Şeker Portakalı
José Mauro de VasconcelosÇevirmen:
Aydın Emeç
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
208
Basım Tarihi:
1994
İlk Yayın Tarihi:
1968
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
O Meu Pé De Laranja Lima
Orijinal Dil:
Portekizce
Orijinal Ülke:
Brezilya
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
16 diğer baskı · Tümünü Göster
Şeker Portakalı
207bin okunmaCan Yayınları · Eylül 2022 · 184 s.
Şeker Portakalı
54,5bin okunmaCan Yayınları · Ocak 2025 · 200 s.
Şeker Portakalı
6bin okunmaCan Yayınları · Ekim 2014 · 184 s.
Şeker Portakalı
1.211 okunmaE Yayınları · 1975 · 203 s.
Şeker Portakalı
1.166 okunmaCan Yayınları · Eylül 2020 · 208 s.
Şeker Portakalı
1.152 okunmaCan Yayınları · Eylül 2006 · 200 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir çocuğun gözünden olayların, hayatın nasıl göründüğünü, nasıl anlaşıldığını, sahip olduğu hayâl dünyasının nasıl bir yer olduğunu, orada nelere, kimlere yer verdiğini görüyoruz bu kitapta...
5 yaşındaki Zeze'nin ağzından anlatılmış olması yaşadıklarını, yüreğini, hislerini, düşüncelerini bütün çıplaklığıyla gözler önüne seriyor..
"Aile kaderdir"
Doğumunda aileni seçemezsin ama böyle bir şans verilmiş olsaydı çocuklar yine kendi ailelerini seçer miydi?
9/10
2020 27. kitabı
Kitap için her ne kadar çocuklar için yazılmış algısı varsada her yaşa hitap eden bir baş yapıt.
Zeze ile duygu dolu anlar yaşayıp onun hayal dünyasında gezinirken aynı zamanda hayattan gerçek kesitler bulacaksınız.
Herkesin okuması gereken bir kitap
Kitaplardan çok etkilenirim, zihnimin ve yüreğimin kalıcı misafirleri olurlar daima. Ama ilk kez bir kitabı okurken yaşlar gözlerimden boşandı, hıçkırmamak için kendimi zor tuttum çünkü saat sabahın 5’i hatta 6’ya geliyor;çoktan uyumam lazımdı, birkaç saat sonra uyanıp derse oturmam gerekiyordu. Ama buradayım. Sevgili Portugam... Ben hiç aç kalmadım,hiç babam beni dövmedi,hiç beni tehdit eden bir ağabeyim olmadı zaten tek kardeşim,fakirlik yaşamadım gönlümü hoş tuttular daima,annem babam dünyanın en iyi insanlarındandır hatta. Mahrum kalmadım. Bu gözyaşları niye bilmiyorum,niye bu saatte burada bunları yazıyorum bilmiyorum tek bildiğim şey yüreğimdeki kocaman boşluk. Zeze’ninki gibi..Ama onunkiyle kıyaslanamaz tabii. Benim hiç şeker portakalı fidanım olmadı ama kendi kendime konuştuğum çok oldu,yalnız hissettiğim de çok oldu,bir yerden atlamak istediğim de oldu..Hepimiz zeze değiliz belki ama zeze hepimizin içinde aslında bir nevi. Bu sene 18 yaşıma giriyorum,insanın kendinden beklentileri oluyor. Artık hayatına net bir şekil vermeye başlıyorsun sanırım belki de hayallerinle vedalaşıyorsun gerçeklikte kaybolmamak için. Bazıları 18 bazıları 30 bazıları da 6 yaşında yetişkin oluyor.
Afili kelimelerden yoksun ucu bir yere bağlanamayan bir inceleme oldu. Şu an bu dünyada değilim sanki,pijamalarımla yatağın içinde oturmuyorum da gökyüzüne uçuyorum sanki ya da kraliçe charlotte’un altındayım
Ama bu dünyada değilim kimse de bacaklarımdan tutmuyor,tutmasın da
Hayatın İçinden ve Etkileyici Bir Eserİnsan ve Duygular
Aile içerisinde çocuğa yönelik yaklaşımın, bir çocuğun gözünden anlatıldığı harika bir eser. Uzun zamandır okumayı düşünüyordum ancak yeni okuyabildim.
Okuma listelerinde ilk sıralara alınması gerektiğini düşünüyorum. Özellikle ebeveyn adayı olanlara kesinlikle okutulmalı. Çocuk yetiştirmenin aslında ne kadar krtitik ve önemli olduğu konusunda empati yaptırabilen ve anlatım tarzı ile de etkileyici bir eser.
Bireylerin hayatlarında açılan yaraların bir çoğunun çocuklukta gerçekleştiğini ve çocukların tüm hayatını etkilediğini biliyoruz. Açılan yaraların iyileşmesinin çok zor olduğu ve çoğu zaman iyileşmediği düşünüldüğünde anne ve babaların aslında ne kadar titiz olmaları gerektiği unutulmamalıdır.
Çocuk yetiştirmek bir sanattır ve bu sanatın bilinçsiz gerçekleşmesi halinde çocukta bıraktığı etkinin ne kadar büyük olduğunu gözler önüne seren bir eser olduğunu söyleyebilirim.
Sonlara doğru etkileyiciliğini ciddi anlamda hissettiren ve birçok yerde duygulandıran bir eser. Okurken üzüleceğiniz ama aynı zamanda büyük dersler çıkarabileceğiniz bir yapıt olduğunu düşünüyorum.
Kesinlikle Çocuk Kitabı Değilİnsan ve Hayat
İlk okulda çocuk kitabı gibi empoze edilmeye çalışılsada duygusal olarak derinden etkileyen bir kitap olduğu için kesinlikle çocuk kitabı değil. O dönemki sınıf öğretmenlerinin de müfredatlarına bu kitabı almalarını şu an anlayamıyorum gerçekten. Çocukken okuduğumda da çok ağladığımı hatırlıyorum. 9-10 yaşındaki bir çocuğun okuyacağı bir kitap değil. Jose Mauro de Vasconcelos’un 1968'de yayınladığı kitap; Zeze adında bir çocuğun başından geçen acıklı olayları anlatır. Bu olaylar o kadar travmatiktir ki insanı okurken bile depresyona sokabilir. Özünde yetişkinler için oldukça güzel bir kitaptır. Zeze’ in maceraları, devam kitabı olan Güneşi Uyandıralım ile devam edip, Delifişek kitabı ile sona erer.
Zeze, yaramaz fakat fazla zeki bir çocuğun yaşadıkları acı şeyler... Ne var ki Zeze'ye bu kadar zulmedilmesini gerektirecek. Kitapta bir çocuk kalbinin saflığını ve doğallığını bulabilirsiniz. Yer yer gözlerimi yaşartan bir kitap oldu. Zeze'nin Portuga ile kurduğu dostluğun yanı sıra ailesiyle olan ilişkisini okuyabileceğiniz keyifli ve bir kitaptı. Tavsiye ederim.
3/10
2020 111. kitabı
Kitabı okumaya başlar başlamaz 5 yaşındaki Zeze'nin dünyası ve hayal dünyasında buluyoruz kendimizi. İşin açıkçası kitabı okunurken içindeki sözler ve cümleler bana biraz "Küçük Prens" kitabını hatırlattı. Yazarın bu kitabı yazarken kendi çocukluğu ve ailesinden yani kendi yaşamından etkilendiğini düşünüyorum. Çünkü gerek Zeze'nin soyadı gerekse Brezilya'nın kısmen fakir bir Mahallesi'nde geçmesi bende bu izlenimi bıraktı. Çünkü bilenler bilir ki Brezilya'nın kenar mahallelerinde fakirlik çok yüksektir o yüzden 1968 yılında yazar 48 yaşında bu romanı yazarken kendi ailesi, çocukluğundan, yaşamından ve başından geçen olaylardan esinlenmiş gibi bir hava var. Ayrıca bence romanın son bölümü çok üzücüydü orda hüzünlendim.
Küçük Prens gibi romanları sevenler için okunabilecek bir roman... 
Şeker Portakalı 
José Mauro de Vasconcelos
Şeker Portakalı José Mauro de Vasconcelos
Çocuk kitabı kategorisinde değil, çocukları anlama kitabı kategorisinde yer almalı bu kitap.
Sen bir Xururuca'sın seni ancak söylediğin sevgi sözcükleriyle anlatabilirim. Güneşi Uyandıralım'da görüşeceğiz...
Ah Zeze...1000Kitap
Hep mutlaka okunması gereken kitaplardan biri olarak anlatılırdı bu kitap. Ben daha önce okumadım ve çocuk kitabı olduğu için önemsememiştim. Önyargılı olarak basit görüyordum kendimce. Ama zaten çocuk kitabı diye geçtiğimiz kitaplar bize en çok tokadı vuran ve o basit genel-geçer değerleri bize büyük bir etkiyle anlatır.
Şahsen çocukların okumasını tasvip etmiyorum. Çünkü şahsen ben bile böyle ağır bir son beklemiyordum. Fakat genç yaştakilerden itibaren herkese tavsiye ederim.
Çocuktur unutur diyoruz ya unutulmuyor işte bazı şeyler hep bir yara olarak kalır. Sadece sevgi gördükleri insanların yanında değişen o Zeze'yi her şiddet gördüğünde onu alıp sarıp sarmalamak geldi içimden...
Niye çocuklara karşı bu kadar acımasız davranıyoruz?
Onlar bizim yansımamız değiller mi?
Daima bir yanı çocuk kalanlara;
Canım Zezé :)
Yazarın yaşamından izler taşıyan 5 yaşındaki masum çocuk dünyasından Zéze'yi okuyoruz. Zéze'nin o küçük yaşamındaki tek desteği ve dert ortağı Şeker Portakalı fidanı. Küçük bir çocuğun fakir bir ailede yetişmenin zorluklarıyla beraber hüzünlü, eziyet ve şiddet dolu, derinden etkileyen yaşam hikâyesi.
Yazar Hakkında
José Mauro de VasconcelosYazar · 19 kitap
Jose Mauro de Vasconcelos (d. 26 Şubat 1920 - ö. 24 Temmuz 1984) Brezilyalı yazar.
Yazar José Mauro de Vasconcelos, 26 Şubat 1920 de Brezilya'da Rio de Janeiro yakınlarındaki Bangu kasabasında doğdu. Yarı Kızılderili yarı Portekizli, yoksul bir ailede doğan Vasconcelos iki ayrı kültürün de izlerini taşıdı. Oldukça yoksul olan ailesi, onu öğrenimini devam ettirmesi amacıyla Natal kasabasındaki amcasının yanına gönderdi. Orada 19 yaşındayken Potengi Irmağı'nda yüzmeyi öğrendi ve ilerde bir gün yüzme şampiyonu olmanın hayallerini kurdu. Liseyi Natal'da bitirdikten sonra 2 yıl tıp öğrenimi gördüyse de öğrenimini yarıda bırakıp yeni hayaller peşinde Rio de Janeiro'ya gitti. Orada ilk işi boks antrenörlüğü oldu. Tarım işçiliğinin yanı sıra balıkçılık da yapan yazar, yaşamı boyunca çeşitli işlerde çalıştı. Bu durum, ona yazdığı roman ve hikâyeler için önemli kaynak sağlamıştır. Değişik ortamlarda, değişik koşullarda farklı insanlar tanıdı. İyi bir gözlemci ve usta olan bu yazarın elinde bütün bu yaşamlardan pek çok roman çıktı ortaya. Bunlar yazarın çok yönlü kişiliğinin ve içinde bulunduğu arayışın bir yansıması olarak değerlendirilebilir.
Genellikle romanlarında, roman karakterlerinin yaşamlarında ki zorlu yaşam koşullarını, yoksulluğu ve şiddeti tüm çıplaklığıyla anlatır; ama özellikle Şeker Portakalı ile onun devamı olan Güneşi Uyandıralım ve Delifişek gibi bazı romanları tüm bunlarla birlikte duygusallık ve iyimserlikte içermektedir. Brezilya'nın ormanlarında ya da step bölgesi sertaolarda yaşayan insanların, elmas avcısı garimpeiroların, yerlilerin, denizcilerin, değişik insanların yaşamlarından kesitleri ve ruh hallerini anlatır.
José Mauro de Vasconcelos'un yazdığı ilk eseri Yaban Muzu (1942)'dur. Beyaz Toprak (1945) isimli eseri en çok beğenilen eserleri arasındadır. Kayığım Rosinha (1961) ile ününün doruğuna çıkan yazarı dünya çapında tanıtan eseri Zéze'nin maceralarını anlatan üçleme romanın ilk kitabı olan Şeker Portakalı olmuştur. Bu romanı 12 günde yazdığını belirten yazar, eserine duyduğu sevgiyi "Ama onu 20 yıldan fazla taşıdım yüreğimde" sözüyle özetlemiştir. Eserin özgün adı O Meu Pé de Laranja Lima'dır (1968). 24 Temmuz 1984'te hayatını kaybetmiştir.
