Yazar:
Jean Echenoz
Çevirmen:
Mehmet Emin Özcan
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
1 Ocak 2022
Yayınevi:
Ketebe Yayınları
ISBN:
9786258486568
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Yorumlar ve İncelemeler
Uykusuzluktan biteviye muzdarip biri olarak çok isterdim #ravel ile iki lafın belini kırmayı.
Arpejdi, trildi derken gün daha kolay ışırdı belki ...
#ınsomnia ne menem bir illettir, çeken bilir. Uyuyabilmek için harcanan efor dekatlon sporcusuyla denktir gözümde.
#echenoz ‘un duru dilinden ve üslup haline getirdiği süssüz anlatımıyla kadife duyarlılığında #lakonik bir #ıssızadam partisyonu dinliyoruz.
#ravel ‘in kalabalıklar içindeki yalnızlığına,küçücük bedeniyle sığamadığı dünyasına, obsesyonlarına, müşkül pesentliğine ve alabildiğine çocuksu hallerine tumturaklı ve itidalli yaklaşıyor #echenoz...
Müziğin hayatına kattığı yoğun çalışma temposu, konserler, galalar, açılışlara rağmen kendi kısır döngüsünün içinde aynı ritüellere gark olan Ravel’in hayatı tıpkı bestelediği #Bolero’su gibi ...
Dakikalarca kendini yineleyen, yükselip zirveye ulaştığında birden kesiliveren, başyapıt niteliğinde ama kendisinin deyimiyle “içinde müzik olmayan “ ...
Oysa tek isteği tıpkı müziğine esin kaynağı olan fabrikalardaki uyum içinde dönen çarklar gibi, dünyayla gerek bedensel gerek ruhsal bir uyum içinde olmaktı.
#goethe’nin dediği gibi “ Dünya hassas kalpler için cehennem gibidir”
Ravel
Ravel
Her seferinde yeniden hatırlamak mı yoksa bir kez aklında tutup sonsuza dek bırakmamak mı?
“Ama üç ay sonra piyano eserlerinin çalındığı bir konsere katıldığında, konser sonunda onu alkışladıklarının farkına varmıyor. Bu tezahüratın yanında oturan İtalyan meslektaşı için olduğunu düşünüyor, çünkü nazikçe ona doğru dönüyor ve korkutucu biçimde boş bakışlar ve mekanik bir tebessümle bakıyor ona.”
Joseph-Maurice Ravel. Fransız besteci ve piyanist. 20. yüzyıl müziğinin en etkili ve önemli bestecilerinden biri olan Stravinsky onun için “müziğin İsviçre çakısı” diyor onun için. Eserlerini küçük bloklar halinde yaratan ve onları lego gibi birleştiren, Gabriel Fauré ile yıllarca çalışmış bu başarılı besteci çok az öğrenci yetiştirdi. Çeşitli ödüllerin kazananı olarak görülse de finale kalamadı. Başarısı çalkantılı, besteleri bengisular gibi. Yaşadığı dönemde ismi Claude Debussy ile birleşti. Empresyonist ressam Monet’in izlenimciliği onları o kadar etkiledi ki, empresyonizmin müzikteki öncüleri oldular.
İşte şimdi Ravel’le birlikteyiz, Echenoz elimizden tutarak bu yolcuğa eşlik ediyor. Ravel, Echenoz ve okur artık sıkı bir arkadaş grubu. Amerika yolculuğu esnasında biz de oradayız : İşte cephede sağ kolunu bırakmış piyanist Paul Wittgenstein ile tanışıyoruz. “Sol El İçin Konçerto” pek de tatminkâr gelmiyor bu içine kapalı adama.
1928. Bolero. Hastalanmadan önce tamamlayabildiği son eseri. Çoğu orkestranın bu eseri çalmayı reddeceğini düşünerek yazsa da şimdi en önemli ve ünlü bestesi. Eserin sık tekrarları, artık hayatını ele geçiren hastalıkların gözle görünür, kulakla işitilir tarafları. Söz büyüdür, yeteneğini kaybetti. “Afazi” her geçen gün daha çok ilerledi.
“You don’t know anything about your own music.”
Toscanini, Bolero’yu on üç dakikada çaldığında, bu hızın
Puan vermedi
Bloğumdan alıntılama yapıyorum., Birçok saygın edebiyat ödülüne layık görülmüş bir yazar ve yazardan okuduğum ilk kitap. Kitabımızı ise sabah dolmuşta okudum. Dolmuşun dolması ve gitmesi yaklaşık 40-45 dakika sürdüğü için yolda kitap okumak. Günümüzün Gustave Flaubert’i olarak Fransa’da anılan yazar, ilk biyografi kitabını dünyaca ünlü besteciyi yani Maurice Ravel’in trajedilerle dolu hayatının don on yılını biz okuyucularla buluşturuyor. Bolero adlı eserin bestecisi Ravel, alzheimer olması bedeniyle düşüncelerini ifade etmekte zorlanan, hafıza ve uyku problemleri yaşayan biri haline dönüşmesini ve geçirdiği trafik kazasıyla yaşamının geri kalanını tamamen değiştirmesini ele alıyor, yazar. Kitap öyle bir sizi içine alıyor ki sanki ana karakterle beraber aynı anda her şeyi yaşıyormuş gibi hissediyorsunuz. Akıcı ve güzel, saran bir şekilde anlatılması gayet hoş olmuş. Tavsiye ederim. Keyifli okumalar
Bolero'nun bestecisi Ravel'i benim gibi hiç merak etmeyenler için Jean Echenoz'un bu kitabı, okuduğum diğerleri gibi, trajik bir hayatın müthiş, akmaması imkânsız, çok iyi bir anlatımla kağıda dökülmüş hikâyesini anlatıyor bestecinin. Tabii ki Ravel de diğer kitaplardaki Echenoz karakterleri gibi, giden bir insan öncelikle, bir yolculuk var yine, ve aynen diğer karakterleri gibi, dün geceden beri aklımdan çıkmayan Victoire, 1914 kitabında sağ kolu bir top mermisinin oyunuyla kopan Anthimé, hayatı köprüleri gezerek, onları severek ve takip ederek geçen Gluck'ün yine bir köprü ayağına çarparak darmadağın olan köprü kirişleri, bağları gibi hayatı, yani kaderi yani o kozmik şaka, ama komik değil, yaşamak işte, yani kendini bırakıp, ölene dek çabalamak, işte burada da aynı şey söz konusu: yolculuk ederken, yaratırken, bestelerken, insanlarla soğuk takıntılı ilişkiler sürdürürken ve asla ama asla huzurla, rahat uyuyamazken Ravel, onu sonuna hazırlayan o kazadan sonra belleğini de kaybederken, ölene dek, ne kadar da trajik ve ne kadar da gerçek...Bir Echenot meselesi olarak mekânlar: diğer kitaplarımızda gemimiz, müzede heykeller, denizaltımız, köprülerimiz, tabutumuz olan fıçı biramız varken bu sefer kitabın en sonunda karşılaştığımız, bizi ağır ağır bırakan ve öldüren belleğimiz. Echenot karakterleri hissetmiyorlar, ama yaşamaya çalışıyorlar. Hayat da üzerlerinden geçiveriyor... üzerlerinden geçerken geriye kabuklar, izler, kırıntılar; top mermilerinin hatıraları, bellek parçaları, hatırlanamayan isimler kalıyor. Ölmek kalıyor.
Ravel'de yazarın anlatıcı oyunlarını ilerlettiğini söyleyebiliriz: ben, sen, biz, siz, o bakış açılarıyla oynayarak yazar bize başka yerlerden bakma deneyimini sunuyor, ama bunu neden yapıyor, bir farklılık mı, hoş olsun diye düşünülen bir yenilik
Puan vermedi·64 syf.··
Beğendi
·2019 20. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 18 Mayıs 2019 00:00
Uykusuzluktan biteviye muzdarip biri olarak çok isterdim Ravel ile iki lafın belini kırmayı ...
Üstüme vazife olmayan icra teknikleriyle arpejdi, trildi derken gün ışırdı belki.
Ağır bir edim uyuyamamak; uyuyabilmeye çalışmak ise büyük efor.
Ama yok, çaresi yok o melanet uykusuzluğun ...uylamaya görsün tek.
Echenoz ‘un duru dilinden ve üslup haline getirdiği süssüz anlatımıyla kadife duyarlılığında #lakonik bir #ıssızadam partisyonu dinliyoruz.
Ravel’in kalabalıklar içindeki yalnızlığına,küçücük bedeniyle sığamadığı dünyasına ,obsesyonlarına müşkül pesentliğine ve alabildiğine çocuksu hallerine tumturaklı ve itidalli yaklaşıyor Echenoz.
Müziğin hayatına kattığı yoğun çalışma temposu, konserler,galalar,açılışlar ile koşuşturmalı ve dolu dolu hayatına rağmen kendi kısır döngüsünün içinde aynı ritüellerle gark olan Ravel’in hayatı tıpkı bestelediği #Bolero’su gibi ...
Dakikalarca kendini yineleyen,en sonunda yükselip zirveye ulaştığında birden kesiliveren, başyapıt niteliğinde ama kendisinin deyimiyle “içinde müzik olmayan “ ...
Oysa ki, tek isteği tıpkı müziğine esin kaynağı olan fabrikalardaki uyum içinde dönen çarklar gibi , bedeni ve ruhuyla tam bir uyum içinde dünyayla örtülebilmekti.
#goethe’nin dediği gibi “ Dünya hassas kalpler için cehennem gibidir”
Ravel’in hayatına,Echenoz’un kartal bakışı… Jean Echenoz 
Ravel
Jean Echenoz Ravel
"Bolero" nun Ünlü bestecisi Maurice Ravel'in son on yılının anlatıldığı kurgusal bir yaşam öyküsüdür. Sadece sol el için bir beste yapmaya çalışması da çok ilginç.
Öncelikle şunu belirtmek isterim ki kitap gerçekten çok iyi. Yeni bilgiler öğrenmeyi seven yapınız varsa eğer okurken keyif alacaksınız. Bolero adlı klasik müzik eserinin nasıl oluştuğunun, Sol El eline çalınacak piyano eseri siparişi alan Ravel'in bu siparişi kimden aldığının vb.. hikayesinin anlatıldığı müthiş bir roman.
Size tavsiyem :
okumadan evvel bestenin orijinalini dinleyin.
Yirminci yüzyılın en önemli bestecilerinden olan, Joseph-Maurice Ravel; 1875 ile 1937 yılları arasında yaşamış, dünyaca ünlü Fransız besteci ve piyanisttir. Özellikle orkestrasyon konusunda çok başarılı olan Ravel, yedi yaşında piyano dersleri almaya ve birkaç yıl sonra da beste yapmaya başlar. Paris Konservatuvarına gitmiş, ama bir skandala karışıp bitirememiştir.
Ravel; Amerikan Cazı, Asya müziği, Avrupa halk şarkıları gibi dünya müziklerinden de etkilenmiş. “Şehrazat” adlı eseri Doğu müziklerine ilgisini göstermektedir. Ancak en çok İspanyol müziğine yönelmiştir. İspanyol müziği tadındaki eserlerinden en tanınmışları “İspanyol Rapsodisi” ve ölmeden önce son eseri olan “Bolero”dur. Hani şu melodiyi duyduğunuzda O’muydu? diyeceğiniz melodi. Ravel’in en tanınmış eseri “Bolero” kadar ünlü bir diğer çalışması, 1922’de Rus besteci Modest Musorgski’nin eseri “Bir Sergiden Resimler” adlı piyano eserinin orkestrasyonudur.
Yazar Jean Echenoz bu kitabında, Ravel’in son on yılını, büyük bir ilhamla anlatan bir eser ortaya çıkarmış. Büyük bestekarın yaşamını ve hayatının çalkantılarını betimlerken, her halini de tasvirlemiş. Ravel’i; bestelerken, zirvedeyken, sevinirken, üzülürken, yavaş yavaş çöküşe ve ölüme gidiş yolunda kendi bestelerini bile unutmamaya çalışırken ki haliyle anlatmış. Bu büyük nota ustasının hayatını etkileyici bir dille bizlere sunmuş. Tavsiyemdir.
#Ravel
^
^
#alıntı
Bu hayalleri aramaya mı kalktık, gözümüzün önünde arzı endam etsinler diye uğraştık mı, anında sıvışırlar, geri çekilirler, yeniden saldırıya geçmek için bizim onlardan umudu kesmemizi beklerler. Ya da hiç gelmezler.
^
Aklına itaat etmeyen bir bedenin içine canlı canlı gömülmüş, kendi içinde bir yabancının yaşadığını görüyor.
^
Üç ay sonra piyano eserlerinin çalındığı bir konsere
Echenoz’un okuduğum ilk kitabı sade ve naif bir dili var .Bir müzisyenin hayatına ışık tutmaya çalışmış hikayesinde .Zaman zaman farklı tekniklerde kullanmış .Açıkcası üzerinde düşünülecek bir kitap tasarlamasına dilinin sadeliğini ve bakış açısının objektifliğini yakalamasına rağmen bence yeterli derinliği yakalayamamış .Yazarı daha iyi anlamak için başka kitaplarını da okuma kararı aldırtma kararını bana aldırdığına göre okumanızı tavsiye ederim
Ravel’i ve özellikle Bolero’sunu anlatan bir Echenoz ‘güzel’i. Yine öyle bir tempo ve anlatım dili yakalamış ki yazar, Bolero’nun inişleri çıkışlarıyla ilerliyor sanki kitap da. Kısa ama dopdolu bir novelle yine.
Reklam
Yazar Hakkında
Jean EchenozYazar · 12 kitap
Fransız yazar Jean Echenoz, 1947’de doğdu. Sosyoloji eğitimi gördü. Echenoz’un duru bir dil ve üslup haline getirdiği süssüz anlatımı, Fransız edebiyat çevreleri tarafından büyük ilgi ve takdir topladı. Fransa’da "Fransız edebiyatının son yıllarda yetiştirdiği en büyük ustalardan" sayılan Echenoz, 1983 yılında yazdığı "Cherokee" adlı romanıyla Médicis Ödülü’nü aldı. 1989’da yayımlanan "Lac" adlı eseriyle de Avrupa Edebiyat Ödülü’ne değer görüldü. Yazarın Doğan Kitapçılık tarafından yayımlanan Türkçe’deki ilk romanı "Ben Gidiyorum", 1999 yılında Fransa’nın en saygın edebiyat ödülü olan Goncourt’u kazandı.
1999 Goncourt Ödülü (Ben Gidiyorum)
1989 Avrupa Edebiyat Ödülü (Lac)
1983 Médicis Ödülü (Cherokee)
