Tonio Kröger

6,3/10  (4 Oy) · 
16 okunma  · 
3 beğeni  · 
544 gösterim
"İki dünya arasındayım. Her ikisinde de rahat edemiyorum. Bu yüzden işim zor. Siz sanatçılar benim bir burjuva olduğumu söylüyorsunuz, burjuvalarsa beni tutuklamaya kalkıştı... hangisi beni daha çok incitti bilemiyorum. Burjuvalar aptal; ama güzelliğin hayranları olan sizler, benim ağırkanlı olduğumu, özlemlerim olmadığını söyleyenler, hiçbir özlemim sıradanlığın hazlarından daha tatlı ve dokunaklı olmadığını savunan bir sanatçılık anlayışı da olduğunu unutmamalısınız; hem kökeni ve kaderi itibarıyla öylesine derin ki bu sanatçılık anlayışı..."Tonio Kröger, Thomas Mann'ın diğer uzun anlatılan "Venedik'te Ölüm", Tristan ve "Mario ve Sihirbaz" gibi, sanatçı ile dışarıda, "orada" duran dünyanın yüzleşmesini konu edinir; Tonio, içten içe, sanatın 'insanlık dışı, insana rağmen' yapılan bir iş olduğunu düşünür. Onun 'hayatı sanatın gölgesiyle lekelenmemiş' çocukluk arkadaşı sarışın Hans Hansen'e ve Hans Hansen'in temsil ettiği her şeye duyduğu özlem, hatta aşk, bu küçük ve güzel 'novella'nın eksenini oluşturur.
  • Baskı Tarihi:
    Ocak 2013
  • Sayfa Sayısı:
    95
  • ISBN:
    9789755107660
  • Orijinal Adı:
    Tonio Kröger
  • Çeviri:
    Fatih Özgüven
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 5 Alıntı

Bir şey var Lizaveta, ben onu bilmekten nefret ediyorum; bu, insanın ölümü isteyecek derecede nefret ettiğini duyumsaması için bir olayın içyüzünü apaçık görmesinin yettiği durumdur. Danimarkalı Hamlet'in, o örnek alınacak yazın adamının durumu. O, Hamlet, biliyordu, dünyaya bilmek için gelmek ne demektir; tanımak, not etmek, gözlemlemek ve gözlemleri bir gülümsemeyle saklamak zorunda kalmak. Öyle bir anda ki, eller henüz birbirini sıkmakta, dudaklar birbirine yapışmakta, bakış duygu gücüyle körelerek sönmektedir... Kötü bu, Lizaveta, çirkin bu, başkaldırtıcı... Ama başkaldırı neye yarar ki?

Tonio Kröger, Thomas MannTonio Kröger, Thomas Mann
Müphem 
18 Tem 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

Çünkü mutluluk sevilmek değildir demişti kendi kendine; sevilmek,kendini beğenmişlik duygusu icin sağlanan iğrenc bir doyumdur.Mutluluk, sevmek ve belki sevilen kişiye kücük çapta yaklaşımlar ele geçirmektir.

Tonio Kröger, Thomas Mann (Sayfa 28 - Cem)Tonio Kröger, Thomas Mann (Sayfa 28 - Cem)
Müphem 
18 Tem 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

İki kişiden en cok seveni alttadır hep ve ister istemez acı çeker.

Tonio Kröger, Thomas Mann (Sayfa 8 - Cem)Tonio Kröger, Thomas Mann (Sayfa 8 - Cem)

"Vicdan, sayın bayan... şu vicdan denen şey bir baş belası! Ben ve benim gibiler hayatımızın her anını vicdanımızla baş başa geçiriyoruz; arada sırada onun gözünü boyamaktan, ona küçük, kurnazca doyumlar sağlamaktan başımızı alamıyoruz. Ben ve benim gibiler işe yaramaz yaratıklarız – hayatımızın bir iki tatlı saati dışında kendi işe yaramazlığımızın bilinci ardınca sürükleniyor, yaralar bereler içinde kalıyoruz. Yararlı olan şeylerden nefret ediyor, onları alçak ve çirkin buluyoruz; üstelik de bu gerçeği tıpkı kişinin onlarsız edemediği gerçekleri savunduğu gibi, şiddetle savunuyoruz. Ama bir yandan da rahatsız olan vicdanımız her an tepemizde; iler tutar yerimiz kalmadığını söyleyip duruyor."

Tonio Kröger, Thomas MannTonio Kröger, Thomas Mann

Yaratmanın gizli esrikliğinde her şeyin yaprak açtığı, kaynadığı ve tohum verdiği ılık, tatlı kokularla dolu bir ilkyaz havasını andıran sanat havasını solurken, ruhunu duyulara karşı bir nefret ve kin; bir temizliğin ve dinginliğin namusluluğuna olan susuzluk kaplıyordu. Ve bundan yalnızca şu sonuç çıktı; birbirine karşıt eğilimler arasında sallanarak, buzdan bir maneviyatla kemirici bir kösnüllük arasında sendeleyerek, vicdan azabı içinde, öldürücü, olağandışı, serseri, şaşırtıcı bir yaşam sürüyordu. Ve o, Tonio Kröger, bundan tiksiniyordu.

Tonio Kröger, Thomas MannTonio Kröger, Thomas Mann