Səs və Qəzəb
William FaulknerYazar:
William Faulkner
Çevirmen:
Nadir Bədəlov
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
352
Basım Tarihi:
2024
İlk Yayın Tarihi:
1920
Yayınevi:
Qanun Nəşriyyatı
Orijinal Adı:
The Sound and the Fury
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9789952577227
Ülke:
Azerbaycan
Dil:
Azerbaycanca
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
Ses ve Öfke
3.049 okunmaYapı Kredi Yayınları · Mayıs 2026 · 272 s.
Ses ve Öfke
36 okunmaRemzi Kitabevi · 1965 · 332 s.
Ses ve Öfke
1 okunmaRemzi Kitabevi · 1965 · 332 s.
The Sound and the Fury
24 okunmaVintage Books · Ekim 1990 · 326 s.
The Sound And The Fury
4 okunmaEverymans Library · 1992 · 312 s.
Səs və Qəzəb
5 okunmaQanun Nəşriyyatı · 2024 · 352 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·294 syf.··
Beğendi
·2019 74. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 03 Ağustos 2019 00:42
Faulkner'in modern klasikler ve zor okunan kitap listelerinde zirveyi zorlayan şaheseri. Modern klasikler arasında yerini almasını, okumayı zorlaştıran bilinç akışı tekniğini Faulkner'ın oldukça başarılı şekilde kullanmasına borçludur. Sitede okunma sayısı ve yarım bırakılma sayısı yakın kitaplardan. Ama bizim okur kitlemize has bir durum yok. Ses ve Öfke, dünya genelinde okurları en çok zorlayan ve yarım bırakılan kitaplar arasında kendine en üst sıralardan yer buluyor.
Roman dört bölümden oluşuyor. Sonradan Faulkner tarafından eklenen, Compson soyu hakkında bilgiler içeren ve 'mevcut karakterlerimize ne oldu' sorusuna cevap verilen bir ek bölüm de var. Faulkner kitabı öyle bir kurgulamış ki bölümler ilerdikçe yüzmeyi öğreniyorsunuz. Ama sıklıkla yarım bırakılmasının sanırım en büyük nedeni, kitabın başlarında okur henüz su dolu bir küvetin içine bile girmemiş bir seviyedeyken, Faulkner tarafından okyanusun en derin noktasına itilmesinden kaynaklanıyor. Boğulma oranı bu yüzden yüksek. Roman çoğunlukla 1928 yılında üç günlük bir zaman diliminde geçiyor. Görünüşte öyle tabii ki. İncelemenin ilerleyen bölümlerinde açıklamaya çalışacağım bu kısmı. Dünya, Büyük Buhran'a girmeden kısa bir süre önce Büyük Buhran'a giren Compson ailesinin hikayesi anlatılıyor. Ses ve Öfke özünde bir yapboz. Bölümler ilerledikçe parçalar birbirine geçiyor. O yüzden romanı genel anlamda incelemek yerine parçalara ayırarak incelemeye çalışmak en sağlıklısı gibi bana göre. Bu noktadan itibaren spoiler içerecek incelemem. Ama diğer kitapların aksine bu sefer mutlaka spoiler yenilmesi için bu uyarıyı yapıyorum. Her bölümde başarılı şekilde kullanılan farklı anlatım tekniklerini bir kenara bırakırsak çok ilgi çekici ya da klasik mertebesine ulaşabilecek bir konusu yok. O yüzden ne olduğunu bilerek
Compson ailesinin trajedisi.Ses ve Öfke
Dünyanın en zor okunan kitapları listelerinde hep ilk beş kitap arasında gösterilen bu eseri bu kadar okunması zor kılan şey ne?
Aynı şekilde kitap hakkında ki incelemeler ve yorumlar da hep kitapdan soğutacak şekilde baskın bir zorluğu çağrıştırıyor.
Ben ise bu güzel kitabı, hem herkese tavsiye etmek, hem de kitaplığında bekletenleri okumaya teşvik etmek için böyle bir inceleme yazmaya karar verdim.
Kitabı üç ay içerisinde bu ikinci okuyuşum, bu yüzden bir de ön inceleme yazmak istiyorum.
Yukarıda bir soru sormuştum, kitabın bu kadar okunması güç yanı nereden geliyor? İşte buna bir cevap bulabilmek için önce bilinç akışı tekniği nedir ve bu teknikle yazılan kitaplar neden okuru çok zorluyor, bundan başlayalım.
Aslında bilinç akışı dediğimiz şey, neredeyse her gün yaptığımız olağan bir durum iken bu birbirine zıt düşünceler yazıya dökülünce neden anlamlarını kaybediyorlar?
Bunlar konu başlıklarımız olsun, bir bir bunları örnekle açıklamaya çalışayım.
Bilinç akışı dediğimiz şey, herşeyi salt gerçeklikle görüp anlamlandırdığımız betimleyici nesneler bütünüdür, bu bir ağaç da olabilir, kuş da, insan da.
Şöyle bir örnek vereyim, bilinç akışı, gece yastığa başımızı koyduktan sonra beynimize nüfuz eden zaman, mekan, olgu ve nesnelerden bağımsız günü kafamızda yorumlama şeklimizdir. Sabah arkadaşınızla yaptığınız konuşmalar gelir birden aklınıza, sonra görüp aklınızda yer ettiğiniz çiçeğin rengi, sonra birden geçmiş zamanlarda yaşadığınız acı tatlı olaylar gelir aklınıza ve siz tüm bunları unutmaya çalışıp uyumaya çalıştıkça bilinç altınız sizi sürekli etkilendiğiniz olaylar ve düşünceler bütününü slayt bir gösteri şeklinde hızla yenileriyle yer değiştirir.
İşte bilinç akışı dediğimiz şey ise tam da bu, kontrollü ya da kontrolsüz bir şekilde gördüğünüz her şeyi
Havalar çok sıcak. İşler yoğun. İkisi bir araya gelince insanı acayip bunaltıyorlar. Gökten düşecek şarıl şarıl yağmur damlalarının serinliğine, yağsa da hem serinlesek hem de işlere ara versek diyerekten, muhtaç bekliyoruz. İnceleme yazmaya başlamadan az evvel her bunaltıcı günde olduğu gibi bunları düşünüyordum. Gök artık isyan derecesindeki kısık sesimizi mi duydu nedir bilmem, biriktirdiği öfkesini büyük bir hınçla etrafa saçmaya başladı. İki gündür bekliyorum yazmak için. Kitabı okuyup, not alıp geçmek istemedim. Fırsattan istifade vakit kaybetmeden yazmanın iyi olacağını düşündüm. Şuan da yağmurun ses’i ve göğün öfke’si altında yazıyorum ya da yazmış olacağım. İlkin kitap hakkında klişe sayılacak şeyleri söylemem lazım. ABD’nin güneyinde yaşayan köklü mü köklü Compson Ailesi’nin(aslında ailenin kızı Caddy üzerinden kitap tüm şekillenmelerini buluyor) dağılışı, çöküşü ya da çürümesi etrafında şekillenen kitap, sonundaki ek kısmını da sayarsak 5 bölümden oluşuyor. İlk üç bölüm farklı karakterlerin ağzından, son iki bölüm de yazar tarafından anlatılıyor. Kitabın ilk bölümüne direk yokuş çıkarak başlıyor, doğal olarak okuma hızınızı yavaşlatıyorsunuz. Ama kitap kademe kademe kolaylaşan bir anlatıma sahip olduğu için ilerleyen bölümlerde hem okuma açısından hem de olayları birleştirme açısından rahatlıyorsunuz. Bu kitabı okuyan ya da okumaya yeltenip bırakan okurların ilk iki bölümde ne sıkıntılar çektiğini gayet iyi tahmin edebiliyorum.
İnsan okudukça kitaplardan sızan seslere ve anlama bürünmüş kelimelere karşı daha duyarlı hale geliyor. Kelimeler ve sesler ne kadar doyurucu oluyorsa(kitaplarda standart bir doyuruculuk ölçüsü olamayacağına göre okurun bunlara yüklediği anlamın doyuruculuğu) doğal olarak insanda da ona göre düşünceler doğuruyor. Compson Ailesi’nin
Öncelikle kitabı okumayı düşünenlere tavsiyem olacak. Romanın birkaç karakter tarafından bilinç akışı tekniği ile anlatılması, süreklilik arz eden zaman değişimleri, her anlatıcının kendi bakış açısıyla ve çok farklı olaylardan bahsetmesi, diyalog anlatımlarının çokça olması ve bazı yerlerde noktalama işaretleri kullanılmaması, aynı isimlerin kullanılması gibi nedenlerle okunması zor ve zihin karıştırıcı bir kitap. Bu nedenle önceden kitabın birkaç analizinin okunup, en azından karakterler ve özelliklerinin öğrenilmesi olay örgüsü ve temasının daha kolay anlaşılmasını sağlayacaktır.
Ayrıca, kitaba odaklanmak zor olduğundan, sakin bir ortamda okunması önerilir. Kitabın özellikle ilk bölümünde yarım bıraktığını söyleyenler çoğunlukta. Ama kitapta ki karakterler daha önce tanınır ve bu bölümü anlatan kişinin zihinsel engelli, sağır ve dilsiz biri olduğu düşünülürse ve onun zihniyle okunursa kolay anlaşılıyor. Beni ikinci bölüm daha zorladı. Bazen hikayeden koptuğum anlar oldu. Ama bölümler ilerledikçe kafanızda ki sorulara cevap buluyorsunuz ve okunması da daha kolaylaşıyor.
Ses ve Öfke, adını William Shakespeare 'in Macbeth oyununun baş karakterinin zaman ve hayatın anlamsızlığı üzerine verdiği bir monologdan almış. Roman özetle, aristokrat Compson ailesinin yıkımını ve çöküşünü konu ediniyor. Dört ana bölümden oluşan kitapta, dört ayrı zaman ve anlatıcı bulunmakta ve hikaye dört farklı bakış açısıyla anlatılmaktadır. Ses ve Öfke kavramlarını sembolize eden karakterler ise Benjamin ve Jason Compson kardeşlerdir. Romanda, o dönemde ki beyazların siyahlara bakışı da Jason karakteri üzerinden yansıtılıyor.
Modern edebiyatın klasikleri arasında gösterilen bu kitabı okumanızı öneriyorum.
İyi okumalar.
Dayan, düşün, dayan..
Dünyanın en zor anlaşılan kitaplar listesinde bulunan Ses ve Öfke bize ne anlatıyor?
Kitabın konusu bir ailenin çöküşü olarak belirtilse de ben asıl konunun ırkçılık olduğunu düşünüyorum.
Beyaz siyahi ayrışmasının (sürekli zenci olarak belirtmiş ) yaşandığı yılları yoğun olarak aktarmış William Faulkner
Bilinç akışı tekniği , anlaşılması zor olsada karakterlerin düşüncelerini bize daha net aktarıyor ve sıradan kitaplardan daha keyifli bir okuma sunuyor. Okurken zaman akışlarını takip ederseniz ( ilk bölümü özellikle ) daha anlaşılır olacaktır.
Ben severek okudum , iyi okumalar..
William Faulkner
Bilinç akışı tekniği , anlaşılması zor olsada karakterlerin düşüncelerini bize daha net aktarıyor ve sıradan kitaplardan daha keyifli bir okuma sunuyor. Okurken zaman akışlarını takip ederseniz ( ilk bölümü özellikle ) daha anlaşılır olacaktır.
Ben severek okudum , iyi okumalar..
Puan vermedi·294 syf.·
2022 7. kitabı
DİPÇE :
"Akla pek güvenim yok. Akıl insanı er geç yaya bırakır. İnsanın her şeyden önce duyması gerek." diye düşünen ve yaşadığı çağın kokuşmuşluğunu bu duygusuzluğa bağlayan bir yazarla karşı karşıyayız.
Yazarın bu düşüncesi, eseri okuduğum her an karşıma çıktığı için incelememin yönü de bu minvale kayıyor ister istemez. Okurken zorlandığım anlatırken daha da güç bir hale dönüşen esere öncelikle bu noktadan başlayarak yola koyulmak istedim.Daha doğrusu çok fazla yol varmış gibi duruyor eserde, perde arkası sık sık değişiyor modernist bir yazarın yeni bir teknik denemesinin ötesinde bir şeyler gösterdiği aşikar. Teknik hepimizin bildiği bilinç akışı ama bu akış her anlatıcının kendi karakter yapısına göre her defasında yeniden şekillenmiş.
Şöyle ki ;
1.Bölüm 7 Nisan 1928
2.Bölüm 2 Haziran 1910
3.Bölüm 6 Nisan 1928
4.Bölüm 8 Nisan 1928 tarihinde geçiyor.
Bu bölümlerin ilk üçünü ABD'nin güney tarafında yaşayan Compson ailesinin çocukları son bölümü ise yazar anlatıcıdan dinliyoruz.
Bu aile kimdir? Faulkner'in eserlerinde karşımıza çıkacak kurgusal bir ailedir. Geçmişleri 1700'lü yıllara dayanan günahlarıyla hatalarıyla süzülerek artarak eksilerek kuşaktan kuşağa gelen Tanrı ve toprak sevgisini yitiren ve nihayet 20.yüzyılda iyice zor duruma düşen bir ailedir. Faulkner, geçmiş asla ölmez, der bir konuşmasında bu aile örneğinde de günahların taşıyıcı özelliğiyle karşımızda duran Compsonların çöküşünü bize seyrettirir adeta.
Eserde son kuşak Compsonlar ve onların yanında çalışan zenci bir aile ile başbaşa kalırız. (Kitapta zenci sözcüğü kullanıldığı için buraya da aktarımım bu şekildedir.)
Bir Güneyli olan Faulkner, Zenciler ile ilgili tavrını net şekilde ortaya koyar ve bunu eserindeki Delsy karakterinde de açıkça hissettirir.
Arka planda hissettiğimiz Amerikan iç
Bu kitabın ilk bölümünü okudum ve 61 sayfanın sonuna şöyle yazdım: illallah! İkinci defa okudum ama hiçbir şey anlamadığımı kendime itiraf etmek hiç bu kadar kolay olmamıştı. Ve bir konuşma çizgisi daha görseydim düşüp bayılacaktım.
İlk bölümden sağ çıkarsanız bu kitabı bitirebilme olasılığınız var diyen yorumlar okuyunca heh dedim, sorun tabi ki bende değil.
Mesele şu ki, bu kitap bilinçakışı tekniğiyle yazılmış ve her bölüm başka bir karaktere ayrılmış. Yani her karakterin kendi bilincinin içine girmek gerek. Örneğin ilk bölüm zihinsel engelli Benjy’nin. Ki bu bölümün içinde tam 14 ayrı zaman kullanıldığını, Amerika’daki basımında bunların farklı renklerde basılarak anlaşılır kılınmaya çalışıldığını yazdı bir arkadaşım.
Benjy’nin zihnine girememek normal kabul edilebilir. Hatta bu bölümün bu kadar bölük pörçük olması, karakterin zihin sağlığı düşünülecek olursa, başarı olarak da değerlendirilebilir. Ama gelin görün ki, kitabın devamında da benim için işler pek değişmedi. Sonraki karakterler daha anlaşılır bir dil kullanmıştı kullanmasına, ama kitaba yenik ve yorgun başlamak motivasyonumu hırpaladı bir kere.
Kitap Compson ailenin çöküşünü aile bireylerinin iç sesleriyle anlatmaya çalışıyor. Suçluluk duygusuyla yanıp tutuşan Quentin’le, biraz daha mantıklı gelse de Jason’la da anlaşamamayı sürdürdüm.
Bazı kitaplar zordur, ama gayret gösterdiğinizde keyif alırsınız. Bu kitaptan keyif de almadım ben. Asıl önemlisi bu kısmı bence.
Toplumsal cinsiyet rolleri, ırkçılık, sorunlu aile ilişkileri, meseleler çok can alıcı, aman da bakın 100 temel eser listesindeymiş diye kendimi bitirmeye zorladım. Ama olmayınca olmuyor. Pek yapmadığım bir şey yapıp bu kitabı yarım bıraktım. Çünkü mis gibi yarım bırakılacak kitaptı:) Bu fırsatı kaçırmadığım için kendimi tebrik ediyorum.
Herkes kendi erdemlerini istediği gibi seçer...·268 syf.·1001KitapOkumalarım
9/10
2023 153. kitabı
""'100.incelememe"''" denk gelen kitabın bu olması benim için etkileyici oldu***
"Ses ve Öfke" William Faulkner in klasikler arasına girmiş kitabıdır. ABD'nin güneyinde yaşayan Compson ailesinin dağılışını farklı bilinçlerle anlatır kitapta ki benim de en sevdiğim tarzdır, aynı olaylara farklı bakış açıları sunan zihin oynamaları ile. Roman, Faulkner'ın efsanevi Yoknapatawpha İlçesinin ölüme mahkum sakinleri olan Compson ailesinin dağılma öyküsünü iç monologları aracılığıyla ortaya koyuyor...
İlk bölüm benim için sezgiler, hisler iken, ikinci bölüm duygular(*en sevdiğim bölümdü*), üçüncü bölüm elalem ne der, dördüncü bölüm dış bakışın objektifliği görünürlüğü hissi uyandırdı. Compson ailesinin kademeli olarak parçalanmasını dört parçalı anlatı aracılığıyla tasvir eden Ses ve Öfke, sevginin olmadığı, yalnızca benmerkezciliğin olduğu yoğun, tutkulu aile ilişkilerini ele alıyor. Bu, özünde sevgisizlik hakkında bir romandır. Compson ailesinin trajedisi, edebiyattaki en unutulmaz karakterlerden bazılarını içeriyor: ailedeki tek kız kardeş güzel, asi Caddy; erkek engelli çocuk Benjy; suçluluk onur duygularıyla nevrotik Quentin; acımasız alaycı kurnaz Jason; ve zenci uşakları Dilsey ve diğer karakterlerle her bir karakterin sahiciliği ve olayların evrensel trajedisi, Faulkner'ın diliyle duyguların incitici keskinliğiyle, öfke anı kadar yüksek sesli bir çığlık gibidir. Tarih ve mirasla parçalanmış ve üzülmüş hayatları, karakterlerin kokuları, sesleri ve eylemleri ya da sessiz çığlıkları Faulkner'ın tartışmasız başyapıtı ve ölmeden önce okunması gereken 1001kitap arasında olup konular arasında kana çekime de değinir ki buara okuduklarımda çok rastlaştığım konudur :)))
Diğer kitaplarında da değindiği konular üzerinden giden yazar yazdıklarının derinliğini özellikle ""Ses ve Öfke""de
William Faulkner in klasikler arasına girmiş kitabıdır. ABD'nin güneyinde yaşayan Compson ailesinin dağılışını farklı bilinçlerle anlatır kitapta ki benim de en sevdiğim tarzdır, aynı olaylara farklı bakış açıları sunan zihin oynamaları ile. Roman, Faulkner'ın efsanevi Yoknapatawpha İlçesinin ölüme mahkum sakinleri olan Compson ailesinin dağılma öyküsünü iç monologları aracılığıyla ortaya koyuyor...
İlk bölüm benim için sezgiler, hisler iken, ikinci bölüm duygular(*en sevdiğim bölümdü*), üçüncü bölüm elalem ne der, dördüncü bölüm dış bakışın objektifliği görünürlüğü hissi uyandırdı. Compson ailesinin kademeli olarak parçalanmasını dört parçalı anlatı aracılığıyla tasvir eden Ses ve Öfke, sevginin olmadığı, yalnızca benmerkezciliğin olduğu yoğun, tutkulu aile ilişkilerini ele alıyor. Bu, özünde sevgisizlik hakkında bir romandır. Compson ailesinin trajedisi, edebiyattaki en unutulmaz karakterlerden bazılarını içeriyor: ailedeki tek kız kardeş güzel, asi Caddy; erkek engelli çocuk Benjy; suçluluk onur duygularıyla nevrotik Quentin; acımasız alaycı kurnaz Jason; ve zenci uşakları Dilsey ve diğer karakterlerle her bir karakterin sahiciliği ve olayların evrensel trajedisi, Faulkner'ın diliyle duyguların incitici keskinliğiyle, öfke anı kadar yüksek sesli bir çığlık gibidir. Tarih ve mirasla parçalanmış ve üzülmüş hayatları, karakterlerin kokuları, sesleri ve eylemleri ya da sessiz çığlıkları Faulkner'ın tartışmasız başyapıtı ve ölmeden önce okunması gereken 1001kitap arasında olup konular arasında kana çekime de değinir ki buara okuduklarımda çok rastlaştığım konudur :)))
Diğer kitaplarında da değindiği konular üzerinden giden yazar yazdıklarının derinliğini özellikle ""Ses ve Öfke""de
Bu kitabın dünyada okunması en zor kitaplar listesinde ilk beşte yer aldığı söyleniyor. Bunun sebebi de romanda kullanılan bilinç akışı yöntemi. Bu yöntem bir yandan okuyucunun karekterlerin zihinlerinin en derinlerine inmesine ve en dipteki duygu ve düşünceleri deneyimleyebilmelerini sağlıyor; diğer yandan da düşüncelerin belli bir sıraya göre akmaması ve aralarda dialoglara yer verilmesi kitabın geri dönüşlerle okunmasına yol açıyor.
Kitapta parçalanmakta olan bir aile, sorunlu ilişkiler ve yaşanan dramlar anlatılıyor.
Olaylar üç erkek kardeşin ağzından anlatılıyor. Son bölüm de kız kardeş Caddy’nin. Dolayısıyla toplamda dört bölüm var. Bir de sonradan eklenen ve karekterlerin sonraki durumlarını anlatan kısa bir bölüm var. Karekterler çok güçlü. Güçlü dememin sebebi çözümlemenin çok iyi yapılmış olması. Özellikle üçüncü bölüm bu anlamda benim favorim oldu. Bu bölümde olaylar ailenin en karektersizi, hırslısı, kurnazı, kıskancı ve öfkelisi Jason tarafından anlatılıyor.
Eğer daha önce bu yöntemle yazılmış bir kitap okumadıysanız bu kitabı okurken zorlanabilirsiniz. Yılmayın, devam edin. Pişman olmayacaksınız.
Yıllardır kitaplığımdan bana göz kırpan ve arada sırada elime alıp bıraktığım bu kitabı sonunda okuyabildim. Okumaya başladığım anda korkularımın yersiz olduğunu anladım ve kendimi iyi bir edebiyat ürününün içinde bulduğumu fark etmem pek uzun sürmedi. Bilinç akışı türündeki çoğu kitapla haşır neşir olduğum için böylesi zor ve anlaşılması kolay olmayan metinleri çok seviyorum, yine de uzunca bir süre kitaplığımda beklemesi, Faulkner ile ilişkimiz açısından harika bir adım oldu bence. Okuduğum onca kült romandan önce elime almış olsaydım, belki şimdiki kadar keyif almayacaktım. Ayrıca yazarla tanışma kitabımın, Faulkner’ın en sevdiği romanının olması çok güzel bir denk geliş…
Amerika’nın güneyinde yaşayan Compson ailesinin dağılışını anlatan bu eser dört bölüme ayrılıyor. Her biri farklı bir günü ele alıyor ve farklı karakterlerin bakış açılarından yaşananlara tanık oluyoruz. Bu günlerin romandaki önemi, ailenin çöküşüne neden olan izleri taşımasıdır. Buraya kadar her şey
sıradan görünüyor ama değil tabii ki. Çünkü kurguya ‘’bilinç akışı’’ dahil oluyor ve her şey
bambaşka bir boyuta taşınıyor. Bu boyutun içinde her şey birbirine karışıyor ve çarpıcı tüm
detayları; sayfaların ve satırların arasında bulmak ve anlamlandırmak da size kalıyor. En sevdiğim kitap türü olabilir bu, çünkü yazarın kalabalık bir anlatımdan uzaklaşarak ustaca dokundurmalar yaptığı girift bir anlatıda, detayları bulmak okura bırakıldığı zaman, eser üzerinde yoğunlaşmaya ve o meşguliyet hissine bayılıyorum. Ses ve Öfke’yi sekiz günde okudum bu sayede.
İlk bölümde, ailenin zihinsel engelli çocuğu ‘’Benjy’’ karşıladı beni. Bakışlarıyla bir şeyler anlatmaya çabalarken, kendini yalnızca anlamsız seslerle ve böğürmelerle ifade edebilen biri o, ama onun gördüklerini ve hissettiklerini okumak kitabın en
Yazar Hakkında
William FaulknerYazar · 31 kitap
Amerikan Modernist yazarların babası sayılan Faulkner, rakip gördüğü Ernest Hemingway'den farklı olarak, uzun ve karmaşık anlatımları benimsemiştir. Uyguladığı teknikler arasında bilinç akışı tekniği ve çoğul anlatı (multiple narration) teknikleri bulunur. 1930'larda Avrupa'daki deneysel geleneği izleyen ilk Amerikan yazarıdır.
25 Eylül 1897'de Mississippi'de doğan Faulkner, buradaki Güney geleneğinden oldukça etkilendiği bir çocukluk geçirdi. Daha sonra hayatının büyük bir bölümünü geçirdiği Oxford'daki Lafayette kasabasına taşındılar. Eserlerinde bahsettiği "Jefferson" Oxford'u, "Yoknapatawpha kasabası" ise Lafayette'i temsil eder. Büyük-büyük babası William Clark Falkner Konfederasyon ordusunda görev yapmış, tren yolu yaptırmış ve adını Tippah kasabası yakınındaki Falkner şehrine verdirmiş Mississippi'nin önemli karakterlerinden biridir. Aile soyadları Falkner olmasına rağmen, büyük ihtimalle görevli memurun hatası sonucu Faulkner olmuştur. Liseyi terkettikten sonra bir işte tutunamayıp "wastrel" (defolu mal) olarak anılmaya başlanmıştır. 1918'de, iki ailenin Faulkner'ın ev geçindiremeyeceğine karar verip ayırdıkları nişanlısı Estella Oldham'ın zengin ve yaşlıca olan Cornell Franklin'le evlenip Çin'e yerleşmesiyle büyük bir üzüntü yaşamış ve Yale öğrencisi olan Oxford'dan arkadaşı Phil Stone'un yanına, New Haven'a gitmiştir. Burada katiplik yapmış, Phil Stone'un onun için hazırladığı okuma programıyla klasikleri ve çağdaş yazarları okumuş, bu sayede Melville, Cervantes, Dostoyevski ve Conrad'ın eserlerine büyük hayranlığı oluşmuştur.
Daha sonra Toronto'da yardımcı pilotluk yapıp Oxford'a geri dönen yazar bu sefer Mississippi Üniversitesi'ne girmiş, burada "Marionettes" adlı bir grup kurup aynı adı taşıyan bir oyun yazmaya çalışmış fakat başaramamış ve 1921'de okulu bırakıp New York'a gitmiştir. Burada bir kitapçıda çalışmış ve Sheerwood Anderson'ın ileride eşi olacak olan Elizabeth Prall'la tanışıp arkadaşlık kurmuştur. Aynı yılın Aralık ayında Oxford'a geri dönmüş ve bu sefer de üniversitede postane müdürü olarak çalışmaya başlamıştır. 1924'de The Marble Faun(Mermer Tanrıça) adlı şiir kitabını basmıştır.
1925'de New Orleans'a gidip arkadaşı olan Elizabeth Prall sayesinde Sherwood Anderson'ın "çırağı" olmuş ve onun yönlendirmeleriyle Birinci Dünya Savaşı sonunda entellektüellerde ve toplumda görülen sıkıntı ve büyük üzüntüyü benimseyip, yine Anderson'ın yönlendirmesiyle 1926'da Soldier's Pay'i yazmıştır.
1929'a dek olan yazılarında şeytani özellikler taşıyan karanlık kötü kadın karakterler görülürken, 1928'de Estella'nın boşanıp dönmesi ve William Faulkner'ın onunla evlenmesiyle bu kadın modeli değişmiştir. 1929'da Sartoris'i yazmıştır. Bu eserinin önemli özelliği, Faulkner'ın ünlü Yoknapatawpha kasabası sembolünü ilk kullandığı kitabı olmasıdır. Aynı yıl ünlü eseri The Sound and the Fury'yi (Ses ve Öfke) yazmış ve büyük bir başarı kazanmıştır. 1930'da ise As I Lay Dying'de (Döşeğimde Ölürken) 40 mil ötedeki Jefferson'a gömülmek istediğini söyleyen Addie Bundren'in cenazesinin ailesi tarafında buraya götürülmesi anlatılır.
Paraya sıkıştığı bir dönemde, sırf satış yapması için 1931'de yayımlanan Sanctuary'yi (Kutsal Sığınak) yazar fakat beklediği kadar büyük satışı sağlayamaz. Daha sonra devam eden maddi sıkıntıları yüzünden ara ara Hollywood'da senaryo yazarlığı yapar. 1932'de ise Light in August'u (Ağustos Işığı) yazar. Bu eserde, Lena Grave, Joe Christmas ve Peder Hightower'ın geçmişe saptantılı hikayeleri birçok anlatıcı kullanılarak anlatılır. 1936'da Absalom! Absalom!'u yazar.
Faulkner eserlerinde genel olarak Güney kültürünün çöküşü ve bozuluşunu, ve aile sevgisi ve gururunun yok oluşunu ele alır.
1949 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandıktan sonra, 1955'de Pulitzer Ödülü'nü alan Faulkner, 1962'de bir kalp krizi sonucu ölmüştür.
