Ölüm Gemisi
Berick TravenYazar:
Berick Traven
Tasarımcı:
Derman Över
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 13 dk.
Sayfa Sayısı:
255
Basım Tarihi:
Nisan 1983
İlk Yayın Tarihi:
1984
Yayınevi:
Say Yayınları
Orijinal Adı:
Das Totenschiff
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
395.jpg)
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Müthiş severek okuduğum , ilk sayfasından itibaren beni içine alan bir metin oldu. İşci sınıfının yaşadığı zorluklar, göçmenlik , kimliksizlik ve insanlık onuru üzerine mizahi ve bir o kadar yürek yakan bir kitap!
İlk bölüm; kimliğini kaybeden ve bunu kanıtlayamayan karakter , ülkeden ülkeye sürülür . Yaşadığı bürokratik zorluklar ve mücadelelerle geçer ..İkinci kısımda ölümden beter şartları olan bir gemide bulur kendini . Kapitalist sisteme güçlü bir eleştiridir kitap. Sonu da bir hayli vurucu.
Dili deseniz minimalist ve samimi.
Bilmiyorum bu kadar hisli anlatmasında hayatından izler olmasının da etkisi var mı? Kimliği hiç bir zaman açıklanmamış ve göçmenlik- kimliksizlikle ilgili benzer sorunlar yaşamış. Kitabı hapishanede yazmaya başlamış..
Beni çok etkileyen kitaplar arasına girmeyi başardı.
En eskilere gittiğimde, sanırım okuduğum ilk eser ya Traven; Ölüm Gemisi yada Kafka; Şato idi. Sonrasında bu kitabı (ölüm gemisi) tekrar okumak istedim ama baskısı yoktu. Öncelikle şunu söyleyeyim; bulursanız kaçırmayın, zira sıradan bir kitap değildir. Şimdi... Aradan geçmiş 20 küsür yıl, bu kadar sürede yüzlerce kitap okumuşken, Ölüm Gemisinden akılda ne kalır? Vallahi bir şeyler kalmış; nasıl etkilendimse! Bir kere, kitap kahramanı olan denizci kitabın başından sonuna kadar sizinle konuşarak hikayesini anlatıyor. Böyle bir anlatıma sık rastlamıyoruz. İkincisi, denizde, köhne bir gemide en ağır koşullarda verilen yaşam mücadelesi oldukça mizahi bir dille anlatılmış. Bu yönüyle Verne'in Buzlar Sfenksini andırıyor. Tabii yaşam koşulları kıyaslanamayacak kadar ağır ama yine de bir "duruma katlanma" hatta iyimserlik var. Bu eseri kim okumuş bir bakayım deyipte inceleyen kimseyi göremeyince siteye not düşmek istedim. Keyifle okuyun, bulursanız...
Ölüm Gemisi·240 syf.·Roman
4/10
2025 32. kitabı
ÖLÜM GEMİSİ
Çok sevemedim. Sıkıcı ilerliyor. Konu anlatıcının ağzından ilerliyor. Anlatıcı gemide çalışan bir tayfadır. Gemiden ayrıldığında akşam gemiye döndüğünde bir de bakar ki geminin yerinde yeller esiyor. Pasaportu, kimliği bir kaç parça eşyası da gemide kalmıştır. Kimliksiz polise yakalanır. Hücreye atılır. Bu şekilde kimliksiz başına gelen olaylar. Fakat okuma işi boğdu beni...
Okumazsanız çok da bir şey kaybetmiş sayılmazsınız. Yer yer argo kelimeler geçiyor. Umduğumu bulamadım.
"Eğer ihtiyaç duyduğunuzda size yardım etmiyorsa bir devletin gerçekte ne değeri vardır?" (S.182)
O kadar güzel bir kitap okudum ki...Kitabın sonunda şunu düşündüm:"Bu nasıl bir hayal gücü?". Oysa büyük ölçüde otobiyografik bir roman. Traven Almanya doğumlu bir aktör/yönetmenkende takma isim kullanmış, Meksika'ya kaçıp yazar olduktan sonra da takma isimle yazmış. Kim olduğu meçhul ama AEG'nin kurucusunun gayrı meşru oğlu olduğuna dair rivayetler var.
Kitabın konusu da göç, yurttaşlık ve kimlik üzerine kurulu. Bir geminin çalışanı limanların birinde geri alınmadan gemi hareket edip gitmiş. Adamın kimliği, kağıdı, küreği gemiyle beraber gitmiş. Kitabın ilk 100 sayfası Avrupa ülkeleri arasında gelişi güzel deport edilmesini konu alıyor. Herkes kimliği meçhul bu adamı bir şekilde başka bir ülkeye gönderme derdinde. En son soluğu İspanya'da alıyor ve "Ölüm gemisi" dediği Yorikke adındaki eski gemiyle de burada tanışıyor. Bu gemide bir şekilde çalışmaya başlayınca gemideki diğer çalışanların öyküleri de kitaba konu oluyor.
Gemiler,denizcilik vs gibi konulara ve terminolojiye dair daha fazla bilgim olsa kitaptan daha fazla zevk alırdım sanırım. Yine de yazarın pasaport, vizeler, sınırlar, kimlik arayışı konularına dair sistem eleştirisine bayıldım. Yer yer güldüren düşündürücü bir eserdi. Bu seneki favorilerim arasına girdi. Herkese tavsiyemdir. Keyifli okumalar dilerim.
Ölüm Gemisi// B. Traven
“İyi ki, iyi ki okudum,” dediğim; olağanüstü akıcı ve hiciv dolu, kapitalist sistem yergisinin dile geldiği bir eser #ölümgemisi
Demir atılan şehirde bir gecelik kaçamak sonrası kaçırdığı gemide, kimlik ve pasaportuna da elveda demek zorunda kalan anlatıcının takıldığı bürokratik engel sürecindeki olaylar; “o ülke senin, bu ülke benim” dercesine sürüklenirken yaşananlar ve çok daha fazlası ironik bir şekilde, gülümseten cümleleriyle okura aktarılırken “Hay Allah! Bu ne tanıdık devlet işleri,” dedirtmeyi de ihmal ettirmiyor.
İkinci bölüm nispeten daha farklı ilerlerken #ölümgemisi ‘nde yaşa(yama)yanların çektikleri okuyanın nefes almasına dair izin vermiyor; kömür karasının yüzüne, bedenine, ruhuna işlemesine neden oluyor.
Ölüm Gemisi, tam anlamıyla bir “sistem” eleştirisi. Bürokrasinin çarklarında yitirilen kimliksizlerin, kapitalist sistemde adeta yem olanların trajik hikâyesi.
Müthişti müthiş
Bakınız bu kitap olağanüstüydü, hem gülüp hem mental olarak üzülmek hemde çok üzülmek, bilemiyorum bunu yazarın üstün aklına borçluyum. Bir gemi varki sürüklendik beraber, yaşayan ama ölü bir tayfayla ve kapitalizm’in kölesi olduk. Bu kitapta çıkış yolu yok sadece gemidesiniz , ne yapsınlar ki zaten başka Ah ah çok güzeldin be kitap, binlerce kez şükrettim okurken. Gerçekten sonsuz tavsiye ediyorum
B. Traven… Edebiyat dünyasının en büyük gizemlerinden biri. Gerçek kimliği hakkında hâlâ çok az şey bildiğimiz yazar sanki kendi yaşamını kahramanlarına miras bırakmış gibi. Ölüm Gemisi, bu gizemin tam anlamıyla bir yansıması.
Kimliksiz bir denizcinin hayatta kalma mücadelesini anlatan roman aslında modern dünyanın soğuk yüzüne tutulmuş bir aynadır: bürokrasi, kapitalizm, insanın ruhunu öğüten dişliler, göçmenlik, aidiyet duygusu….
Romanın ilk bölümlerinde kimliksiz bir denizcinin dünya üzerindeki varlığını kanıtlama çabasını izliyoruz. Bürokratik engeller karşısında kapıların bir bir yüzüne kapanışı bana Aziz Nesin’in Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz’ındaki Yaşar’ı hatırlattı. Kimliksizliğin ağır yükü, var ile yok arasında sıkışmış bir hayat…
Traven, bu çaresizliği ironik ama bir o kadar da sert bir dille anlatıyor; okuyucuyu, kapitalist düzenin bireyi nasıl yok ettiğini düşünmeye davet ediyor.
Ve sonra Yorikke… Bu hurda gemi sadece kahramanını değil aynı zamanda sistemin trajedisini de taşıyan bir sahneye dönüşüyor. Yorikke’nin karanlık güvertesinde insan hayatının ne kadar kolay değersizleştirildiğine tanık oluyoruz. Traven’in karakterleri birer birey olmaktan öte sistemin çarkları arasında sıkışmış simgeler haline geliyor.
Romanın Türkçe çevirisi ise Adalet Cimcoz’un incelikli ve yetkin dokunuşuyla bir kez daha hayat buluyor.
Ölüm Gemisi, yalnızca bir macera romanı değil; aynı zamanda insanlık için yazılmış bir ağıt, modern dünyanın acımasız yüzüne bir başkaldırı!
Müthişti
#alıntılarım
“Haklı ya da haksız, benim ülkem! Haklı ya da haksız, bu benim vatanım! diye bağırıyorsa, benim de, lanet olsun, hak ve görev bilinciyle “Haklı ya da haksız, benim işçi arkadaşım! Haklı ya da haksız, benim proleter yoldaşım!” diye bağırmaya hakkım var.”
“Severiz köleliği,
Gerçek adı ve geçmişi konusunda ketum davranan Berrick Traven’ in kendi hayat hikayesi de oldukça merak uyandırıcı imiş.
Bu yazarla tanışma kitabım idi ve çok beğendim. Karakterin kitap boyu okurla konuştuğu esprili bir üslupla yazılmış ancak son derece ciddi bir kitap. Vatansızlık, emek, umut ve umutsuzluk üzerine yazılmış aynı zamanda ve tabi ki antimilitarist şahane bir eser. Daha çok okurla buluşmasını dilerim.
Ölüm Gemisi
Kitap okumaya tekrar başlamama vesile olan kitap tam anlamıyla kusursuz bir film tadında Eğer eskiden kitap okuma alışkanlığınız varsa ve bunu tekrar kazanmak istiyorsanız iyi bir seçim olacaktır. 
Ölüm Gemisi
Ölüm Gemisi
Puan vermedi·255 syf.·
2019 49. kitabı
Frank McCloud, 2. Dünya Savaşı sırasında kendi biriminde cesurca ölen bir arkadaşının anısını onurlandırmak için Key Largo'daki köhne bir otele gider. Arkadaşının dul eşi Nora Temple ve tekerlekli sandalyeye mahkum babası James Temple oteli yönetiyor ve onu sıcak bir şekilde karşılıyor, ancak otel Johnny Rocco liderliğindeki bir gangster çetesi tarafından ele geçirildiğinde üçü çok geçmeden kendilerini sanal mahkumlar olarak buluyorlar. orada bir kasırganın geçmesini beklemek. Bay Temple, Rocco'yu şiddetle azarlıyor ancak zayıflıkları nedeniyle onunla yalnızca sözlü olarak yüzleşebiliyor. Savaşın şiddeti karşısında hayal kırıklığına uğrayan Frank, harekete geçmek konusunda isteksizdir, ancak Rocco'nun alkolik molla Gaye Dawn'a karşı aşağılayıcı muamelesi ve Osceola Kardeşler ile bir şerif yardımcısının ölümlerindeki suç ortaklığı, McCloud'u Hamlet'in üstesinden gelmesi için motive etmeye başlar. eylemsizlik gibi.
Yazar Hakkında
Berick TravenYazar · 15 kitap
B. Traven (1882?, 1890?-1969?) kitaplarının asılları Almanca veya İngilizce basılmış olan, hakkında kesin olarak pek az bilginin bulunduğu yazarın takma ismi. Gerçek adı, milliyeti, doğum yeri ve tarihi bilinmese de bir süre Meksika'da yaşadığı kesin olarak bilinmektedir. En önemli eseri olarak kabul edilen 1927 tarihli Altın Hazineleri (Almanca: Der Schatz der Sierra Madre) bu ülkede geçmektedir.
Traven'in hayatına dair neredeyse her bilgi tartışmalıdır. Yazarın gerçek kimliğiyle ilgili çok sayıda tez bulunmaktadır. Ancak akademik çevrelerde Traven'in genellikle 20.yüzyıl başlarında yaşamış olan anarşizmi savunan aydın ve aktör Ret Marut olduğu kabul görür. I. Dünya Savaşının ardından Almanya'dan ayrılan Marut Meksika'ya göçmüştür.
Traven sürekli olarak beraber anıldığı iki isim Berick Traven Torsvan ve Hal Croves kendilerinin sadece kimliğinin açıklanmasını istemeyen yazar için yayınevleriyle kurulması zorunlu olan ilişkilerinde aracılık yaptıklarını belirtmişlerdir.
B. Traven oniki roman, bir söyleşi kitabı ve çok sayıda kısa öykü kaleme almıştır. Eserlerinde çoğunlukla macera öğesi hakim olmakla beraber kapitalizm eleştirisi ile bunu izleyen sosyalizm ve zaman zaman anarşizm savunusu hissedilir. Sonraki dönem eserlerinde Meksika Devrimi sürekli arka planda yer almıştır.
Traven'in eserleri özellikle I. Dünya Savaşının ardındaki dönemde çok popüler olur. çok sayıda dile çevrilen eserleri önce Almanca basılsa da yazar yaptığı açıklamalarda eserlerinin asıl dilinin İngilizce olduğunda ısrar eder. Bu konuda da kesin bir bilgi bulunmamaktadır.
En bilinen eserlerinden olan Altın Hazineleri adlı eseri 1948 yılında John Huston tarafından The Treasure of the Sierra Madre adıyla sinemaya uyarlanmış ve film Akademi ödülüne aday gösterilmiştir.
