Öncelikle eşi Gül Sunal'ı bazı şeyleri yazıya döktüğü için kutluyorum. Ancak açıkçası kitap umduğum gibi değildi. Özellikle Kemal Sunal'dan kopup da Gül Sunal'ın kendi hayatını anlattığı kısımlarda, Sandıklı hatıraları ve Ege ağzıyla ilgili bölümlerde çok sıkıldım. Ben hep rahmetliden bahsetsin istedim. Ama Gül hanım, hayatı boyunca bir defa bile sete gitmediğini yazmış zaten. Kemal Sunal da işini eve getirmeyen bir insan olunca işte bu yüzden pek çok anı uçup gitmiş. Ancak kitap rahmetlinin ne kadar kaliteli bir insan ve adam gibi adam olduğunu ortaya koyuyor. İyi bir aile babası, eş ve gerçek bir kitap kurdu... Kitap keşke belgesel tadında olsa imiş. Pek çok kişi onu anlatsa imiş. Özellikle Hababam ve Arzu Filmli yıllar. Onu Şener Şen'den, Halit Akçatepe'den, oğlundan, Metin Akpınar'dan, Zeki Alasya'dan da dinlemek isterdim.
Yeşilçam’ın usta oyuncularından hepimizin de hala severek izlediği kah güldüğümüz kah ağladığımız Kemal Sunal’ın hayat hikayesini dinliyoruz, eşi Gül Sunal'ın kaleminden.
Eşi Gül hanım, sanatçının vefatından yıllar sonra, onunla olan anılarını kendine saklamaktan vazgeçip, sevenleriyle paylaşmaya karar vermiş ve ortaya, “kemal hadi gel, bir kahve içelim” isimli eser çıkmış.
Gül hanım kitapta ilk bakışta aşka düştükleri andan, Kemal Sunal'ın aile ilişkilerine, politikaya bakışına, günlük rutinlerinden oynadığı rollere nasıl hazırlandığına, ölümüne, bu ağır kaybın yarattığı boşluktan onsuz hayatın nasıl özlemle dolu olduğuna, çocuklarının doğumundan başarılı bireyler olmasına kadar evin bütün unsurlarını samimi bir şekilde anlatıyor.
Kitapta belirli bir kronolojik sıra yok.Biyografi demek doğru olmaz.Kitabın son sayfalarında fotoğraf albümü ve belgelerine yer verilmiş.Bu yüzden anı kitabı demek daha doğru olur.
" Ve bazıları yokken bile vardırlar fazlasıyla " (s.12)
Onu izleyerek, onunla gülüp hüzünlenerek, onu tanıyarak büyüdüğüm için kendimi şanslı sayıyorum.
Saygı ve özlemle..
.
.
.
Halkımızı Güldürürken düşündüren flimleri ile hayranı olduğumuz Güzel insan ve Sinema aktörümüz
Kemal Sunal 'ın bilmediğimiz kimi yönlerini eşinin kaleminden okumak güzeldi.
Vefatın dan sonra Sunal ailesinin yaşadığı bazı zorlukların can sıkıcı durumları da ifade etmiş Sn.
Gül Sunal
(Sokağa adının verilip sonra silinmesi, Mezar yerinin tapusunun bir başka şahsa tahsisi vb durumlar)
Daha fazlası için kitabı okurlara tavsiye ediyorum. Biyografi ve tarih kitapları şahsen tarafımdan kurgu romanlar dan daha bana akıcı geliyor.
Yaşanılanlar gerçek hayattan kesitler olduğu için iyi okumalar...
Bazı insanlar sanki gülmek ve güldürmek için doğmuştur. Simalarına baktığımızda sürekli gülümsemek gelir içimizden. İşte Kemal Sunal da bu insanlardan biriydi. Gülen adam olarak tanıdık biz onu.
Öncelikle eşi Gül Sunal'ı bazı şeyleri yazıya döktüğü için kutluyorum. Ancak açıkçası kitap umduğum gibi değildi. Özellikle Kemal Sunal'dan kopup da Gül Sunal'ın kendi hayatını anlattığı kısımlarda, Sandıklı hatıraları ve Ege ağzıyla ilgili bölümlerde çok sıkıldım. Ben hep rahmetliden bahsetsin istedim. Ama Gül hanım, hayatı boyunca bir defa bile sete gitmediğini yazmış zaten. Kemal Sunal da işini eve getirmeyen bir insan olunca işte bu yüzden pek çok anı uçup gitmiş. Ancak kitap rahmetlinin ne kadar kaliteli bir insan ve adam gibi adam olduğunu ortaya koyuyor. İyi bir aile babası, eş ve gerçek bir kitap kurdu... Kitap keşke belgesel tadında olsa imiş. Pek çok kişi onu anlatsa imiş. Özellikle Hababam ve Arzu Filmli yıllar. Onu Şener Şen'den, Halit Akçatepe'den, oğlundan, Metin Akpınar'dan, Zeki Alasya'dan da dinlemek isterdim.
Gül Sunal-Gel bir kahve içelim
Kemal Sunal in ardından birçok isim kitap yazmak istemiş onun hakkında fakat eşi Gül hanım izin vermemiş bu tekliflere ve almış kalemi kağıdı eline..kitabın başında diyor ki onu kendime sakladım fakat bunun bencillik olduğunu farkettigim anda başladım onu anlatmaya..Sıcacık bir anlatım okurla dertlesmis kendince öyle aman aman bir edebilik beklenmemeli..En çok sasirdigim o kadar filmin hatta hababam sınıfının ardından Şişli'de bir bodrum katında rutubet kokan bir evde buzdolabı bile yokken senelerce yaşamış olması.. O büyük bir sanatçıydı ve yerinin dolacagini sanmiyorum..Allah rahmet eylesin tekrar..
Tutunamayanlar dan sonra kendime gelmem için ( çünkü fazla ağırdı ama inatla bitirdim) kitaplarla göz kontağı kurduğum bir sıra da gözüme ve kalbime yine ilişti
Sevdiğiniz birinin hayatına biraz daha yakından hatta en sevdiklerinin gözünden bakıyorsunuz. Onlarla ağlayıp onlarla gülüyorsunuz. Kitap sizi tamamen sarıp onun içinde yaşamanızı sağlıyor. Gül Sunal'ın sade ve akıcı yazısı kitabi okumuyor da dinliyormuşsunuz gibi hissettiyor. Eğer sizde Kemal Sunal ile büyüdüyseniz kesinlikle tavsiye ederim.