İsim Şehir Hayvan

8,1/10  (170 Oy) · 
732 okunma  · 
127 beğeni  · 
6.462 gösterim
Bir İngiliz üvinersitesinde yapılan araştırmaya göre,kelimelerin harflerinin hangi sırada yazıldıkları önemli değilmiş aslında... Önemli olan, birinci ve sonuncu harflerin yerinde olmasıymış... Çünkü, kelimeleri harf harf değil, bütün olarak oynuyormuşuz... Ardakai hraflrein sırsaı kıraşık da osla düüzgn ouknuyormuş. Trüban bduur. Tartıışlan mselee ne oulrsa olusn, bşınaa ve sounna trüban koyğduunda, aarda ypılaan yaınlşları görmeszin... Yaınlşları düüzgn gbii oukmyaa, düüzgn gbii anlmaaya bşlarsaın. Sbaah klkaarsın trüban konşuuursn, aşkam yaatrsın trüban konşuuursn. Kaafn alalk blulak oulr ama... Akılnda bi tek trüban kalır!
Hesna 
13 Nis 2017 · Kitabı okudu · 14 günde

Genellikle iki kitap birden okurum. Biri romanken, diğeri makale, deneme, hikaye, mektup ya da şiir kitabı oluyor. Çünkü bu tarz kitapların sade gitmediğine inanıyorum. Sıkıldıkça günde 3-5 makale okuyup kapatmak, daha da tadında bırakıyor. Tabii ki yanında sevdiğiniz bir romanı da okuyarak :)

Gelelim kitaba.... Yılmaz Özdil, kalemini çok sevdiğim bir köşe yazarıdır. Kendisini benim için diğerlerinden ayıran yönü ise hem esprili bir dil kullanması hem de her okuduğum yazısında insana bilmediği bir şeyler öğretmesi ya da geçmişte gizli kalmış olayları su üstüne çıkartarak onları hatırlatmasıdır... Yine çok severek, etkilenerek, yer yer gülüp, yer yer de ağlayarak okuduğum yazılarının olduğu bir kitaptı. Özellikle ülkemizde son 15 yılda olan ne kadar vaka varsa, şöyle bir film şeridi gibi gelip geçiyor gözünüzün önünden.

Ve Yılmaz Özdil' in deyimiyle:
"Halbuki ne güzel ülkeydi burası...
Masum. Sakin. Huzurlu.
Hayallerimiz vardı....
Umutlarımız...
Siyah beyaz filmlerimiz vardı..."