Yazar:
Haruki Murakami
Çevirmen:
Mette Holm
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 13 dk.
Sayfa Sayısı:
184
Basım Tarihi:
14 Ekim 2016
İlk Yayın Tarihi:
1 Ocak 1987
Yayınevi:
Klim
Orijinal Adı:
Kaze no Oto wo Kike
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9788771299588
Ülke:
Danimarka
Dil:
Danca
Format:
E-kitap
Diğer Baskılar
Rüzgarın Şarkısını Dinle
7,2bin okunmaDoğan Kitap · Temmuz 2020 · 164 s.
Rüzgarın Şarkısını Dinle
152 okunmaDoğan Kitap · Mayıs 2025 · 163 s.
Hear the Wind Sing
15 okunmaPenguin Random House · 3 Mayıs 2019 · 176 s.
Hear the Wind Sing
3 okunmaKodansha Publishers · · 165 s.
Hør Vinden Synge
10 okunmaKlim · 14 Ekim 2016 · 184 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
MURAKAMİKAZEAhtapotokur
RÜZGARIN ŞARKISINI DİNLE
Malumunuz harika bir grupla sevgili Haruki Murakami’ nin bütün eserlerini kronolojik olarak okumaya başladık. Bazılarımız için ilk okumalar ancak ikinci tura başlayan katılımcılarımızın sayısı da az değil. Fare’ nin üçlemesi serisinin de ilk kitabı olan #rüzgarınşarkısınıdinle aynı zamanda Murakami’ nin 1979 yılında yazdığı ilk eseri. Edebi anlamda zaten kendisinin de çok emin olmadığı (ki yıllar sonra bu kitabın çevrilmesine izin veriyor) eserde yer yer sert geçişler olsa da, kendine has duru üslubuyla kendi ekolünü kendisi yaratacak bir ustanın gümbür gümbür geldiğini haber veriyor.
• Sf.13 Eğer sanat ve edebiyat arıyorsanız antik Yunanlıların yazdıklarını okuyabilirsiniz.
• Sf.29 Farenin romanının iki harika yanı vardı. İlki, hiç seks sahnesinin olmaması, tek bir kişinin bile ölmemiş olması, diğeri ise tek bir kişinin bile ölmemiş olması. Her ne kadar görmezden gelsek de insanlar ölür ve erkekler kadınlarla yatar.
• 51 ve 52. sayfada Haiku hece ölçüsüne yapılan göndermeler.
• Sf.120 Herkesin bildiği şeyler üzerine roman yazmanın ne anlamı olabilir ki.
• Kitabın tamamında Dereck Hartfield isimli hayali yazardan yaptığı alıntılar.
150 sayfalık bir günde rahatlıkla okuyabileceğiniz kitapta üstat adeta, ben işi gücü bıraktım, mutfak masasında yazmaya başladım. Bundan sonra da bir ömür boyu istediğim üslupla, istediğim konuları yazacağım mesajı veriyor, bizler de onun bu doğallığını ve yarenliğini çok seviyoruz, kitaplarını tekrar tekrar okuyoruz, gerçekte var olmayan referanslarının (Dereck Hartfield’ı Google da arayan sadece ben değilmişim neyse ki) peşine düşüyoruz.
Murakami’ nin kendi işlettiği Little Boy isimli Caz Kafesini işletirken bir anda yazmaya başlamasına vesile olacak aydınlanma ve mutfak masasındaki yazma serüveni, eseri
Haruki Murakami’nin okuduğum ilk eseri ve kendisininde Novella olarak değerlendirdiği ilk eseridir. Eserde konu bağlamında olmasa da yazarın kendi son sözünde bahsettiği gibi “Aydınlanma” ve “Yapabilirim” kısmı sanki bir öğüt niteliği taşıyor.
Roman, hikaye gibi eserler yazmak isteyenler için önemli detaylar veriyor.
Bu eserde benim ilgimi çeken şey Murakami’nin mizacıydı. Doğallığı, gerçekten ilk eseri ve yaşı gereği olmalıdır diye düşünüyorum.
Novelladaki eski kız arkadaşlarından bahsettiği kısım özellikle üçüncü kız arkadaşının ölümü beni neden, niçin sorularına yöneltti ve merak içinde acaba eserin sonuna kadar bekledim fakat bunun cevabı olmayışı da farklı geldi diğer eserlere göre.
Haruki Murakami’yi sevmeme ve eserlerinin devamını okuyacağıma neden olan bir eserdi.
️️️️️
Rüzgarın Şarkısını Dinle kitabının ana teması, hayatın anlamını bulma çabası ve gençlik döneminin geçici, karmaşık doğasıdır. Roman, bir yandan kayıplarla ve yalnızlıkla başa çıkarken, bir yandan da büyümenin kaçınılmaz zorluklarını keşfeder. Karakterlerin içsel dünyaları, anılar ve geçip giden anlar arasında derin bir arayışta yankılanır; hayat, rüzgar gibi gelir ve gider, ama geride iz bırakır.
Dikkat Spoiler İçerir !
Kitabı da sevdim ama kitabın sonuna geldiğimizde kitabın yazılış öyküsünü daha çok sevdim. Yazara aniden gelen “yapabilirim” arzusunu, bu arzunun peşinden gitmesini ve en çok da elindeki tek kopyayı yarışmaya göndermiş ve kazanmış olmasını. Ya kazanamasaydı, o zaman bugün bu koltukta Maruki’yle hiç tanışamazdık, neyse ki kazanmış ve tam zamanlı yazarlık hayatına başlamış. Henüz 20li yaşlarındayken yazdığı bu ilk romanıyla tanışmış oldum kendisiyle. Kitap beni başından itibaren şaşırttı. Bir kitap nasıl bu kadar dağınık yazılmasına rağmen insanı içine bu kadar alabilir, hiçbir yerden gelmeyen hiçbir yere de bağlanmayan bu hikayeler insanı nasıl derinliklerine indirebilir, hikayenin aniden bir yerde bitmesine rağmen insanda nasıl bir tamamlanmışlık duygusu oluşturabilir, çok ilginç. Yazarın diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum.
2018 yılının Ramazanı, unutmam genelde ramazan akşamlarını ve gecelerini. Yine oturmuş koltuğuma kitabımı okuyor, ara sıra ona buna salça olmakla zamanımı öldürüyordum. Saat çılgınca* ikiyi gösteriyordu. Normalde her zaman telefonumun sesi kısıktır, pek sevmem beklenmedik gürültüleri. Ancak elimdeyken telefon “Leyla,” “Cep,” “Anımsat,” “Mesaj,” “Reddet” ve “Kabul et” yazılı haneleri yansıdı ekranıma, birkaç saniye bekledikten sonra yeşil renk “Kabul et” butonunda parmağımı kaydırdım.
“Haaa,” dedim.
“Uyuyor musun? Sahildeyiz. Eniştemlerle geldik,” dedi
“Uyumuyorum. Eeee ne yapayım,” dedim.
“Sahaf sergi açmış, sana kitap almak istiyorum,”
“Ayy canım benim. Çok iyiyim tabi, sen nasılsın, eniştenler nasıl? Ne iyi ettin de aradın,” dedikten sonra hemen aklımdan geçirdim acaba kaç kitap alacak diye.
“İstediğin bir şey var mı?”
“Bilmem, aklımda şuan yok.”
Başladı kitap isimlerini saymaya. Aşağı yukarı en az otuz kitap isminden sonra
“Aaa yeter,” “Olum! Hepsini okudun ya da elinde var.”
“İyi tamam, Simyacı al. Okudum ama elimde yok. Belki yeniden okumak isteyebilirim.”
“Tamam, sen nasıl istersen,” dedi Leyla.
Sonra nasıl olduysa, “Bak, Rüzgârın Şarkısını Dinle de var” dedi.
Hemen “kitabın kapağı turuncu, kırmızı, mavi ve Doğan Yayınlarımı” dedim.
“Evet” dedi.
“Tamam. Onu al,” dedim.
Kitabın bana ulaşması da aşağı yukarı üç gün sürmesiyle elime ulaştı. Okuyup, bitirmek ise bu güne kaldı. Teşekkür ederim “Leyla.”
Haruki Murakami Japon asıllı ve büyük bir okuyucu kitlesine sahip güçlü bir kalemdir. İncelediğimiz kitabı ise ilk eseridir. Kitabın enteresan öyküsünü ise kendi ağzı ile kitabın sonunda bizlere aktarmaktadır. İlk eserini otuzlu yaşlarında yazmış ve birkaç zaman sonra tam zamanlı yazar olmaya karar verip, eserlerini sıralamaya başlamıştır.
Rüzgârın Şarkısını Dinle
Haruki Murakami’nin ilk romanı Rüzgârın Şarkısını Dinle, gençliğin yalnızlığını, geçiciliğini ve arayışlarını anlatan sakin bir başlangıç kitabıdır. Olaylardan çok atmosfer ve duygulara odaklanır. Müziğin ve yabancılaşmanın gölgesinde geçen bu kısa roman, büyük olaylar vaat etmez; ama Murakami’nin edebiyatına adım atmak isteyenler için kapı aralayan, samimi ve melankolik bir yolculuktur.
“Murakami’ye İlk Adım: Rüzgarın Şarkısını Dinle”
Murakami ile tanışma kitabı sayılabilecek bir roman. Klasik bir olay örgüsünden çok, parçalı düşünceler ve kısa anlardan oluşan bir metin gibi ilerliyor. Aslında büyük bir olay yaşanmıyor; anlatıcı ile arkadaşı Rat’ın barlarda geçen sohbetleri, yaz günlerinin boşluğu ve hayatın anlamına dair küçük sorgulamalar var.
Kitabı okurken bazen bir roman değil de birinin zihninin içinden geçen düşünceleri okuyormuşum gibi hissettim. Olayların belirgin bir hedefe doğru ilerlemesi yok; daha çok yalnızlık, yabancılaşma ve modern insanın iç boşluğu üzerine kurulmuş bir atmosfer var.
Murakami’nin daha sonra yazacağı romanların izlerini görmek mümkün. Özellikle sade anlatımı ve gündelik hayatın içindeki melankoliyi yakalama biçimi dikkat çekici. Büyük bir hikâye anlatmasa da, okurda hafif ama kalıcı bir duygu bırakıyor. Bu yönüyle klasik bir roman beklentisiyle değil, bir ruh hâlinin anlatımı olarak okununca daha anlamlı geliyor.
Murakami’nin ilk kitabı ve yirmili yaşlarının sonunda yazdığı bir kitap. Dağınık bir kitap da diyebiliriz, ucu açıkta kalan şeyler klasik Murakami kitaplarına göre daha yüzeysel işlenip daha yüzeysel şekilde açıkta bırakılmış. Her ne kadar okunması keyifli, karakterlerin içine girebiliyor olsak da kitapta olan acemilik de rahatlıkla fark edilebiliyor ama fark edilen bu acemilik Murakami’nin acemiliği, daha hem yaşı çok genç hem de ilk romanı olmasının yanında beyzbol maçında aklına “Ben de roman yazabilirim” düşüncesinin gelip kağıt ve kalem alışverişi sonrası yazmaya başladığı bir kitap, yani bu kitabı Murakami’den değil de farklı bir yazardan okumuş olsaydım acemilik vs. demeyip eminim ki çok farklı, değişik bir kitap okudum diye yorum yapar olurdum. Bundan ötürü de olacak ki Murakami senelerce, 79 yılında yazdığı bu kitabı senelerce çevrilmesine izin vermeyip yakın bir zamanda çevrilmesine izin veriyor ve bu acemiliğin belli olduğu güzel kitabı bizler de ancak okuyabiliyoruz.
Dağınık roman dedim ya ama dediğim gibi de başka bir yazardan okusam çok daha farklı yorumlar yazacağım bir roman, bariz bir şekilde Murakami’nin devam kitaplarında büyük bir yazar olacağının da göstergesi. Murakami kitabın sonundaki sonsözünde zaten kitabı bir yarışmaya gönderdiğini ve kaderinin bu yarışma sayesinde değiştiğini söylüyor. Elindeki tek taslağı bu kuruluşa gönderiyor ve eğer kazanamasaydım o kuruluşun dereceye girmeyen taslakları geri göndermediğinden dolayı yazarlık kariyerim bitebilirdi diyor, yani demem o ki dağınık bir kitap olarak gözükse de bir yarışmada dahi Rüzgarın Şarkısını Dinle farklılığını ortaya koymuş, yani başka bir yazardan okusaydım benim diyeceğim o farklı yorumları bir ilk kitap olduğu için, yeni bir yazar olduğu için o kuruluş Murakami’nin bu kitabına bu
Dil, zaman ve mekan üçlüsü yapıtın ana gövdesini oluştururken, yazarın hem ruhsal hem de akan hayatı yazımın kurgusal düzeyi hakkında hem bilgi verir hem de daha fazla özleşmemize sebebiyet verir. Bu bağlamsa Rüzgarın Şarkısı Dinle eserine eğilim gösterdiğimize; eserin bütünlüğü ve bunu sağlayan olay örgülerinin birbiriyle örtüşmesi okuyanın yazımın içinde hissetmesine kapı aralar. Bu aralardan içeriye sızan okuyucu her tümcenin altında kendine bir hayat pınarı bulabilir.
Hayatın var oluşsallığı ve bireyin kendi varlığını atfettiği ana dayanak noktası olarak, başka özne olan bireylerin ‘’benle’’ karşılaşması sonucu yaşamımızda nesne görevi görmesi hatta belli açılardan yüklem olma yükümlülüğü altında girmesi bağlamında yazarın dili işlemesi kendini okuyucuya bir kanıtı olarak görülebilir. Bu görüngülerin etrafında kurulan zaman-mekan diyagramı okuyanı kendi içine çekerken, kendiliğini yazının kurgusunda örtüştürdüğü karakter ya da yan karakterlerle kurmuş olduğu bağın açısı çok önemlidir. Çünkü yazar bu bağın kuvvetiyle ancak eserinin taçlandığı hissedebilir. Bu yüzden kullanılan dilin özselliği ve tarihselliği açısından yaklaştığımızda da, bireyin dil ile olan tecrübesini hayal dünyasını nasıl beslediğini de anlayabiliriz. İşte buradan hareketle; yazmak eyleminin temel gelişim sac ayaklarından birini gün yüzüne çıkarmış oluruz. Çünkü yazmak eyleminin bir rastgelelik olmadığı okuyucunun hem kavram dünyasında hem de zihin evrenine yeni bir tohum ektiğini anlayabilir hatta kesin bir kanıt olarak dahi sunabiliriz.
Esere derinlik açısından yaklaştığımızdaysa; her satırın belli bir veçhesi olsa da belli açılardan ilk deneyiminden kaynaklı olarak hikayeleştirmesi biraz yayvan kalmış gibi duruyor. Çünkü bölümlere ayrılan kurgular tamlığını üst başlık olarak sağlasa dahi
10/10
2022 21. kitabı
Haruki'yi ilk kez sekizinci sınıfta okumuştum. Şimdi üniversiteyi bitireceğim, Haruki en sevdiğim yazarlar sıralamasında birinciliği korumaya devam ediyor.
Günlerdir hatta haftalardır dinlenme ihtiyacım vardı fakat bin türlü yol denememe rağmen rahatlığa erişememiştim. Bu sabah derse gitmeden önce aniden, okumam gereken bütün makaleleri, ders kitaplarımı bırakıp bu kitabı aldım elime. İyi ki almışım. Aylardır rafta beklettiğim, bir türlü uygun fırsatı yaratıp okumadığım için kendime biraz kızgınım. Fırsat yaratmaya gerek bile yokmuş üstelik.
Gözünüzü kapatıp açsanız kendinizi karakterlerin içinde bulacağınız, o yıllarda, o yerlerde, o kişilerle birlikteymiş gibi hissedeceğiniz bir kitap. Sıcak, sakin, dinlendirici.
İyi okumalar.
Yazar Hakkında
Haruki MurakamiYazar · 36 kitap
1949 yılında dünyaya geldi, 1975'te Tokyo'daki Vaseda Üniversitesi'nden mezun oldu. 1986-1995 yılları arasında Avrupa ve ABD'de yaşadı. Yazarın ilk ve Gunzou Edebiyat Ödülü'nü alan romanı "Kaze no oto vo kike"dir (1979). Onu "Hitsuci vo meguru Bohken" (1982) isimli romanı izledi. Yazar bu eseriyle Yeni Yazarlar Noma Edebiyat Ödülü'nü aldı. Ardından "Sekai no ovari to hahdo bohrudo" (1985) geldi ve bu kitap da yazara Tanizaki Ödülü'nü kazandırdı. Ama ona asıl ününü kazandıran 16 dile çevrilen "İmkânsızın Şarkısı" (1987) oldu. 1995'te yayımlanan "Zemberekkuşu'nun Güncesi"yle 1996 yılında Yomiuri Edebiyat Ödülü'nü de kazanan Murakami, daha sonra baştan çıkarıcı bir aşk hikâyesi olan "Supuhtoniku no Koibito"yu (2001) yazdı. Yazar ayrıca, "Zoh no şohşitsu" (1993) ve "Kami no Kodomotaçi-va mina adoru" (2002) adı altında öykülerini de kitaplaştırmıştır. Japonya'nın XX. yüzyıldaki en büyük edebiyatçılarından biri olarak kabul edilmesine rağmen, Amerikan kültürünün etkisi altında kaldığı ve aşırı Batıcı olduğu eleştirilerine maruz kalan yazarın edebiyat dışı tek kitabı "Andahguraundo"dur (2001). Murakami'nin son eserleri ise "Kokky no minami, taiyou no nişi" (2003) ve "Dansu dansu dansu"dur (2003).
Ödülleri :
- 1996 Yomiuri Edebiyat Ödülü ("Zemberekkuşu'nun Güncesi"yle
- 1985 Tanizaki Ödülü ("Sekai no ovari to hahdo bohrudo"yla)
- 1982 Yeni Yazarlar Noma Edebiyat Ödülü ("Hitsuci vo meguru Bohken"le)
- 1979 Gunzou Edebiyat Ödülü ("Kaze no oto vo kike"yle)
