Sonuncu Kadeh
Refik Halid KarayYazar:
Refik Halid Karay
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
187
Basım Tarihi:
1965
Yayınevi:
İnkılap ve Aka Kitabevi
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İKİ "BOŞ" İNSANIN ROMANI...·187 syf.·Refik Halid Karay'ın kitap hâlinde yayınlanmış son romanı ve romanda birbirine zıt hayat süren iki yaşlı insan üzerinde durulmuş; Murad Naci 66'sında dinç bir yaşlı, uzun boylu, yakışıklı, iyi giyinen, kereste tüccarı varlıklı bir adam. İşleri çocuklarına devrettiği için kendini büsbütün heva ve heveslerine vermiş, bol para harcayan, sevilen bir sima olmuş. Yaşına rağmen çapkınlık hayatına ve kadınlara düşkünlüğü, sokağa çıktığı ânda güzel bir kadına rastlamak ümidiyle heyecanlanan bir zampara. Romanın diğer kahramanı Murat Naci'nin tam zıddı bir karaktere sahip olan Çemşit "İnansız"; soyadını kendi seçmiş, hâline, hayat tarzına, dünya görüşüne uyduğundan dolayı... Bir nev'i septik, yâni "raybi"; fakat Cemşit sadece "münkir" ve "mütereddit", hiçbir şeye inancı olmayan, dünyayı ve nizamını kötü bulan, her şeyden şüphelenen bir nev'i inansız ve imânsız bir şahış. Romanda özellikleri ve dünya görüşleri farklı iki tip insanın çeşitli vesilelerle mâzilerini hatırlayıp kendi kendilerine veya birbirlerine itiraf ettirerek bu duruma nasıl geldikleri hikâye edilmiş... İki boş insanın romanı, dili ve üslûbu hatırına okunabilir... 
Vakur ÇaysevenRoman-Edebiyat
4/10
2025 38. kitabı
Refik Halid Karay'ın kitap hâlinde yayınlanmış son romanı ve romanda birbirine zıt hayat süren iki yaşlı insan üzerinde durulmuş; Murad Naci 66'sında dinç bir yaşlı, uzun boylu, yakışıklı, iyi giyinen, kereste tüccarı varlıklı bir adam. İşleri çocuklarına devrettiği için kendini büsbütün heva ve heveslerine vermiş, bol para harcayan, sevilen bir sima olmuş. Yaşına rağmen çapkınlık hayatına ve kadınlara düşkünlüğü, sokağa çıktığı ânda güzel bir kadına rastlamak ümidiyle heyecanlanan bir zampara. Romanın diğer kahramanı Murat Naci'nin tam zıddı bir karaktere sahip olan Çemşit "İnansız"; soyadını kendi seçmiş, hâline, hayat tarzına, dünya görüşüne uyduğundan dolayı... Bir nev'i septik, yâni "raybi"; fakat Cemşit sadece "münkir" ve "mütereddit", hiçbir şeye inancı olmayan, dünyayı ve nizamını kötü bulan, her şeyden şüphelenen bir nev'i inansız ve imânsız bir şahış. Romanda özellikleri ve dünya görüşleri farklı iki tip insanın çeşitli vesilelerle mâzilerini hatırlayıp kendi kendilerine veya birbirlerine itiraf ettirerek bu duruma nasıl geldikleri hikâye edilmiş... İki boş insanın romanı, dili ve üslûbu hatırına okunabilir... Vakur Çayseven
Kitabın bu sitede bu kadar az okunmaya sahip olması aslında bana biraz tuhaf geldi. Çünkü gerek karakterler bakımından gerekse de konunun işlenişi bakımından buradaki çoğu okurun ilgisini çekeceğini düşündüğüm bir kitap bu. Evet şimdi kitap için sitedeki ilk incelemeyi kaleme almaya başlayabilirim.
Refik Halit Karay’ı Bugünün Saraylısı kitabı ile tanımak istiyordum. Fakat sahafta ‘’Sonuncu Kadeh’’ gözüme çarpınca neden tanışmamı bu kitap ile gerçekleştirmeyeyim dedim. Kitabın arkasında konusuna dair hiçbir bilgi yoktu. Dolayısıyla ne okuyacağımı bilmeden yalnızca yazarına bakarak kitabı almış oldum. Çok beklentim de yoktu haliyle, ama kitap umduğumdan çok daha iyi çıktı.
Hikayemiz Murad Naci isminde, altmışlarında, maddi durumu çok iyi, hoş görünümlü bir tüccarın vapur gezintisi ile başlıyor. Murad Naci’nin hayattaki en büyük zaafı kadınlar, kendisi de tam bir çapkın. Vapur gezintilerini de güzel kadınlarla karşılaşmak ve onları seyretmek için gerçekleştiriyor zaten. Yaşlılık da kadınlardan mahrum kaldığı için zaman zaman kendisini üzüyor. Okurken karakterin birçok düşüncesini tasvip etmedim ve hatta bazı davranışlarına şiddetle karşı çıktım. Bir diğer karakterimiz ise Cemşit ve kendisi çok daha ilginç bir karakter. Hayatın getirdiği güzellikleri görmeyi ve yaşamayı ısrarla reddeden, birçok şeye karşı çıkan bir karakter. Kitap bu iki karakter ekseninde zıtlıkları ortaya koyuyor, iki farklı karakterin birbirinden tamamen farklı düşüncelerini çarpıştırıyor. Bunları yaparken de arka planda usul usul farklı konular hakkında düşünmeye sevk ediyor. Ayrıca kitabı okurken film seyrediyormuş hissiyatını da yoğun olarak hissettim, onu da ekleyelim.
Kitabın bir diğer hoşuma giden yanı da eski İstanbul’u betimlemesiydi. Karakterlerimiz oradan oraya gittikçe biz de eski
İyi Günler!
İz bırakacak... Bu kitabın sonunda söyleyebileceğim en net cümle bu olacaktır. 2 ana karakter (mecbur) ve yardımcı karakterler arasında Cemşit karakteri benim seçtiğim karakter oldu diyebilirim. Murad Naci’yi tanıyarak başladığımız bir serüven var. Karakterden öğrendiğimize göre 66 yaşında, dinç, sağlıklı ve oldukça varlıklı bir adam. Kusuru ise aşırı derecede kadın düşkünü olması. Ah, Refik Halit... Çok sürmedi böyle olması. Torunundan küçük kızlarla evlenen kaç tane zengin ihtiyar var bir görseydin... Keresteci olduğunu ve kereste işinin aile işleri olduğunu belirtmek gerek.
Cemşit ise çok daha farklı ve tuttuğum bir karakter. İnsanlara karşı iyi bir şeyler yapmak istediğinde kendini tutan bir karakter. Eleştirilebilir ama benim doğru bulduğum bir yön. En kötü ihtimal yaşlı teyzelere yer vereceğimiz zamanı düşünelim. Yaşlı mıyım ben diye tribe giriyorlar. Sadece bana denk gelmiyor de mi bunlar? Toplu taşıma kullanırken iyilik yapmaya korkar olma nedenim bu insanlar benim. Zaten birileri sağ olsun, onlar yüzünden içten gelen en ufak iyilik bile adını değiştirip şov olmuş. Korkudan kimseye hayrımız dokunmuyor ki...
Aşk dolu bir ömür, yaşadıklarını ve hissettiklerini hep içine atma, dışına yansıtamama, korkular ve tabular nedeniyle her şeyi içinde tutup kötü bir izlenim veren karakter C. İnsanlar için düşündüğü şeyleri uygulayamamak, iyilikle dokunamamak bence o karakterin sorunu değil.
Aradaki toplumsal mesajlar da çok önemli. Eskiye özlemin yine ön planda olduğu bir hikaye var karşımızda diyebiliriz. Bu kurgu içerisinde önemli de bir kıyas var. Cumhuriyet devrinden önceki yaşantı ile Cumhuriyet sonrası arasındaki toplumsal yaşayışı anlatıyor. Eskiden daha iyiydi sanki diyor ama yeni de güzel, yaşam şartları çok daha elverişli mesajını ulaştırıyor
Kitapta iki kahramanimiz var.Her ikisi de zengin birisi omru hovardalikta gecmis digeri ise aşkının peşinden koşmaktadir. Kitap esasta aşkinin pesinde koşan Cemşit'in hikayesini konu almaktadir.Akici bir uslubu var.Bir cirpida vakit olursa okunabilir.
Yazar Hakkında
Refik Halid KarayYazar · 67 kitap
Bolu Mudurnu'dan İstanbul'a göçen Karakayış ailesinden Maliye Başveznedarı Mehmed Halid Bey'in oğlu olarak 15 Mart 1888’de İstanbul’da doğdu. Galatasaray Sultanisi'nde ve Hukuk Mektebi'nde okudu. Maliye Nezareti'nde (Hazine ve Maliye Bakanlığı) memur olarak çalıştı.
II. Meşrutiyet'in ilanından sonra gazetecilik ile uğraşmaya başladı. 1909 yılında girdiği Tercüman-ı Hakikat gazetesinde mütercimlik ve muhabirlik yaptı.
Fecriâtî topluluğuna katıldı ve "Kirpi" imzasıyla mizah dergisi Kalem'e yazılar yazmaya başladı.
Yazıları yüzünden 1913'te önce Sinop'a sürüldü. Daha sonra Çorum, Ankara, ve Bilecik'e gönderildi. İstanbul'a dönünce bir süre Robert Kolej'de Türkçe öğretmenliği yaptı. Posta-Telgraf Umum Müdürlüğü'ne atandı. Bu sırada Hürriyet ve İtilaf Fırkası'na üye oldu, Aydede adlı siyasi mizah dergisini çıkarmaya başladı.
İstiklal Savaşı aleyhine yazdığı yazılardan ötürü vatan hainliğiyle suçlandı, Yüzellilikler listesine alındı. Uzun süre yurt dışında, Beyrut ve Halep'te sürgün yaşadı. Mustafa Kemal Atatürk'e yazdığı şiir ve mektuplarla, Yüzellilikler listesindekilerin affedilmesinde önemli rol oynadı. 16 senelik sürgün hayatının ardından 1938 yılının Temmuz ayında yurda döndü. 1948 yılında, Aydede dergisini tekrar yayımlamaya başladı.
18 Temmuz 1965’te İstanbul’da vefat eden Karay, Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Türk Edebiyatındaki Yeri
Refik Halid, Türk edebiyatında ilk defa Anadolu'yu tanıtan eserleri ile ismini duyurmuş, yergi ve mizah türündeki yazıları ile de üne kavuşmuştur. Gözleme dayanan eserlerinde, tasvirler, portreler ve benzetmeler kullanarak sade, akıcı dili ve güçlü tekniği ile 20. yüzyıl romancıları arasında seçkin bir yere sahip olmuştur. İstanbul'u bütün renk ve çizgileriyle yansıtarak Türkçeyi ustalıkla kullanan Refik Halid, Türk edebiyatına birçok eser kazandırmıştır.
Seyit Kemal Karaalioğlu onu şöyle tarif eder: Refik Halit Karay; «Yeni Lisan» akımının tutunmasında önemli payı bulunan, konuşma dilini yazılarında büyük bir ustalıkla uygulayan bir yazardır. Hikâyeleriyle romanlarında renkli bir görgü ve gözlem zenginliği göze çarpar. Romanlarında, çoğunlukla aile üstünde durur. Hiçbir belli teze bağlanmaksızın, sağlam bir teknikle, başarılı çevre tasvirleri içerisinde nefis bir üslupla olayları anlatır. Ağır fikre, derin çözümlemelere, tezli saplantılara girmeden, «ak realizm» diyebileceğimiz bir görüşle yazardır.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Refik_Hali...
