Yazar:
Marcus Aurelius
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
Temmuz 1997
İlk Yayın Tarihi:
179
Yayınevi:
Dover Publications
Orijinal Adı:
Ta Eis Heaton (Τα Εις Εαυτόν)
Orijinal Dil:
Yunanca
Orijinal Ülke:
İtalya
ISBN:
9780486298238
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
26 diğer baskı · Tümünü Göster
Kendime Düşünceler
23,9bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2024 · 132 s.
Düşünceler
1.538 okunmaYapı Kredi Yayınları · Şubat 2022 · 170 s.
Kendime Düşünceler
582 okunmaCan Yayınları · Mart 2023 · 184 s.
Kendime Düşünceler
415 okunmaSay Yayınları · 2016 · 136 s.
Kendime Düşünceler
337 okunmaOda Yayınları · 28 Kasım 2017 · 142 s.
Kendime Düşünceler
264 okunmaYankı Yayınları · 1974 · 196 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
MARCUS AURELİUS KENDİME DÜŞÜNCELEREdebiyat
Kitabın yazarı Marcus Aurelius, 96-180 yılları arasında görev yapan beş iyi imparatordan sonuncusu olarak kabul edilmektedir. Kendime Düşünceler adlı felsefik kitabı da 170-180 yılları arasında savaştayken kısa kısa notlar halinde ele almış; ölümünden sonra kitap haline getirilmiştir. Marcus Aurelius, aynı zamanda en önemli Stoacı filozoflar arasında görülmektedir.
Peki nedir Stoacı felsefe? Kurucusu Kıbrıslı Zenon olan Stoacılık; Helenistik felsefe de öne çıkan akımlardandır. Stoacılar da temel esas mutluluktur. Mutluluğun dış koşullara bağlı olmadığını, doğaya uygun yaşayarak, topluma fayda göstererek, adaletli, ünün şanın geçici olduğunu ve her şeyden öte ölümün ve kaderin kabullenilerek mutluluğa erişilebilir. Erdemi doğaya uygun olarak yaşamak kabul etmişlerdir. Özellikle kişinin etik ve ahlak olarak iyiliğiyle ilgilenmektedirler.
Kitaba geçecek olursak, tabiki Stoacı düşünceler üzerine yazılmış bir eser. Kitapta özellikle her şeyin gelip geçici olduğu, şanın, şöhretin, paranın, zamanın vs. günümüzde çok önem verdiğimiz hiç bir şeyin değerinin olmadığı düşüncesi ağır basmaktadır. Marcus için önemli olan topluma faydalı, iyi ve adaletli olarak yaşamaktır. İnsanın arzusu ve nefsinin isteklerine güdümünde yaşamasının gereksiz olduğu düşüncesini savunmaktadır. Her anında ölümü bilerek buna uygun yaşamanın gerektiği düşüncesindedir.
Kitap sade ve anlaşılır bir dilde yazılması itibariyle okunması için felsefik bir temele ihtiyaç duyulmuyor. Gerçekten kişiye ve hayata dair çok güzel öğütler bulundurduğu için farklı zamanlarda okunulursa farklı anlamlar da doğurabilir. Okumanızı tavsiye ederim.
Yaşamak için on bin yılın varmış gibi davranma!Felsefe
İnsanoğlu var olduğu günden beri sürekli mutluluğun gizini aramış. Bunu pek çok din adamı, düşünür ve filozofun ortaya koyduğu görüş, düşünce ve eserlerinden de görmek mümkün. Öyle ki birçok filozof
Bir İmparatorun Gizli Not DefteriFelsefe
Öncelikle şunu bilmek lazım: Bu kitap aslında bir "kitap" olarak yazılmamış. Roma İmparatoru Marcus Aurelius, bu notları sadece kendisi için tutmuş. Akşam çadırına çekildiğinde, savaşların,
Not: inceleme değil, kendime düşünceler :)
Puan vermedi·132 syf.·
2024 78. kitabı
Özellikle Kötülerin okuması gereken bir kitapla karşınızdayım sayın ve değerli bin k sakinleri .( O zaman benim okumama gerek yok dediginizi duyar gibiyim :))
İyi de kötülük problemi nasıl çözülür? Ya da bir problem mıdır kötülük ? Problemse cözülmeli mi ? Ya da cözülebilir mi ? Kafamda deli sorular.
Aslına bakarsanız hepimiz iyiyiz. :) Bu satırları okuyup da " ben kötüyüm kitabı okusam fena olmaz , belki biraz kötülüğüm azalır. " diyecek birinin olmadığını siz de ben de biliyoruz :)
Hepimiz iyiyiz Elhamdülillah , burası iyiler ülkesi hatta dünyası . Öyleyse çevremizde olup biten "kötülükler" kimin eseri. En yakınlarımızdan başlayalım ailemiz ,arkadaşlarımız kısaca tanıdığımiz iletişim halinde olduğum tüm insanları düşünelim bı an, bize göre kötü bir şey yaptıklarında uyarsak nasıl bı tepki ile karşılaşırız. Sizce de tuhaf değil mi insanoğlu , ego nelere kadir :)
Kitap 
Kendime Düşünceler olunca ben de biraz kendime düşündüm müsaadenizle :)
Gelelim kitaba , bazen birbirini tekrar eden öğütler gibi görünse de insanı düşünmeye sevk eden kısımlar yoğunlukta , ben sevdim.
Kendine düşünenleri davet ediyorum , keyifli okumalar efendim ....
Kendime Düşünceler olunca ben de biraz kendime düşündüm müsaadenizle :)
Gelelim kitaba , bazen birbirini tekrar eden öğütler gibi görünse de insanı düşünmeye sevk eden kısımlar yoğunlukta , ben sevdim.
Kendine düşünenleri davet ediyorum , keyifli okumalar efendim ....Kendinle Konuşmanın Ağırlığı·132 syf.·1000Kitap
7/10
2025 51. kitabı
Okurken sanki bir kitabın değil, bir insanın zihninin içindeydim. Marcus Aurelius bana seslenmiyor, beni ikna etmeye çalışmıyor; hatta fark ettiğim kadarıyla beni hiç umursamıyor bile. O sadece kendine konuşuyor. Ben de istemeden bu konuşmaya kulak misafiri oluyorum.
Bazı sayfalarda durup uzun süre düşündüm. Çünkü yazılanlar çok “akıllıca” olduğu için değil, fazlasıyla tanıdık olduğu için çarptı beni. Öfkelenmemeye çalışması, insanlardan yorulması, sabırlı olmayı kendine tekrar tekrar hatırlatması… Bunlar bir imparatorun değil, günümüzden herhangi birinin iç sesi gibiydi.
Kitap beni rahatlatmadı. Tam tersine, çoğu yerde içimi hafifçe sıkıştırdı. Çünkü Marcus Aurelius kendine karşı çok dürüst. Kendini kandırmıyor, bahane üretmiyor. “Dünya böyle, insanlar böyle, sen de busun” diyerek işi yumuşatmıyor. Bu sert kabulleniş insanı ister istemez kendi hayatına bakmaya zorluyor.
Okurken fark ettim ki bu metinler güzellik vaat etmiyor. Umut aşılamıyor. Teselli sunmuyor. Sadece ayakta durmayı öneriyor. Hayatın yükünü hafifletmek yerine, o yükle nasıl yürüneceğini gösteriyor. Bu yüzden de her ruh hâlinde okunacak bir kitap değil. Bazen fazla mesafeli, fazla soğuk, hatta insanı yalnız bırakan bir tonu var.
Ama belki de bu yüzden etkili. Çünkü Marcus Aurelius’un gücü, her şeyi kontrol edebilmesinde değil; kontrol edemediklerini kabul edebilmesinde yatıyor. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey bir filozofun bilgeliği değil, kendisiyle mücadele eden bir insanın sessiz direnci oldu.
Kendime Düşünceler bende şunu bıraktı:
Hayat daha iyi olmayabilir ama ben, ona karşı biraz daha sağlam durabilirim.
Ben batıyorum, doğan güneşe gidinFelsefe
"Ya krallar filozof olmalı yada filozoflar kral" diyen büyük düşünür Platon’ un işaret ettiği lider. Romanın en iyi 5 imparatorlarından biri olan Marcus Aurelius. Aslında imparator bu edebi yazınla kendine öğüt vermiyor yüzyıllar sonrasına ulaşıp bizlere de tavsiyelerde bulunuyor. Bizden yaklaşık 2000 yıl önce yaşamış ve zorluklarla dolu bir çağda halkını olabildiğince mutlu etmeye çalışmış, erdemi hayatının her yanına yaymış bir Filozof kralın öğretileri bunlar. Özellikle de kendisinden önce yaşamış usta filozof Sokrates in ve Epiktetos’un yolunu takip ettiği kitabının birçok yerinde adlarını anmasından belli. Önyargılı olmadan ve öncesinde de Sokrates ile Epiktetos’un kavranarak bu kitabın okunmasını daha doğru olur gibi. Ölürken arkasında gözyaşlarına boğulan askerlerine "Ben batıyorum, doğan güneşe gidin." diyen imparator tüm saygıyı hak ediyor.
"Her şey fânidir, hatırlayan da hatırlanan da."Edebiyat
"Zümrüt çirkinleşir mi övgüler düzülmezse?"
Diyor Marcus Aurelius. Zümrüt övgüler düzülmese de zümrüttür, övülmeyişi değerinden bir şey eksiltmez. Bu kitap da zümrüt gibi, övgüler
Okumadan yapılan beğenilere karşıyım :)·132 syf.·
5/10
2026 39. kitabı
İnsan dış dünyayı değil, kendi zihnini yönetirse huzura ulaşır.
Kendime Düşünceler ile aramız biraz garip bir ilişkiydi. Ben daha akıcı, beni içine çekecek bir şey beklerken, karşıma sürekli “kendine gel” diyen bir iç ses çıktı.
Okurken şöyle hissettim: Sanki Marcus Aurelius oturmuş, hayatı çözmüş ve ben de yanına gitmişim ama o bana dönüp “önce sen kendini çöz” diyor. Haklı mı? Haklı. Ama insan bazen de biraz şımartılmak istiyor, sürekli nasihat değil.
Kitap kötü mü? Asla değil. Hatta bazı cümleler var, altını çizmeye kıyamıyorsun çünkü direkt zihnine kazınıyor. Ama genel olarak böyle tek oturuşta “akıp gitti” diyebileceğim bir kitap da olmadı.
Sonunda şunu fark ettim: Bu kitapla kavga edemiyorsun çünkü hep haklı. Ama her haklı olanı da insan sevemiyor.
Kendime Düşünceler ile aramız biraz garip bir ilişkiydi. Ben daha akıcı, beni içine çekecek bir şey beklerken, karşıma sürekli “kendine gel” diyen bir iç ses çıktı.
Okurken şöyle hissettim: Sanki Marcus Aurelius oturmuş, hayatı çözmüş ve ben de yanına gitmişim ama o bana dönüp “önce sen kendini çöz” diyor. Haklı mı? Haklı. Ama insan bazen de biraz şımartılmak istiyor, sürekli nasihat değil.
Kitap kötü mü? Asla değil. Hatta bazı cümleler var, altını çizmeye kıyamıyorsun çünkü direkt zihnine kazınıyor. Ama genel olarak böyle tek oturuşta “akıp gitti” diyebileceğim bir kitap da olmadı.
Sonunda şunu fark ettim: Bu kitapla kavga edemiyorsun çünkü hep haklı. Ama her haklı olanı da insan sevemiyor.
Yazar, tarihin en güçlü imparatorluklarından biri olan Roma'nın 19 yıl başında bulunan, son derece mütevazi ve elinde dönemin her türlü imkanı olmasına rağmen özveriyle yazı yazarak savaş koşullarında bile kendini geliştirmeyi ihmal etmemiş; döneminden yüzyıllar sonra dahi milyonlarca insanın yazılarından kendince dersler çıkarabileceği, daha önce ifadeye dökemediği düşüncelerine paralel kendini bulabileceği bir başyapıt ortaya koymuş.
Her ne kadar kitap ismi 'Kendime Düşünceler' olsa da Antik Yunan ve Roma filozoflarından alıntılarla birlikte Marcus Aurelius nasıl bir yönetici ve karaktere sahip bir düşünür olduğunu tüm dünyaya açıkça gösteren bir profesyonel.
Stoacılık, varlık felsefesi ve determinizmden hedonizme karşıt görüşleri ve nasıl yaşanması gerektiğine dair özgün fikirleriyle bugüne kadar okuduklarım arasında sayfa sayısına oranla en çok not aldığım, aynı zamanda ilk inceleme paylaşma gereği hissettiğim kitaptır.
"Havaya atılmış bir taş için ne yere düşmek kötüdür, ne de havaya atılmak."
Kendime Düşünceler
Marcus Aurelius nasıl bir yönetici ve karaktere sahip bir düşünür olduğunu tüm dünyaya açıkça gösteren bir profesyonel.
Stoacılık, varlık felsefesi ve determinizmden hedonizme karşıt görüşleri ve nasıl yaşanması gerektiğine dair özgün fikirleriyle bugüne kadar okuduklarım arasında sayfa sayısına oranla en çok not aldığım, aynı zamanda ilk inceleme paylaşma gereği hissettiğim kitaptır.
"Havaya atılmış bir taş için ne yere düşmek kötüdür, ne de havaya atılmak."
Kendime DüşüncelerKendini dinlemek...
Bazı kitaplar vardır, seni kendine çağırır. Kendime Düşünceler , böyle bir kitap. Bir dostun omzuna başını koymuşsun gibi değil; sanki kendi içinin en derin yerine oturmuş, kendi yüreğini dinliyormuşsun gibi.
Marcus Aurelius , bir imparator olmasına rağmen satırlarında öyle bir insan olma hâli var ki; gücü, şöhreti, savaşları bir kenara bırakıyor ve kendine, yani bize çok tanıdık sorular soruyor:
Ben kimim?
Hayat neden bu kadar geçici?
İyilik yapmak neden bazen zor ama hep doğru?
Kitabı okurken, sanki yüzyıllar önce yaşamış bir adam değil de, bugünün karmaşasında nefes almaya çalışan bir dost konuşuyor gibi hissediyorsunuz. Dili sade ama ruhu derin. Her sayfa, kendine dürüst olmanın ne kadar cesur bir şey olduğunu hatırlatıyor.
Bu kitap bize felsefe öğretmiyor, senin içinde olan bir bilgeyle tanıştırıyor. Satır aralarında bir dinginlik var, o sessiz gücü hissettiriyor. Hayatın kontrol edemediğimiz yönlerine karşı gösterilen o zarif kabulleniş... belki de “olgunluk” denilen şey bu.
Bir süre sonra fark ediyorsunuz ki:
Bu kitap okunmak için değil, yaşamak için.
Bir sabah kahvesiyle, bir akşam sessizliğinde, hatta bir yorgun günün sonunda... açıp birkaç satır okuduğunda bile içini toparlıyor.
Ve en çok da şu hissi bırakıyor geride:
Kendinle baş başa kalmaktan korkma.
Çünkü en gerçek huzur, orada seni bekliyor.
“Bazı kitaplar hayatı anlatır, bazıları seni... Bu kitap ikisini birden yapıyor.”
Keyifli okumalar dilerim.
Kendime Düşünceler , böyle bir kitap. Bir dostun omzuna başını koymuşsun gibi değil; sanki kendi içinin en derin yerine oturmuş, kendi yüreğini dinliyormuşsun gibi.
Marcus Aurelius , bir imparator olmasına rağmen satırlarında öyle bir insan olma hâli var ki; gücü, şöhreti, savaşları bir kenara bırakıyor ve kendine, yani bize çok tanıdık sorular soruyor:
Ben kimim?
Hayat neden bu kadar geçici?
İyilik yapmak neden bazen zor ama hep doğru?
Kitabı okurken, sanki yüzyıllar önce yaşamış bir adam değil de, bugünün karmaşasında nefes almaya çalışan bir dost konuşuyor gibi hissediyorsunuz. Dili sade ama ruhu derin. Her sayfa, kendine dürüst olmanın ne kadar cesur bir şey olduğunu hatırlatıyor.
Bu kitap bize felsefe öğretmiyor, senin içinde olan bir bilgeyle tanıştırıyor. Satır aralarında bir dinginlik var, o sessiz gücü hissettiriyor. Hayatın kontrol edemediğimiz yönlerine karşı gösterilen o zarif kabulleniş... belki de “olgunluk” denilen şey bu.
Bir süre sonra fark ediyorsunuz ki:
Bu kitap okunmak için değil, yaşamak için.
Bir sabah kahvesiyle, bir akşam sessizliğinde, hatta bir yorgun günün sonunda... açıp birkaç satır okuduğunda bile içini toparlıyor.
Ve en çok da şu hissi bırakıyor geride:
Kendinle baş başa kalmaktan korkma.
Çünkü en gerçek huzur, orada seni bekliyor.
“Bazı kitaplar hayatı anlatır, bazıları seni... Bu kitap ikisini birden yapıyor.”
Keyifli okumalar dilerim.Yazar Hakkında
Marcus AureliusYazar · 7 kitap
Marcus Aurelius Antoninus Augustus (26 Nisan 121 - 17 Mart 180). 161 - 180 yılları arası Roma İmparatoru. 96 - 180 yılları arasında görev yapan Beş İyi İmparator'dan sonuncusudur ve aynı zamanda en önemli Stoacı filozoflardan biri olarak kabul edilir.
Adını ilk olarak Asya'da yeniden güçlenmeye başlayan Pers İmparatorluğu'na karşı ve limes Germanicus (Cermen sınırı) boyunca Cermen kabilelerle yaptığı savaşlar ve ardından Tuna nehrini aşmasıyla duyurur. Doğuda, Avidius Cassius önderliğindeki bir isyanı bastırmıştır.
Marcus Aurelius'a ait (Meditations / Kendime Gözleyişim) adlı felsefi eser 170-180 arasında savaştayken yazıldı. Eser edebi bir başyapıt olarak günümüzde bile hala saygı görür ve "mükkemmel vurgusu ve sonsuz narinliği" ile övgüyü hak eder.
