Yazar:
Henry David Thoreau
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 23 dk.
Sayfa Sayısı:
49
Basım Tarihi:
Temmuz 2020
Yayınevi:
Karbon Kitaplar
Orijinal Adı:
Walking
ISBN:
9786257850070
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
11 diğer baskı · Tümünü Göster
Yürümek
3.657 okunmaCan Yayınları · Temmuz 2020 · 88 s.
Yürümek
388 okunmaEverest Yayınları; 1. basım · 12 Ekim 2021 · 72 s.
Yürümek
149 okunmaKarbon Kitaplar · Temmuz 2020 · 49 s.
Yürümek
135 okunmaZeplin Kitap · Ekim 2019 · 48 s.
Yürümek
72 okunmaKapı Yayınları · 2021 · 80 s.
Yürümek
72 okunmaKapra Yayıncılık · 21 Aralık 2020 · 48 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sivil İtaatsizlik'in yazarindan, doganın vahşi cazibesine bir yürüyüş.
Söyledikleri, insanı toplumun bir üyesinden çok Doğa'nın bir sakini veya unsuru olarak kabul etmekle ilgili.
Thoreau'nun bu makalesinde; öğleden sonra yapılan uzun yürüyüşlerin keyif ve ihtiyaçlarını, arazilerde ve ormanda zaman geçirmenin ruhu nasil yatıştırdığını, doğanın yürüyüşlerde bize nasıl yol gösterdiğini ele alıyor.
O yüremeyi bir sanat olarak niteleyip, bu sanatın yani yürüyüş yapmanın ne anlama geldiğini gercekten anlayacak çok az insanin olduğunu vurguluyor. Onun gözunde hicbir iş yapmadan, surekli evinde oturan insanlar başıboşların en büyüğüdür.
Ona gore çıkılan her yürüyüş, içimizdeki bir keşişin kutsal topraklara seferidir.
Yürumeye ve doğaya farkli bir gozle bakmak isteyenlerin baş ucu kitabı.
An'da YürümekEdebiyat
Thoreau, bu denemesinde yürümenin kerametlerine odaklanıyor.
İnsanın gün geçtikçe doğayla olan bağının kopmasına değiniyor. Bu kopuşu onarmanin doğanın farkında olarak yürümekle olacağını düşünüyor gibi. Deneme içinde sık sık 'yaban, yabaniliğe' bir vurgu var. Bu yabanilik bana 'öz' kavramını çağrıştırdı. Örneğin; Konfüçyüs, " Kaplan ve leopar derileri tabanlandiklari zaman köpek ve koyun derilerinden farksız olurlar" demiştir. Fakat hiçbir kültür, koyunları yabanilestirmek kadar anlamsız olacak kaplan evcilleştirme işine girmez; kaplanların derilerini tabanlamak, onlardan faydalanmak için makul bir yöntem değildir. Bu ifade de geçtiği gibi varlıkların özü/ doğası gereği yatkınlıkları ve zitliklari bulunur. Bunlara uygun işlemler yaptığımızda daha verimli sonuçlar elde ederiz. Bunun gibi insanın varoluşu gereği de doğayla temasının devam etmesi gerekir. Thoreau, bu devamlılık ve insanın sürdürmesi gereken bazı alışkanlıklarla birlikte doğada yürümenin zihni daha iyi işlemeye, fikir üretmeye de fayda sağlayacağını savunuyor.
Son olarak kitabın başlangıç kısmında yazarla ilgili verilen kısa bilgiyi de beğendim. Yazarın 1846' da ayakkabısını tamir ettirmek için kasabaya indiği sırada, Amerika'nın Meksika'da yürüttüğü savaşı desteklemek anlamına gelecek bir "kelle vergisi" ödemeyi reddettiği için tutuklanıyor ve bir gece hapishane de kaliyor.Bu deneyimini adaletsiz yasalara karşı şiddetsiz direniş çağrısında bulunduğu "Sivil İtaatsizlik" denemesinde ele almış.
Thoreau'nın vergi reddi, Muhammed Ali'nın Vietnam Savaşı'na katılmayı reddetmesi, Gandhi'nin Tuz Yürüyüşü gibi insanların hak ihlaline karşı düşüncelerini saldırganlık dışında asil ve yaratıcı bir şekilde ifade etmesi oldukça etkileyici.
Ruhumuzun besin kaynağı olan doğa ve bizi sınırlayan rutin işlerimiz... Yürümenin fiziksel ve ruhsal yansımalarını anlatan aynı zamanda bize sosyal olarak dayatılan kuralların arasında sıkışıp kalan insanı ele alan etkileyici eser...
Puan vermedi·49 syf.·
2023 5. kitabı
Kitap anlatma istediği şeyden çıkıp farklı şeylerle daha netleştirmeye çalışıyor demek istediğini. Genel olarak felsefi bir dil var. Söylediği çoğu şey aslında farkındalık ile ilgili. İnsan basit bir yürüşü hayatında düzenli hale getirmesinin neden gerekli olduğunu gayat edebi şekilde anlatmış.
Herkese hitap etmeyebilir, ama ben beğendim. Bazı güzel bölümleri vardı irdelemek üzere notumu aldım.
Yürümek
Henry David Thoreau yani yazarımız
EL değmemiş doğaya yabanıllığa özgürlüğe övgü ve hayranlığını anlatmış.
Hep insanların doğaya olan kötü etkisinden bahsediyor ve dert yanıyor ki bunu 1800 lü yılların başında yapıyor ((günümüz dünyasını görse nutku tutulur kalbi dayanmazdı sanırım ...))
Bana göre umut da gelecek de çimenliklerde, ekilmiş tarlalarda, kasaba ve şehirlerde değil üzerinde bitkilerin titreştiği bataklıklardadır.
Bir şey dışarıdan bakıldığında ne kadar kasvetliyse ruhum o kadar coşar. Bana okyanustan çölden yada yaban doğadan haber verin diyor.
Kısaca özetlemek gerekirse
Doğayla iç içe olmamızı özümüze dönmemizi ve asıl mutluluğun orda olduğundan sürekli bahsediyor yürümek gerek diyor ve ekliyor öyle kısa mesafeli değil en az 4 saat ve doğayı içinizde ruhunuzda hissederek yürümek gerek diyor.
Okurken o kasvet ve yabanıllığın yanı sıra bilgin ve o doğaya hiç bir zaman doyamayan ve doyamayacak güçlü bir ruhu da görüceksiniz (( aman ecukta şu yana döneyimde uyuyayım değilde şuralarıda keşfedeyim ruhumda vücudumda şahlansın derdinde hep))
@karbonkitaplar
#yürümek
#tavsiyekitap #bookblogger #bookstagramturkey #neokudum #okudumbitti #kitapönerisi #keşfetteyiz #keşfet #takipet #okumaközgürlüktür
#kitaplakal #okumakayrıcalıktır
#okuyucukadınlar #okumaeyleminekatıl #hobimphoto #hobimstyle
#hobimworld #hobimgruplar
Yürümek
Yürürken kafamız daha iyi çalıştığı söylenir, bende yürürken kendimi ve hayatı çok sorgularım. Yürümek kitabında yazarımız da insanları ve insanların yaptıklarını, hatta yapmadıklarını eleştirmiş. Bence kısa olan bu kitabı okumak insana iyi gelir.
Yürümek gerçekten ilginç bir makale.Doğa ,yürümek ve insan arasındaki bağ üzerine yazılmış olan bu makale yapılan yürüyüşlerin faydalarını, insan üzerindeki olumlu tesirlerini, insanın ruhunu yatıştırdığını savunur.
Doğanın -yabaniliğin -güzelliğini savunan yazar, bakış açısıyla çok farklı bir yerde duruyor.
Kendini ve satırlarını modern dünyanın estetik kavramlarından soyutluyor. Tamamen doğanın estetiğine , yabanlığın estetiğine vurgu yapıyor.Bu estetiği yürürken keşfediyor.Yürümeyi ise sanat olarak nitelendiriyor.
Metinde yürümenin tarifini yapıyor. Yürüyüşün ne olduğunu açıklıyor. Ayrıca bir yürüyüşçü olabilmek için bu yetinin göklerden gelmiş olması gerektiğini savunuyor.
Yazar,evde ve işte yerinden kalkmayan , duran,yollarda yürüyen insan ile gerçekten yürüyen insan arasındaki farkı irdelerken, yürüyüşün nasıl yapılacağını, doğanın yürümeye yaptığı rehberliği,iklimin insan üzerindeki etkisini de anlatıyor. Dünyayı yabaniliğin koruyacağını savunuyor.
Hoş bir kitap ama benzeriyle kıyaslayınca daha iyi olabilirdi ya da tavsiye etmeye değer olması için daha fazla içine çekmesi gerekiyordu diye düşünüyorum.
Böyle bir yaşam ancak ütopya olabilirFelsefe
Biz modern insanlar Thoreau’nun yaşam tarzına rağmen neden intihar etmediğine şaşırdığı kişileriz. Günde en az 4 saatini yürüyerek geçiren biri olarak Yürümek onun için bir yaşam biçimi.
“Yeterince medeniyet savunucumuz var” diyerek medeniyete ve moderniteye karşıt bir bakışla doğa ve yabanıllık üzerine yazmaya başlıyor. Yabanın güzelliğinden söz ediyor. Modern insanın “estetik” anlayışındaki doğa güzellemelerini bir kenara koyuyor ve bataklığı betimliyor. Mükemmel bir bakışı var doğaya.
Yürümek onun için bir sanat ve bu sanatı anlayabilen çok az insan tanımış. Yürümek’ten kastettiği öyle çarşıya pazara gider gibi bir yürüyüş değil. Yürümek onun için doğayla bir bağ kurmak ve iç dünyasına yaptığı bir gezinti. Yürürken dağ, taş, dere, tepe ne varsa gözlemliyor. Doğanın varlığını tüm duyu organlarıyla hissediyor ve bunu başarılı bir şekilde sayfalara döküyor. Açıkçası Thoreau benim okuduğum en natüralist yazar.
Doğanın içindeki arazilerin çevresine döşenmiş çitlerden fazlasıyla rahatsız. Aslında rahatsız olduğu şeyin özel mülkiyet olduğunu görmek mümkün. Mesleği ise haritacılık
“Yürüyüşçü olunmaz, yürüyüşçü doğulur” diyerek eleştiri oklarının bir kısmından sıyrılmış diyebiliriz Yürüyüşçülük takdiri ilahiymiş ve biz yürüyüşçü bir aileye doğmalıymışız. Zaten bu yaşam tarzı kapitalizm vasıtasıyla medenileşmiş bizler için değil.
İklimin insan yaşamını şekillendirmede çok etkili olduğunu söylerken İbni Haldun’un “coğrafya kaderdir” söylemine göz kırptığını da görebiliyoruz. Benim o satırları okurken aklımda direkt İbni Haldun geldi ancak yazar herhangi bir yerde ondan söz etmemiş. Nedeni çok açık
Yazar tam bir Amerika aşığı. Yürüyüşte ayaklarının her zaman Batı’ya yöneldiğinden bahsediyor. Doğu’ya tarihi kavramak için giderken Batı’ya bir serüven ruhuyla atılarak
Yürümeyi çok seven biri olarak bu kitabın yürüyüş üzerine derin bir felsefe sunacağını düşünmüştüm. Fakat kitapta bahsedilen yürüyüş daha çok doğayla bağdaştırılmış ve bence oldukça yüzeysel işlenmiş. Sayfa sayısı az olmasına rağmen bitirmekte zorlandım, hatta bazı bölümleri sadece tamamlamak için okuyorum gibi hissettim. Elbette kitabı beğenenler de olmuş, ancak benim için beklentimi karşılayan bir okuma deneyimi değildi.
Yazar Hakkında
Henry David ThoreauYazar · 21 kitap
Henry David Thoreau (12 Temmuz 1817 - 6 Mayıs 1862), Amerikalı harita mühendisi, yazar, filozof, şair, tarihçi, kölelik karşıtı, vergi direnişçisi, kalkınma eleştirmeni ve natüralist.
1817 yılında Massachusetts eyaletine bağlı Concord'da doğdu. Harvard Üniversitesi'nden 1837 yılında mezun oldu. Hiçbir zaman geleneksel bir öğrenci olmamıştı, okul yıllarında transandantalizme ve Ralph Waldo Emerson'a olan ilgisi başladı. Harvard'dan mezun olunca bir süre babasının dükkânında çalıştı, daha sonra bir okulda öğretmenlik yaptı. Düşüncesel anlamda fazlasıyla etkisinde kaldığı ve ömür boyu dostu olacak Emerson 1841'de onu evine davet etti ve Thoreau 1843'e kadar sık aralıklarla Emerson'da kaldı. Emerson'ın asistanı gibiydi, The Dial isimli transendentalist dergiye şiir ve nesirleri ile katkıda bulundu. 1845 yılında Concord şehrinin dışında bulunan Walden Gölü kıyısında, Emerson'a ait olan bir arazinin üstüne bir kulübe inşa etti. Burada geçirdiği iki yılın meyvesi olarak "Walden" kitabını yazdı. Walden gölünün kıyısında geçirdiği doğayla bütünleşik ama yalnız iki yılın bir diğer meyvesi de, 1849'da yayınlanan, "A Week on the Concord and the Merrimack Rivers" (Concord ve Merrimack Irmakları Üzerinde Bir Hafta) idi. Thoreau'nun sağlığında yayımlayabildiği sadece bu iki kitabı vardır. Diğer eserleri ve günlükleri ölümünden sonra yayınlanmıştır.
1854'te yayınladığı başyapıtı "Walden" Amerika'nın en önemli entelektüel akımlarından biri olan New England Transandantalizmi için bir örnek eserdir. Eserde yer alan çevre konusundaki düşünceler ise modern çevreciliğin ve çevre korumanın en önemli satırlarıdır diyebiliriz. Amerikan düşünce tarihi, transendentalizm ve naturalizmde bıraktığı izler ne kadar önemliyse, "Sivil İtaatsizlik" (Civil Disobedience, 1849) isimli makalesi de siyasi tarihe bıraktığı iz de o kadar önemlidir. Meksika savaşı yüzünden, ki ona göre bu savaş sadece köleliği geliştirmek içindi, ödemeyi reddettiği vergi sonucu hapiste geçirdiği bir gece, onun "Sivil İtaatsizlik" isimli makalesini yazmasına neden olmuştur. Daha sonraları Gandi'nin en büyük ilham kaynağı olacak bu makale Thoreau'nun belki de en ünlü eseridir. Gandi'nin dışında Tolstoy ve Martin Luther King gibi önemli isimler de Thoreau'nun düşüncelerinden ve eserlerinden ilham almışlardır.
Thoreau, 1862'de, birkaç küçük gezi ve Harvard'daki öğrencilik dönemi dışında hiç ayrılmadığı Concord şehrinde, geçirdiği tüberküloz yüzünden ölmüştür. Bütün eserleri 20 cilt halinde 1906'da basılmıştır.
