyatta Türkçülük akımının kurucularındandır. Türkçede sadeleşmenin savunucusudur. Kısa ömrüne pek çok sayıda eser sığdırmıştır.
1884 yılında Gönen'de (Balıkesir) doğdu. Yüzbaşı Ömer Şevki Beyle, Fatma Hanımın ikisi küçük yaşlarda ölen dört çocuğundan birisidir. Öğrenimine Gönen'de bir mahalle mektebinde başladı. Ömer Şevki Beyin görevinin nakli dolayısıyla Gönen'den ayrılan aile İnebolu ve Ayancık'tan sonra İstanbul'a geldi. Ömer Seyfettin, önce Mekteb-i Osmanîye, 1893 ders yılı başında da Askerî Baytar Rüştiyesine kaydedildi. Bu okulu 1896'da tamamlayarak Edirne Askerî İdadîsine devam etti. 1900'de İdadî'yi bitirerek İstanbul'a döndü. Burada Mekteb-i Harbiye-i Şahâne'ye başladı. 1903 yılında Makedonya'da çıkan karışıklık üzerine "Sınıf-ı müstacele" denilen bir hakla imtihansız mezun oldu.
Ömer Seyfettin, mezuniyetten sonra piyade asteğmeni rütbesiyle, merkezi Selanik'te bulunan Üçüncü Ordunun İzmir Redif Tümenine bağlı Kuşadası Redif Taburuna tayin edildi. 1906'da İzmir Jandarma Okuluna öğretmen olarak atandı. Bu, Ömer Seyfettin için önemlidir; zira bu vesileyle İzmir'deki fikrî ve edebî faaliyetleri takip edecek ve bunlar içerisinde yer alan gençlerle tanışacaktır. Nitekim batı kültürünü tanıyan Baha Tevfik'ten Fransızca bilgisini artırmak için teşvik gördü; Necip Türkçüden ise sade Türkçe ve millî bir dille yapılan millî edebiyat konusunda önemli fikirler aldı.
Ömer Seyfettin Ocak 1909'da Selanik Üçüncü Orduda görevlendirildi. Selanik'te çıkmakta olan Hüsün ve Şiir dergisinin ismi Akil Koyuncunun istek ve ısrarı üzerine Genç Kalemlere çevrildikten sonra 11 Nisan 1911'de Ömer Seyfettin'in Yeni Lisan isimli ilk başyazısı imzasız olarak yayımlandı. Genç Kalemler yazı heyetini oluşturanlar Balkan Savaşının başlaması üzerine dağılmak zorunda kaldı. Ömer Seyfettin yeniden orduya çağrıldı, Yanya Kuşatmasında esir düştü. Nafliyon'da geçen 1 yıllık esareti sırasında sürekli okumuştu. "Mehdi", "Hürriyet Bayrakları" gibi hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hikâyeleri Türk Yurdunda yayımlandı. Esareti süresince gerek okuyarak, gerekse yaşayarak yazarlık hayatı için önemli olacak tecrübeler kazandı.
Ömer Seyfettin 1913'te esareti bitince İstanbul'a döndü. 23 Ocak 1913'te Enver Paşanın organize ettiği Babıali Baskınına katıldı. Daha sonra askerlikten ayrıldı, yazarlık ve öğretmenlikle hayatını kazanmaya başladı. Türk Sözü dergisinin başyazarlığına getirildi ve burada Türkçü düşüncenin sözcülüğünü yapan yazılar yazdı. 1914 yılında Kabataş Sultanisinde öğretmenlik görevine başladı ve bu görevini ölümüne kadar sürdürdü.
1915'te İttihat ve Terakki Fırkası ileri gelenlerinden Doktor Besim Ethem Beyin kızı Calibe Hanımla evlenmiştir. Bu evlilik Güner isimli bir kız çocuğuna rağmen bozulunca tekrar yalnızlığına döndü. 1917'den ölüm tarihi olan 6 Mart 1920'ye kadar geçen zaman birçok acı ve sıkıntıya rağmen verimli bir hikâyecilik dönemini içine alır. Bu dönemde 10 kitap dolduran 125 hikâye yazdı. Hikâye ve makaleleri Yeni Mecmua, Şair, Donanma, Büyük Mecmua, Yeni Dünya, Diken, Türk Kadını gibi dergilerle Vakit, Zaman ve İfham gazetelerinde yayımlandı. Bir yandan öğretmenlik yapmayı sürdürdü.
Hastalığı 25 Şubat 1920'de artınca yazar, 4 Martta hastahaneye kaldırıldı. 6 Mart 1920'de hayata gözlerini yumdu. Önce Kadıköy Kuşdili Mahmut Baba Mezarlığına defnedilir. Daha sonra mezarı buradan yol geçeceği veya araba garajı yapılacağı gerekçesiyle 23 Ağustos 1939'da Zincirlikuyu Mezarlığına nakledildi.
En yakın arkadaşı Ali Canip Yöntem, onun hayatını ve mizacını anlatan, en kuvvetli hikâyelerini içeren Ömer Seyfettin ve Hayatı adlı bir kitap yazdı ve bu kitap 1935 yılında yayımlandı. Kısa bir süre sonra da bütün hikâyeleri bir kitap serisi halinde basılmıştır ve bu hikâyeler günümüzde de okunmaktadır.
Detaylı bilgi ve kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Ömer_Seyf...
