Yazar:
Thomas More
Çevirmen:
Merve Cam
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
Eylül 2023
İlk Yayın Tarihi:
1516
Yayınevi:
Panama Yayıncılık
Orijinal Adı:
Utopia
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
ISBN:
9786258488654
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
83 diğer baskı · Tümünü Göster
Utopia
16,1bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 29 Mart 2020 · 249 s.
Ütopya
948 okunmaLibrum Kitap · 16 Kasım 2017 · 214 s.
Utopia
654 okunmaÖteki Yayınevi · 2016 · 148 s.
Ütopya
622 okunmaPanama Yayıncılık · Şubat 2021 · 160 s.
Ütopya
492 okunmaCan Yayınları · Temmuz 2020 · 136 s.
Ütopya
449 okunmaOlympia Yayınları · Mart 2020 · 156 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
ÜTOPYA-THOMAS MORE,160 sayfa
Ütopya; aslında olmayan, tasarlanmış ideal toplumdur.
İngiliz devlet adamı, hukukçu, filozof, Rönesans dönemi hümanist yazarı olan Thomas More ,1516'da yazdığı "Ütopya" adlı eserinde, hayali bir adada kurguladığı bir ülkenin siyasi sistemini, "ideal" olarak tarif eder.Bu hayali ülkede özel mülkiyet yoktur ve yasaktır.
Toplum yapısını bozmamak şartıyla insanlara sınırsız özgürlük ve demokratik haklar verilmesinden yanadır.Ona göre halkın mutlu olması temel düşüncesidir. Ütopya’da insanlığa saygı vardır.Gelecek kaygısı yoktur.
İdeal düzenin sadece devlet yönetimine değil tüm toplum yaşamına yansıdığı bir ülke söz konusudur.
Kitapta Ütopyalıların yaşayışları ve karşılıklı ilişkileri,seyahatleri,evlilik ve kölelik düzeni,askeri disiplinin nasıl olacağı,dinleri,meslekleri ve yaşam tarzları ,yöneticilerin nasıl bir ülke yönetecekleri,şehirlerin düzeni ayrıntılı bir şekilde anlatılmaktadır.
“Bir ülkenin yargıçları, para hırsı veya adam kayırma gibi duyguların etkisi altındaysa bu ülkede toplumun temel taşı olan adalet çökmüş demektir.”
More, dostu Erasmus'a kurgusal modelini şöyle anlatır: “Ütopya'da, her şeyin herkese ait olduğu bu yerde, insanlar, bütün ihtiyaçlarının karşılanacağından eminler.”
“Yöneticiler halkın gereksiz yere çalışarak vakit harcamasına asla izin vermez. Devletin asli görevi halkın ihtiyaçlarına göre işleri düzenlemek ve bireylerin kendilerini, zihinlerini geliştirmeleri için gerekli olan zamanı sağlamaktır. Çünkü mutlu yaşamın böyle mümkün olduğuna inanırlar.”
“Herkes keder içinde inlerken kendisi zengin ve keyifli olan biri kral değil, ancak zindan bekçisidir.”
“Halkınızı kötü eğitime tabi tutarsanız yaşken önem vermediğiniz bu fidanlar büyüdükçe çürür. Ekilen kötü tohumlar nedeniyle suç işlemeye meyilli
Kitabın insanı huzursuz eden bir havası var. Evet; insanlar mutlu, maddi kaygıları yok ve hayatları hakkında endişelenmelerini gerektiren bir durum söz konusu değil. Ancak okurken bir şey sizi rahatsız ediyor. Özellikle kitabın sonuna yaklaştıkça benim için dayanılmaz bir hal aldı. Bu huzursuzluk bana Midsommar filmini anımsattı. Filmde de insanlar mutlu ve uyum içinde ama açık alanlarda bile kendinizi bir kutunun içine hapsolmuş gibi hissediyorsunuz. Onun dışında kitapta katılmadığım noktalar var ama genel olarak güzel diyebilirim.
Üzerine düşünmeye,sorgulamaya ve eleştirel yaklaşmaya sevk eden harika bir kitabın sonuna geldim.Kitap adından da anlaşılacağı üzere “Ütopya”adlı bir devletin işleyişinden bahsediyor.Ancak kitabın ilk bölümü ideal devlet anlayışına dair fikirlerin belirtildiği,eleştirilerin yapıldığı karşılıklı sohbet havasında geçiyor.Daha sonra Raphael adlı karakterimiz Ütopyalıların tutumları,kanunları,savaş stratejileri,dinleri ve daha bir çok konu hakkında bilgiler veriyor.Ve kitap Ütopya hakkında düşüncelerinin eklenmesiyle sonlanıyor.Çok beğendiğim bu güzel eseri okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
Mükemmel düzenin hayali ütopya
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2026 20. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 12 Haziran 2026 16:35
Ütopya aslında kusursuz bir dünya hayali kuruyor. İnsanların para hırsıyla değil, eşit ve daha adil yaşadığı bir düzen anlatılıyor. Herkes çalışıyor, kimse aşırı zengin ya da aşırı fakir değil.
Ama kitap sadece güzel bir yer anlatmıyor; aslında insanların açgözlülüğünü, adaletsizliği ve bozuk düzeni eleştiriyor. Okurken “Böyle bir dünya gerçekten mümkün mü?” diye düşündürüyor.
Bence en güzel yanı da bu: sadece bir hikâye değil, insanı toplum hakkında sorgulamaya iten bir kitap olması.
Okurken bazen “Bu kadar düzenli bir hayat sıkıcı olmaz mı?” diye düşünüyorsun, bazen de “Keşke bazı şeyler gerçekten böyle olsa” diyorsun. Bence kitabın etkileyici yanı tam olarak burada başlıyor. İnsanı hem umutlandırıyor hem de yaşadığı toplumu sorgulatıyor.
Ütopya ülkesindeki birçok şeyi bizim devletimizde de görmeyi çok isterim. Ancak bu konuda umudum olduğunu pek söylemem. Bununla birlikte çok güzel bir okuma grubu kitabı. Okuyup üzerinde münakaşa edilecek çok güzel konular var. Tavsiye ederim.
Tevsiye edilir.Felsefe ve Düşünce
Kısaca değinicek olursam. Kitabın yazıldığı dönemde, hayatı boyunca tarım işçisi olarak çalışan, köle olarak hayatı boyunca karşılıksız çalışan insanlar için gerçekten bir Ütopya'yı anlatıyor. Ama Günümüz şartlarında insanlar eşit yaşamdan çok adaletli yaşamı istemektedir. Herkes böyle bir Ütopyada yaşamak ister. Ama iş gerçeğe geldiğinde her insanın içinde bi kapitalist kişilik vardır. Nitekim Sovyet Rusya aynı amaçla yola çıkmışken, hayat şartlarından dolayı insanlar yaşamaktan nefret eder hale gelmişti. Sonuç olarak More'nin Ütopyası sadece hayalde güzel.
Bugün dünya klasikleri arasında gösterilen 
Ütopya , Sir Thomas More 'un Rönesans ve Hümanizm hareketlerinin etkisiyle kaleme aldığı bir eserdir. Ütopya, hayalî bir ülke olmanın ötesinde, gerçekliğe sıkı sıkıya tutunmuş hukuki ve siyasi bir yapıdır, More'un içinde bulunduğu çağa ve sisteme yönelik ayna niteliğinde bir eleştiridir.
Ütopya'da insanlığa saygı vardır; mülkiyetin ve paranın hiç önem görmediği, kimsenin bir diğerinden üstün olmadığı ve gelecek kaygısı taşımadığı, ideal düzenin yalnızca devlet yönetimine değil tüm toplum yaşamına yansıdığı bir ülke söz konusudur. Tüm bu özellikler, Thomas More 'un insanın değerine ve barışa olan inancından kaynaklanır ki Ütopya, hümanizmin başyapıtlarından biri olarak gösterilir. Bunun yanında, More klasik Yunan düşüncesine ve özellikle Platon'un fikirlerine oldukça hakimdir.
Thomas More 'un Latince olarak kaleme aldığı Ütopya , ilk kez 1516 yılında yayımlanmıştır.
Ütopya , Sir Thomas More 'un Rönesans ve Hümanizm hareketlerinin etkisiyle kaleme aldığı bir eserdir. Ütopya, hayalî bir ülke olmanın ötesinde, gerçekliğe sıkı sıkıya tutunmuş hukuki ve siyasi bir yapıdır, More'un içinde bulunduğu çağa ve sisteme yönelik ayna niteliğinde bir eleştiridir.
Ütopya'da insanlığa saygı vardır; mülkiyetin ve paranın hiç önem görmediği, kimsenin bir diğerinden üstün olmadığı ve gelecek kaygısı taşımadığı, ideal düzenin yalnızca devlet yönetimine değil tüm toplum yaşamına yansıdığı bir ülke söz konusudur. Tüm bu özellikler, Thomas More 'un insanın değerine ve barışa olan inancından kaynaklanır ki Ütopya, hümanizmin başyapıtlarından biri olarak gösterilir. Bunun yanında, More klasik Yunan düşüncesine ve özellikle Platon'un fikirlerine oldukça hakimdir.
Thomas More 'un Latince olarak kaleme aldığı Ütopya , ilk kez 1516 yılında yayımlanmıştır.Kendi Ütopyasının Şehidi
Utopia kelimesi hem “hiçbir yer” hem de “iyi yer” anlamına gelen bir kelime oyunu. Bu küçük ayrıntı, kitabın bütün ironisini taşıyor. Yazara baktığımızda bu oyun daha da anlam kazanıyor. Thomas More devletin tam içinde yer alan bir hukukçu, bir siyasetçi ve sonunda idam edilen bir adam. İktidarı içeriden tanıyan birinin böyle bir ada tasarlaması tesadüf gibi görünmüyor bana; bilinçli bir meydan okuma gibi duruyor.
Hiçbir yerde olan o memleket, ada, kıyılar elbette kurgu. Ama eleştirilen zihniyet son derece gerçek. Edebiyatın sevdiğim tarafı tam da bu: Harita sahte ama insan doğası fazlasıyla tanıdık.
Ütopya artık yalnızca bir kitap adı değil; bir yazın türünün adı. Thomas More’u değerli kılan şeylerden biri de bu kavramı literatüre kazandırmış olması.
Eğer Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları baskısını okursanız, kitap bittikten sonra 
Mina Urgan’ın kapsamlı incelemesiyle karşılaşıyorsunuz. More’dan sonra yazılan ütopyalar, daha önce 
Platon (Eflatun)’un 
Devlet eseriyle yapılan karşılaştırmalar ve ilginç anekdotlar metni genişletiyor. O noktada şunu fark ediyorsunuz: Thomas More kolay çözümlenebilecek bir karakter değil.
Ruhunda ve hayatında ütopyasını bir şekilde yaşamış bir adam. İnsanların inanmadıkları şeylere yalan yere yemin etmemeleri, vicdan özgürlüğü uğruna kendini feda etmiş biri.
Kitabın bir yerinde, Ütopyalıların savaş sistemlerini, dinlerini, törenlerini, yasalarını ve törelerini düşündüğünü; çoğunun gerçekleşmesi zor şeyler gibi göründüğünü söyler. Asıl şaşırtıcı olanın ise bu garip devletin parasız ve ortak yaşam düzeni olduğunu belirtir. Bu fikir daha sonra farklı düşünürler tarafından genişletildi. 
Karl Marx’ın sistematikleştirdiği kolektif mülkiyet anlayışının 20. yüzyıldaki uygulamalarına, örneğin Sovyet deneyimine baktığımızda, ideal ile pratiğin ne kadar
Utopia kelimesi hem “hiçbir yer” hem de “iyi yer” anlamına gelen bir kelime oyunu. Bu küçük ayrıntı, kitabın bütün ironisini taşıyor. Yazara baktığımızda bu oyun daha da anlam kazanıyor. Thomas More devletin tam içinde yer alan bir hukukçu, bir siyasetçi ve sonunda idam edilen bir adam. İktidarı içeriden tanıyan birinin böyle bir ada tasarlaması tesadüf gibi görünmüyor bana; bilinçli bir meydan okuma gibi duruyor.
Hiçbir yerde olan o memleket, ada, kıyılar elbette kurgu. Ama eleştirilen zihniyet son derece gerçek. Edebiyatın sevdiğim tarafı tam da bu: Harita sahte ama insan doğası fazlasıyla tanıdık.
Ütopya artık yalnızca bir kitap adı değil; bir yazın türünün adı. Thomas More’u değerli kılan şeylerden biri de bu kavramı literatüre kazandırmış olması.
Eğer Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları baskısını okursanız, kitap bittikten sonra Mina Urgan’ın kapsamlı incelemesiyle karşılaşıyorsunuz. More’dan sonra yazılan ütopyalar, daha önce Platon (Eflatun)’un Devlet eseriyle yapılan karşılaştırmalar ve ilginç anekdotlar metni genişletiyor. O noktada şunu fark ediyorsunuz: Thomas More kolay çözümlenebilecek bir karakter değil.
Ruhunda ve hayatında ütopyasını bir şekilde yaşamış bir adam. İnsanların inanmadıkları şeylere yalan yere yemin etmemeleri, vicdan özgürlüğü uğruna kendini feda etmiş biri.
Kitabın bir yerinde, Ütopyalıların savaş sistemlerini, dinlerini, törenlerini, yasalarını ve törelerini düşündüğünü; çoğunun gerçekleşmesi zor şeyler gibi göründüğünü söyler. Asıl şaşırtıcı olanın ise bu garip devletin parasız ve ortak yaşam düzeni olduğunu belirtir. Bu fikir daha sonra farklı düşünürler tarafından genişletildi. Karl Marx’ın sistematikleştirdiği kolektif mülkiyet anlayışının 20. yüzyıldaki uygulamalarına, örneğin Sovyet deneyimine baktığımızda, ideal ile pratiğin ne kadarHayal Gücünün Sınırlarını Zorlamak Ütopya ile Yeni Dünyalar Kurmak
Sayfalar arasında kaybolurken, yazarın ustalıklı kaleminden dökülen kelimelerle hayallerimizin sınırı olmayan bir dünyasına adım atıyoruz. Bu dünyada, ideal bir toplumun nasıl olması gerektiği üzerine düşünmeye ve var olan düzeni sorgulamaya davet ediliyoruz.
Yazar, kusursuz bir toplum tasviri sunmak yerine, ideal bir toplum inşa etmenin ne kadar zor ve karmaşık bir süreç olduğunu gösteriyor. Ütopyalıların bazı geleneklerini ve inançlarını da eleştiriyor ve ideal bir toplumda bile bazı çelişkilerin ve kusurların olabileceğini vurguluyor.
"Ütopya", sadece siyasi ve sosyal bir eleştiriden ibaret değil. Aynı zamanda, etik, felsefe ve din gibi konularda da derin tartışmalar barındırıyor. Yazar, din ve vicdan özgürlüğü, ötenazi, eutanazi gibi günümüzde de geçerliliğini koruyan etik problemlere değiniyor.
Bu eser, yüzyıllar boyunca siyasetçileri, filozofları ve yazarları etkilemeye devam eden bir klasik olmuştur. Günümüzde de ideal toplum arayışlarına ışık tutan ve tartışmaları besleyen önemli bir eser olarak kabul edilmektedir.
"Ütopya"yı okumanız için 5 neden
* Hayal gücünüzü zorlayacak ve sizi yeni fikirlere yönlendirecek bir eser.
* 16. yüzyıl Avrupa'sına dair eşsiz bir bakış açısı sunuyor.
* Etik, felsefe ve din gibi konularda derin tartışmalara imkan tanıyor.
* Günümüzde de geçerliliğini koruyan birçok sosyopolitik soruyu ele alıyor.
* Klasik edebiyatın en önemli eserlerinden biri.
Ütopya ideal bir toplum tasviri sunan kusursuz bir eser olmasa da, okurlarını düşünmeye ve sorgulamaya teşvik eden, ufuk açıcı bir klasiktir.
Bu eseri okurken, yazarın ütopyacı vizyonunu sadece eleştirel bir bakış açısıyla değil, aynı zamanda hayal gücünüzü kullanarak da değerlendirmeniz önemlidir.
Thomas More şaka mı yaptı, yoksa ciddi miydi?
Ciddi ciddi bunu tartışmış insanlar. İnanılır gibi değil. Siyasi ve dini ortamın gergin olduğu, bilhassa More gibi adamların kelleleri koltukta gezdiği bir dönemde hem siyasi hem de dini düşüncelerini alenen 'Ben böyle düşünüyorum' demesi pek olası değil. Hem Sir olan hem de bir ermiş kabul edilen More'un zekası, yeteneği, ilkeli oluşu ve onlara sadakati, bir eğitmen olarak kıymeti tartışılamaz. İstemeyerek de olsa gücün bizzat kendisiyle sarmaş dolaş dansetmeye mecbur kalması ve buna rağmen ilkelerinden ve inancından taviz vermeyerek işi götürebildiği yere kadar götürebilmiş olması takdire şayan hakikaten. Sokrates vari tutuklanma ve idama mahkum edilmesi ve hatta yine Sokrates gibi ağırbaşlı ve üstelik şakalar yaparak korkusuzluğunu ortaya sermesi çok etkileyici. Beraati bir söze bakmasına rağmen üstelik. Ah erdem, sen nelere kadirsin..
Kitabimiz Utopia hala güncelliğini korumakta, çünkü kimse içinde yaşadığı ülke ve onun yönetiminden memnun değil. Hala bir tatminsizlik ve mevcut düzen icinde bir zorlanma sözkonusu insanların çoğu için. Ama arayış konusunda kafa patlatmak, zihin mesaisi yapmaktan ise malesef çok uzağız. More bu kitabıyla ebedileştigi gibi, bize de hala bir deniz feneri olmakta. Yol almak isteyen, sağlam gemiler için. Mine Urgan'ın Thomas More'un hayatı, More ve Utopia'sının yorumlanması, diğer Ütopyalar ve Distopyalara dair yazılar bu baskıyı ilgilileri için çok kıymetli kılıyor. Yer yer kitabın içeriği uzun uzun tekrarlansa da Mine Urgan'ın eklerinden bağımsız okumayın kesinlikle. Ve konu hakkında bolca düşünün.
Kitapla kalin...
Yazar Hakkında
Thomas MoreYazar · 4 kitap
Thomas More, (7 Şubat 1478 - 6 Temmuz 1535) İngiliz yazar, devlet adamı ve hukukçu. Yaşamında önde gelen bir hümanist bilgin ünvanına kavuşup bir çok kamu görevi üstlendi. Eseri Ütopya ile edebiyatta yeni bir nesil yarattı. 1516'da yazdığı Ütopya'da ideal hayali bir ada ülkenin siyasi sistemini tarif ediyordu. More'un Kral Henry VIII'in İngiliz kilisesinin başına geçme niyetine ilke olarak karşı çıkması, kendi siyasi kariyerinin sonunu hazırlayıp hain olarak idam edilmesine sebep oldu. Ölümünden 400 yıl sonra, 1935'de Papa Pius XI tarafından aziz ilan edildi.
7 Şubat 1478'de, Londra'da doğmuştur. Babası dönemin önemli bir yargıcı olan Sir John More'dur. Eğitim için Oxford Üniversitesi'ne girdi. Oxford'da geçirdiği 2 yılda yazmaya başladı. Antik Yunan ve Latin edebiyatına ilgisi de bu dönemde oldu. Daha sonra Londra'ya geri döndü ve 1496 yılında hukuk öğrenimi görmeye başladı. 1501 yılında avukat oldu. Hukuk öğrenimi gördüğü yıllarda manastır yaşamı yaşamakta ve bir rahip olmak isteğiyle yanıp tutuşmaktaydı. Yine de zamanla bu duygusu söndü ve ruhu ülkesine hizmet etmek isteğiyle doldu. Bunun üzerine 1504 yılında parlementoya girdi. Bu sıralarda ünlü Hollandalı yazar Erasmus ile olan arkadaşlığı iyice gelişti ve Erasmus 1509'da basılan ünlü eseri Encomium Moriae`yi (Deliliğe Övgü) Thomas More'a adadı. 1517'de Kral'ın hizmetine girdi. Giriştiği başarılı bir diplomatik görev ardından şövalye unvanı verildi ve yardımcı veznedar ilan edildi. Kralın kişisel danışmanı olarak kariyeri parlamaya devam etti. 1525'de Lancaster Düklüğü'nün bakanı oldu. Kral Henry VIII'in evlilikleriyle ilgili konularda ona yeterince yardım edemeyen Lordlar Kamarası başkanı Kardinal Wolsey'i istifaya zorladıktan sonra yerine Thomas More'u Lordlar Kamarası başkanı ilan etti. Başlarda Kralın düşüncelerini paylaşan More, zamanla Kralın protestanlığa olan artan ilgisi ve kiliseye olan negatif düşüncelerinden rahatsız oldu. Kişisel olarak protestanlığı sevmiyor ve doğru bulmuyor, dönemin katolik kilisesini benimsiyor ve önemsiyordu. Protestanlığı eleştiren kitaplarıyla Kral ile olan ilişkisini gerdikten sonra 1531'de Krala bağlılık yemini etmeyi reddetti. Daha sonra hastalığı bahane ederek 1532'de görevlerinden ayrıldı. 1533'de Anne Boleyn'in İngiltere Kraliçesi olarak ilan edildiği taç giydirme törenine katılmayı reddedince şimşekleri üzerine çekti. Yalan davalar ve dedikodular başladı.
Parlementonun Anne Boleyn'i İngiltere'nin kraliçesi olarak ilan edebileceğini kabul etmesine rağmen, bağlılık yemini etmeyi reddetti zira bu Papa'ya karşı bir davranış olurdu. Bu yüzden tutuklandı. Daha sonraları Kralı kilisenin başı olarak görmediği için ölüm cezasına çarptırıldı. 6 Temmuz 1535'de idam edildi.
