Yazar:
Hüseyin Rahmi Gürpınar
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 13 dk.
Sayfa Sayısı:
184
Basım Tarihi:
Ocak 2016
Yayınevi:
Özgür Yayınları
ISBN:
9789754473469
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
7 diğer baskı · Tümünü Göster
Toraman
121 okunmaİthaki Yayınları · 5 Temmuz 2023 · 200 s.
Toraman
101 okunmaÖzgür Yayınları · Ocak 2016 · 184 s.
Toraman
34 okunmaKapra Yayıncılık · Ekim 2021 · 176 s.
Toraman
17 okunmaAtlas Yayınları · 1973 · 140 s.
Toraman
16 okunmaPapersense Yayınları · Ekim 2015 · 216 s.
Toraman
13 okunmaKarbon Kitaplar · Ekim 2021 · 208 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
ToramanAlıntı
Bu kitapta Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın klasiklerinden. Bol eleştirili, bol kahkahalı bir eser. Yazar, bu kez evlilik, ilişkiler, mahalle kültürü, dedikodu ve toplumun görünmez baskıları üzerinden hem güldüren hem düşündüren bir hikâye anlatıyor.
Kitapta Şuayip Efendi 59 yaşında azgın tekenin biri. Kendisinden 40 yaş küçük olan 19 yaşındaki Binnaz ile evleniyor ve kızı yaşındaki Binnaz’ın, oğlu Aziz'in (namıdiğer Toraman'ın) eski sevgilisi olduğunu öğreniyor... Daha fazla bir şey yazmıyorum, yoksa spoiler olur.
Hüseyin Rahmi’nin kalemini seven biri olarak Toraman kitabında da onun o kendine özgü hicivli, bol gözlemli ve karakter odaklı dünyası hoşuma gitti. Ama kitaptaki baba ile oğlu arasındaki olay çok midemi bulandırdı; sonuçta baba ile oğlu yaaa. Aslına bakılırsa günümüzde de böyle iğrenç olaylar olmuyor değil. Sabah programlarında daha beter olaylar çıkıyor karşımıza...
Kitapta diğer anlatılan olaylar da o kadar gerçek hayatta yaşan şeyler ki... Üfürükçülere olan inanış, mahalle kadınlarının sürekli dedikodu yapması, kendi hayatlarına bakmadan başka birilerinin hayatlarını sorgulamaları.
Kitap 1919 yılında yazılmış, üzerinden o kadar yıl geçmesine rağmen ülkemizde hâlâ aynı olaylar yaşanıyor. Yani uzun lafın kısası, o kadar yıl geçmiş ama biz hiçbir yol kat edememişiz...
Kısacası; Torman kitabında toplumsal eleştiri yine hem sert hem de tatlı bir mizahla verilmiş; kitabı okurken “Aynı insanlar bugün de var!” diyorsunuz.
"Nefse aldanış aldanmaların en fenasıdır."Alıntı
》İnsan aldanır, aldatır, inanır, zanneder, insan bu ya yanılır, hata yapar, kendini türlü komik durumlara düşürür, bedel öder, belki de ödetir, ama yaptığı hatanın, düşünmeden yaşamanın sonuçlarını
toraman, hüseyin rahmiEdebiyat
Şehvet düşkünü bir babanın ailesini ihmalkârlığıyla muhtaç durumda bırakması ve zampara tavırlarıyla düştüğü acınası durumu, oğlunun bu tıynetteki babasından akıllara durgunluk verici bir biçimde öç alışı, kurgudaki mizah ve eleştiri, okuyucuyu romana raptetmektedir. Hüseyin Rahmi, yine İstanbul romancısı ve natüralist kimliğiyle halk içinde cereyan eden facia sahnelerini yazıya dökmüş, kâh güldürmeye kâh ah-vah ettirmeye niyetlenmiş filhakika başarılı da olmuştur.
“ Bu dünya bütün uydurma düzeni ile, kelime oyunuyla bilerek aldatmak ve aldanmakla dönüyor. İhtiyar karınızın üzerine torununuz yerinde bir kızcağız aldığınız zaman vicdanınız size hiçbir azarlamada, ayıplamada bulunmaz. Bu genç kadın tabiattan zevk alma payını istediği vakit, meydana korkunç iki kelime çıkarırsınız: Irz ve namus.”
Kırkından sonra azanı teneşir paklar diye boşuna söylenilmemiş. Canım #huseyinrahmigurpinar yine bu eseri ile gönlümü fethetti. Günümüzde yaşanılanları gözlemleyerek bizlere yeni eserler bıraksaydı kim bilir içerikleri nasıl olurdu? Yaşadığı dönemin yeniliklerini mizahi bir dille bizlere yansıtırken toplumun birçok değerlerinin nasıl asimile edildiğine şahit oluyoruz. Ele aldığı konular yaşanılan olaylar olması bakımından ağlanacak halimize gülüyoruz demekten alamıyorum kendimi.
Gelelim eserin konusuna, yaşını başını almış torun sahibi Şuayip Efendi eşi Hasnâ hanımdan usanmış cebinede iki üç kuruş fazla para girince mutsuz hayatında yenilik yapma sevdasına düşmüştür. Gönlünü torunu yaşındaki Binnaz’a kaptırır. Binnaz durur mu zaten feleğin çemberinden geçmiş nikâhı bastırır ve gelsin paracıklar. Garibim Şuayip Efendi tazecik hanıma sahip oldum diye sevinirken asıl olaylar yeni başlar. Kimin eli kimin cebinde belli değil.Eşinin evlendiğini duyan Hasnâ’ya mı yanayım Şuayip Efendi’nin oğlu Aziz’in eski sevgilisi çıkan Binnaz’a mı şaşırayım Aziz’in babasına yaptıklarına mı sinirleneyim Binnaz’ın anası Servinaz’ın saçını başını mı yolayım valla ne desem bilemedim:))Cennet gibi bir yaşam hayal ederken cehennemi yaşayan ah Şuayip Efendi…
...hüsrandı sonu ama biliyorduk zaten...
Veeee evet, Hüseyin Rahmi Gürpınar ile de tanıştık sonunda.... realist kalemin bu eseri gayet akıcıydı... yasak aşk... neyse... Binnur Şuayp Aziz bu üç karakter özellikle eserin baş kahramanları...ben şunu anladım Aşk, hiçbir zaman, bir ölümlünün bir ölümlüye olacak bir duygusu veya arasındaki bağ değildir.
Uyumsuz mu? Yanlış mı? Doğru mu? Eleştirilebilir... Farklı bir evlilik oluyor, bir gencecik kadın bi de ihtiyar adam....bu aşk mı? Başka bir şey mi? Neyse..... Güzel yanları ne? Kötü, korkunç yanları ne? Sahi aşk, aşk:-)) çok iğrenç bir şey mi ki? Bir damla mutluluk için bunca travma... Değer mi? Sizce değer mi?
Hayat işte insanı farklı sınıyor. Bedelleri ödetiyor, Şuayb Efendi... Genç kızla evlendin ya Binnur... Binnur geçmişinden vazgeçer mi? Doğası mı demeliyim artık? Eşin peki, o ne düşünür? Ya oğlun offff bir de yasak aşk...Aman Allah'ım ne korkunç....
Kadın, erkek, evli, bekar hiçbir kavram içindekini durdurmaya yetmiyor, hiçbir şeyi görmüyor ve düşünmüyorsun? Aşk hastalık mı? Ya da bunlara aşk diyerek bu kavramı kirletiyor muyuz? Aşk.. aşk...offf midem bulandı... böyle yasak aşkın ben....:-)))
.........Herkese Keyifli Okumalar Dilerim.........
Merhabalar
“Toraman “ uyumsuz bir evlilik, yasak aşk ve kadın-erkek ilişkilerini toplumsal meseleleri gözlemleyerek komik ve doğal anlatımıyla okuyucuyu etkileyen akıcı samimi kısa romanlarından biri. Şuayip Efendi kızı yaşında bir kadınla ikinci evlilik yapar. Selvinaz Şuayip Efendi’nin oğlunun eski sevgilisi çıkar ve olaylar karışır. Şuayip Efendi bu dünyada cennet ve cehennemi ölmeden yaşayanlardan :)) hak etti mi bence fazlasıyla. Hüseyin Rahmi eserlerini okumayı seviyorum. Okumak isteyenlere keyifli okumalar…
“ Dünyada cefa da sefa da gelir geçer. Geçmeyen şeyler yalnız vicdan azaplarıdır. İşte onların bazıları mezara kadar sürer. “
Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın Toraman’ı tam bir mahalle hikâyesi… Dedikodular, çatışmalar, tatlı sert gerçekler… Okurken hem gülümsetiyor hem de düşündürüyor. Yazarın canlı diliyle kendinizi o dönemin sokaklarında dolaşırken buluyorsunuz.
Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın kalemini çok seviyorum, okurken büyük keyif aldığım yazarlardan biri. Toraman’ı bir günde bitirdim. Konusu bana biraz Aşk-ı Memnu’yu hatırlattı ama hatta ondan bile daha ağır diyebilirim. Yasak aşk, ihanet, entrika derken bazı bölümleri ağzım açık okudum. Şuayip Efendi aşkından gözü kör olmuş, Binnaz tam bir şeytan, Aziz ise ayrı bir felaket…Olan zavallı Hasna kadına oldu.
Kitabın bazı sayfalarında sinirlensem de bazı yerlerinde gülmeden edemedim. Genel olarak çok güzel bir kitap, sizlere de kesinlikle tavsiye ediyorum.
İncelemenin amacı,Kitabın özetini çıkarmak,spoisiz olamazAlıntı
Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın her kitabında, yazara daha da bir bağlanmam şaka gibi gerçekten.
Kitabın başı tamamen bir dedikoduyla başlıyor kadınlar arasında olan bu diyalog o kadar komik ve o kadar bizdendi ki Türk yazarları bu yüzden galiba daha çok seviyorum :)
Hasna Hanım, komşusuyla dedikodu yaparken olaylar beklenmedik yerlere geliyor asıl mevzumuz da zaten burada başlıyor.
Hasne Hanım'ın kocası, Şuayip Efendi kendisinden kırk yaş küçük Binnaz la evleniyor. Şuayip Efendi'nin Kızı ve oğlu var kızı ve oğlundan küçük aldığı ikinci eşi. Ne yazık kızın geçmişi de hiç iç açıcı değil.... Şuayip efendideki para, kızın ve annesinin iştahını kabartıyor adamı tuzağına düşürüyorlar (ki bana göre adam kesinlikle suçsuz falan değil herkes yerine haddini bilecek, yaşına göre davranacak)
Adam kendini kaybetmiş bir şekilde genç karısı için her şeyi yapıyor evini unutuyor karısını unutuyor iki tane çocuğunu unutuyor.
Şuayip Efendi'nin evlenme çağında olan oğlu Aziz, babasını kenara çekip neler yaptığını bildiğini söylüyor ve babasını uyarıyor babası ise aşığım oğlum diyor, ve oğlunu genç karısıyla tanıştırmak istiyor.
İşler tam olarak burada daha da arap saçına dönüyor, çünkü Aziz'in eski sevgilisi cici annesi olarak karşısında duruyor.....
Kitabı okumanızı tavsiye ederim, okuduğunuzda pişman olmayacağınız türden bir kitaptı :)
Kitabı bitireli 5 dakika ya olmuş ya olmamıştır ama hani böyle Bi eser daha önce hiç okumamıştım aşkın insanı ne derece dusurebilecegini öyle güzel anlatiyorki bana göre yer yer bazı konuşmalar fazla uzun gelsede belkide sonunu merak ettiğimdende olmuş olabilir ama Bi an diyorumki bu ne saçma şey diğer an birden yok artıkk diyorum ve çoğu okurdanda duyduğum son sayfalarda birden heyecan,adrenalin o kadar arttiyorki yani ben ayağa kalkıp cinnet geçirerek okumaya devam ettim ve tam artık daha büyük bir pot kırılamaz derken Binnaz beni bir kez daha mahalle yanarken biri saçını tararmış insaf be kızım dedirtti ve sonunu okur okumaz ya sonra noldu diye sitem ettim çünkü artık hayal gücüm yetemedi yani size tavsiyem böyle bir şeyide okuduk demek için okuyabilirsiniz yine bu yazıyı tek solukda yazdığımdan hiç nokta virgül kullanamadım adrenalinden 
Toraman
ToramanToraman
Baba ve okulun aynı kadından hoslanmasından ziyade,eşler arasındaki yaş farkının ve erkeğin birden fazla kadınla evlenebilme hakkına sahip oluşunun yarattığı trajik sonuçları anlatıyor.Eğlenerek okudum.Zaten Gürpınar'ın eserlerindeki muzipçe eleştiriler okuyucuyu dahada teşvik ediyor.
Yazar Hakkında
Hüseyin Rahmi GürpınarYazar · 100 kitap
17 Ağustos 1864 tarihinde İstanbul'da doğdu. Hünkâr yaveri Mehmet Sait Paşa'nın oğlu olan Hüseyin Rahmi, üç yaşında iken annesinin ölümü üzerine, Girit'te bulunan babasının yanına gönderildi. İlkokula başladı ancak babasının evlenmesi üzerine altı yaşında tekrar İstanbul'a anneannesinin yanına gönderildi ve eğitimine burada devam etti. Yakubağa Mektebi, Mahmudiye Rüşdiyesi ve idadide okuyan Hüseyin Rahmi, tarihçi Abdurrahman Şeref Bey'in himayesiyle Mekteb-i Mülkiye'ye girdi (1878). Okulun ikinci sınıfında iken ciddi bir hastalık geçiren Hüseyin Rahmi buradaki öğrenimini yarıda bıraktı (1880). Kısa bir süre, Adliye Nezareti Ceza Kalemi'nde memur, Ticaret Mahkemesi'nde Azâ Mülazımı olarak çalışan Hüseyin Rahmi hayatını kalemiyle kazanmaya çalıştı.
1887'de Tercüman-ı Hakikat gazetesinde yazmaya başlayan Hüseyin Rahmi, ardından İkdam ve Sabah gazetelerinde mütercim ve muharrir olarak çalıştı. II. Meşrutiyet döneminde 37 sayı süren Boşboğaz ve Güllâbi adlı bir gazete çıkardı. İbrahim Hilmi Bey ile birlikte çıkardığı Millet gazetesi de uzun ömürlü olmadı. 1925-1927 yılları arasında yayımlanan Türk Kadın Yolu adlı derginin yazarları arasındaydı. Sonraki çalışmalarını İkdam, Söz, Zaman, Vakit, Son Posta, Milliyet ve Cumhuriyet gazetelerine neşretti. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde 5. ve 6. dönemlerde Kütahya milletvekili olan Hüseyin Rahmi, ömrünün son otuz bir yılını geçirdiği Heybeliada'daki köşkünde 8 Mart 1944 tarihinde öldü ve oradaki Abbas Paşa Mezarlığı'na defnedildi.
Edebiyat hayatı
Hüseyin Rahmi Gürpınar; İstanbul halkının toplumsal, töresel yaşantılarını, aile geçimsizliklerini, batıl inançlarını, yaşadığı çağdaki Türk toplumunun geçirmekte olduğu krizleri hümuristik bir mizah dehasıyla anlatır. Servet-i Fünûncuların yaşıtı olduğu halde, ayrı bir sanat görüşünü sürdürür. Romanlarındaki kahramanların çoğu 19. yy sonu İstanbul'un canlı, renkli insan, hayat manzaralarıdır. Eserlerinde Anadolu yoktur. Mizahı, güldürücü olduğu kadar, gülünç yönlerimizin yansıtılması, hicvedilmesi için gerekli bir araçtır. Hüseyin Rahmi, seçtiği tipleri seviyelerine uygun, ustaca konuşturur ve olayları gülünçlü, acıklı yönleriyle belirtir. Kuvvetli bir gözlem gücü vardır. Realist, natüralist bir görüşle "toplum için sanat" yapar. Ertem Eğilmez tarafından 1976 yılında çekilen Süt Kardeşler sinema filminin konusu Hüseyin Rahmi'nin Gulyabani (1913) isimli romanından uyarlanmıştır. Bağımsız sanatçılardan biri olarak da anılır.
Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın romanları ve öyküleri yeni nesiller tarafından da kolayca anlaşılabilmesi için 1960 sonrasında içinde Mustafa Nihat Özön'ün de yer aldığı bir edebî kurulca sadeleştirilmişti. Bu sadeleştirme kimilerince yerinde bulunurken kimileri de özgün dilin dokunulmadan bırakılması gerektiğini savunmuşlardı.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Hüseyin_R...
