Yazar:
Walter Tevis
Çevirmen:
Şükrü Zafer Serinken
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
300
Basım Tarihi:
2004
Yayınevi:
Alteo Yayınları
Orijinal Adı:
Mockingbird
ISBN:
9789759234027
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2022 28. kitabı
Alaycı Kuş. Uzun süredir merak ettiğim ancak bir türlü okumaya fırsat bulamadığım bir kitaptı. Türü Bilimkurgu. Klasiklerden birisi olan bu kitabı ben çok sevdim. Kitap bana göre geleceğin bir yansıması…
İnsanların kendi ürettikleri robotların eline yavaş yavaş tüm yönetimi bıraktığı bir dünya düşünün. Robotlar işlevselliğine göre numaralandırılmış ve en zeki robot ise dokuzuncu yapım bir robot. Ancak bu son robot üretilirken bir hata yapılıyor. Hissedebilen, duyguları olan bir robot yapılıyor. İnsanların kıskançlıkla, kinle ve fesatla neler yapabildiğini düşünürsek çok zeki bir robota duygusallık eklemek mi? Müthiş.
Öyle bir dönem düşünün ki insanlar ‘okumayı’ bilmiyor, üretim yok, dünya artık durmuş. Çünkü insanlar sürekli uyuşturucu kullanarak beyinlerini uyuşturuyor, orada burada üç insan toplanıp kendilerini yakarak toplu olarak intihar ediyor. Delilik her yanı sarmış ancak kimse bu deliliğin farkında değil. Çünkü farkına varamayacak kadar uyuşmuşlar.
İşgüçlerinin çoğunu zeki olmayan düşük dereceli robotlar üstleniyor. İnsanlara gerek kalmamış. Ancak bu robotlar düşük dereceli. Kitabın çoğu kısmında okurken insanlardan alınıp robotlara verilen bu işlerin nasıl küçük basit hatalarla durma noktasına geldiğini görüyoruz. Çünkü oluşabilecek farklı sorunları çözme yetisi olmayan robotlar bunlar. Bu kısımları okurken günümüzde herkesin evinde olan robot süpürgeler geldi aklıma. Hani şu isim verilerek insanlaştırılan ancak bir engele takıldığı zaman çalışmayı durduran ya da aynı yerde kendi kendine dönen robot süpürgeler. Kitaptaki gelecekten fazla uzak değiliz sanki!
Kitap, robotların tüm dünyayı yönettiği, insanların ‘okumak’ kelimesinin anlamını bilmediği, çocukların ‘doğmadığı’, insanların uyuşturucu kullanarak rutin bir şekilde beynini uyuşturduğu bir dönemde
Walter Tevis’in “Alaycı Kuş” romanı, bilim kurgu türünde yazılmış, inanılmaz derecede farklı ve düşündürücü bir eser olarak öne çıkıyor. 1980 yılında yayımlanan bu roman, insanlığın geleceği üzerine kasvetli bir tablo çizerken, aynı zamanda umut ve kurtuluşun da müjdesini taşıyor. Kendi elleriyle türlerini yok olma noktasına getiren insanların, doğruları yeniden keşfederek küllerinden tekrar doğmasını anlatan Tevis, teknolojinin ve toplumsal değişimlerin insan doğası üzerindeki etkilerini oldukça öngörülü ve zamanının ötesinde bir doğrulukla irdeliyor.
Spofforth bir robot olmasına rağmen hissedebiliyor, insani duyguları var. İnsanlardan pek çok üstün özelliği bulunsa da söz konusu aşk olduğunda kendini yetersiz hissetmesi ise onun kırılganlığını vurguluyor. Öte yandan romana adını veren alaycı kuş, duyduğu çoğu sesi taklit edebilmesiyle ünlü bir kuş türü. Yine Susan Collins’in Açlık Oyunları serisinde de karşımıza çıkmış ve üçüncü kitabına adını vermişti. Spofforth’un da 9. Yapım bir robot olarak insanları taklit ettiğini söylemek mümkün. Dolayısıyla, insansı bir robot olsa da tam anlamıyla insana dönüşemeyen, bir taklitten öteye gidemeyen Spofforth ile alaycı kuş arasında bağ kurmak zor değil. Sonuç olarak Alaycı Kuş, tanıdığımız, bildiğimiz temalar çerçevesinde kaleme alınmasına rağmen gerek finaliyle gerek ilerlediği ilgi çekici hikâye kurgusuyla akıllara kazınan eşsiz bir klasik.
Ormanın kenarında bir tek alaycı Kuş şakır
(Spolier içerebilir.)
Okumayı yazmayı bilmediğiniz her işi robotların yaptığı bir dünya düşünün. Kitap, Fahrenheit 451 ve Cesur Yeni Dünya kitaplarından izler taşıyor. Walter Tevis'in Alaycı Kuş adlı eseri, insanlık tarihindeki büyük bir düşüşü anlatan distopik bir dünyada geçiyor. İnsanların, okuma ve yazma gibi temel yeteneklerinden yoksun, teknolojinin ve televizyonun egemen olduğu, bireylerin pasifleştirildiği, düşünme yeteneklerinin köreldiği bir dünya. İnsanların yaşama isteği uyuşturucularla baskılanıyor, nesil tükenmek üzere; bebekler ve çocuklar yok, en genç insanlar ise otuzlu yaşlarda. İnsanlar gruplar halinde sokak ortasında kendilerini yakıyor.
Kitap, bu bozulmuş düzenin sorgusuna odaklanıyor. İnsanlar, robotların yaptığı işlere bağımlı hale gelmiş ve kendi düşünce güçlerini kaybetmişlerdir. İnsanlar birer tüketiciye dönüşmüş, hayatları sadece günlük rutinlerle ve teknolojiyle sınırlıdır.
Eserin merkezinde bir robot ve iki insan yer alır. Spofforth, "dokuzuncu yapım" adı verilen bir robot serisinin sonuncusudur. Son derece zeki ve güçlüdür, ancak yaşamından memnun değildir. Spofforth'un özlemi, sonsuza kadar yaşamamak ve nihayetinde ölme arzusudur. Diğer tarafta, Paul adlı bir insan, okumayı ve yazmayı keşfeder. Ancak, bu yeteneklerin insanlar arasında paylaşılması yasaktır. Paul, Mary Lou adında bir kadınla tanışır ve ona okumayı yazmayı öğretir. İkisi arasında duygusal bir bağ gelişir, ancak bu, düzenin sapkınlık olarak gördüğü bir şeydir. Paul, hem okumayı öğrettiği için hem de bir kadınla aynı evde uzun süre yaşadığı için hapse atılır. Bundan sonra olaylar daha da ilginçleşir ve sürükleyici bir hal alır, okuyucu sürekli bir merak içinde kalır.
Tevis'in kitabı, insanın düşünsel ve duygusal kapasitesinin yitirildiği bir dünyada anlam arayışını
Walter Tevis, 
1984 , 
Cesur Yeni Dünya , 
Fahrenheit 451 ‘i derin bir nefes alıp içine çekmiş, sonra yavaşça nefesini dışarı bırakmış, Alaycı Kuş şakıyarak uçmuş. Özet oldu mu? Olmadıysa şöyle devam edeyim.
Yazar, hemen hepsinden bir şeyler almış. Sonra da önsözde yer alan “edebi unutkanlık” kelimesinin hakkını vermiş, daha önce bu kitaplar yazılmamış gibi yazabilmiş. Kitap da bu sayede, tüm o bilindik anekdotları işlemesine rağmen kendi başına bir kitap olmayı başarmış.
Okuma yetisinin neredeyse yok olduğu bir dünya hayal edin. Yapay zeka ürünü robotların dünyayı yönettiği, insan soyunun tükenmeye yüz tuttuğu, yaşam anlamını, umudunu yitiren insanların da kendilerini öldürmesinler diye ilaçlarla hayatta tutulduğu kasvetli, küçülmüş bir dünya. Bugünküne belli yanlarıyla benziyor değil mi? Walter Tevis de öyle düşünmüş olacak ki, bizi gelecekte tam da böyle bir dünya bekliyor olabilir diye düşündürtüyor okura.
Olaylar üç ana karakterin etrafında şekilleniyor. Kendini öldürmek isteyen ama yapamayan son yazılım ürünü robot Spofforth, okumayı öğrenen ve bunu başkalarına öğretmek için yola çıkan profesör Paul Bentley ve çizilen hayatın dışında kalmayı başarmış isyankar kadın Mary Lou. Yazarın en büyük başarısı bu karakterleri ustalıkla yaratmış olmasında bana göre. Kitapları okurken karakterlerin kendine ait karakterleri olmasını önemseyen herkesin seveceği bir kitap çıkmış ortaya.
Bilimkurgu, distopya sevenlerin mutlaka okumasını önereceğim bir kitap.
Keyifli okumalar..
1984 , Cesur Yeni Dünya , Fahrenheit 451 ‘i derin bir nefes alıp içine çekmiş, sonra yavaşça nefesini dışarı bırakmış, Alaycı Kuş şakıyarak uçmuş. Özet oldu mu? Olmadıysa şöyle devam edeyim.
Yazar, hemen hepsinden bir şeyler almış. Sonra da önsözde yer alan “edebi unutkanlık” kelimesinin hakkını vermiş, daha önce bu kitaplar yazılmamış gibi yazabilmiş. Kitap da bu sayede, tüm o bilindik anekdotları işlemesine rağmen kendi başına bir kitap olmayı başarmış.
Okuma yetisinin neredeyse yok olduğu bir dünya hayal edin. Yapay zeka ürünü robotların dünyayı yönettiği, insan soyunun tükenmeye yüz tuttuğu, yaşam anlamını, umudunu yitiren insanların da kendilerini öldürmesinler diye ilaçlarla hayatta tutulduğu kasvetli, küçülmüş bir dünya. Bugünküne belli yanlarıyla benziyor değil mi? Walter Tevis de öyle düşünmüş olacak ki, bizi gelecekte tam da böyle bir dünya bekliyor olabilir diye düşündürtüyor okura.
Olaylar üç ana karakterin etrafında şekilleniyor. Kendini öldürmek isteyen ama yapamayan son yazılım ürünü robot Spofforth, okumayı öğrenen ve bunu başkalarına öğretmek için yola çıkan profesör Paul Bentley ve çizilen hayatın dışında kalmayı başarmış isyankar kadın Mary Lou. Yazarın en büyük başarısı bu karakterleri ustalıkla yaratmış olmasında bana göre. Kitapları okurken karakterlerin kendine ait karakterleri olmasını önemseyen herkesin seveceği bir kitap çıkmış ortaya.
Bilimkurgu, distopya sevenlerin mutlaka okumasını önereceğim bir kitap.
Keyifli okumalar..
Uzun zamandır bu denli güzel bir distopya okumamıştım. Mary Lou, Paul ve Bob okumanın ve nüfus artış hızının neredeyse sıfır olduğu bir dünyada yaşıyorlar. Bob insanlara bağlı bir robot ve nüfus artışının neredeyse bitmesine o sebep oluyor. Mary Lou insanlara verilen ilaçları almayı reddeden biri. Paul ise bir okuyucu. Kitapta anlatılan şeyler o kadar günümüze benziyor ki şaşkına döndüm. Yazarı Dünyaya Düşen Adam kitabıyla çok sevmiştim zaten, bu kitabına da bayıldım. Storytel'de dinledim ve seslendirmeler de gayet iyiydi. Mutlaka okumanızı öneririm.
Puan vermedi·280 syf.·
2021 52. kitabı
Yaklaşık 400 yıl sonrasında geçen roman, dünyada robotların hâkimiyeti ve insanların okumayı unuttuğu bir dünya.
Kitap üç karakter üstünde geçiyor. Bob Spoffort, Paul Bentley ve Mary Lou. Spoffort insanı duygulara sahip tek robot. Diğer iki karakter insan.
Kitaptaki kadın karakter Mary Lou ve İkarus'un Düşüşü tablosu yazarın diğer kitabı olan 
Dünya’ya Düşen Adam 'da da vardı.
Kitapta dünyadaki toplam insan nufüsü 10 milyon, ve insanların çoğu kısırlaştırmış. Bu geri kalan insanlar avare cahil kalmışlar. Aklıma Utopia dizisi geldi, orada da insanları kısırlaştırma projesi vardı.
Robotların Yükselişi kitabında yakın gelecekte yavaş yavaş mesleklerimizi robotlar alacağı öngörüsü var.
Yazarın öngörüsü gerçekleşir mi bilemem ama ilerde robotlardan oluşabilecek bir dünya olması muhtemel.
Dünya’ya Düşen Adam 'da da vardı.
Kitapta dünyadaki toplam insan nufüsü 10 milyon, ve insanların çoğu kısırlaştırmış. Bu geri kalan insanlar avare cahil kalmışlar. Aklıma Utopia dizisi geldi, orada da insanları kısırlaştırma projesi vardı.
Robotların Yükselişi kitabında yakın gelecekte yavaş yavaş mesleklerimizi robotlar alacağı öngörüsü var.
Yazarın öngörüsü gerçekleşir mi bilemem ama ilerde robotlardan oluşabilecek bir dünya olması muhtemel.
Puan vermedi·280 syf.··
Beğendi
·2021 168. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 16 Eylül 2021 09:24
Kitap her ne kadar İthaki Yayınlarının Bilimkurgu klasikleri arasında çıkmışsa da bilimkurgu olarak nitelendirmek zor. Alaycı Kuş bir distopya.
Yazarın geçtiğimiz sene mini dizi olarak izlediğimiz Vezir Gambiti ve sinemaya uyarlanmış kült bir film olan Dünyaya Düşen Adam kitaplarının yanında Alaycı Kuş kabus gibi bir geleceği anlatıyor. Ölmek isteyen bir robot olan Spofforth'un yönettiği, insanların ilaçlarla uyuşturulduğu, toplu intiharların yaşandığı, çocukların olmadığı, her şeyi robotların yaptığı, çürüyen ve sona doğru ilerleyen bir dünya.
En büyük kabus ise okuma yazmanın unutulduğu, kitapların olmadığı bir yaşam. Okuyup yazmayan, öğrenmeyen bir insanın düşünceleri ancak bir maymunun ki kadardır.
Ana kurguda yer alan saçmalık dışında bu tür hayalleri olan yazarlardan öğreneceğimiz çok şey var.
Romanı bir arkadaşımla (CemCBG) eş zamanlı okuduk. Onun düşüncelerini merakla bekliyorum.
Alaycı KuşBilim
Bundan yüzyıllar sonra, dünyayı robotlar yönetiyor, birkaç insandan başka kimse yok, insanların duyguları kontrol edilsin diye sopor adını verdikleri ilaç kullandıkları bir dünya.. okuma öğrenmek ve kitaplar yasak, biriyle bir haftadan fazla görüşmek yasak, kuralları çiğnerseniz saptayıcı robotlar tarafından hapse atılırsınız.. bu düzene dayanamayan insanlar ise grupça kendilerini yakıp intihar ediyorlar..
Bu dünyanın içinde okumayı bilen tek adam Bentley, bu düzenden nefret eden ve her şeye baş kaldıran bir kadın Mary ve kendini öldürmek isteyen son yapım bir robot olan Spofforth ana karakterlerimiz.
Kitap genel olarak Bentley ve Mary’nin bölümlerinden oluşuyor. Üslup çok güzeldi bunu söylemeden geçemeyeceğim, yazarla Vezir Gambiti kitabında tanışmıştım kalemi gerçekten çok akıcı ve sade.
Okudukça aslında hem çok tanıdık geliyor her şey hem de korkutuyor, ürpertiyor. Kitapların olmadığı bir dünya, okumayı bilen yok, robotlarla yaşıyorsunuz, duygu yok, birine aşık olmak yok, seks sadece orgazm olmakla kalıyor, bu dünyada çocuk yok çünkü tüm insanların kullandığı ‘sopor’ ilacına kısırlaştırıcı da katılıyor.
Ne kadar korkunç.. ama umut doluydu bu kitap, Bentley’nin duygusallığı, Mary’nin gücü.. bir robot olmasına rağmen Spofforth’un duygularının olması..
Her şeyiyle harika bir kitaptı, çok sevdim kurguyu.
Bana Fahrenheit 451, Hayvan Çiftliği ve 1984 kitaplarını çağrıştırdı çoğu yerde. Bu yüzden de çok sevdim aslında kitabı.
Ben kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum. Distopya seviyorsanız mutlaka bunu da seversiniz diye düşünüyorum. Muhtemel gelecek beni çok etkiledi..
Şu cümle aklımdan çıkmıyor diyebilirim:
“Ormanın kıyısında bir tek alaycı kuş şakır.”
İnsanlığı adım adım bilerek mi ahmaklığa sürüklüyorlar?
Alaycı Kuş'un ilk sayfalarından itibaren içimde yinelenen ses yukarıda yazan sözcüklerden oluşuyordu. İnsanlık teknoloji olarak fersah fersah ilerlemiş, tüm işleri derecelerine göre robotlara devretmiş. Bu arada kendisi tembelleşmiş ve de bilerek ve isteyerek hissizleştirilmiş.
Son kuşak dokuzuncu yapım robotlar insanlığın işlerini yerine getirme işini bir adım öteye taşıyarak hislerle donatılmış. Bu donatım ters teperek biri hariç tüm dokuzuncu yapımların ya delirmesine ya da intihar etmesine neden olmuş. Geriye kalan son dokuzuncu yapıma insanlar yaşamaya devam ettiği sürece kendi canına kıymama emri verilmiş ama o dokuzuncu yapımın istediği tek bir şey var. En üst katına defalarca kez tırmandığı binanın çatı katından kendisini boşluğa bırakabilmek. Bunun için de gerekirse tüm insanlığı yok etmekte en ufak bir sakınca görmüyor.
İnsanlar tarafında ise bir okur var. Evet, okur. Kitap okuyabilen tek bir insan... Bu sayede karakter içinde bulunduğu özgürlük adlı parmaklıklarından ardında gerçek özgürlüğün tanımını öğreniyor. Film izliyor, şiir okuyor, müzik dinliyor, yemek yapıyor... hatta seviyor. Yasak olan şeyler içinde en affedilmeyen suçu işliyor, aşık oluyor.
Gerçek ötesi, distopik ve sarsıcı "Alaycı Kuş" her bilim kurgu sever için köşebaşı kitaplarından biri.
Okuduğunuz için teşekkürler.
Selam️
Walter Tevis “Alaycı Kuş”
Orijinal adı “Mockingbird”
Çeviri Cihan Karamancı
Yayınevi İthaki
Tür Bilimkurgu Klasiği / Postapokaliptik
Sayfa sayısı 276
Ortalama okuma süresi: 7 saat 56 dakika
Teknoloji hegemonyasında insan nüfusunun azaldığı, yaşamaya devam edenlerin de ilaçlarla ayakta durduğu melankolik kasvetli bir dünyadayız. Günümüzden yüzlerce yıl sonra, İnsanlık geçmişini unutmaya yüz tutmuş, entelektüel mirasını yitirmiş, artık hiç çocuk doğmuyor son yaklaşmakta; yaşamaktansa özkıyımı tercih edenlerin ölüm şekli, kendilerini yakmak. Herhangi bir yerde, bir restoranda bile kendilerini yakarak toplu intihar eden insanlar var ve buna müdahale yasak, kararlarına saygı duyup geçip gitmek zorundasınız.
Üç ana karakterimiz var, ölmek isteyen ama yazılımı gereği kendini öldüremeyen, dünyanın tek yönecisi, robot “Spofforth”, yasak olmasına rağmen kendi kendine okumayı öğrenen “Paul”, sistemin onu zorladığı ilaçları almayı kabul etmeyip küçük aydınlanmaların kapısını aralayan “Mary Lou”..
“Ben insanım. Konuşur, dinler ve okurum.” Sayfa 122
Eserden alacağınız keyif biraz da geçmiş talim terbiyenize bağlı, zira bu kitap başka kitapları bütün bütün yutmuş. O nedir diyeceksiniz hemen anlatacağım️
Şayet, 1984, Cesur Yeni Dünya, Fahrenheit 451 eserlerinden birini ya da tümünü okuduysanız Alaycı Kuş size yeni bir dünya sunmayacak, siz o dünyayla çoktan tanıştınız. Ölebilme isteği ile dünyanın ölümünü tesis eden insansı robot Spofforth, nihilist elitizmi, yaradılışındaki dizayn sırasında bünyesine zerk edilen onun olmayan anılarıyla yürüyen bir hüzün yumağı. Paul meraklı, bilme öğrenme sevdalısı bir ürkek. En cesur karakterimiz Mary Lou, o yabanıl yetiştirilme koşullarının da vesilesiyle farklı, dışarıdan yönlendirmeleri kabul etmeyecek kadar farklı. Ben yukarıda
Yazar Hakkında
Walter TevisYazar · 4 kitap
Eğitim: Ohio University, University of Kentucky
Adaylıklar: Nebula En İyi Roman Ödülü, Nebula En İyi Senaryo Ödülü,En İyi Dramatik Sunum Hugo Ödülü
